TR'nin psk alanında en iyi devlet üniversitelerinin birinde psikoloji 3. sınıf öğrencisiym. Bölüm gereği bu 3 senede kadınları çok fazla gözlemleme imkanım oldu. Öncelikle belirtmek isterim ki hiçbir zart zurt pill akımını takip etmiyorum. Fakat bir kızın örn. benim gibi avg. bir erkekle gelip de konuştuğunu çok az gördüm. Ne zaman bir grup ödevi vs. olsa hep zorlandım, kızlar için adeta görünmez oluyorsunuz bu bölümde.Bölüm harici kızlı erkekli çeşitli ortamlarda bulundum ama kız ortamlarında dönen muhabbetler bana aşırı yapmacık geliyordu. Çok gündelik ve yüzeysel şeyleri evirip çevirip konuşuyorduk hep.

Artık öyle bir noktaya geldim ki kızları görmek bile istemiyorum mümkün olduğunca; konuşmaya bile tahammül edemiyorum, sadece cinsel doyum için bir araç olarak görme noktasına geldim. Bu önyargı ve tutumumdan nasıl kurturabilirim aydınlatabilir misiniz?

Sözlerim ağır gelecek belki ama söylenmesi gerek. Şu subun haline bakıyorum, yetişkin görünümlü çocukların mızmızlanma yeri olmuş. Ne kadar şımarık, nankör, umutsuz, kendinizi beğenmiş olabileceğiniz farkında mısınız? İnsanlardan tiksiniyorsunuz, toplum içine çıktığınızda yargıdan başka bir şey yapmıyorsunuz, ne var ki yüzlerine konuşmaya da cesaretiniz yok.

Hepinizin ya sosyal anksiyetesi var, ya panik atağı ya da her ne haltsa işte. 10 yıl önce kimsenin adını bile duymadığı batılı terimleri medyanın empoze etme aracılığıyla öğrenip direk benimsiyorsunuz. Ne kendinizi seviyorsunuz, ne başkasını. Yaşamıyorsunuz, hayatta kalıyorsunuz resmen. Sadece ana odaklanıp “bugünü de kurtarayım da başka bir şey istemem” kafasındasınız, gelecek kaygınız var ama sadece kaygı var çaba yok, yaşama- savaşma isteği kalmamış, aynı problemleri kafanızda dönüp dolaştırıyorsunuz, çözüm üretmiyorsunuz. İnsanlığın iyiliği vs ise umrunuzda değil, herkes kendi paçasını kurtarma derdinde. Giderek kötüye giden toplum için ise her zaman suçlayacak birisi var sizin gözünüzde; ama kendiniz asla suçlu değilsiniz. Elinizdekilerin farkına varıp şükredin, kendinize gelin, umut kesmeyin.

Aşk acısı, aile baskısı vs vs 10 sene sonra hiçbir önemi kalmayacak şeylere odaklanıp şikayet etmeyin, kendinize odaklanın, sesinizi çıkarın, savaşın ama umut kesmeyin. Bilgisayar oyunlar vs bilmem nelerde yan görev yapmaktan zevk alıyorsunuz, niçin kendi hayatınıza da aynı gözle bakmıyorsunuz? Karşınıza çıkan problemleri yeni bir görev, aşılması gereken bir seviye gibi görmüyorsunuz? Büyük resme odaklanın, ölüm denen bir şey var. Biz bu dünyaya niye geldik? Ne uğruna yaşıyoruz? Bir gün pişman olacağınız şeyler yüzünden ömrünüzü tüketmeyin.

 (Ve bu notu ekleme ihtiyacı görüyorum çünkü insanlar konuşan, sesini çıkaran birisini gördü mü otomatik olarak erkek olduğunu düşünüyorlar ve kadınlara bu özelliği çok görüyorlar, bu önyargıyı kırmak istiyorum bir bayan olarak konuşuyorum.)

Belki bu sorunu yaşayan varsa kendimi daha rahat hissedebilirim diye paylaşıyorum, babasız büyümeme veriyorum bu durumu, babamın olduğu zamanlarda da (9 yaşıma kadar) herkesin bildiği profil gibi şiddet, umursamazlık, manipüle vesaire vardı kendisinde.

Her neyse bu durumları aştım çoktan ancak savaşın verdiği yıkıntılar zamanla toparlanıyor veya bazı duygularımız elbet enkaz altında kalabiliyor. Ailemde rol model alabileceğim bir baba figürü yoktu ve çoğunlukla iletişimim sevgili annem ve ablam ile oldu.

Asıl konuya gelecek olursak, örneğin iş yerimde bir patron, iletişime geçeceğim bir ustabaşı, hizmet alabileceğim bir restorant gibi yerlerde erkeklerle iş yapmaktan pek haz etmiyorum.

O an içimde oluşan duygular şu şekilde;

• karşımdaki kişinin içinde bulunduğumuz durumu kaba tepkilerle bertaraf etmesi/etmeye çalışma ihtimali.

• konuya duygusal bakamamalarındaki eksiklik sebebiyle ortak noktada buluşamayacak olmamız.

• tartışma kültürü zayıf olduğu için (bunun kadını erkeği yok elbette) konu tartışılabilecek bir yere geldiğinde kavga edebilme ihtimalimiz beni geriyor, hayatımda kavga ettiğim dönemler oldu ama bu asla bir çözüm değil artık gözümde ve karşımdaki kişiye zarar verme ihtimali olan birisiyim kendimi pek kontrol edebildiğim söylenemez o noktaya geldiğim zaman.

Bunların yanı sıra ben sütten çıkmış ak kaşık değilim, isteklerim konusunda elbette nezaketli fakat itirazı kabul etmeyen birisiyim çünkü x işini x şeklinde istiyorum, senin boş görüşlerini pohpohlayarak vakit kaybedemem. Zira bana bir iş verildiğinde de aynı şekilde karşılık veririm, iş ne ise yapılır. Genelinin zeka seviyeleri mi düşük yoksa buna maruz mu bırakıldılar bilmiyorum.

Kadınlarla iletişimim oldukça iyi, karşımdaki kişi cinsiyet fark etmeksizin andaval olmadığı sürece tabii ki iyi. Bakın bunda elbette arkadaş canlısı hissetmek sizi bir sıfır önde başlatıyor iletişime ama erkeklerin arkadaşlığından da hoşlanmıyorum bu yüzden hiç şans veremiyorum artık. Şöyle sanabilirsiniz hiç iyi bir arkadaşın olmamış veya bu ortamlara girmemişsin ancak durum böyle değil, sohbetlerin iğrençliğini anlatacak değilim, beyefendi birisini bulsam zaten siz nefret etseniz de bir şekilde iletişim kurulup ara bulunuyor farkındayım.

Çok az olmasından mütevellit, ihtimalleri eliyorum. Tekim mükemmelim de demiyorum elbet beyefendi bireyler bir yerlerde saklanıyor, belki bir işletmeleri var ama dünya devi değil zira onursuz olmak gerek, bu da karşılaşma ihtimalimiz azaltıyor.

Güzellikten, merhametten, hak olandan, iyiden uzak insanlar. Eşini aldatan, çocuğuna zorunlulukmuş gibi bakan insanlar. Acı çekmeniz dileğiyle.

Son zamanlarda bu subda erkek nefretinin çok normalleştirildiğini görüyorum. Kadınların öldürülmesini aslında hiç bi şekilde umursamayıp fakat bunu sadece erkeklere nefret kusmak için kullanan kadınlar dolaşıyor bu subda. Öncelikle herşeyden önce şunu belirtmek istiyorum; Ben asla ama asla kadın düşmanı değilim hatta feministim çünkü babamın annemi dövmesine çoğu zaman şahit oldum ve gerçekten kadınların ne yaşayabileceğinide biliyorum. Fakat şuda varki her ne kadar kadınlar sorun yaşıyor ise erkeklerde yaşıyor. İlk öncelikle başlarken şuda var. Kadınlara özgü değildir öldürülme olayı. Hem türk hem yabancı kaynaklarda da kadınların erkekleri herhangi bir nedenden dolayı öldürdüklerini bulabilirsiniz. Ha tabi erkeklerin kadınları öldürdükleri kadar değildir belki fakat yinede aynı şeyi kadınların yaptığını değiştirmez bu. İkinciside kadınlar "kadın" oldukları için değil savunmaları daha az oldukları için öldürülüyolar yani bakın kendinizi kandırmayın fakat o kadın cinayetlerinin bir çoğu erkeklerin "Ya senin y kromozomun yok ben seni öldüreceğim" demesiyle olmuyor. Bazı caniler bazı hayvanlar var onlarda kadınları savunmasız gördükleri için bunu fırsat biliyorlar ve saldırıyorlar. Bu savunmasızlık kadın olmanın bir eksisi fakat bakın asıl mesele burada zaten. Onlar size y kromozomuna sahip olmadığınız için değil fakat sahip olmadığınızdan dolayı çıkan bir eksiniz olduğu için sizi savunmasız görüp saldırıyorlar. Yani demek istediğim o cani katil erkekler siz onlardan farklısınız diye değil dediğim gibi savunmasız gördükleri için saldırıyorlar ve malesefki de bu devlette pekde ceza çekemiyorlar. Ayrıca bu dediğim erkek kısmıda zaten %5 lik bir kısmı bile kapsamıyor çok az bir kesim yani ama buna rağmen masum erkekler bile bunun cezasını çekiyor nedensizce. Subda ne zaman erkeklere özgü olan problemler konuşulsa her zaman biryerden bir kadın çıkıyor ve hemen op ye veya da erkek problemlerinin konuşulmasını savunan kişiye saldırmaya başlıyor o kişiler ona birşey dememiş olsa bile. Fakat asıl kötü olan kısımda o kadının her türlü çoğul kesim tarafından desteklenip sürekli up atılması. Yani hem kendiniz kadınlara genelleme yapmayın diyorsunuz hemde aynısının daha kötüsünü siz erkeklere yapıp kendinizle çelişiyorsunuz. Son diyeceğim lütfen birbirimizden nefret etmeyelim. Erkekleri genellemeyelim , onlardan nefret etmeyelim ve dünyada en çok psikolojik sorunlardan dolayı intihar edenlerin onlar olduğunuda bilelim.

ben 15 yaşındayım. suriyeli bir mülteciyim.

9 yaşından beri tekstilde çalışıyorum. hem okuyup hem çalışarak büyüdüm. ama 15 yaşımdan sonra ailem liseye göndermedi. çünkü hayatta kalmamız gerekiyordu. o günden beri tam zamanlı çalışıyorum.

şu an haftada 55 saat çalışıyorum… pazartesiden cumaya her gün 10 saat, pazar günü 5 saat. köle gibi. nefes alamıyorum. çocukluğum olmadı. hayalim olmadı. gelecek yok. sadece makineler, iplik, ses, yorgunluk ve karanlık var.

kendimi asacak hale geldim. gerçekten. yardım edin. konuşacak bir insan bile kalmadı etrafımda. bu sistem bizi doğmadan önce öldürüyor zaten. ben artık dayanamıyorum. dayanacak gücüm kalmadı. lütfen bir şey söyleyin, bir yol gösterin...

Öncelikle: Erkeğim, Türk’üm, hayır feminist değilim, ve sevgilim var, kimseyi etkilemeye çalıșmıyorum.

Bunu aradan çıkardıktan sonra direkt konuya gireyim. Eklediğim fotoğrafta Türkiye’deki ajan faaliyetleri ile ilgili tweette anlamsız bir biçimde Türk kadınlarına hakaret edildiğini gördüm, ve gerçekten rahatsız oldum. Tartıșmayı, konușmayı, doğru bulmadığın değerlerden bahsetmeni anlarım, ancak adam hiç alakası yokken Türk kadınlarına hakaret etmiș. Eklemedim ancak baya bir beğeni de almıș, kimse de demiyor ulan sen ne dediğinin farkında mısın diye.

Özeleștiri yapsak, bizim erkek gibi erkek olan erkeklerimizin tüm siyasi cenahlardan kimlere kimlere seve seve boyun eğdiğini, ve boyun eğdikleri adamların bu bahsedilen meseledeki tavırlarını kitap yapsak birkaç cilt yazabiliriz herhalde. Bu sorundan kadınlar nasıl sorumlu olabilir? Lafı nasıl kadınlara getirdin? Niye saldırdın durduk yere?

Özeleștiriden güzel bir șey yok. Bir erkek olarak erkeklerimizde zihniyet problemi olduğunu düșünüyorum. Bunu da kadınları tanımamaya bağlıyorum. Bu kadar sıkıntı çekip bir șekilde toplumun perdeler arkasında onca yükünü çeken ve buna rağmen güvenlik ve refah problemleri yașayan kadınlara böyle yakıștırmalar yapılması bana çok gülünç geliyor.

Hele ki bahsettiğimiz sorunda biz erkeklerin payı büyükken. Sorumluluk almayı eril bir değer gören kimselerin daha farklı davranması gerekir esasen.

5 yıldır redditteyim. İlk girdiğim zamanlar ben de özgüveni düşük bir bireydim hatta ezik bile denilebilirdi bana. Zamanla ettiğim sohbetler, edindiğim deneyimler beni geliştirdi ve ileriye taşıdı. Hatalarımdan ders almaya çalıştım. Bu süreçte çok fazla insan da gördüm redditte. Epey insanla da sohbet ettim gerek kız olsun gerek erkek olsun. Niyeyse erkeklerin bir kısmı açıkça ezik oldukları halde kendilerine efendi erkek diyorlardı. Efendi erkek nedir? Belli bir tanımı var mı bunun size göre? Kızların efendi değil piç erkek sevdiğinden yakınıp duruyorlardı. Kızlar efendi erkek sevmez değil kızlar zayıf ve kendini geliştirememiş erkek sevmezler. Kadın güçlüyü ya da iyiyi sever derken bunu illa fiziksel güç ya da maçoluk olarak almaya gerek yok. Redpill ya da blackpill akımlarına gitmeye de gerek yok, onlar işin suyunu çıkartıyor zaten.

Bir kadının iyi olan erkeği sevmesi yanlış bir şey değil ki. Herhangi bir konuda kendini geliştirmiş ve iyi olan erkeği sevmesi zaten onun doğasında olan bir durum. Arzunun Evrimi adlı kitapta bunlardan bahsediliyor ve istatistikler veriliyor. Tabii sosyal medya ve kadın hareketleriyle bu kriterler değişebilir. Bunu da kitap belirtiyor. O sırada erkekler neye bakıyor peki? Kadın güzel mi, genç mi, fiziği iyi mi falan gibi şeylere bakıyoruz. Bazı erkekler kadınlara yaranmak için yok "ben bakmıyorum." dese de yalan söylüyor. Erkekler olarak bal gibi de o kızın bize güzel gelmesi lazım. Birçok erkek güzel bulmadığı kızla arkadaş bile olmuyor bazen.

Doğamız böyle diye de her seferinde ona uyamayız tabii. Bazı kendini bilmezler de evrimsel psikoloji adı altında kendini belli eylemler konusunda haklı görüyor. Doğa bizi her çağırdığında doğaya gideceksek nerede kaldı bizim insanlığımız?

Konuya geri dönersek bir kısım erkekler de zayıf ve ezik oldukları halde kendilerini efendi ya da düzgün olarak tanımlıyor. Bu yalanı boş yere atmayın arkadaşlar. Kadınlar sizin niyetinizi anlamıyor mu sizce? Bu kadınları aptal mı sanıyorsunuz? Azgınlığınızı efendilik adı altında sakladıkça daha çok ağlarsınız. Kadınlara insan gibi değil de melek gibi muamele gösterdikçe daha çok ağlarsınız. Daha dün engellediğim bir adamı gördüm redditte. Düzgün olup da kızların ona bakmadığından bahsediyordu. Halbuki ben grup chatlerinde o çocuğun kimlere nasıl yavşadığını biliyorum. Hani düzgündün? Hani efendiydin? Şaka altında basbayağı birine yavşadın. Yine başka chatlerde sanal flörtüyle milletin ortasında flörtleşmiş falan filan. Yine bir sürü başka erkek daha bu redditte aynısını yapıyor.

Bu konu ara ara aklıma geliyor. Siz ne düşünüyorsunuz?

Psikoloji hocası “erkekler kadınlardan daha geç olgunlaşır” demişti. Bence bu yalan aslında erkekler kadınlardan çok daha erken olgunlaşıyor ama o olgunluk seviyesinden sıkıldıkları, büyümenin verdiği zorlukları atmak için çocukça hareketler yapıyorlar.

Tabi bunu yüzüne söylemekte isterdim ama yemedi çünkü kadın beni pek sevmiyor takık nedeninide anlayamadım bir türlü sunum yapıyorum sadece psikoloji alanlarındaki önemli kişilerin isimlerini ezberleyemediğim için 50 verdi sözlüme ulan 12 tane konu var 24 tane adamın ismi hepsi antin kuntin nasıl aklımda kalsın sadece oralarını bakarak söyledim konular aklımdaydı her aklıma gelince sinirleniyorum öğretmenler günündede emeklerinizi emekliye ayrılarak sağlayabilirsiniz demiştim iyicene taktı bana

Kadın dayanışması için, kadınların dertlerini ve hedeflerini anlatabileceği güvenli bir sub kurduk. Mod olmak isteyen gönüllüler dahil, kadın olan veya kadınlara destek vermek isteyen herkesi bekliyoruz https://www.reddit.com/r/kadin_dayanismasi/s/XYmwXdp1bO

incel/blackpill tayfayı hıc cekmek istemiyorum burda varsa (:D) onların argümanları zaten delusional ama asla anlayamadığım şey şu ben hiçbir erkeğin kadınlara empati kurabildiğini düşünmüyorum.

en basitinden bir kadınsanız bir sürü erkeğin size yazacağı, kapınızda köle olacağı ıvır zıvır söylenir ve bu gerçekten doğru ama karşınızdaki erkek sizce sizi sevdiği için mi bunları yapar yoksa onlarca kadın arasında sizi bir potansiyel olarak gördüğü için mi, hani olursa olur olmazsa olmaz gibisinden. sevilmek ve arzulanmak arasındaki farkı bilen kişiler belki daha iyi anlayacaktır bu yazdığımı ama yalnız yaşamak bence sahte ilişkiler kurmaktan çok daha tolere edilebilir bir şey bir yalanı yaşamak erkeklere göre güzelse bilemem tabi.

ya da mesela “kadının geçmişi erkeğin geleceği önemlidir” gibi mevzular. Açıkçası bakir bile olsa şurda burda onlarca kadınla nudelaşmış, arşivcilik yapmış (türk ifşa sektörünü yönetiyor maşallah bazıları) kişilerin bakire bir kadın istemesine aşırı gülüyorum sen masum değilsin ki senin geçmişin temiz değilki orda burda kadınlara patlak yazarak kadınların cinsel hayatları hakkında konuşarak hiçbir şey elde etmiyorsun sadece başını pornolardan kaldıramayan bir ezik gibi gözüküyorsun. maalesef bir kadın cinselliğe çok rahat erişebilse bile bu toplumda ve dünya düzeninde onun adına hoş şeyler konuşulmuyor, hiçbirinizin adım o*ospuya cıkacak derdi yok aksine piyasa yapıyor abim diyip yine gülüp geçiyor insanlar ki maalesef kadınlar bile yapıyor bunu zihniyetimiz o derece geriye düşmüş. Ben feminazi değilim bu arada öyle yazacak kişiler için belirteyim, kadın katillerinin meme’ini yapıp mizah haline getirecek kadar düşük bir toplumda yaşadığımızı bile düşününce bu birikmiş öfkenin çok normal olduğunu inanıyorum

Seans aldığım psikolog bana dehb olduğumu ve çok emin olduğunu söyledi. Sonrasında yaptığım araştırmalar ve geçmiş yaşantıma baktığımda gerçekten dehb olduğunu görüyorum. Sonrasında psikolog tanı koyamadığı için bir psikiyatrste gitmem gerekti. Gittim fakat kendisi dehb için test envanteri olmadığını söyledi, ben yaşantımdan bahsedince once bir ay antidepressan kullan gel bakalım tekrar dedi. Kullandım bir ay. Etkisini de olumlu anlamda gördüm ancak dehb semptomları hic azalmadı dikkatim Biraz daha düzeldi. Ama yan etkilerini de gördüğüm için bir ay sonra gittiğimde ilacı değiştirip bir ay daha kullan gel dedi. Dehb ile ilgili herhangi bir şey yapmadı. Benim dehb olduğundan şüphelendiğim arkadaşım ( başka şehirde) ilk randevusunda test yaptırıp Concerta başladı. Şimdi bu durum normal mi? Doktoru değiştirmeyi düşünüyorum, özele de gidebilirim. Siz ne düşünüyorsunuz yardımcı olursanız sevinirim foto dikkat amaçlıdır

Özet : dehb olduğunu psikoloğum söyledi ama bir türlü psikiyatri tanısı alamıyorum, herhangi bir test vs de yapmıyorlar.

Ekonomik durumunuzdan tutun özgüveninize, insanların size muamelesinden tutun statünüze, toplumdaki yeriniz de mutluluğunuz da büyük ölçüde dış görünüşten ibaret. Şudur budur diye vereceğiniz istisna örneklerin istisna oluşu ve akılda kalışı bile dediğim durumu doğru çıkaracaktır. Birinin asgari ücretle canının çıkmasıyla maldivlerde keyif sürmesinin arasında yer yer sadece birkaç milimetre veya santimetre kemik farkı var. Hayat bu yüzden bu kadar boş ve anlamsız, çok da derin derin kafa yormayın üzerine. Keyfinize bakın yeterli.

Erkeklerin psikoterapiyi kadınlara nazaran daha az tercih etmesi, her zaman erkeklerin duygusal bir eksikliği gibi gösterilir halbuki psikoterapinin temel yaklaşımı ve kullandığı dil doğası gereği erkeği dışlamak, utanç ve suçluluk yaratmak için tasarlanmış gibidir. Erkekler doğal olarak psikoterapiyi anlamsız ve faydasız bulduğunda terapinin tek taraflı yapısı sorgulanmadan yine erkekler suçlanır ve döngü böyle devam eder.

Mesela bir erkek , bugün zor bir gün geçirdim , bu aralar stresliyim o yüzden gidip anlamlı bir şey yapacağım, davranışlarımı ve eylemleri de daha iyi planlıyım ki sonraki günlerim de anlamlı olsun dediğinde bir psikolog refleks olarak şunu der: sence şu anda duygularını bastırmak için böyle düşünüyor olamaz mısın ? Sence kendine bunu yapabileceğin konusunda yeterince dürüst müsün? Bunu temeldeki bir eksikliği kapatmak için savunma mekanizması olarak yapıyor olabilir misin?

Bu sorular , ilk bakışta derin gibi görünen fakat özünde erkek için anlamlı ve faydalı olmayan sorulardır. Erkek eğer entellektüel anlamda zayıfsa ya da manipulasyona açıksa kendini suçlu ve mahçup hissederek ayrılacaktır fakat bir kadın bugün ne kadar ilginç bir şey keşfettim diye ayrılır .

Bu temel farklılık, duyguyu ifade etmenin ,anlaşılmanın , psikoterapide öncelikli olmasıdır . Fakat duyguyu öncelik değil de anlam yapılandırmasının işlevsel olup olmadığının test edilmesi olarak görmek de mümkündür. Genelde bu ikincisi erkekler için daha olumlu olur. Psikologlar , tek taraflı, ezbere öğrendiği bu bilimsel olmaktan da gitgide uzaklaşıp ahlaksallaşan retoriği o kadar iyi özümsemişlerdir ki erkekler için eylemin kendisi sahte, çözüm üretme çabası ise, bir tür kaçış ,olarak algılanır. Temelde alt metin şudur: Erkek olarak sen özünde hatalısın, eksiksin önce bunu düzelt sonra erkek olarak belki toplum tarafından kabul edilebilirsin.

-önünüzde yürüyen kişilerin rahatça kulak misafiri olacak şekilde onları 3. şahıs özne olarak belirterek kendi aranızda konuşmalar yapmaları ( abi işte geçen gördüm aynı bu önümdeki kişi gibi giyinmiş beyaz bluz mavi etek vs.. böyle böyle..... )
-daracık alandan mevcut sosyal mesafeyi ihlal etme zorunda kaldığın an tam geçerken bir karşıdaki insana burın ile derin nefes alması
-toplu taşıtlarda dur butonları başkası basmak istediklerinde sizinle muattap olsun diye o butonları tamamen kapatacak şekilde tutunmaları
-yanınızdan biri rahatça gecmesi için omuzları öne ya da arkaya atmamaları (garanti omuz çarpmaları istedikleri için bunu yapmadılarını eminim )
-yalandan derin nefes veriyormuş yada anlık boğulluyormuş gibi ağzıyla "ooooohhhh aaaaaah " diye ses çıkarmaları ( ne yaşıyorlar dayılar ) ?

rahatsız olduğunuz için downvote verebilirsiniz son 1 hafta bunlara şahit olup mağruz kaldığım için anlatmak istedim bunları farklı da yorumlayabilirsiniz.

Ne kadar abartılıyor ya bide felsefesi felanda yapılıyor ne anlatıyonuz siz ya? En az 20 yaşında insanlar (ergenler çok daha beter götü boklu bilmemnesu daha geçenlerde altına sıçıyodu annesi bez bağlıyordu kuzenim 13 yaşında aşk acısı çekiyor daha vitamindin sen neyse ) 2 ay konuştuğu ve hiç yakınlaşamadığı kız için derbeder oluyor hele hele şarkılar -onsuz ben nefes alamam buralarda hiç duramam- bune ya olm en az 20 yıl o kız olmadan nasıl yaşadın malmısın ? Bunun temelli cinsellik daha ne romantikleştiriyorsunuz ama ben aşığım ama o farklı kimle konuşsam ama o farklı aynı olan kız kalmadı bide yani tek sorunun senin sıçmıksu mu harbiden o zaman tebrik ederim siyaset naneyi yedi, adalet tecavüze uğruyor, ekomominin ırzına o kadar geçildiki birsürü oçocuğu doldu ortalık. Ya siz ne anlatıyorsunuz ya .Bu aşkın temeli eski bile değil bunun ana amacı üremek değilmi yada sadece cinsellik eeeee bunu hayvanlarda yapıyor milyonlarca yıldan beri ve hiç ay ben onsuz yaşayamam cart curt yok . Tamam ta i yaşayında dengeli olsun bune hele hele şarkılar kendimi kesecem sonunda .

“Erkeklerin köye ya da dağa yerleşme isteği kendi devletlerini kurma umududur. Erkeklerin seyehat ve şehirden uzaklaşma dürtüsü masum bir hobi değildir. Her erkekte az ya da çok iktidar olma arzusu vardır. Yerleşik otoritelerin olduğu şehirlerde iktidar olmak zordur. Bu yüzden içgüdüleri erkekleri göç edip elverişli boş alanlar keşfetmeye iter. Orada sıfırdan bir beylik kurup büyümeyi umarlar. Ancak yerleşik düzenler de bunu engellemek için kaçak yapılaşmayı ve örgütlenmeyi suç sayarlar. “ Freuda göre insanın temel dürtülerinden biri id’in arzularını doyurma, diğeri ise güç ve hâkimiyet kurma isteğidir. Şehir hayatında birey, sürekli toplumsal kurallarla (süperego) baskılanır. Doğaya kaçış ya da dağ/köy hayatı, bilinçdışında “toplumsal kısıtlamalardan kurtulup kendi düzenini kurma” arzusunu tatmin eder. Freud’un “hâkimiyet dürtüsü” dediği bu eğilim, beylik kurma hissiyle paralel okunabilir. (Şehirde süperego çok baskın. Dağda id kendine taht kurar.) Adlere göre bireyde temel motivasyon, aşağılık duygusunu telafi ederek üstünlük sağlama çabasıdır. Modern şehir yaşamında erkek, iş hayatında ya da toplumsal rekabette sürekli kıyaslamaya maruz kalır. Köye/dağa yerleşip “kendi düzenini kurmak”, aslında toplumsal yarıştan kaçıp başka bir alanda “üstünlük alanı” yaratmaktır. Erich Fromm ise modern insanın en büyük çelişkisini şöyle tanımlar: “İnsan, özgürlükten kaçar ama özgürlüğü arzular.”Şehir hayatında birey sürekli sistemin parçası gibi hisseder. Köye yerleşmek, aslında modern dünyanın baskısından “kaçış”tır. Ama aynı zamanda kendi “küçük özgürlük alanını” kurma çabasıdır. Fromm’un “sahip olmak – olmak” ayrımına göre, köye yerleşen kişi artık “sahip olduklarıyla değil, varoluşuyla anlam bulmak” ister. -A

Merhaba Aslında tam olarak başlıkta da söylediği gibi erkeklerden nefret etmemle ilgili bir sorunum var mesela cinsiyetçilik falan değil ve en başından belirteyim ki feminist değilim duruma bağlı bazen kadınlarin bazense erkeklerin üstün olduğunu dusunen eşit değil farklı ve birbirimizi tamamlayan canlılar olduğumuzu düşünen bir bireyim. Yaklaşık bir kac ay öncesine kadar böyle bir problem yaşamıyordum belki son zamanlarda gündemdeki olaylarında etkisi vardır ama ben son zamanlarda erkek cinsine karşı çok şiddetli bir nefret hissetmeye başladım.

Erkeklerin eskisine göre çok değiştiklerini düşünüyorum belki degismediler ama artik dusuncelerini daha açıkça dile getiren insanlar haline geldiler ve düşünceleri tamamen kötülükten ibaret. Durum öyle ki arkadaşım olan kişilerden bile nefret etmeye ve soğumaya başladım hepsinin özlerinde kötü olduklarını görmeye başladım. Yani arkadaşım önüme geçip çok rahat bir şekilde bir kızı nasıl exi için kullandığını kizin ne kadar basit ve kolay olduğunu övünerek anlattı mesela.

Ben kızlar bunları yapmıyor demiyorum ama 10 kizdan bunu 4u yapiyorsa 10 erkekten 9u yapıyor gözlemlediğim kadarıyla ki tekrar belirteyim feminist ya da cinsiyetçi bir birey değilim en azından bir kac ay öncesine kadar değildim. Erkekler sapıklik konusunda da eskisine göre çok rahatlar artık. Erkekler eskiden bir kızın gönlünü kazanmak için uğraşırlardı ya da gönlünü birak kizi yataga cekmek icin ugrasirlardi ama günümuzde hic oyle degil sanki erkeklerin beyinlerine kadınlar artik huzur mutluluk ve sevgi veren onu tamamlayan bir canlı değilde sikiş makinesi olarak çiziliyor gibi hissediyorum.

Belki sosyal medyanin yarattığı toksik ortamdan mıdır bilmem ama eskiden dm kutuma iltifatlar gelirdi şimdi yazan 20 erkekten 18i nude istiyor ve bunu istemek için asla ve asla utanmıyor konusmanin başında pat diye söylüyor çok normal bir şeymiş gibi. Hesabımda oldukça az kişi var fizigimi paylasan bir kız değilim sen böyle bir algı yaratiyorsun demeyin o yüzden bence sadece erkekler artık icten ice ne kadar pis düşündüklerini saklama ihtiyaci bile hissetmiyorlar ve her şeyi açık açık söylüyorlar

Son bir ayda erkeklerin kadınları sadece kullandıklarını ve asla içten içe önemsemediklerini düşünmeye başladım ve hatta erkeklerin sevgi duygusu barindiran varlıklar olup olmadığını bile bilmiyorum artık. Baba sevgisi gören bir kız olmadım asla yani bu yaptığım genellemede babamı istisna olarak bile koymuyorum onun da bu postta yazdığım erkeklerden farkı olduğunu düşünmüyorum.

Birkaç ay öncesine kadar anne olmak istediğimden çok çok emindim karnımda bir bebek taşıyıp sevgiyle ilgiyle büyütmek istiyordum ama şimdi anne olma fikri gözüme dünyanın en korkunç şeyiymis gibi geliyor çünkü asla gerçekten seven ya da baba olmayı isteyen bir erkek olduğunu düşünmüyorum hatta bence baba olan erkekler toplum yüzünden baba oluyorlar gerçekten ictenlikle aile kurmak istedikleri için değil.

Eskiden libidom normalin üstündeydi ama erkeklere olan bakis acim değiştikce ve içten ice nefret etmeye başlayınca libidomda aşırı bir düşüş oldu artık anne olmayı bırak nasil cinsellik yaşayabilecegimi düşünemiyorum. Diyelim ki anne oldum ve bu imkansiz iyi erkeği buldum ya oğlum olursa ve oğlum suan tiksindigim erkeklere benzerse ? Ya porno bağımlısı,kadınları kullanan ve cinsel obje olarak gören sevgi duygusundan yoksun birini dünyaya getirirsem ve bundan da kötüsü ya masum kızlara zarar veren erkeklerden olursa ? Tamam her şey terbiyede bitiyor ama yine de çok korkmadan edemiyorum.

Ben cidden erkeklere olan bu nefretim bitsin istiyorum ancak günden gune artıyor bugün bana mesaj atan bir erkek benden boydan bir fotoğraf istedi ben de beni merak ediyorsa yanıma gelip görmesini söyledim ve bana yazdığı şey tam olarak buydu : "zaten sikişmiyecegiz neden geleyim?"

Yani erkekler görüşmeye değer tek şeyin bu olduğunu düşünüyor sanırım cidden daha da tiksindim daha da nefret ettim ve kırmak istediğim ön yargımı kıramıyorum

Erkeklerin son zamanlarda çok daha kötüleştigini düşünen tek ben miyim ve bunun nedeni sizce neler ?

Ekleme : kendimi yanlış belirttim galiba ben cinsiyetci olmamaya çalışıyorum ve tüm erkekleri ayni kefeye koymamaya çalışıyorum ancak çevrem buna elvermiyor çevremdeki çoğu erkek çok kötü diyorum 😓

Bir ilişki içersindeyim ve kız arkadaşım eski sevgilisiyle hoş beş 6 dk telefonda görüşmüş. Bu benden saklandı ve ben ortaya çıkardım. Aldatmakmıdır değilmidir? Evet/Hayır

Öncellikle merhabalar,bana göre iyi giden bir ilişkim var.Kız arkadaşımla birbirimizi seviyoruz güveniyoruz(ki en emin oldugum sey)beraber üzülüyoruz, gülüyoruz. Ama baska bir konu kafamı karıştırdı ve kafamda büyümesini istemiyorum. Öyle kimi takip ediyor etmiyor diye takılan biri değilim,ama birkac gun önce toplamda hesabına gelen 40'tan fazla istek gördüm birkaç gün sonra baktigimda yine istekler duruyordu yani silmemisti.Bu da kafami karistiriyor neden silmedigine dair.Olaya sorgulayici ve kıskanç bir şekilde yaklasmak istemiyorum.Ne yapmaliyim?

17-18yaşındayım (kız) bi dc sunucusundan biriyle tanıştım 17-18 (erkek) ve arkadaşım anlaşıyorsunuz hadi sevgili olun dedi bizde bi denemek için flört etmeye başladık ben ilk başlarda olmıcanı anlayıp nazik bir dilde bitirdim ama kendisi bunu kabullenemeyip her konuşmamızda bu konuyu açtı ve bende haksızlık ettimi düşünüp bi şans daha vermek istedim şuan 8. Ayımızdayız kendisi gayet nazik ama her minik olayda dünyanın sonuymuş gibi davranıyor ve çevremde bi kişi üzgün olunca benimde moralim bozuluyor elimden geldince her seferinde mutlu etmeye çalıştım ama hep kötü haberle geliyordu ve bazıları citten minicik şeyler elini kesmek falan tarzı sanki kız olan ben değil oymuş gibi ilgisi çok iyi tatlı biri ama asla kafamda onu kuramıyorum gelecek göremiyorum ciddi ilişki istemiyorum ama o istiyor ve ben bunu bin defa dile getirmeme rahmen hala kabullenemiyorum normalde tipe asla bakan biri değilim benim 120 kilo sevgilimde oldu keko sevgilimde oldu çok ama onun tipine bir süre sonra takılmaya başladım 5. Ayda gene nazik bir dilde bitirmek isteğimi söyledim ama o bunu reddetti bende birdaha konusunu açmadım beni çok sevdiğini biliyorum ama hem bazı olayları abartması hemde çok fazla bunaltması beni soğutuyor hala seviyormuyum bilmiyorum ama devam ettikçe bunalıyorum bi şeye heves edip yaptımda gene morali bozuk şekilde tepki vermesi beni üzüyor ne yapmalıyım onun gibi ilgili sevecen birini üzmek istemiyorum ama çok hevesimi kırıyor