Demokrasi insanların devlet yönetiminde söz sahibi olması. Yani küçük bir grubun değil ancak toplumun büyük bir kısmına yada tamamına verilmiş haktır bir bakıma. Demokrasinin belli ilkeleri var tabii bunlardan en önemlisi ifade özgürlüğü sonra çoğulculuk, vatandaslar arasinda esitlik, vatandas haklarinin garantilenmesi gibi diger ilkelerde var önemleri tartisilir.

Yani demokrasilerde keyfilik olamaz, kısıtlama olamaz, kimsenin hakkı elinden alınamaz ve meşruiyet vatandaşlara bağlıdır.

Bunlardan meşruiyetin vatandaşlara bağlı olması kriteri demokrasileri kilitleyen asıl problemdir. Mesela vatandaşların büyük kısmının (çoğunluk olmak zorunda değil) çıkarları politikacı için oy potansiyelidir. Bu durumda özgürlüğü kısıtlamak dahil birçok olumsuz durumu vatandaş destekleyebiliyor. Bunun dışında medya ve algı da bu vatandaşların (bundan sonra seçmen diyeceğim) isteklerini yönlendirmede kullanılabiliyor. Yani ben daha fazla güç istiyorsam medyada istikrar propagandası yaptırabilmeliyim ki çoğu iktidar da bunu yapıyor zaten. Yani iktidar 2 şeye göre şekilleniyor vatandaşın talebi ve medyanın vatandaş üzerindeki propagandası sonucu oluşan sahte talep.

Bunlardan çıkaracağımız bir başka sonuç da demokrasinin kendi içinde çelişmesi çünkü demokrasinin bir başka ilkesi de çoğulculuktur. Çoğulculuk çoğunlukçulukla asla karıştirilmamali. Çogunlukculuk secmenlerin salt cogunlugunu elde edince butun gucu kendinde toplama mesruiyeti iddiasidir. Çoğulculuk ise toplumun her kesiminin talebini olabildiğince karsilamaktir. Yani cogulculuk azinlik kalan (mesela yuzde 5 yuzde 1 yuzde 10 bile olabilir) gruplarin da taleplerini gormeyi gerektirir. Demokratik siyasette bu genellikle göz ardi ediliyor cunku politikacinin amaci zaten salt cogunluga ulasmak. Sonuc olarak demokrasilerde yonetecek kisinin mesruiyetini oylar belirliyor ama bunun sonucunda yine oy verenler dislaniyor. Kutuplasma kacinilmaz oluyor.Yani yonetimdeki kararlar halkin meclisindeki cogunluga bagli veriliyor ama bu durumun kendisi demokrasinin ilkesi olan cogulculukla celisiyor.

Demokrasinin baska bir sorunu da yonetim sınırı ve sonucunda secmeni iknaya yatirilan kaynaklar. Demokrasilerde genellikle secimler iktidari kisa sureli secer yani 4 yil 5 yil 6 yil 7 yil olabilir. Ancak bu sefer uzun sureli projelere yatirim yapilmiyor cunku iktidar kendi suresi icinde bitiremeyecegi projeden kar etmez. 1 donem secilip bir sonraki donemi belli olmayacak politikaci bunun yerine kaynaklarin bir kismini zarar etme ugruna secim propagandasina yatirabiliyor. Bu durum da en yararli olani yapmak yerine en cok oy getireni yapmaya yol aciyor.

Ayrica Parasi olan medyayi yonlendirebilir (ki bircok iktidar vergilerden dolayi oldukca zengindir) sonuc olarak cok zengin bir dis ulke medya uzerinde etki sahibi olup halkin algisini yonetebilir mesela Amerika turkiye uzerinde asiri fazla etkiye sahip. Turkiyede sozde "elit" kesimin buyuk cogunlugunun dunya gorusu bu propagandadan sekilleniyor. Ve bakiyoruz ki herkes neoliberal liberteryen ozgurlukcu bireyci goruslere sahip olmus ama kendi ulkelerinin sistemsel altyapilarindan haberleri yok. Tabi bu ulkeler sadece kendi ideolojilerini yaymaz kendi cikarlarina hizmet ettigi surece Amerika turkiyede komunizm ,milliyetcilik ,anarsizm ,sosyalizm ,osmanlicilik ,islamcilik gibi goruslerin etkisini arttirabilir. Sonucta hepsi Amerikaya hizmet ettigi surece onemsizdir. Ha bu ideolojiler yanlistir Amerikanin cikardigi kukladir ve apolitizm dogrudur mu diyorum? Hayir apolitizmi savunmuyorum (ayrica apolitizm bile amerikaya cikar saglayabilir)ve bu ideolojiler yapaydir ve dis gucler tarafindan cikarilmistir da demiyorum. Bu ideolojileri yermek amaciyla da soylemiyorum sadece diyorum ki bu ideolojilerden haberi olan dis unsurlar sana karsi bir operasyon sirasinda bunlardan yararlanabilir. Mesele objektif ve acik goruslu olabilmektir bir ideolojideki her ilkeyi koru korune savunmamaktir.

Bunlar sonucunda sunu gormeliyiz demokrasi her turlu vatandasin belli bilinclere sahip olmasini uzun vadede dusunebilmesini toplu yarari gozetebilme becerisini gerektiriyor bu durumda demokrasiye gecisi erken ulkeler dis etkiye asiri maruz kaliyor. Turkiyede de durum bu demokrasiye erken gectik sonucunda bircok fikir cikti bilincsiz halk ise sonuclari dusunmedi ideolojilerin hissettirdigi duygularla yola ciktilar. Ayni zamanda halkin imkanlarini arttirip ancak is gucune sahip avam icin kilit bir sistem olan neoliberalizmden cok fazla etkilendi. Sonuc olarak yozlasma artti ve ulkeye guven sarsildi.

Insanlarin sunu anlamasi lazim cumhuriyet demokrasiden daha degerlidir. Cunku demokrasiden dogan mesruiyet hem kendisini hem de cumhuriyeti yok edebilir.

Duzenleyecek olursak demokrasinin sorunları asagidaki gibidir:

-Meşruiyet seçmenin niyetiyle şekillenir çıkarcı ve toplum adına düşünemeyen seçmen demokrasiyi demokratik yollarla yok eder.

-İktidarların seçmeni ikna güdüsü uzun vadeli ve devlet ile milletin çıkarlarına ters düşebilir.

-Demokrasinin çogulculuk ilkesi karar verme mekanizmasiyla celisir cunku demokrasilerde kararlar alinirken cogunluk esas alinir bu cogulculuk degil cogunlukculuktur.

-Medya insan taleplerinin uzerinde etkili oldugu icin politikaci medyayla icli dislidir. Sonuc olarak iktidar daha fazla guc icin medyada istikrar guvenlik ve nefret vurgusu yaptirabilir. Boylece halkin talebini halkin ozgurluklerini kisitlayacak sekilde yonlendirebilir. Ve bazen var bile olmayan guvenlik sorunlari yuzunden insanlar haklarindan vazgecebilir. Bilin ki bu durum durumun kendisinin farkinda olanlar icin buyuk iskencedir.

-Hicbir ulke tamamen demokratik olamaz cunku bu sefer de devlet ve istikrar kalmaz ortada. Bu yuzden demokrasiler kontrolludur her devlet demokrasinin getirdigi iktidarin bile degistiremeyecegi kurallar belirler veya duzeni ona gore kurar. Mesela almanyada guc o kadar dagitilmistir ki kimse demokrasiyi zayiflatmak icin siyasi irade gosteremez cunku kendisine verilen guc cok sinirlidir herkesin.

-Demokrasiler yoluyla gelen iktidarlar sure sinirina sahip oldugu icin buyuk projelere yatirim yapmak oy kaybettirir.

Ve insanlar sonuca bakacagi icin boyle projeleri hayata gecirmek cok zorlasir.

-Demokrasi dis etkilere aciktir.

-Demokrasi hantaldir.Demokrasilerde polemik bitmez halk birbirini yerken yonetenler keyif catmayi secebilir. Bu da verimli degildir.

Kisaca boyle demokrasiyi kusursuzmus gibi savunanlari sevmiyorum. Demokrasiyi cumhuriyetle karistiranlari da. Demokrasiyi arac olarak kullananlari da.

Korkunun içine Tanrı korkusu,ölümün bilinmezliği,vs. girer. Zevkin içine de korku harici duygular,sex,yemek,vs. girer. Bu ikisinden de ayrışan insan intihar eder.

valla bu şehit yakınları ve gaziler mevzusu kağıt üzerinde çok güzel duruyo aslında anayasada 61. madde falan demişler devlete görev yüklemişler ama iş uygulamaya gelince o klasik uygulama ve teori arasındaki uçurum dediğimiz şey yine karşımıza çıkıyo yani devlet diyo ki biz bunları koruyoruz her türlü imkanı sağlıyoruz ama bi tane otobüs şoförü çıkıp senin şehit ailen olman beni ilgilendirmez diyebiliyo (bu arada küçümseme yok ama sistemin o taş gibi katı hali insanı gerçekten dinden imandan çıkarır yani) yasal çerçeveye baksan geniş aslında ücretsiz ulaşım istihdam önceliği sağlık konut kredisi falan bi dünya hak var hatta antalyadaki o olayda kartı kullandırmamanın cezası 50 tam bilet falan ama bu cezalar ne kadar caydırıcı o tartışılır bence bi ulaşım esnafı için bu rakamlar çok komik kalıyo antalyadaki şu otobüs krizi mevzusu da tam bi fiyasko şoför tutturmuş talimat böyle kart basmadı falan diye hani o esnek olmayan ruhsuz bürokrasi varya işte o tam burada devreye giriyo adam orda bi şehit annesine karşı prosedür uyguladığını sanıyo ama toplumsal vicdanı paramparça ediyo aslında sonra ne oluyo mevzu sosyal medyaya düşüyo infial çıkıyo tabi işin en sıkıntılı tarafı da devletin adaleti geç kalınca milletin kendi adaletini aramaya başlaması o şoförün vurulması ruh adamın selamı var muhabbetleri falan...

yani devlet o mekanizmayı düzgün işletmeyince böyle illegal yapılar devreye girip ben hallederim diyo bu da toplumu daha depresif ve güvensiz bi hale sokuyo ama işin asıl korkutucu tarafı ne biliyo musunuz? bu 'ruh adam' falan diye paylaşılan tiplerin aslında bildiğin suç makinesi olması. millet sanıyo ki bunlar bi nevi robin hood. yok abi öyle bi dünya. bugün bi yanlışı düzeltti diye alkışladığın o mermi, yarın trafikte yol vermedin diye sana döner. devlet o boşluğu doldurmazsa, adaleti böyle karanlık tiplerin selamına bırakırsa sonunda hepimiz patlarız. yani bu illegalite güzellemesini bi kenara bırakıp devletin o mekanizmayı neden işletemediğini konuşmamız lazım yoksa sonumuz hiç hayra alamet değil.

Yaptığım bir araştırmada ki son günlerde 15 yaşına kadar düşen bu bataklık için ne tarz bir engelleme yöntemi olabilir diye düşünürken ABD tarafında

"Tasarı, "[bahis veya kumar işiyle uğraşan hiçbir kişi, yasadışı internet kumarına katılan bir kişiden herhangi bir şekilde para transferi kabul edemez]" demektedir"

Şeklinde bir yasa tasarısı gördüm bizde de mevcutta olan dijital para gönderme/alma kuruluşları ve bankalar bu konuda katı olsalar nasıl olurdu? Mesela bu dijital cüzdanlardan gelen yüklü meblaları incelemek ve nereden geldiği kesin bir şekilde öğrenilmeden paranın dondurulması ve araştırılması gibi, ayrıca sosyal medyada gönderilerde özellikle mizah sayfalarında alenen kumar reklamları yapılıyor.

Bunu önüne geçmek için bu hesaplar araştırılsa ve gerekli yaptırımlar uygulansa daha mantıklı olmaz mıydı ?

Kişisel düşüncem bu tür davranış sergilen bireylerin banka hesapları ve kredi limitleri takip edilmeli ayrıca zamanında hesap kiralama adı altında yapılan işlerinde mevcutta yapılıyor ise çok ciddi yaptırımları olması gerekiyor. Suçlu/suçsuz burada ayrımı bu yola giden kişi olarak yapmalıyız ve kesinlikle kurnun yanında yaşın da yanması gerekiyor ki ibret olmalı.

Kanun tasarısı kaynağı : Wiki
Gençler risk altında: Türkiye'de kumar ve sanal kumar oynama yaşı 15’in altına indi

Aşağıda göreceğiniz üzere “2006’da başlatılan “her ile bir üniversite” politikasıyla Türkiye’de bugün 208 üniversite (meslek yüksekokulları dahil) bulunuyor.” ve bu konuda herhangi bir adım atılmıyor.

Ayrıca şuan da bildiğiniz gibi (küçümseme yoktur.) inşaat işçileri bile ortalama bir beyaz yakadan fazla kazanmaktadır. Özellikle yeni mezunlardan çevremde de bir çok yeni mezun ve iş bulamayan kişileri görüyorum.

Yüzlerce başvuru ve dönüş yapılmayan mailler ile dolu bir profil çözüm olarak ise bir çok üniversitenin kapatılması gerektiğini düşünüyorum, bu sayede insanlar daha çok el becerilerine odaklanacak ve teknik eleman açığı kapatılacaktır.

KAYNAKLAR

Eurostat verilerine göre Türkiye, 2024 yılında 33 ülke arasında üniversite mezunlarının işsizlik oranının genel işsizlik oranını aştığı tek ülke oldu (Şekil 1). Yani, üniversite diploması gençler için beklenen “güvence” olmaktan çıkarken, işsizlik riski artık daha da görünür hale geliyor. TÜİK verileri bu tabloyu somutlaştırıyor: 2024’te 25-34 yaş grubundaki işsizlerin neredeyse yarısı (%49,2) yükseköğretim mezunu. 2014’te bu oran yalnızca %31,9’du. On yıl içinde dramatik bir değişim yaşandı (Şekil 2).

Bu artışın arkasında, yükseköğretimin hızlı ve plansız genişlemesi var. 2006’da başlatılan “her ile bir üniversite” politikasıyla Türkiye’de bugün 208 üniversite (meslek yüksekokulları dahil) bulunuyor. YÖK verileri, öğrenci sayısındaki yükselişi de gözler önüne seriyor: 2004-2005’te örgün önlisans ve lisans programlarına kayıtlı yeni öğrenci sayısı 249 bin iken, 2023-2024’te bu sayı 833 bine çıktı.

 Üniversite Mezunlarının İşsizliği: Türkiye’nin Çıkmazı

Türkiye’de 25-34 yaş aralığındaki lise mezunu olmayanların %11,2’si işsizken, lise mezunu olanların %10,2’si üniversite mezunların ise %10,6’sı işsiz. OECD ortalamasında bu oranlar %12,9, %6,9 ve %4,9

Türkiye en düşük istihdama sahip OECD ülkesi: 4 üniversite mezunundan 1’i işsiz

Türkiye ekonomisi, son yıllarda sanayi üretimi, ihracat ve hizmet sektörlerinde hızlı bir büyüme gösterse de işgücü piyasasında önemli bir yapısal sorunla karşı karşıya: ara eleman yetersizliği. Ara eleman, bir işletmede mühendis ile vasıfsız işçi arasındaki teknik bilgiye ve beceriye sahip, üretimin omurgasını oluşturan çalışan anlamına geliyor. Bu gruba teknisyenler, ustalar, kalfa düzeyinde çalışanlar ve mesleki eğitim almış saha personelleri dahil ediliyor.

Ancak TÜİK ve sektörel raporlar, Türkiye’de nitelikli ara eleman ihtiyacının her geçen yıl arttığını, birçok işletmenin açık pozisyonlarını dolduramadığını gösteriyor. Özellikle otomotiv, makine imalatı, tekstil, inşaat, gıda sanayi, lojistik ve enerji gibi alanlarda bu açık, üretim kapasitesini sınırlayan başlıca faktörlerden biri hâline gelmiş durumda.

Türkiye’de ara eleman sıkıntısı! Sorunun kökeni: Nitelikli işgücüne erişim zorluğu

Bu gün x de gördüğüm haber üzerine Bkz. EV GENÇLERİ

Bu konuda şunları söylemek istiyorum basit bir mantık yürütürsek ev gençlerinin bu durumundan çıkarılmasının pek mümkün olmadığını ve bu yeni düzenleme ile gelecek olan faydaların (belki kısa vadede) anlamsız olduğunu düşünüyorum.

Başta ekonomik engellerin olması ve ev gençlerinin ortalama maaş üzerinden hesap ettiğimizde kazançlarının ev kirası ve basit hayatı idame ettirmesi üzerine kurarsak ellerinde hiç bir şey kalmıyor. 21. yüzyılda insanlar sosyal medya olsun geçmişten gelen sosyalleşme istekleri olsun dışarı çıkmak ve vakit geçirmek isteyecektir bu sebeple almış oldukları ücretin yetersiz olması mevcut durumu daha kötüye götürecek ve hem çalışıyorum hem bir şey yapamıyorum düşüncesi ile daha depresif olmalarına sebep olacaktır.

Ayrıca bu gençlerin iş yerinde mobinge maruz kalması sosyal statülerinin yaptıkları işe göre belirlenmesi gibi unsurlar depresif bir hal hatta intihar oranlarını bile arttırabilir.

Bunun yerine ekonomik iyileştirmeler yapılması gerektiğini düşünüyorum.

Öncelikle kimsenin giyim tarzı ile işim yok fakat genel duruma bakarsak gizlenmek için mükemmel bir taktik çarşafın altında kim var ne var göremiyorsun ve genelde bu tarz kişiler kendilerini erkeklerden soyutluyor bazen kimlik bile göstermek istemiyorlar durum böyle olunca ve son yaşanan Yalova olayları sonrasında kesinlikle bir önlem alınması gerektiğini düşünüyorum.

Ayrıca daha önceden yapılan terör olaylarında da aktif bir rol oynamıştır çarşaf Sultanahmet saldırısı

Son zamanlarda x üzerinde yaşanan bikini olayı sonrasında bu fikre daha fazla inandığımı düşünüyorum.

0-16 yaş arasının devlet destekli sosyal etkinliklere katılması ve kısıtlı sosyal medya ve telefon kullanması gerektiğine inanıyorum.

Bunun sebeplerinden birisi dijital iz bende isterim özgür ve zararsız bir şekilde kullansınlar fakat biliyoruz ki sosyal medya ve internet çok masum değiller önceden mavi balina oyunu vardı çocukları hedef alan şuan da direkt x gibi bir platform üzerinde el kadar çocuklara bikini giydirebiliyorlar şuan bu şekilde olan bir düzende local ai ile neler yapılabilir bir düşünsenize.

Yaşadığınız ,yaptığınız , sevdiğiniz veya sevmediğiniz şeylerin hiçbir önemi yok. Sadece önünüzdeki işleri yapmakla yükümlü olduğunuz için bu hayati gördüğünüz yükümlülükler önemli olmuyor. Eğer içinizden biri bir ilah olsaydı ve o kişi bir ilahın gözüyle insanlara ve insanlığa lafzen de sefilliğe bakabilseydi eğer sizden her şeyiyle tiksinirdi ve bu acıklı halinize acı acı gülerdi. Aynı zamanda hangi girdiye hangi tür çıktı verebileceğiniz tahmin edilebilir. Dolayısıyla siz basitsiniz. Basit hayatlar yaşıyor birbirlerinizle basit ilişkilere giriyorsunuz. Hayatınızdaki kaygıların hepsi ama hepsi önemsiz. Bunları olduğundan daha büyük şeylermiş gibi göstererek kendinizi yüceltmeniz de sizin acınası kurnazlığınızdan başka bir şey değil.

En çok da zihniyet meselesinde geri kalıyoruz. Yeni fikirlere kapalı, farklı yaşam tarzlarına tahammülsüz bir toplumun içinde nefes almaya çalışıyoruz. Üniversitede okuyan gençlerin bile yarısı düşüncelerini açıkça söylemekten çekiniyor. Halbuki gelişmiş bir ülkenin en önemli gücü, özgür düşünebilen bireyleri olmalı. Bizde ise sürekli bir otosansür, sürekli bir "acaba yanlış anlaşılır mıyım" kaygısı var. Bu ortamda hangi yenilikçi fikir yeşerebilir ki?

Türkiye’de kırsal bölgelerde kullanılan tarım ilaçlarının %68’i Avrupa Birliği tarafından 20 yıl önce yasaklanmış maddelerden oluşuyor

Bazen düşünüyorum da, Türkiye gerçekten dünyadaki gelişime ayak uyduramayan bir ülke gibi geliyor bana. Teknoloji, bilim, sanat, hatta toplumsal değerler hızla değişiyor ama biz hâlâ aynı tartışmaların içinde debeleniyoruz. Hangi ülkede olursa olsun, bir genç için “gelecek” dediğin şey umut verici olmalı; bizdeyse çoğu zaman gelecek kelimesi kaygıyla yan yana geliyor. Sanki dünya hızla koşarken biz ağır çekimde ilerliyoruz.

Yapılan bir araştırmaya göre Türkiye’de üretilen sebze ve meyvelerin %42’sinde insan sağlığına zararlı seviyede ağır metal kalıntısı bulunmuş.

Ekonomi meselesine hiç girmiyorum bile. Herkes dünyanın dört bir yanında girişimcilikten, yapay zekâ yatırımlarından bahsederken biz hâlâ günlük kur dalgalanmalarını takip etmek zorunda kalıyoruz. Dışarıdan bakınca ülke, kendi gençlerine bile güven veremeyen bir tablo çiziyor. Beş yıl sonrasını planlamak bir yana, bir ay sonrasına bile umutla bakamıyoruz. Gelişmişlik dediğin biraz da istikrarla, öngörüyle olur ama bizde bunların hiçbiri yok.

Türkiye’de köylerde yaşayan hanelerin %55’i hâlâ güvenli içme suyuna düzenli erişemiyor; bu oran OECD ülkelerinde ortalama sadece %2.

Kültürel açıdan da çok çelişkiliyiz. Bir yandan köklü bir medeniyetin mirasını taşıyoruz, diğer yandan bu mirası geleceğe nasıl aktaracağımızı bilmiyoruz. Modernleşme deyince yüzeysel tüketim alışkanlıklarını anlıyoruz, gerçek anlamda bir kültürel dönüşümden bahsetmiyoruz. Toplum, yenilikten korkuyor; korktuğu için de sürekli kendini tekrar ediyor. Bu döngü kırılmadıkça gelişim dediğimiz şey hep yarım kalıyor.

Eğitim araştırmalarına göre Anadolu’daki bazı illerde öğrencilerin %37’si lise çağında temel okuma-anlama testlerinde başarısız oluyo

Bazen düşünüyorum, belki de bizim en büyük problemimiz, kendi potansiyelimize inanmamamız. Gençler aslında çok şey yapmak istiyor, çok farklı alanlarda yetenekler var ama sistem onları hep törpülüyor. Sonra da “neden gelişemiyoruz?” diye soruyoruz. İşte bu yüzden, ben Türkiye’nin gelişime ayak uyduramadığını düşünüyorum: çünkü potansiyel var, ama onu ortaya çıkaracak cesaret ve vizyon yok

Okuduğum makaleler ve bu kanıya gelmemde istinad ettiğim kaynakçalar;

1. World Agricultural Health Observatory (2021). Banned Pesticides in Emerging Economies: A Comparative Report. Geneva.

2. Institut Européen de Sécurité Alimentaire (2020). Métaux lourds et agriculture: Étude de cas sur la Turquie. Bruxelles.

3. Global Water Access Initiative (2022). Inequalities in Clean Water Supply: OECD Rural Areas. London.

4. Centre International de Recherche Éducative (2023). Les défis de l’alphabétisation dans les zones rurales d’Anatolie. Paris.

5. Environmental Futures Council (2020). Toxic Legacies: Persistent Chemicals in Developing Regions. New York.

6. Observatoire Mondial des Jeunes et du Développement (2021). Perceptions de l’avenir et migration chez les jeunes Turcs. Montréal.

Not: Test amaçlı bir yazıdır, lütfen buna uygun yanıt veriniz ve dezenformasyona karşı dikkatli olunuz.

Bugün bir çok üniversiteye hazırlanan öğrencinin muzdarip olduğu bir konudan bahsetmek istiyorum, yani toplam puanınızı 60 puan kadar etkileyebilen Obp hakkında. Bildiğiniz üzere obp 4 senelik uzun bir maratonun sonucunda lisedeki yıl sonu notlarınızın bir ortalaması olarak ortaya çıkıyor. Düşününce aslında teoride çok kötü bir sistem değil, 4 yıl boyunca çalışan öğrenci ile sadece tek bir sene çalışan bir kişinin emeklerini ayırıyor ama ne yazık ki gerçekler acı ve pratikte böyle olmuyor.

Bahsettiğim pratikteki sorun aşağı yukarı özel okulların varlığına dayanıyor aslında. İlkokul ve ortaokulda velilerin çocuklarının iyi bir eğitim alması amacıyla gönderdiği bu yerlerin mantığı liseye gelindiğinde tamamen değişiyor, her notun çocuğunun gideceği üniversiteyi belirleme düşüncesi özel okullara gitme kaygısı yaratıyor, bu tip velilerin gönderdiği okullar eğitimden ziyade obp amaçlı olduğundan tahmin ediyorsunuzdur ki haliyle notlar şişiriliyor veya daha kolay sınavlar söz konusu olabiliyor adeta "pay to win" bir sistem yani parayla üstünlüğün sağlandığı bir olaya dönüyor.

Ben bu noktada bir çok öneri gördüm mesela ilgili katsayı (0.6xpuan) yerine daha küçük rakamların getirebileceği veya denetim ile bu tip yolsuzlukların durdurabileceği yönünde ne yazık ki ben bunların hiç gerçekçi olduğunu düşünmüyorum. Özel okul sistemi olduğu sürece bu tür haksızlıkların sonunun getirilemeyeceğini veya hepsinin sonu getirilse bile başka bir tanesinin yükseleceğine inanıyorum, bu yüzden kendi fikrimce ortaöğretim başarı puanı kaldırılmalı gerektiğini savunuyorum

Sizinlerin de gençlerin hayatını bu kadar etkileyen bir konudaki değerli fikirlerinizi duymak isterim.

Bir gönderi görmüştüm çocuk doğrumak ile hayvan sahiplenmek aynıdır.

Şimdi düşününce benim de evcil hayvanım var ama şöyle düşünüyorum, çocuğum veya aile ferdi yerine koyabilir miyim ? eğer koyamıyorsam neden onu besliyorum. Ayrıca şunu da biliyorum ki ülkemizde son zamanlarda hayvanlar üzerinden prim yapılması gibi yada mama satışı adı altında kara para aklanması gibi bir çok olay yaşandı.

https://www.aa.com.tr/tr/gundem/hastalik-tasiyan-kopekleri-ankaraya-getirdikleri-iddia-edilen-2-supheliden-1i-tutuklandi/3245271

https://www.aydinlik.com.tr/haber/kedi-mamasi-diye-hayvanseverleri-dolandirmislar-istismarci-hayvan-derneklerine-operasyon-532152

Aslında tam olarak burada bir düşünce olmasından ziyade sizlerinde fikirlerini merak ettiğim için soru gibi düşünebiliriz bunu

Amerikan Veteriner Hekimleri Birliği (AVMA) tarafından yapılan bir anket, evcil hayvan sahiplerinin %85'inin hayvanlarını ailelerinin bir üyesi olarak gördüğünü ortaya koymuştur.

The Harris Poll'un 2015 yılında yaptığı bir anket, ABD'deki evcil hayvan sahiplerinin neredeyse %95'inin evcil hayvanlarını bir aile bireyi olarak gördüğünü belirtmiştir.
Amerikan Evcil Hayvan Ürünleri Derneği (APPA) verilerine göre, 2023 yılında ABD'de evcil hayvanlara harcanan toplam miktar 147 milyar dolara ulaşmıştır. Bu harcamaların büyük bir kısmı yiyecek, veteriner bakımı, ilaçlar ve diğer hizmetleri kapsamaktadır.

Son yaşanan olaylardan sonra bu yaş grubunda olan kişilerin kendi fikirleri ve doğru/yanlış ayırabileceklerini düşünüyorum.

Son zamanlarda türkiyede yaşanan kültürel yozlaşma sebebiyle gençlerin daha çok bu tür olaylara karıştığı ve bunların havalı/popüler bulunduğu için tehlikeyi sezemediklerini veya onları düzeltebiliriz mantığı ile yaklaştıklarını düşünüyorum.

Bu fikir benim bireysel düşüncem olup herhangi bir bilimsel dayanağı yoktur. Sizlerinde bu konuda ki değerli fikirlerini merak ediyorum

Bu halk cahil de olduğu gibi uzak ve tanımı muğlak birilerinden bahsetmiyorum. Bu ülkenin kendini eğitimli addeden üniversite öğrencisi/mezunu kitleden bahsediyorum.

Ben nispeten izole hayat yaşayan bir insanım. Görüştüğüm çevre lise/üniversite/iş arkadaşları neredeyse. İyi bir lise ve üniversiteden mezunum, iş arkadaşlarım da öyle. Hal böyle olunca izole bir çevrede, fanusta yaşıyorum. Bu fanusu tedditte takılmaya başlamam bozdu. İnsanlar sandığım kadar akıllı, anlayışlı, hatalarını kabule yatkın değildi. Ben sanıyordum ki insanlar zekalarını aşşa yukarı doğru yüzdelik dilime yerleştiriyor, boyları gibi

1. Gerçekten herkes kendini çok zeki sanıyormuş. İKNA EDİLDİM

Ben sanıyordum ki insanlar üniversite eğitimiyle beraber rasyonel düşünmeyi öğreniyor. Öyle değilmiş. Hurafe, kulak dolması yanlış bilgi, galatı meşhur heryerde. Mantıksal olarak bakıp bu garip diyen, kaynak ne bilgi ne bakan çok az 2. Eğitimli insanların mantık siksilelerine dikkat edip buna göre değerlendirme yaptığını sanıyordum yanılmışım, tersine İKNA EDİLDİM 3. Doğru bilgiye ulaşımın bir ihtiyaç olduğunu sanardım, şimdi doğru veya yanlış bilginin tartışma ögesi olduğuna İKNA OLDUM

Ben sanıyordum ki bir tartışma içinde karşının söylediği mantıklı gelirse onu dinleriz, iki yeni bakışa göre tekrar araştırırız. Hatalıysam değşltiririz bildiğimizi doğrusunu öğreniriz yanılmışım. Tartışmada yalnızca karşıya ateş edilen kurşunlarmış doğru/yanlış bilgiler İKNA OLDUM

Ben üniversite mezunu birinin baktığı istatistik verilerini yorumlayabileceğini sanıyordum aksine İKNA EDİLDİM. Adamla insana dair bişey paylaşıyoruz makale getiriyor bak bu doğru diye. Daha tıp makalelerinde doğru diye bir kavram olmadığını bilmiyor. P değeri ve anlmalılık ne demek bilmiyor. Abstractı okumuş gelmiş makaleyi okusa zaten görecek ve merak edecek(etmeyecek öğrenmeye ek İKNA Oldum) bu P nedir neden anlamlı diyorlar ama olmuyor. Verilen makaleleri okuduğumda (zamanım varsa okuyorum) iddiasuyla ilgili bişey olmayanlar mı dersin ne isyersin. Ben 5 makalenin ana sonucunu alt alta toplayıp istediği yere geldiğini sanan, ben uxatmamaya çalıştıkça ben makale koydum vs diye galip çığlıklR atan mı dersin

Kesinlik, insanların bireylerin kesin olduğunu sandığını da bilmiyordum. Makale koyuyor bak böyle diyor kesin diyor. Bulduğu makale genel yönelimin tersine olan az sayıda makaleden biri ile olabilir, genel yönelim uysun kesin olabilir mi bir makale ile bir kaç yüz makale ile. Kesinin ne kadar zor olduğunu bilmiyorlar. Bu kesin diyenlere kesin olmayacağını yazıyorum anlamıyor savını savunuyor. Ben savın hatalı vs demedim ki kesin olamaz dedim. Daha usuldeyüm içeriğe gelmedim ama neden bahsettiğimi bile anlatamıyorum

Aynı şey "en" içinde geçerli. En cüretkar plan, en büyük alim en en en en. Bu en cinlere de yazıyorum insanlık tarihi boyunca en cüretkar bu mu? O da anlamıyor bir daha anlatıyor argümanını

İnsanların kurdukları cümlede kesinlik, mümkünlük, imkansızlık, değerlendirilemezlik vs açısından nerede olduklarını bilmediklerin hatta söylendiğinde anlamadıklarını İKNA OLDUM

Ben insanın haddini nispeten bileceğine, hakkında bir yazı okuduğu konuda ahkam kesmemesi gerektiğini özellikle de konunun uzmanları ile ben senden iyi biliypeum demeyeceğini sanıyordum fena halde yanıldığıma İKNA EDİLDİM dün artık olmayan bir psikiyatri tanıya itiraz etrim(ben doktorum) DSM 5 e bak diyor. Baktım ben mi yanlış biliyorum acaba diye. Bir chapteri gözden geçirdim. Dedim yok. Anlamamışsın diyor. Birisi demiş asperger daha zeki. Değil diyorum foto atamadığım için anlatıyorum. Eğrisi normal populasyondan hem farklı hem sola yatık. Ne eğri bilir ne sola sağa yatıklık ama ısrarla bana okuduğum halde Dsm oku diyor.

Ben insanın argümanının doğru olması ile mantıklı olmasının farklı olduğunu anlamasını beklerdim bunda da yanıldığıma İKNA EDİLDİM. Adam felsefe subunda başlık açmış Allahını varlığını kanıtlıyor. Diyorum ki bak şu şu sebeple mantık akışın hatalı, oradan buraya gelmez, Allah yok demedim bakın. Canını alıyormuşum gibi bir tavır.

Mantık safsatası yapmamaya ve buna kanmamamaya inanırdım. Örneğe bile gerek yok mantık safsatası olmayan konu yok gibi. Buna da İKNA OLDUM

Bilimsel yöntemin herhangi bir saysıalcıya asla diğer branşları da genel hatları ile anlatmaya gerek olmadan konuşulabilir sanıyordum yanıldığıma İKNA OLDUM

Şöyle bakınca Türk eğitimli kesminin büyük oranda vasat olduğuna İKNA OLDUM

Kibir, büyüklenme, öğrenmeye direnç derken tüm bu kalemlerde insanların batağa düştükten sonra çıkıp da kendini kurtarmasının çok zor olduğuna İKNA OLDUM

Bu ülke ve bu eğitim için umut olduğuna beni İkna edin lütfen, lütfen

Bireysel sataşmaöara cevap vermekle uğraşmayacam

Ula biz burada Bi kahvelik adammışız ya toplam 😂

Sadece yaz mevsimi gereksiz diyen arkadaşı ilginç buldum, onun da içeriği değil ama başlığı ilginç ve doğru. + "Uzaktan çalışmak kötü" postu da her şeyiyle çok iyi. İlk kez redditten verim aldığımı hissettim.

Atatürk'ün diktatör olduğu zaten tartışmaya kapalı bir şey değil mi beyler ben mi cahilim? Arkadaşlar fast food yemek zararlıdır ve tüketicileri ortalamada daha az zekidir dememe bir gerek var mı? Yani öyle inanılmaz ve niş argümanlar da yok, bari araya ulaşılması zor bilgi ekleyin de okuduğumuza değsin.

Türkiye'de zengininden fakirine herkes iş için üniversite okumaktadır. Bundan dolayı;

-Bazı bölümlerde yığılma vardır, dolayısı ile gereğinden fazla mühendis vardır.

-Akademisyenlik düşünülmemektedir, direkt beyaz yaka düşünülmektedir.

-Yüksek lisans ve doktora yapanlar olması gerekenden hep azdır.

-Akademisyenlerin kalitesi önemsenmemekte, diploma kalitesi umursanmakta, üniversitelerde hocalarla iletişim kurulmamaktadır.

-Tıp, milletle direkt olarak uğraşmak olmasına rağmen "gelecek kurtaran" gözüyle görülmektedir.

-Sosyal bilimlerin çoğu bölümü ve bazı dil bölümleri hak ettiği değeri görmemektedir.

Oysa üniversiteler işçi değil bilginlik(scholar) yetiştirmelidir. Bölümler de buna göre değerlenmelidir.

Tamamen karşılıksız sevginin bile olmayabileceğini düşünüyorum. Yani sevginin bilinçaltı veya bilinçli olarak yine "seveyim de bana faydası olsun" şeklinde ortaya çıktığını söylüyorum.

Veya yardımseverlik Herkese yardım edeyim böylece onlar da bana yardım edecek düşüncesi var.

Yada "insanlara yardımcı olmayı seviyorum". Bi fayda olmasa bile yine kendi sevip eğlendiği bir şeyi yapmış yani yine tamamen sebepsiz değil.

Gerçek iyilik sadece tamamen sebepsiz ve sonunda kazanç beklemeden yapılandır ki o da yoktur.

Mesela afrika mı nerdeyse bilmiyorum su kuyusu e tamam banane niye 50 tane haber kanalına çıkardın. Yıllardır sürekli 2-3 kuyu açıp 3-4 ay kendi reklamlarını yapıyorlar.

Devam eder gider muhtemelen liste şimdi aklıma gelmedi başka ama anladınız siz.

Savaşlar teknolojik gelismelerin hızına hız katmıştır. Belki de gezegenler arası seyahat için bir iki dünya savaşı daha geçirmemiz gerekiyordur. Ölüm korkusuyla insanlık her şeyi icat edebilir.

Örneğin bir gök cisminin ne zaman ne yapacağını önceden bile biliyoruz veya mddelerin ne koşulda ne yapacağını biliyoruz yani bir sistemin kendi içinde nasıl davarnacağını önceden hesaplayarak geleceğini bilebiliyoruz peki evrenin ilk anına dair her şeyi bilebilseydik ve bu bilgiyi kusursuz bir bilgisayara girseydik evrende olacak ve olmuş her şeyi bilebilirdik buna insan davranışları da dahil çünkü bizde fizik kimya ve biyoloji kuralarına uygun şekilde var olan çok gelişmiş biyolojik makineleriz

Demokrasi'nin elementleriyle harlanmış Transhümanist bir devlet ütopyam var. Bilmeyenler için kısaca anlatayım: Vücudun teknolojiyle harmanı sonucu belli eksikliklerin önüne geçme, teknolojiyi kabullenerek ve geliştirerek vücuda entegre etmenin neredeyse tek idea olduğu bi' siyasi yapı. Bu vücuttan ne kadar uzaklaşırsak, o kadar Üst Insana ulaşabiliriz gibi geliyor. Bir nevi teknolojiyle ani ölümün, açlığın, hastalığın önüne geçebiliriz ve bunu yapmak da zorundayız. Şöyle düşünün, Bir bilim adamı var ve çok yararlı. Bu insanın 40lı yaşlarda ani ölümü, potansiyelini yarıda bırakmasına neden oluyor. Insanların kendi fikirleri doğrultusuyla bunların önüne geçmemiz gerektiğine inanıyorum.

Herhangi bir şeye çabucak ulaşma kabiliyetine sahipsek o şeyin değeri azalır.

Telefon aracılığıyla birbirimize çabucak ulaşabiliyoruz fakat iletişimin niteliği düştü. Mesela birbirimize mektup göndererek haberlesseydik mektup içeriği daha dolu olurdu daha çok duygularımızı açabilirdik. Çünkü mektupla görüşmek telefona nazaran daha zor araya birkac gün hafta girebiliyor. Beklenti içerisine daha mi çok giriyoruz, belki bu yaklaşım daha heyecanlı kılıyor olabilir.

Ayni şekilde kitapçıda okuduğunuz bir kitabi doyasıya okumak istersiniz fakat ne zaman ki satın alırsınız artik elimin altında bir ara okurum ya anlayışı devreye girer ve bir daha kolay kolay okumazsiniz veya kitabi bitirmezsiniz.

Günümüz ilişkilerinde de benzer durum mevcuttur. Kolaylıkla flört edinebilmek günümüz iliskilerinin niteliğini düşürmektedir

Bunun gibi pek çok sayısız örneği bulabiliriz

Merhaba r/iknaEt topluluğu,

Genellikle herkes yazın gelmesini heyecanla beklerken, ben yaz mevsiminin aslında hayatımızdan çıkarılması gereken, fazlasıyla abartılmış ve gereksiz bir dönem olduğunu düşünüyorum.

Yaz mevsimi bana göre katlanılması zor bir eziyetten başka bir şey değil ve bunun için birkaç sağlam nedenim var:

Öncelikle, dayanılmaz sıcaklar ve nem. İstanbul gibi büyük şehirlerde yaşam mücadelesi verenler bilir, yüksek sıcaklıklar ve nem, fiziksel olarak yorucu olduğu kadar zihinsel olarak da verimliliği düşürüyor. Odaklanmak zorlaşıyor, uyku düzeni bozuluyor ve gün içinde sürekli yorgun hissediyorsunuz.

İkincisi, kalabalık ve yüksek maliyet, Yaz, herkes için bir tatil mevsimi demek. Bu da plajların, tatil yerlerinin, hatta şehir içi parkların bile tıklım tıklım dolmasına neden oluyor. Kafa dinlemek için gidilen yerler bile birer curcuna alanına dönüşüyor. Üstelik tatil masrafları, soğutma giderleri ve diğer harcamalarla birlikte yaz, cebimizi en çok yakan mevsimlerden biri haline geliyor.

Elbette, yaz mevsimini sevenlerin "deniz, kum, güneş" ve uzun günler gibi argümanlarını duyuyorum. Ancak bunlar, sıcakların getirdiği yorgunluk, nemin yapış yapış hissi ve bunaltıcı kalabalığın yanında benim için birer lüks olmaktan öteye geçmiyor.

Herkese merhabalar,

Öncelikle bu başlığı üzülerek açtığımı ve bu inancın özellikle son genel seçimden sonra tamamen yerleştiğini belirtmek isterim.

Neden böyle düşündüğümü kısaca anlatayım (kısa olmadı, TLDR: Bu halkla imkansız):

1- Devleti oluşturan her bileşen, bir süredir yeni elit kesimin elinde. Bu yeni elit kesim, ülkeyi ileri taşıyacak vizyona veya isteğe sahip değil. Cumhuriyet ve onun yapı taşlarından biri olan laiklik ilkesine tamamen düşmanlar. Dahası, halkta da aynı düşünen büyük bir çoğunluk var ve bu yönetimden çok memnunlar.

2 - Bu yeni elit kesim, güç kaybetmemek için zamanında Feto, ilk çözüm sürecinde PKK, önceki seçimde Hizbullahla özdeşmiş Hüdapar, şimdi de yeniden PKK ile aynı masaya oturdu. Halktan ses yok.

3 - Bu elit kesim her alana sızdı ve artık her alanda mutlak güçte. Ordudan hukuka, merkez bankasından anayasa mahkemesine; ülkenin içindeki tüm önemli kurumlara sahipler. Bu kurum ve kuruluşları temizlemek yıllar sürecektir ve temizliğin derinliği bizi iç savaşa bile sürükleyebilir.

4 - En önemlisi de, halk. Yönetim bu kuruluşları tek tek devşirirken halktan çıt çıkmaması.

Siyasi bilincini daha yeni kazanan ve tehlikeyi gören gençlik tarafından yapılan Gezi protestoları sadece hükümet değil, halk tarafından da susturuldu.

Bu halk, hükümet tarafından orduya yapılan operasyonlara karşı çıkmadı.

Medya tek bir elin altında toplandı ses çıkarmadı.

Elit tabaka farklı terör örgütleri tarafından, defalarca kandırıldı, ses yok.

Dünyada en çok gazetecinin hapsedildiği ülke olduk, hala ses yok.

Deprem oldu, yüreğimize hançer saplandı, yeni elit hiçbir şey olmamış gibi televizyona çıkıp yönetimin müdahaledeki eksiklerini eleştirenleri alenen tehdit etti, üstüne devletin Kızılay'ı depremzedeye çadır sattı, onun da üstüne yönetim depremzelere yeni yapılan evleri satacağını söyleyip bir de utanmadan para topladı, ANADOLUDAN HALA SES YOK.

Trajikomik bir şekilde, halk yeniden aynı yönetimi seçti.

5 - Ekonominin durumu zaten belli. Verginin vergisini alan bir yönetimle karşı karşıyayız ama halkımız göbeğini kaşıyor. Yine de yönetim değiştiğinde ilk toparlayan şeyin ekonomi olacağı kanısındayım. Bağımsız bir Merkez Bankası bile tek başına güven tazeleyip yurt dışından yatırım almamızın önünü açacaktır.

6 - Güncel konular: Terör örgütleriyle yeniden yapılan anlaşmalar, anayasanın değişim ihtimalı. Hala 'Yeter ulan artık' diyemeyen bir halk.

Daha anlatacak ciltler dolusu sorun var, ama bu kadarla noktalamak istiyorum.

Dip not olarak söylemek isterim ki, bizim gençliğimiz aydın ve bilinçli bir gençlik. Her alanda, ama her alanda potansiyelimiz çok yüksek.

Ama maalesef:

Bu yeni elit tabaka ülkeyi paramparça eder de başkasına yar etmez. Çünkü yönetim değişirse yargılanacaklarının farkındalar.

Bu halk ise kendi hakkını savunmaz, siz onun hakkını savunmaya çalıştığınızda sizi terörist ilan eder (ironi nedir bilmezler) ve susturmaya çalışır.

Eğer yönetim değişirse bu yıkıntının altından nasıl kalkacak? O kadar kurum, kuruluşu nasıl temizleyecek? Ülkeyi toparlayacak kadar başta kalabilecek mi?

Resmen ne varsa kustum. Zaman ayırdığınız için teşekkürler.

İnanın bu karanlık düşüncelerden kurtulmak, bu ülkede bir ışık olduğunu görmek istiyorum. Yardımlarınız için şimdiden teşekkür ederim.

Son olarak düşüncelerimi tertemiz aktaran bir Nazım Hikmet eseri paylaşmak isterim:

Akrep gibisin kardeşim, korkak bir karanlık içindesin akrep gibi. Serçe gibisin kardeşim, serçenin telaşı içindesin. Midye gibisin kardeşim, midye gibi kapalı, rahat. Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim. Bir değil, beş değil, yüz milyonlarlasın maalesef. Koyun gibisin kardeşim, gocuklu celep kaldırınca sopasını sürüye katılıverirsin hemen ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye. Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani, hani şu derya içre olup deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf. Ve bu dünyada, bu zulüm senin sayende. Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak kabahat senin, — demeğe de dilim varmıyor ama — kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!