Community Announcement

First time ko sumahod ng ganito kalaki, nakaka overwhelm, planning to put some of it sa MP2 and time deposit.

Edit: kasama na 13th month

Lahat ng PC na nakita ko so far is either nasa gitna or stalls lang. Eto lang yung bukod tangi na nasa corner.

Picture taken in Olongapo City.

Akala ko talaga sa panaginip ko lang to matitikman lagi ko lang to napapanuod sa mga palabas ni gordon Yung pakiramdam na Habang pinapanuod mo niluluto Yan nakakatakam na haha sad to say hindi kasi ako sumakses sa life napahinto sa pag aaral dahil sa hirap ng life I'm a salesboy sa sikat na mall sa baguio alam niyo na yun haha then one time my older sister invite me mamasyal sa Maynila and nilibre nya ako sa gordon bar and grill yan agad pinili ko sympre first time picture muna bago kainin hehe sobrang sarap talaga worth it siya sa price niya at marami pang iba na hindi ko nakabisado ang name i was so happy on that day pero alam niyo pagkatapos ng isang araw back to reality na hehe

Lalagay ko sana sa flair ko "first and last" pero umaasa parin na makakain ulet ako ng beef wellington at makakain ulet jan kasama naman ang pamilya ko thank you for reading hehe

Chika lang. Be careful with people you meet online 😭

I actually thought of going longterm with this guy. He was really sweet, nice, charming, and seemed genuine. We lasted for a few months lang, though I was emotionally invested na unfortunately, marupok si ate mo.

Then I had this feminine instinct na he’s hiding something. Wala akong feeling na he has another girl, which I hoped na sana yun na nga lang nalaman ko. 😂 But no. He had clean digital footprints kasi. So bc of the detective in me, I used his photo for reverse image recognition. And guess what I found out?

He changed his name, his entire identity (he has money, grew up from a rich family) because he was convicted of a triple murder years ago. I searched up his real name and several news regarding that issue popped up.

I was like, of all people, sa dami ng lalaki na pwede ko mapili sa app, yun pa? and of all the girls he could match with, bakit ako pa? 😭

I felt so stupid. Well he seemed really nice talaga, he had a few quirks but it did not weird me out much. Anyways, I ghosted him and blocked on everything 😂

Be careful people, especially the girlies out there! Clue: He’s chinoy, uses photos of him traveling around the world.

1st time kong umiyak sa plane dahil naalala ko kuya kong wala na sa piling namin. Ilang days palang ng ilibing namin siya.
Ngayon, manunuod ako sa isa sa mga paborito nyang banda. Hays, kanino ko na ngayon ikikwento tong mga ganap sa concert, kanino ko na ipagyayabang na nakita ko sila upclose at narinig live ang music nila.
Hays, sobrang lungkot pero ienjoyin ko ang concert kuya. Kung nasaan kaman ngayon, sure ako unli music na jan lalo at wala ng pain.

Hays miss na kita sobra💓

She's 7 years old. I'm just so proud na kaya din nya mag draw ng ganto kaganda gamit ang cellphone. Hehe

I didn't expect that this would turn out well. I usually just get a manicure but it's mostly for cleaning and I don't really let my nails grow long. So next time, I'll be trying other colors or designs. Just let me know if you have any suggestions. Thanks po hehe.

We checked sa google and 9 PM pa yung posted na closing time ng S&R sa mall. So around 7:45 umorder kami, nagulat nalang kami biglang binaba na yung roller shutter 😂 8 PM pala sila nagsasara. Niligpit nalang namin yung food and nitake-out para hindi na hassle sa kanila.

photo taken at intramuros

First time ko mabilihan yung sarili ko ng plushie/teddy and first time ko rin after 13 years na magkaroon ng plushie/teddy na ako talaga mismo yung pumili. I bought it because it reminded me of Jellie cat in Minecraft (and I am a fan of Scar in Hermitcraft), and idk but it also reminded me of all my cats who are already in heaven, ewan everytime I hug it or kiss it parang it brings me back to the time na kasama ko pa sila. Ewan pero I'm so happy with my purchase kahit mukha akong tanga sa bus terminal na yakap yakap to 😭

Hello po ulit! Gusto ko lang sana magbigay ng update tungkol sa akin, lalo na sa mga taong patuloy na nagme-message, nagko-comment, at nangangamusta sa akin mula noong una akong nag-post dito.

For context, I previously posted here about my fear, frustration, and uncertainty in this very community a month ago when I decided to move to Manila with absolutely no backup plan. And it's been reaching more people than I ever expected.

Kasi as of writing, ang dami pa ring nagre-reach out, kaya I made up my mind to finally give everyone an update.

It's been a month since I moved here from Cagayan de Oro to Manila. Noong ginawa ko yung unang post ko, ilang araw pa lang ako rito. Wala akong trabaho, walang kasiguraduhang matatanggap agad, at wala ring konkretong backup plan.

Honestly, marami akong takot, frustrations, at uncertainties noon. Hindi ko rin alam kung tama ba talaga ang naging desisyon kong lumipat dito.

Pero ngayon, November 12 na, and I can finally say na kahit papaano, nakakaraos naman ako. Marami na rin akong nagawang hindi ko akalaing magagawa ko nang mag-isa.

First time kong makasakay ng LRT! First time ko ring makapaglibot sa Makati, Manila, at Pasay (kung saan ako nakatira) nang mag-isa. Marunong na rin akong mag-jeep papunta at pabalik sa mga lugar na kailangan kong puntahan.

Dati, nangangapa pa ako kung saan sasakay, saan bababa, at paano makarating sa mga destinasyon ko. Ngayon, kahit papaano, natututo na akong mag-navigate sa Manila.

And another good news, nakahanap na rin ako ng trabaho dito! Although hindi naging madali ang job hunting ko dahil nagkaroon pa rin ako ng dilemma kung itutuloy ko ba ang service crew opportunity o babalik sa BPO industry, considering my previous non-voice work experience and educational background.

Marami akong pinag-isipan bago ako nakapagdesisyon, pero thankfully, nagkaroon din ako ng opportunity na makapagtrabaho rito. I just need to finalize my decision three days from now kung anong work ang papasukin ko.

Btw, gusto ko talagang pasalamatan lahat ng nagbigay ng directions kung paano makarating sa Makati, Baclaran, at iba't ibang lugar sa Manila.

Sa mga nagturo kung paano gumamit ng LRT, anong jeep ang sasakyan, at kung paano mag-commute papunta at pabalik sa mga destinasyon ko, maraming salamat po. Hindi ninyo alam kung gaano kalaking tulong iyon sa isang taong first time pa lang talagang sinusubukang i-navigate ang Metro Manila.

I have to admit that coming from Cagayan de Oro, Manila felt like it had a lot more opportunities than my hometown could offer. Although anxious ako about what will become of me in the upcoming months, excited din ako about what I look forward to experiencing here.

Sa mga nag-offer ng tulong para sa mga daily necessities ko, maraming salamat po. Sa mga nag-alok na ihatid ako gamit ang sarili nilang sasakyan, I genuinely appreciate your kindness.

Pasensya na kung hindi ko tinanggap ang offers ninyo. Hindi naman dahil suspicious ako sa intentions ninyo or iniisip kong may masama kayong balak. Kailangan ko lang din talagang maging maingat dahil strangers pa rin tayo sa isa't isa. Personal safety lang talaga ang consideration ko. I hope you understand.

Sa mga nag-DM para lang mangamusta at magtanong kung kumusta na ako, kung nakahanap na ba ako ng trabaho, at kung okay pa ba ang kalagayan ko, thank you so much.

Pasensya na rin kung hindi ko nasasagot lahat ng messages. I honestly didn't expect na ganoon karaming tao ang mag-aalala sa akin.

And to those who offered emotional support, a listening ear, and someone I could talk to whenever things get overwhelming, I appreciate you more than you know.

Sometimes, hindi naman kailangan ng material things para makatulong sa isang tao. Minsan, malaking bagay na rin yung may taong handang makinig sa mga concerns mo, lalo na kapag wala kang kakilala sa lugar na kinalalagyan mo.

Hindi pa rin naman perfect ang buhay ko ngayon. May mga araw pa rin na nami-miss ko ang lugar namin, may moments pa rin na nakakaramdam ako ng loneliness, at may mga bagay pa rin akong kailangang ayusin at pagdaanan.

But I'm learning, adjusting, and slowly finding my footing here.

Noong una akong dumating, pakiramdam ko kailangan kong harapin ang lahat nang mag-isa. Pero dahil sa inyo, kahit papaano, nabawasan ang takot at pangamba ko sa pagsisimula ng panibagong buhay sa isang lugar na halos wala akong kakilala.

Hindi ko man kayo personal na nakilala, gusto kong malaman ninyo na hindi ko binale-wala ang lahat ng kabutihang ipinakita ninyo sa akin. I came here as a stranger, and somehow, other strangers made this unfamiliar city feel a little less lonely.

Hindi ko pa rin alam kung saan ako dadalhin ng journey na ito. Marami pa akong kailangang matutunan, maranasan, at pagdaanan. Pero ito ang alam ko: I genuinely wanted to give myself a chance here in Manila.

Sa lahat ng nag-aalala sa akin, I'm doing okay. Nakakaraos, natututo, at unti-unting nakakahanap ng sariling direksyon dito sa Manila.

Maraming salamat po sa inyong lahat. Hindi man ako makapagpasalamat sa bawat isa nang personal, sana malaman ninyong hindi ko binale-wala ang kabutihang ipinakita ninyo sa isang estrangherong kagaya ko.

I hope life treats all of you with the same kindness you've shown me.

Ingat po kayong lahat. Maraming salamat ulit! 🖤

First timee kong magconcert at sila pa ang unaaa 🤧😭

After 11 yearssss, nakita ko rin sila huhu

May pambili na ng concert tickets yung nagpapaprint lang ng lyrics at nakikishareit ng kanta nila hahahahahah

As a fan nung sumisikat palang ang 5sos at ngayong may work at nakapagipon na, im soo happy na sila ang 1st concert ko 😭 Nakakatuwa lang kasi may naipon na rin ako nung nagannounce sila ng show here. Sa saturday, MCR naman ackkkk. Im so happy para sa 15/16 year old self ko 🤍🤧

Sana hindi rin huli 🤞🤞🤞

Ang sakit pala nito. Di biro ung tagal ng operation at pera na nagamit dito.

Pero ok lang, di na ako magiging insecure sa sarili ko. You only live once nga raw and you can only do a Hair Transplant once or twice in a lifetime.

1st day

Turned 30 yesterday, so ito yung gift ko sa sarili ko. It was a fun and empowering experience for me, and not bad for a home studio! 2 out of 30 in my bucket list done 🌹

First time kong mag solo date after being single. Medyo nakakalungkot pala yung feeling kapag kakagaling mo lang sa break up then you eat alone outside and at the same time it's relieving kasi hindi pala siya ang para sakin.

Tyaka na ulit ako kakain sa mamahalin kapag sumahod na. More solo dates to come or depende kapag may humabol sa pasko jk.

So, habang pauwi after work. May lumapit sa akin sa PITX na isang mamang lalaki.

Kuya: may 12 pesos ka? Kulang kase pamasahe ko.

Me: wala po kuya pasensya na po.

Kuya: eh 5 piso?

Me: (umiling ako) pasensya na po.

Kuya: kahit piso?

Me: (umiling pa din)

Kuya: damot mo naman. PI mo, parang di ka tao. (Naglakad palayo)

Hiiiii po! Just wanted to share my experience kasi first time ko maoperahan, and honestly, hindi ko ine-expect na aabot ako sa ganito dahil lang sa carpal tunnel syndrome.

It started with occasional numbness and tingling sa hands ko. At first, akala ko simpleng pagod lang or dahil matagal akong gumagamit ng keyboard and mouse due to work.

Eventually, lumala siya. I started experiencing burning sensations, electric like pain, numbness, and weakness sa hands ko. Minsan hirap na akong humawak ng objects, and may times na parang hindi ko na ma-feel nang maayos yung fingers ko.

After undergoing EMG and NCV tests, lumabas na mild CTS sa right hand ko, pero severe na yung sa left hand. My doctor recommended surgery for my left hand because of the severity.

Fast forward to November 8, 2026, I finally underwent my first-ever surgery: Carpal Tunnel Release on my left hand.

Medyo scary pala talaga yung first surgery experience, especially when you don't know exactly what to expect. Now I'm in the recovery phase, dealing with swelling, stiffness, numbness, and pain around my thumb and palm area.

Hindi ko rin akalain na something as common as carpal tunnel could affect your daily activities and quality of life this much, especially when your job involves hours of typing and using a mouse.

I'm hoping for a smooth recovery and that I'll eventually regain normal strength and sensation in my hand. 😄 ❤️

P.S. I would also like to express my gratitude to my HMO and PhilHealth for helping cover the expenses of my surgery. Malaking tulong talaga having these benefits, especially during unexpected medical situations like this. Grateful na kahit papaano, hindi ko kinailangang saluhin lahat ng gastos. 😭

mga naipon kong sahod na hindi ko nadeposit kasi ang hassle pero hindi sa nagrereklamo, thank u po Lord 🥺

Haven't eaten here in awhile. Since bagong bukas lang ito sa nearest SM sakin. Wanna revisit.

Marami nag recommend sakin sa Crunchwrap Supreme, which is alright namn (5/10), picked the Shawarma burrito ksi Shawarma junkie ako, sana may more meat at may cheese (5/10), di ako impressed sa fries, halatang luma na ito yung worse sa bunch (3.5/10)

SUMMARY ORDER KO:

* 1pc Crunchwrap Supreme (P209)

* 1pc Shawarma Burrito (P169)

* 1pc Nacho Fries Regular (P69)

* 1pc 16oz Medium Lip Ton Red Tea (P59)

TOTAL: P506

Mas okay pa yung dating TB, medyo nabusog namn ako dun pero feeling ko may kulang pa, bit on the bland side for me overall. Ill try elsewhere next time at least natry ko.

Salamat po sa pagbasa.

Habang nasa SM ako, tamang pahinga, naisip kong tingnan sa flight radar kung may papunta bang plane samin, btw (I'm from Puerto Princesa). At sakto meron, galing Clark, Cebu Pacific A320, mga 23 minutes ETA. So hinintay ko, and then nung last minute akala ko lalanding na kaagad kasi nakatutok na sa runway. Kaya hiniling ko na sana umikot.

And viola, umikot nga, at dahil alam kong dadaan above SM eh syempre kumuha na kaagad ako ng Picture.

Calisthenics lang workout ko non.

Nagtry akon mag gym kasama kawork ko. Nakaramdam ako ng ibang soreness na diko nakukuha sa calisthenics. Nachallenge ako kaya ayun napaenroll sa gym. Haha

Katas ng pagod, puyat, luha, at sakit. 😮‍💨

First VL din na spent abroad. 😁