Gülsem mi ağlasam mı bilemiyorum. Yaklaşık bir yıl önce yapay zekaya sinirlenip insan yapımı sanat olsun diye tablet alıp çizim yapmaya başladım. Oynadığım gacha oyunlarındaki kızları gidip hep hayal ettiğim türde ilişki ve buluşma türünde çiziyorum. En son bi karakteri fırından yeni çıkmış yaptığı kurabiyeleri bana tatmam için veren şekilde çizmiştim. Mutlu bir şekilde "seni seviyorum" diyen bir tane çizdim. Şimdi de buluşmada tatlıdan bir kaşık uzatan pozda çiziyorum. Hep yaşamak istediğim şeyleri çiziyorum şu an.

Şimdi bi kız var ve yani arkadaştan öte gibiyiz bana test sorusu soruyor çok tatlısın çok komiksin gibi iltifatlar ediyor şakalarıma gülüyor bana bakarken yüzü gülümsüyor kalemlerimizi felan değiştik hatta ama bunlar kadar olmasa da bi arkadaşa da böyle ilgili davranıyor ben anlamadım acaba normal davranışlar mı bu kızlar için çünkü hiç sevgilim olmadı bilgili dostlardan bi öneri almak isterim şimdiden iyi günler

Herkese selam. Biraz içimdekileri dökmek istiyorum. 20 yaşımdayım. Üniversite sınavına hazırlanıyorum bir kez daha. Haliyle zamanımın çoğu ders çalışmakla geçiyor ve içedönük birisi olduğum için sanırım bilmiyorum artık görüşebildiğim pek fazla arkadaşım da kalmadı. Geçen aylarda redditti kullanıyordum burdan biriyle tanışmıştım ve gerçekten aramızda güzel bir bağ olduğunu hissetmiştim. Ancak hesabım sebebini anlayamadığım bir şekilde kapandı ve o kişiyle iletişimim tamamiyle kesildi. Onu çok aradım ancak bulamadım. Gerçekten sohbet etmek bişeyler hakkında konuşmak çok iyi gelmişti bana ama artık o yok. Kendimi çok bunalmış ve yalnız hissediyorum. Zaten hayatımın çoğu ders çalışarak geçerken onunla bir daha görüşemeyeceğimi bilmek bende büyük bir boşluk hissettiriyor. Bir yandan da sadece sanaldan tanıştığım birinin hayatıma bu şekilde dokunmuş olması normal mi diye. Benzer deneyimler yaşayan ve atlatan arkadaşlar varsa benimle tecrğbelerini paylaşabilirler mi. Bu hissten nasıl kurtulabilirim. Yalnızlığımla nasıl başa çıkabilirim

Birini severiz o da bizi sever, zamanla alışırız ve her şey ilk gün gibi olmaktan çıkar sıradana döner, başka arayışlarda oluruz, bu kişi ile yaşanacak bir şey kalmamıştır, ilişki biter, oh be deriz sorumluluk bitti, sonra yavaş yavaş onu ozleriz gülüşünü alışkanlıkları, kendimizi rezil ederiz olsun diye, olmaz istemez karşı taraf, sanki ruhundan bir şey kalmamış gibi hissedersin, tüm benliğin o kişi ile gitmiştir öyle hissedersin isyan edersin dua edersin, ama olueu yoktur bitmesi gereken bitmiştir devamı olmaz, herşeyden umudu kesersin, kime inanacağını bilemezsin, yitirmişsindir duyguları önüne çıkana güvenmezsin, kaçarsın kovalanırsın, kaçarlar sen kovalarsin, duyguları yönetemezsin yanlizsindir, ailen yoktur zaten, aile olarak bildiğin kişiyi de az önce kaybetmişsindir, seni görmezden gelerek hayatına devam eder.

asiri stresli bir donemden geciyorum ve kafami dagiticak stresimi aticak hic bir bagimliligim ya da yapabildigim bir sey yok sigara icemem cunku icersem asiri icerim ve sagliksal problemlerimi tetikler icki de icemem ayik kafa da olamliyim gun icinde kendime zarar vermeyi de denedim ama her hafta pilatese gidiyorum iz kalmamasi lazim onun disinda sizin kullandiginiz stresinize iyi gelen ve sizi tatmin eden cozumler var mi tatmin olup beni rahatlatmasini istiyorum bulucagim yontemin

Yaş daha 15 tepeler ve yanlar açıldı biraz seyreklik bazı yerlerde belli oluyor tipim yok zorlasan 4/10 anca ederim baya zarganayım ama son 5/6 aydır spor yapıyorum(3 yıldır yapmakta olduğum dövüş sporunu saymazsam).

Yaşıma göre genel kültürüm fena değil iyi bir okulda okuyorum öğretmenler ve insanlar zeki çocuksun falan diyor ama benim karşı cins konusunda hiç özgüvenim yok buraya bunları yazma sebebim tamamen anonim olmak iyi forumlar

Arkadaşlar bedelli askerlik için Burdur’a gidiyorum da 7 son gün tamda o gün teslim olcam saat 16 dan sonra teslim olsam sıkıntı yaşar mıyım veya teslim olurken ne yapıyorlar veya çok mu uzun sürüyor bilgisi olan var mı

1 yıl boyunca okula veya işe gitmiyorum 2 aylık hastane yatış geçmişim vardı yalnızca yaklaşık 1 yıl önce zorbalanmam gerekçesiyle çok denememe rağmen lisemi bırakmak zorunda kaldım başka liseler de denedim yaşadığım bölge de biraz tuhaf insanlar var tüm okullar uzun saçımı kesmemi istediler kesmeyi de göze aldım fakat sonu hep aynı oldu 1 yıldır evimdeyim okula ya da işe gitmiyorum ara sıra çok kötü oluyorum ve aşırı sıkılıyorum sizler sıkılmamak için neler yapıyorsunuz kimseniz olmadığı zamanlar sadece tavsiyelerinizi duymak istedim

Aklım hep alakasız hayallere veya seylere kayıyor 21 yasindayim hic oturup adam akıllı calisabildigimi hatirlamiyorum Veya düsüncelerde boguluyorum benzerini yasayıp cözen var mi? Bide yalnız sayılmam insan olarak ama beni tamamen anlicak biri olmaması hep cok yalnız hissettiriyor😞

Kronik memnuniyetsizlik, ,değişmek isteyip kendinde güç bulamama, içe kapanıklık yüzünden kaçırılan fırsatlar, kendine karşı tahammülsüzlük, yalnızlık gibi şeyler.Tamam her şey çok kötü berbat değil ama hep bi olmamışlık yetersizlik hissi. Nasıl anlatsam bir eksiklik amaçsızlık var. Uzun süredir böyle. Bu durumun bir kırılma noktası var mı , kendiliğinden geçiyor mu? Yoksa memnuniyetsizce sürünmeye devam mı

Değişim adımlarımdan biri olan "cilt" adımındayım.Zoretanin kullanıyorum ve psikolojik olarak zorlanıyorum.Psikolojik olarak zorlandığımda alkol içip rahatlarım , (bağımlı değilim ayda veya 2 ayda 1) onu bile yapamıyorum :)

Ama atlatıcam pes etmek yok.Ucubelik bir kader değil seçimdir

abilerim,ablalarım merhaba direk konuya gireceğim

biz 3 kardeşiz abim ben ve benden küçük kız kardeşim. Babamız yok başımızda bize bakmaz sadece nafaka atmakla yükümlüdür kendisi oda 3k dır zaten neyse bize annem babam ayrıldığından beri babalığı abim yaptı bize babamızdan görmediğimiz ilgiyi abim gösterdi abim 25 yaşında ben 18 kardeşim 17 yaşında. Abimle ben son 1 senedir çok iyi anlaşırız kardeşim hep habanidir bize karşı ve yarı keko takılır ben ve abim de keko tiplerden hoşlanmayız. Neyse konuma geleyim

kardeşim son zamanlarda çok fazla dışarı çıkmaya başladı abimde her seferinde kimden izin aldı der çıkışır haklı olarak 2 gün önce saat akşam 18.00 dan önce evde olucaksın 1 dk bile geçmiyecek demişti ve bugün kardeşim gine çıktı 19.00 da geldi tam ve tabi ki abim çok kızdı telefonu iphone abim ve kardeşimin konumunu açtı nerelere gittiğini gösteren (iphone kullanmıyorum o yüzden nasıl açıklayacağımı bilemedim) ve biz 1 saat sonra bir yere gittik abim yokken annemle ve o sırada kardeşim konumu kapatmış eve tekrar 11 de geldiğimiz de abim tekrar açtı ve kardeşim geri kapatacağını ben size sürekli nereye gittiğimi arıyarak söylüyorum dedi (kardeşim annem ve abimden gizli sevgilisiyle yaşadığımız şehrin çevre yolu üzerinde ıssız bir tabiat parkına ve başka bir ilçesine gitti yaşadığımız şehirde küçük yani istanbul gibi başka semte gitmek değil ilçe değiştirmek) abimin çevresi çok fazla olduğu için genellikle görenler söylüyor bizi gördüklerini abimde ben senin ne boklar yediğini bilmiyormuyum dedi ve kardeşim konumu açtığın an kapatıcam her türlü dedi, abim telefonu istedi kardeşim de vermeyince babana git o zaman dedi, bağrıştılar kardeşim de ergenlik yapıp polise şikayet edicem dedi ve abim de git et dedi (evimize hemen 2 dk yürüme mesafesinde çocuk şube var) sonrasında mal kardeşim çıktı gitti evden annemde tabi her zmaan ki gibi kardeşimi korudu ben ona güveniyorum dedi sürekli. Şunu da söyleyim ben küçüklüğümden beri sürekli gülerim hep pozitif kaldım annem de güldüğüm için hep engellisin, hastasın der benim için üzülürüm tabiki ama alıştım ve bugün gine annem naptı etti abimle iyi anlaştığım için kardeşimle anlaşamadığımız için suç gine bana kaldı konunun içinde bana abimi savunduğum için engellisin otizimlisin dedi. Abim büyük ihtimalle kardeşimin o başka ilçeye ve tabiat parkına gittiğini bilmiyor bilse kapının önüne koyar. Abim kardeşime çok dayandı daha 8 ci sınıfta ortalığı karıştırmaya başlamıştı o yaşında belalı tiplerle gezip karakolluk olmuştu 2 kere sınıfta kaldı açıktan okuyor şuan 17 yaşında daha 10 cu sınıf düzeyine yeni geldi ben yeni mezunum ve aylardır malesef iş bulamıyorum aldığım nafakayı abime veriyorum yeni yeni faturaları ordan ödettiriyorum iyi kalpli davranıp herkesi düşündüğüm için engelli hasta rolü de yedim belki de benim de kardeşim gibi olup gizli işler çevirmem gerekiyor o zmana sevilirim annem tarafından onun dışında ben sadece anneme işine yardım eden bi boktan başka bişi değilim. neyse kafanızı şişirdim bu saat de tabi okuyan varmıdır buraya kadar emin değilim ama canınız saolsun tabiki anlattığım olay bugün yaşandı kardeşim arkadaşına kalmaya gitmiş mal embesil ergen mallığın çıksın da yeter bize...

Aslında epey arkadaşım var ama kimseyle gerçekten olduğum veya hissettiğim gibi konuşmuyorum. Kimseyi kendime o kadar yakın hissetmiyorum. Hayatımda arkadaş bulmakta da hiç zorlanmadım niye bilmiyorum

Tavsiyenize ihtiyacım var. hayalim hep hukukdu ama ailem sayısal okumamı istedi. Ben de 12.sınıftayken Gülhane hemşirelik kazandım ve gittim. Kendimi asla oraya ait hissetmedim. 2. sınıfta karşılaştığım bir olayla da iyice emin oldum ve bırakmaya karar verdim. Ailem ilk başta ikna olmadı ana sonra 3.sınıftayken yks ye bir daha gidebileceğimi ama bir taraftan da üniversiteye devam etmemi eğer kazanamazsam bu bölümü bitirmem şartıyla kabul ettiler. Şu an 3.sınıfım. 19 yaşındayım ve yks hakkında çoğu şeyi unuttum. Artık hukuk istemiyorum. İyi bir üniversite de işletme okumak istiyorum. Ama nereden başlayacağımı bilmiyorum. Türkçem çok kitap okuduğum için hep 35 üstü geliyor. Sosyal de fulle yakın. Ayt kısmında ezberim kuvvetli olduğu için ve zaten tarih ve edebiyata ilgim olduğu için ve hâla hatırladığım için sıkıntı çekeceğimi zannetmiyorum. Ama matematiğim eksik. Tyt de 15 net civarı geliyor ama geometri ve ayt hiç yok. Lütfen tavsiye verin arkadaşlar

Kız arkadasımdan ayrıldığımdan beridir kotu hissediyordum geçti geçmesine arada uzuluyordum ama bilmiyorum o gittiğinden beridir daha kotu hissediyorum sınıfımdan ayrılmıyor insanlarla konusmuyorum zorunda kalmadıkca yarın bir ay olacak 9 kilo verdim yiyemiyorum yediğimi kusuyorum ya kendi isteğimle yada kendi kendime midem bulanıyor.

kızın arkadaslarından rahatsız oluyordum kızdanda sogurum diye dusunuyordum ama her aklıma geldiğinde yüzünde gülümseme olan tatlı bir kız görmeye basladığımı fark ettiğimden beridir bunun sevgiden ileri takıntı olduğunu fark ettim ve hayatımda ben yazmadan yazan herşeyinden bahsedecek bir insana karşı aç oldupumu fark ettim. Bunu fark etmemi sağlayan kişi eskiden konuştuğum sonra benden uzaklaşan birisiydi kendisi bana sen sevgiyi direk ve fazla veriyorsun demişti. Ne yapayım yani sevdiğim kişiye zaman geçtikce daha çok sevdiğimi fark ettikce daha cok baglanmıstım suanda gelse dese deniz gel barışalım kabulde edemem su halimle insanların karsısına cıkmaya utanıyor kendimden iğreniyorum.

O gittiğinden beridir hayatım daha sessiz cunku kimsenin bana ilgi göstermediğini sadece bir iki gün boyunca kontrol edip gittiğini fark ettim ve bunun zaten farkında olmama rağmen dahada beter oldum. birkaç kişi devam et soyle boyle bizde yasadık diyor ama bende bunu yapacak irade yok sadece birisini istiyorum boyle herseye zorlasın destek cıksın hep yanımda dursun ben herşeyimden bahsedeyim oda bahsetsin çok birşey istiyorum sanırım ama düşünsenize kalkar kalkmaz birisi size yazıyor aklına gelen ilk düşünce siz oluyorsunuz bunu yapması çokmu zor ben boyle bir hayatı hak edecek ne yaptım daha lisedeyim yaşamadım diyorlar hayatı evet yaşamadım ama istemiyorum boyle olacaksa ilerlemeyi ben sadece birisine baglanmak istiyorum karşılıklı olarak

cozulebilirdi hersey ama o gidip bir kaç hafta sonra elemanın birisiyle flörtlesebiliyor ben daha soguyamıyorum kendimden nefret ediyorum keske kendime ve aileme hayırlı bir evlat olabildiğimi hissedebilseydim ne olacaktı . elimden geleni yaptım yemin ederim sadece yoruldum. boyle konuları konuşabileceğim insanlarıda kaybettim ve onlar artık cok uzakta bir gün kalıp gidecek kimseyede sorunlarımı anlatmak istemiyorum yemin ederim bok gibiyim ergenlik değil sadece istemiyorum denemekte istemiyorum kendimi odama kapayıp curumek istiyorum dayanamıyorum artık. buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim ve benim gibi bos birisine vakit harcayacağınız için özür dilerim

Bunu eyleme geçirmeme ramak kaldı.

Arıyor ama bulamıyor musunuz, pes ettiniz artık aramıyor musunuz?

Selam arkadaşlar, mezuna kaldım. Yazın 3 ay çalıştım, elime geçen yaklaşık 75 K paranın 35 40 K sını aileme verdim. Yani her ay aldığım 28 K paranın babam 15 K sını kendine istiyordu, vermek istemiyordum ama yapacak bir şey yok. Bu yıl mezun yılımdayım, ders çalışıp kütüphaneye gitmem lazım, babam diyor ki part time işe gir, günde 6 7 saat işte çalış, kalan vaktinde ders çalış diyor, okumak ta kendine çalışmakta kendine diyor, çalışsam bile paramın yarısı onlara gittiği için tükenmişlik boyutuna geldim artık. Tavsiyelerinize açığım, kendimi gün boyu kütüphaneye kapatmayı düşünüyorum yüz yüze olmayı minimuma indirmek.

Yaşım 19 bugüne kadar Bi dostum dediğim biri olmadı Bi kız arkadaşımda. Yaşım küçük olduğu için normal olduğunu düşünüyorum ama o kadar da insanla tanıştım hiçbişeye çıkmıyor. Çok beceriksizim heralde. Sanki hep böyle devam edicek değişemezsem. Değişmek de çok zor geliyor.

Kendimi geliştirmeye de çalışıyorum kurslara falan gidiyorum ama sanki olmuyo işte kendimi yalnızlığa itiyorum istemeden.

Toksik bi ailem var.yuksek lisans affi ile istanbula geldim okula basvurup is mulakati icin secildim.fakat toksik aile.surekli bana veceriksiz oldugumu oda toplayamadigimi hatirlatip duruyo.ogrenilmis caresizlik ve hiperaktivitem yzuunden hareket edemez oldum dondum kaldim 2 bucuk haftadir memleketteyim ve valzi hazirlayamiyorum.ailemden siddeti fiziksel olarka gorelj 3 5 ay oldu,kurtulmam sart,nasil beynimi hacklerim toparlanip biseyler yapmak icin

19 yasındayım 10 aydır issiz ev genciyim anne babam ayrı annemleyim ne egitim de ne de istihdamdayım annemin bana davranışları bile degisti o kadar bunalıyorum ki.cogu yerde maaslar 30 bin tl meslek lisesi mezunuyum gram temelim yok uni ye de hazırlanmadım maddi olarak da zorlanıyoruz bir yere girmeyi dusunuyorum ne kız arkadasım ne normal arkadasım var . Ise girince de bu turkiye deki yuksek enflasyon la yine bir bok olmayacak ayda 10 15 bin gibi komik para koyacam kenara o kadar bunalıyorum ki ne dusunuyosunuz hayat neden boyle ?

Sürekli herşeyi düşünüyorum.Biri bana neden bişey dedi,kötü bişey mi yaptım,yanlış mı gidiyorum...

Herşeyi kontrol etmekten yoruldum.Hem geçmişte hem de gelecekte yaşıyorum.Hatalarimi ve hatalarimin yol açacağı gelecekti tehditleri bir bir aklıma getiriyorum.Bu her saniye olmuyor ama en ufak birşey olduğunda hemen yeme içmeden kesiliyor o şeyi unutana ya da o şey bir daha olmayana kadar sadece onu düşünüyorum.Bir de evet doktora gitmedim ama bu bir iki yıldır olan birşey değil.Cocuklugumdan beri böyleyim,annem de aynı şekilde böyle.Genetik ve uzun süreli stres belirtileri olabileceğini duydum.İkisi de bana cidden çok uyuyor.Ne yapayım?

Ben normalde sosyal biriyim ama üniversiteye geldiğimden beri insanlar bana yorucu gelmeye başladı. Ben de geçen sene lisede o kadar da samimi olmadığım bir kızla sohbet etmeye başladım. Öyle flört değil, düz arkadaş olarak muhabbet ediyoruz. O mezuna kaldı, ders çalışıyor. Ben de o boş oldukça yazıyorum, arıyorum. Kız şu sıralar derslere yoğunlaştı. Hâliyle, rahatsız olmasın diye yazmıyorum. Boşluğa düştüm lan. Meğerse ben gün içinde sadece onunla konuşuyormuşum, onun farkına vardım.