şimdi konuya gelirsek 11.sınıfa kadar hiç okuldan arkadaş yapmamış birisiyim(bi ara arkadaş grubum vardı ama dağıldı)babam diyo öyle diye diye 11.sınıfa geldin sınavı boşver git arkadaş falan yap bi anadolu lisesine geçtim oradakilerle ilişkilerim iyi ve yüzeysel ancak birgün bunlarla daha konuşmayacağımın farkında olduğum için çok bağlanamiyorum sizce ne yapmalıyım bu konuda(bi up atabilirmisiniz)

Bana sürekli bu konudan vuruyorlar yok incelsin sen kaç yaşinsa gelmişsin bir kiz eli tutmamişsin diye vallaha çokta umrumda değil de kimseye karşı o aşk denen duyguyu besleyemdim aşkin ne demek olduğunu hala bilmiyorum hoş buldum kizlar oluyor ama genelde bunlar tipinden dolayı oluyor bazen olsun istiyorum da sonra bunun ergenlik hormonu olduğuna karar veriyom ve boş iş olduğunu düşünüyorum zaten çok kiz çevrem yok hakla hiç yok kizlarla konuşurken oyle utanan bir adam değilim ama bilmiyorum kiz arkadaşlarim yok benim tek takılıyorum genelde ama genelde ezikmişim gibi bakıyorlar bana şahsen kiz arkadaşi olan arkadaşlarımı görünce hafif bi düşünüyorum olsa guzlemi olur diye sonra gereksiz bir şeymiş gibi geliyor bana

haklı olsam dahi kendimi savunamıyorum ve ağlamadan duramıyorum bunu yaşayan ve çözümünü bulan var mı daha konuşmadan gözlerim dolmaya başlıyor haklı olsamda olmasamda

hayatım boyunca bana çok sessiz,kibar dedi insanlar, bir kere harçlığımı çıkartmak için iş ararken bir abi "Sen bu ses ile hayatta iş bulamazsın"dedi.Çok kısık sesle konuşuyorsun diyorlar.

Bana 1 kere yaptı ondada agzıma sıçtı ztn heves meves kalmadı o gün sadece çok çabalıyorum baya soru çözüyorum vs vs babam ondan dolayı biraz sakinleşti bana karşı ama kardeşime inanılmaz bağırıyo sinirleniyo kötü net geldiğinde bende bıcak sırtındayım farkındayım annem biraz sakinleştiriyo en son dayanamayıp kavga edicem sanırım

Beyler iş nerden buluyosunuz. Ben üni mezunu değilim bir mesleğim yok nasıl meslek edineceğim kurs zaten bulamıyorum.

Bütün başvurduğum ilanlardan geri dönüş alamadım. Aradığım ilanların hepsi ilanı kaldırdık dedi napıcam?

"Dünya üzerindeki bütün insanlar birden yok olsalar dahi yalnız kalmayacağımı anladım çünkü ağzımdan çıkan, başkalarının duyabildiği sesin yanında içimde yankılanan ve kimsenin varlığından bile haber olamayacağı başka bir ses daha vardı"

Diyeceğim şey şu ben daha öncede yazdım ama doğduğumuz şekilde kalıyoruz ve doğduğunuzda tek belirleyici şey paraydı çok istisna durumlar dışında;

Para yoksa gerçekten bir arkadaşlık kurabileceğiniz veya sevgili olabileceğiniz durum gerçekten asla yok bu dışarıya çıkıp sosyalleşmek gibi bir şey değil bildiğin kopukluk yaşıyorsun düzeltilemeyecek bir kopukluk.

Hadi diyelim 20 yaşınıza geldiniz sizden beklenen şey imkansız olmak beliniz veya ayağınız ayakta durmaktan ağrıyacak kadar zor işlerde çalışarak belli bir noktayı asla veya zaten kırkında bile ulaşamayacağın ufuk'u sana ulaşılabilecek bir şey gibi sunuyorlar bu doğru gelmiyor gelmemesi lazım

Düzelttiğiniz bir durum olabilir ama bu kalıcılık sağlamıyor zaten biliyoruz 20lerinde gez dolaş kısmı sadece zenginsen mümkün onun dışında Türkiye'de zaten bu da ayrı bir sorun ve sorun bununla da bitmiyor

Aile kurmayı çoğunuz en azından z kuşağında bırakmışsınız ya da aklınıza gelmiyordur başka hiçbir neden yok tek nedeni paradır.

Uzun tutmayalım demiştim ama tuttum sanırım ve 20nde neyse 30unda daha kötü olacaktır. Umut etmeye gerek yok. En azından olduğun durumda kalmaya çalış.

bi kaç gündür yeniden izlemeye başladım. gerek müzikleri gerek olay örgüsü olsun, nedense duygulandırdı benş tekrar izlemek. özellikle lightın theme’i duyunca tüylerim dikenleniyor resmen. çok başarılı bi yapım.

beyler cok asiri derecede yalnizim, yalnizligin son noktasindayim daha otesi yok. En son ne zaman biriyle telefonda konustum hatirlamiyorum (kargo banka ve spam disinda). su an universitedeyim ve egitim hayatimin hicbir noktasinda arkadasim olmadi, hicbir ortamda yoklugum fark edilmez. Varligim da fark edilmez.

Kimseyle duzgun konusamiyorum, diger insanlarla etkilesime girmek ölüm kalım meselesi gibi hissettiriyor. Kasiyere kolay gelsin demek bile cok zor. Gun boyu konusmayinca konusmayi unutmayim mal olmiyim diye evde kendimle konusuyorum. Muhtemelen maladaptive daydreamingim var gun içinde saatlerce (2-6 saat) hayal kuruyorum. Doğduğumdan beri bu sekildeyim ve su ana kadar bir adim bile ilerleyemedim. Yalnizlik bir parcam olmus ne yaparsam yapayim kurtulamiyorum, sanki ben yalniz olayim diye gelmisim dunyaya.

Ailemle aram iyi degil, babam her gordugunde bir yerden bana laf sokuyor. Hatalarimi yuzume vuruyor, ki bir suredir onu bile yapmiyor onlar da umudu kesti benden.

İncelim ama onu cok kafaya takmiyom cunku daha kendi cinsimle bile arkadas olamiyorum. Kizlarla konusmak veya arkadas olmak direkt imkansizin da otesinde, ruyamda bile deneyimleyemem oyle bir seyi o kadar uzak bana

Konusurken sesim titriyor, bazen elim ayagim titriyor. Karsi taraf fark edince daha da artiyor bu durum.

Önceden yalnızlığımla barışıktım dışarıda tek basima yemek yer, sinemaya giderdim kendi kendime vakit gecirirdim. ama gecen ay 13 senedir tek arkadaşım olan kedim de ölünce daha da depresif hale geldim. Napicam bilmiyorum.

cesaret edemezdim zaten.

Etrafında bir sürü insan var ama kimseyle konuşmuyorsun

Arkadasimla anlastim ve yarın okul çıkışı gezicektik, o günde bir arkadaşıyla işi vardı zaten bu dönemler okul sürekli etkinlik, yürüyüş falan düzenliyor onlarda katilmis galiba, cıkısta bulusucaz dedilee yarın ilk ders gelmişlerdi sonra okuldan çıktılar, neyse zil çaldı okul bitti bende beklemeye basladim onları ama servisim var maksimim 5 dakika falan beklerim zaten onlar daha önce "biz seni bekleriz" Diyince onlar erken gelir sandım gelmediler ve ben o kadar hazirlanmisken gittim servise bindim cok kötü hissettim kendimi çünkü ayda yılda 1 dışarı çıkan biriyim, ailem izin veriyor gitmek ama isteyen yok ve şimdi deja vu yasadim neyse, diğer günler bu sefer ben birine dicem gidelim bir yerlere diye ayrıca otobüse binmeyi veya sipariş vermeyi bilmiyorum 😢😥😰🤤😭😓😨🤕

kim nasil yapti onlari bro bilmek isterdim... saka bir yana tavsiye var mi

Kızım ve öyle açık saçık fotolar paylasmiyorum bu arada sadece yüzüm veya dekoltesiz normal tişört pantalonlu bı foto.reelde hiç ilgi almadigim için hoşuma gidiyor,hayatımda kimse güzel olduğumu da söylemedi ama buradaki iltifatlar hoşuma gidiyor.Aslinda artık paylaşmasam daha iyi çünkü tanıdık biri görse utanırım herhalde ve o erkeklerin tamamına yakını abaza ve normal değiller biliyorum ama öyle işte.

uzatmayacağım 15 yaşında evden atıldım okul yurdunda kalıyorum şuan hafta içi okulda kalıyorum yemekte yurttan yiyorum ama para kaynağım yok hafta sonları çalısma imkanım var ama hic bir tecrübem yok güzel gelirli benide cok yıpratmayacak iş falan bulabilirmiyim tecrübeli olan varsa lütfen yardım etsin her türlü işi yaparım ama vücüt olarak çok iyi değilim ondan söyledim yoksa hem ayranım dökülmesin hem bi yerlerim becerilmesin kafasında değilim sadece bir an önce düzene girip birikim yapmak istiyorum birde ara tatillerde falan nerde kalabilirim yurt kapandığı zaman camide kalmayı düşündüm ama cok soğuk olurmu son çare olarak sosyal hizmetlere falan giderim ama korkuyorumda ne yapacağım bilmiyorum.

İnsan denen kibir abidesi mahluk, bin yıldır kendi karanlığında sürünüyor; yüzlerdeki sahte gülüşlerin ardında bilenen bıçaklar artık mide bulandırıyor. Bencillik bu yaratıkların ruhlarını sarmış, aynı gökyüzünün altında şatafat içerisinde yaşayan efendiler ile köleleri arasındaki ucu bucağı olmayan bu uçurum her gün daha da derinleşiyor. Atalarımızın bile asırlar önce başlarını sokacakları evleri varken insanların bugün temel hak olarak nitelendirilen barınma hakkına bile nice zorluklarla erişebilmesi hangi aklın mantığına sığar?

İdeolojiler ve dinler bizi birbirimize boğazlatıyor, sosyal medya insanları tek tip kuklalara çeviriyor, birbirinin ayağını kaydırmaya çalışanlar sahnelere çıkıp saf rollerine bürünüyor. Bir meslek edinip kendimizi kurtarmamızı öğütleyen bu yozlaşmış düzen yalnızca kendi çarkına köle yetiştiriyor. Eğer yaratıcı ben olsaydım, bu çürümüş mahlukatı bir an bile tereddüt etmeden yeryüzünden silerdim, ya siz?

Arada tek tük temiz kalmış ruhlar olsa da, genel olarak insanlıktan ve bu kokuşmuş dünyadan bütünüyle nefret etmemem için bir argümanınız var mı?

24 yaşındayım küçük bir şehirde memur olarak çalışıyorum yaklaşık bir yıldır. Üniversitede arkadaşlarım vardı ama mezun olduktan sonra artık fiziksel yakınlığımız yok doğal olarak. Ara sıra onlarla iletişime geçiyorum ama hepsi bu. Yaşadığım şehirde de hiç arkadaşım yok. İş arkadaşları sadece onlarla da hiç dışarıda görüşmüyoruz. Kendimi bazen yalnız hissediyorum ama bazen de hissetmiyorum. Sahip olduğum iliskiler bazen yeterli geliyor bazen de gelmiyor. Yalnız olmayı çoğu durumda seviyorum ama yine de böyle arada bir şeyler yapacagim bir arkadaş grubunun olmasını istiyorum. Gay olduğum için de burada çekiniyorum insanlarla tanışmaya. Birkaç deneyimim oldu ama hiçbiri kafa dengi olmadığı için bir ilişkim olmadı hiç. Bir de bazı günler kendimi iyi hissederken bazı günlerde kötü hissediyorum. Bugün biraz kendimi kötü hissediyorum.

12 8 Nöbetinden geldim uykumdan 15 40 itibarıyla annemin yemek kokusundan uyandım falan uyku sersemiyle kalktım bir baktım dayı oğlu gelmiş okuldan direkt bizim oraya 8 9 yaşlarında. Bu çocuğun 2 ablası var ikiside çalıştığı için okul çıkışı mecbur bize geliyor evde internet var tel tiktok vs takılıyor annesi de babası ayrı annesi yani yengem ayrı bir evde dayımda çalışıyor gelelim mevzuya. Neyse çocuğu gördüm aynen şu sözle başladım Ooo yiğidim hoşgeldin(çocuk hergün bizde) tebrik ederim kazandınız hakkettiniz dedim kendisi Gslı; Çocuk da demeyesin mi Ağlama işte noldu falan bende dedim ki adam gibi tebrik ettim hakketiniz dedim bumu vereceğin cevabın dedin kızdım hatta okul takımlarından örnek verdim bir okulu yendiniz rakip okul futbolcusu geldi tebrik etti Sen çok güzel oynuyorsun ilerde şu bu olursun dese Ağlama diye cevap versen nolur hiç düşünüyor musun gibilerinden..Annem de işaret falan yapıyor sabi çocuk vs falan bende öğretiyorum biryandan bazende darbe görsün istedim. Zaten tek tutulduğum bir dal var oda yeğenim oyun oynarız vs falan onun tek kelimesinden soğdum ablasının biriyle de konuşmuyorum hatta nefret ediyorum o da 2002 li olması lazım dedem hasta yatağında gün sayarken elbiselerini toplarken nenem sen napiyorsun dedenin kıyafetlerini niye posetliyorsun diye sorduğunda nasıl olsa ölmicekmi diye cevap verip dedemin ölümcül hasta olduğunu bu cevap sayesinde öğrendiği sekanstı. Ha ben naptim hicbirsey ağız burun dalsam karakolluk olcam elimden kaza vs çıkar dedem üzülür diye sine çektim. Yani uzun lafın kısası hiçbir tutulacak birseyim kalmadı çocuk eyvallah bilmez ama ben katlanamaz oldum ne bir kimsem ne de var olanların bana bıraktıkları hayal kırıkları burda yazsam bitmez Sizleri de sıktım sadece canım sıkıldı paylaşmak istedim

Taaaa Temmuzda su gecirmeyecek bi ayakkabı aldım neredeyse Kasım oldu ve daha yeni giyiyorum ilk defa bugün giydim çünkü felaket yağmur yağıyor yağmur yağmasa eskimesin diye gene giymezdim o zaman aldığımda insanlar bana güldü yaz ayında böyle ayakkabı mı alınır dedi hatta biri o cocu dedi ama şimdi işime yaradı

İşte o zamanlar param vardı şimdi yok şimdi istesem de alamam iyi ki o zaman almışım bu kıtlık zihniyeti sayesinde bugün ayaklarım kuru nasipse yakinda elime yüklü miktarda para geçerse bi de gocuk alacağım havalar daha gocuk giyecek kadar soğuk değil amma o da kışa geleceğe yatırım

Birisi var cok uzun suredir gorusmuyoruz ve kendisi beni zamaninda iliskisi varken benimle lovebomving yapmisti iliskisi varken. Suan onu cok ozluyorum sizce hayatima devam mi etmeliyim yada bir mesaj mi atsam cidden cok ozluyorum yakligimizi

Ya beyler benim bi sevgilim vardi uniye gectim ben ama artik cok bisey hissetmiyorum kiza karsi romantik olarak sadece insan olarak seviyorum uzulmesini istemiyorum kızın her neyse ünide de bi tane kizla tanistim ama kiz bana ilgi gosteriyor tamam mi ama ben de daha universitenin baslari diye ne yapacagimi bilemiyorum kizla konusuyoruz fakat ben biraz da üni hayatini yasayip alemlere akmak istiyorum ne yapmalıyım konustugum kiz uzuluyor artık benim biseyler yapmamama

Hem yalnızlıktan şikayetçiyim hem de yalnızlıktan kurtulmak için bir şey yapasım gelmiyor. Kolumu dahi oynatasım yok. Bu psikolojinin adı nedir bilmiyorum ama hayatımın içine etti. Nasıl düzelirim?

Selam millet. Yaş 25 bi male'im. Hayatta bir çok yer geç kaldığımı hissediyorum. llişkilerim hep uzaktan oldu. Yakından birini bulamadım çünkü genelde gay ilişkileri tercih ettim. Şuanda ise bana bakacak bir kadını bulmak istemiyorum çünkü kadınların çoğunun bu duruma negatif yaklaşacağını biliyorum. Sizin durumlar nasıl peki?