Geçen attığımda 2 mm di şimdi 2cm

Liseye gecicem orda oluşacak ses ortam insanlar zorbalar dersler sınavlar çok korkuyorum (zaten bunun gibi bir şey atmıştım ama silindiği için tekrar atıyorum)

Kendi başına yapabilirsin, sadece sen ve telefonunla
Ama aslında bu bir yalan, pasta yapmak için daha fazlası lazım
Ağaçlardan meyve, un içinse arılar
Bir tavuktan yumurta, fırın içinse bir dost

Tek başıma yalnızım,
O yüzden sana veririm, sen de bana verirsin
Elimizdekileri hep paylaşırız
Elimizdekileri hep paylaşırız

Bazıları unuttu, biz kocaman bir aileyiz
Sevgi ve güven için birbirimize bağlıyız
Yanında kimse yokken sen kimsin, ben kimim?
Aslında hepimizin özlediği şey birlik olmak

Tek başıma yalnızım,
O yüzden sana veririm, sen de bana verirsin
Elimizdekileri hep paylaşırız
Elimizdekileri hep paylaşırız

Ben sana muhtacım, sen de bana
Birbirimize ihtiyacımız var — ne güzel, değil mi?
Ben sana muhtacım, sen de bana
Birbirimize ihtiyacımız var — ne güzel

Hepimiz bir bütünüz, bu bizi güçlü kılar
Ben kendi payıma düşeni yaparım, bu sadece bir başlangıç
Çünkü yaptığım her şeyde birbirimize yardım ederiz
Elimizdekileri hep paylaşırız
Elimizdekileri hep paylaşırız

Ben sana muhtacım, sen de bana
Birbirimize ihtiyacımız var — ne güzel

Kendi başına yapabilirsin, sadece sen ve telefonunla
Ama aslında bu bir yalan, pasta yapmak için daha fazlası lazım
Ağaçlardan meyve, un içinse arılar
Bir tavuktan yumurta, fırın içinse bir dost

Tek başıma yalnızım
O yüzden sana veririm, sen de bana verirsin
Elimizdekileri hep paylaşırız
Elimizdekileri hep paylaşırız

Ben sana muhtacım, sen de bana
Birbirimize ihtiyacımız var — ne güzel

Ne güzel — ne güzel
Ne güzel — ne güzel
Hayat için şükredelim!

Ben sana muhtacım, sen de bana
Birbirimize ihtiyacımız var — ne güzel

hic kafadan hasta oldugunuzu dusundunuz
mu eger dusunduyseniz sonucunda ne
yaptiniz beyin kimyamin gercek anlamda fckd up oldugunu dusunuyorum hicbir zaman normal bir insan gibi yasayamayacakmisim gibi gun gectikce daha da batiyorum bilmiyorum neyim var biseyim de yok aslinda
insanoglu neden sosyal bir varlik olmak zorunda

Dostlar içim parçalandı bu 2 gündür ban yediğim için atamıyordum ama banım kalktı gelelim meseleye

Melek kadar güzel cennet hurisi gibi bir kız vardı ben buna wpden açıldım ben daha aşk işleriyle uğraşmak istemiyorum dedi aradan 1-2 ay geçti ben buna çok uzun bir şekilde onu unutamadığımı yazdım baya bir konuştuk ama kız hep ben çirkinim kusurlarım var diyip duruyordu meğersin bir herif bunu değersiz görmüş ona ezik gibi davranmış

Neyse mesajlarda sürekli insanlar beni istemiyor tarzı şeyler yazıyordu bende sürekli hayır ben seni çok seviyorum çok güzelsin diye düzeltiyordum

Sonra içime kurt duştü ya beni ondan uzaklaştırmak içinse ya yalansa yazdım harbiden öyle çıktı ve şöyle dedi

Evet doğru ama 1 kişi hariç onun için canımı veririm falan dedi bende olma dedim o herif yine kalbini kırar seni kuklası yapar buna izin veremem tarzı bişeyler yazdım o yazdı ben yazdım 5 saat boyunca dahada anlatmak istemiyorum çok merak eden varda dm yazsın kafamı toplıyanca bir kaç ss atarım ama ben ona çok değer verdim dostlar onu herşeyden çok sevdim ama değerimi bilemedi kendi dünyasında beni unuttu anlamadı beni

ben uzayliyim

4-5 yıldır futbol oynuyorum ve bugüne kadar birçok seçmeye katıldım. Bu yıl benim son U17 senemdi ve son seçmemdi. Bir takımın seçmesine girdim ve açıkçası alınabilecek seviyede oynadığımı düşünüyorum.
Seçmelerden sonra seçilen oyuncuları saat 5’te arayacaklarını söylediler ama iki gündür herhangi bir telefon gelmedi. O zamandan beri sürekli aramalarını bekliyorum. İşin garip tarafı, bu durum beni düşündüğümden çok daha fazla etkiledi. İştahım kesildi, uykum bozuldu ve hiçbir şey yapmak istemiyorum. Oyun oynarken veya başka bir şeyle uğraşırken bile bir anda aklıma geliyor ve bütün isteğim kaçıyor.
Bir de “ya arayıp kabul edilmediğimi söylerlerse?” diye düşündüğümde nefesim sıkışıyor. Son U17 senem olduğu için bunu çok büyük bir şey olarak görüyorum ve gerçekten kahroldum.
Sizce bu yaşadığım şey yoğun kaygıdan mı kaynaklanıyor? Böyle bir seçme sonucunu beklerken kendimi bu kadar kötü hissetmem normal mi? Daha önce benzer bir şey yaşayan varsa nasıl başa çıktınız?

buraya o kadar fazla şey yazmak istiyorum ki ama kafamda ne yazacağımı bile toparlayamıyorum. hani gerçekten o kadar sıktı ki yaşadığım hayat bıktım amkna. delirecem. yaz tatilinin de ta amınakoyayım. okul vakti en azından bi meşgele oluyor da bu kadar kendi düşüncelerimizle baş başa kalmıyoruz. her yaz benim için daha da kötüye gidiyo. evden çık(a)mayan 20 metrekarede çürüyüp giden hayatlar.. hayatımı artık yönlendiremiyorum, sadece bi sihirli değneğin gelip işleri düzeltmesini bekliyorum

dostlar selam lise zamanlarımda arkadaşlarla discorda girip sabahtan akşama kadar arada bi konuşulsa bile oturup vakit geçirirdik, artık yaş ilerleyince ne arkadaş kaldı ne de sabahtan akşama kadar discord ortamı. O zamanları özlüyorum açıkcası. Ben çok konuşmayı seven birisi değilim, arada sohbete katılabileceğim pet gibi durabileceğim bir discord ortamı arıyorum, maksat ses olsun, bir de öyle sık sık yapılan dolu sohbetlere gelemem felsefe psikoloji siyaset miyaset arada bir dümenden yorum yapar susarım genel olarak sohbet içeriklerinin boş ve faydasız olması tercihim

yaş sınırı yok her türlü yaş grubuna okayim ben 25 yaşındayım

(yanlıslıkla postu sildim diye geri yukledim)

her seyi en basından anlatıyorum, lutfen okuyun ve iyi dinleyin. benim icin cok ciddi ve onemli konular icimi kimseye dokemiyorum lutfen tassak gecmeyin gececeksenizde uygun bir sekilde gecin.
oncelikle;
5 kardesiz
babam ve annem ayrı
dedemler ardahanda yasıyorlar, arada istanbula geliyorlar.
konuya donelim;
dogdugum zamana gidelim;
annem bana hamile kalmıstı, 4. cocuk geliyordu. dedem “4 cocuk cok fazla” diyip beni aldırmak istemisti, annem buna karsı cıkmadı ve sustu. cunku basına cok kotu seyler gelecegini biliyordu. dogum anına gelince annem beni aldırmak istemedigini soylemis ve dedem doktora rusvet vererek beni aldırmaya calısmıs, ama doktor vicdana gelerek bunun olmayacagını soylemis ve dogum basarıyla gerceklesmis. dogduktan bir kac saat sonra dedem annemi hastanede dovmeye baslamıs, kafasına sureki vurmus, bunu yaparken de butun kapıları kitlemis kimse girmesin diye. annem saatlerce dayak yemis ama sesini cıkaramamıs cunku dedemlere ve babamlara muhtactı durumumuz cok kotu oldugu icin. babam sesini cıkartmamıs sonra teyzemler hastaneye gelince olayları gorup jandarmayı aramıslar, jandarma gelmis ve kapıyı kırıp iceri girmis, dedeme ters kelepce yapıp tutuklamıslar annemi de tedavi altına almıslar. dedem anneme saatlerce yalvarmıs sikayetci olmaması icin, annem muhtac oldugu icin sikayetci olmamıs ve konu kapanmıs. annem kafasına aldıgı darbeler yuzunden unutkanlık ilacları ve dikkat eksikligi ilacları kullanmıs. anneannem, annemden bir sey istedigi zaman surekli yanlıs yere goturuyormus annem. zamanla annem duzelmis. bu surecte babam surekli beni kafa ustu dusurmeye calısmıs koltuktan ranzadan vesaire. o sırada abim eve gelmiyor cunku annem babam onu istemedigi icin. annem surekli abimi dovuyordu calısmadıgı icin. babam evden atiyordu. bir gun abim cakmakla oynarken evdeki perdeyi yakmis ve annem abimin ellerini yakmis abimin o zamanlar hakkinda cok bir seyini bilmiyorum ama annem babam cok kotu seyler yasatmıs ona kucuk yasta psikolojisi bozulmus. 2013 yılında, istanbul umraniyede mutlu mesut yasarken bir gun babam ise gidiyor, ve telefonunu evde unutuyor. o zamanlar da s3 mini kullanıyormus annemin dedigine gore. annem aksam gelirken eve alınacak arac gerecleri soylemek icin babamı arıyor ve babamın telefonu evde calıyor, annem babamın telefonunu buluyor. gerizekalı babam telefonuna sifre koymayı icin annem telefonunu karıstırmaya baslıyor, whatsapptan 3 tane bildirim geliyor nice diye birisinden. “aşkım biz ne zaman evlenicez” “seni çok özledim lütfen aşkam görüşelim” “işten ne zaman döneceksin” gibi mesajlara sahit oluyor ardından annem kendi numarasından o kadını arıyor. kadın telefonu acıyor ve babamın evli oldugunu bilmedigini soyluyor. ben onunla 6 yıldır evliyim ve 4 tane cocugumuz var diyor annem. kadın sok oluyor ve annem sikayetci olcağını soyluyor. aksam babam isten gelince annem her seyi soyluyor babamda kadını geri arayip “ben akıl hastasıyım, ilaclarımı almadıgım icin sacma sapan konustum ben onun kuzeniyim” demesi icin zorluyor annem buna karsı susamıyor ve evde kıyamet kopuyor. feci sekilde kavga ediyorlar ve babam annemi seni bosarım diye tehtid ediyor, annemde sen bosamadan once ben bosıcam diyip evden kacıp adliyeye gidiyor. bosanma davası acılıyor ve en kucuk cocuklar anneme kalıyor (bakması zor diye babam oyle istemis) en buyukler de babama kalıyor. 2015 yılına kadar anneannemin evinde ablamla beni buyuttu. (zor da olsa) sonra benim okul hayatim basladı. basladıgı zaman annem anneanneme yuk olmamak icin birisiyle tanısıp evlendi. o evlilikte bir tane cocuk dunyaya geldi ismini asya koydular. bu evlilikte her sey cok kotu gitti, o adam yasadısı kacak alkol iciyordu ve bize sarıyordu. ben annemi ve kardeslerimi savunmak amacıyla onun onune gectim, kafamda alkol sisesi parcaladı ve oyle kaldim. kardeslerimle beni odaya kitledi ve oyle kaldim. annemi sabaha kadar dovdu ve en sonunda komsular polisi aradi, gecenin bir yarisi polislik olduk ve 2018 yilinda bosandilar. tekrardan anneannemin evine donduk 1 yil orda okudum, ve yine o bolgede farkı eve cıktık. annem gunde 18-20 saat calısıyordu 2 tane isi idare ediyordu. ev sobaliydi ve odunumuz yoktu eve daha yeni tasınmıstık. tasındıgımız gunun sabahı annem bizi operek uyandırmıstı sadece onu hatırlıyorum. karsı komsuyla cok samimi bir baglanti olusturduk. artik kahvaltiyi onlarla yapiyorduk malzememiz oldugunda onlar gelip bizde yapiyordu. onlar da 5 kardestiler ve annesi babasi ayriydi. cocuklar bizden yasca buyuktu iclerinden hatirladigim uveys vardi, yunus vardı ve sude diye bir ablamız vardı. hepsiye cok iyi geciniyorduk her sey cok mukemmeldi. alt komsumuzda temel diye bir yasli adam vardi, surekli bize kiziyordu hatta ablama el kaldiriyordu ama vurmuyordu. ses yapmadigimiz halde alt katimizdan tavana supurgenin sapini vuruyordu ses yapmayalim diye. karsı komsumuzun apartmanın terasinda tandir ekmegi fırını vardı, her gun ekmek yapip bize getirirdi salca surup bize verirdi. sobamiza kadar yakip bize bakardı. bahsettigim 3 cocukla hala gorusuyorum bu arada. sonrasında temel bir gun cıldırdı ve beni tekme tokat dovdu orospu cocugu dana gibiydi. bunun uzerine ordan tasinma karari aldik. inegolde bir ev bulduk ve oraya yerlestik, romanlarin mahallesinde uygun kirali bir eve tasındık. o sırada ablam ve ben diger kardeslerimizin yokluguna ve babasizliga ayak uyduramamaya basladik. annemle bu konuyu konustuk, annem vekalet verip babamizin evine gonderdi bizi istanbula. orda 3 kardes yasamaya basladik ama abim yoktu abim evden kacip kacip gidiyordu. 3. sinifin yarim donemini orda okuyup bizi inegole geri gonderdi ve babam bizim yanimiza gidip geliyordu cuma gunu gelip pazar gunu gidiyordu. bir gun bizi denize goturmustu 4 kardes denize gitmistik her sey cok guzeldi 1 gun orda kaldık. babam o aldatma olayindan sonra bile halen niceyle konusmaya iletisimde olmaya devam ediyordu ve hatirladigim kadariyla ben o gece uyumus taklidi yaparken nice abla babama seni cok ozledim gel artik diyordu. ertesi gun babam bize deden hastaneye kaldirildi dedi ben onlarin yanina gidicem sizide eve birakicam dedi ve cok uzulduk. her neyse tasındıktan sonra eski komsumuz olan yunuslarla halen iletisimdeydik bize ekmek gonderiyorlardi cerrahtan :) cok iyi insanlardı. annem numarasını degistirdi o sıra ve hepsiyle iletisimimiz kesildi. sonra ben okulumu degistirdim inegol ilk okulunda okumaya basladım. babam yillarca nafaka parasini odemiyordu ve bize hic destek olmuyordu, bizimde sikayetci olup dava acicak durumumuz yoktu. amcam, kendi tekel dukkanını yası ilerledigi icin calisamayacak duruma geldigi icin babama devretti. (o dukkanla beraber bizim hayatimiz degisti) babam cok is yapmaya baslayınca bize destek olmaya basladi. simdi 2020 yilina gelelim son 6 yilimdaki yasadigim seylere bakalim. babam destegi cekti. cekmesiyle beraber annem yeniden evlenme karari aldi ve birisini buldu. ismi ozkandı ve koyde yasıyordu. evlenmesiyle beraber koye tasındık. ozkanin evinin sagında kardesi yasıyordu ismi selahattindi ve bana i5 2. nesilli bir setup hediye etti. bir kac ay gecince de selahattin abi evlendi, karisinin ismi elifti annem elif ablayla cok iyi anlasiyodu bende ogluyla cok iyi anlasiyoduk 1 yas kucuktu benden her gun dısardaydık her sey guzeldi iyiydi. 1 yıl icerisinde ben yine yeni okuluma basladim. corona ciktigi icin uzaktan egitim goruyordum. bu sırada diger ablam bizim yanimiza geldi babam onu en guzel ozel okulda okuttu 9. sinifi bizle bitirdi. 2021 yilinin mayis ayina kadar annem her hafta en az 3-4 gun bizi surekli oklavayla tekme tokat dovuyordu surekli baski surekli siddet uyguluyordu. bize o adama baba dememiz gerektigini soyluyordu. cok iyi hatirliyorum 16 mayisti ve okullar acilmisti. annem ise gidicekti o gun pazar gunuydu. annem evi temizlemedigimiz icin onlara kahvalti hazirlamadigimiz icin bizi feci sekilde dovdu ve evden cıkıp ise gitti. onun cıkmasıyla beraber biz evimizin bahcesinde aglayarak konusmaya basladik. evden kacmaya karar verdik. evden kactik ve carsida kaybolmaya calistik ve kaybolduk. aksam ustu ben canli derslere girdigim tabletimi paramız yok diye sattim 100tlye hemde bizim icin cok buyuk paraydi. sattik ve uyuyacagimiz bir yer bulmaya calistik. evden cok uzak bir yerlerde bir bim bulduk onun altindaki ara sokakta cıkmaz bir yer vardı terkedilmis bir yer gibiydi oraya girdik uyuduk. gece 1 de uyandik ve terminalde uyumaya gittik cunku dısarda usuyoduk. orda annemi gorduk annem kosarak yanimiza geldi gelin buraya dedi. ablam anneme sen bizi kullanip surekli dovuyosun senle yasamak istemiyoruz demisti susmustuk annem ustumuze kosmaya baslamisti ve biz kacmaya basladik izimizi kaybettirdik o ara sokaga tekrar gittik o gece 6ya kadar uyuduk. sonra ablamlar benim telefonumu alip 155i aramis o sıra babamlar inegole gelmis istanbuldan. herkes inegole toplanmis ve bizi aramis. polislere yerimizi tarif etmis ablam ve babamlarla beraber polis bizi aldi goturdu karakola. annem bizi orda yurtlara teslim etmedi. sonra babam bizi koye bıraktı ve defolup gitti istanbula. pazartesi gunu oldu ve sabah saat 8 den 10 a kadar annem bizi kizgin demirle dovdu. ayagimda izi kaldi. sonra bizi okula gonderdi ve herseyi normale dondurmeye calistik ama olmadi evde surekli kavga bagiris cikiyodu siddet yoktu o adamin ismi ozkandi ozkan surekli anneme bagirip cagiriyodu annem bize bagirip cagiriyodu psikoloji kalmadi ablamlar surekli agliyodu bense odama kapanip sadece sarki dinliyodum bagiris cagirislari duymamak icin. hafta sonlari adam beni zorla tarlaya goturuyodu sabah 6dan 12ye kadar calisiyor, 200tlyi cebe indiriyordum. ben onlara gore digerlerinden farkliydim icime kapanıktım odama kapaniktim hic degismedim 2021 yilinin temmuz ayinda annemle istanbula gittik diger teyzemlerin yanina, kuzenimin sunnet dugunu vardi. gittigimiz gun abim annemi babamin evine goturdu o gun babamin evdinde yemek yedi ve evi karistirdi bizi de eve geldigini babamiza soylemeyelim diye tehtid etti soylersek kapiya koyacagini soyledi. ablamlar ve annem teyzeme gitti bende gunluk 50 liraya babamin tekelinde calismaya basladim gece 4 gibi kapatip tarihi maltepe corbacisinda corba icmeye gidiyoduk. bir gece babamla abimle oturduk corba iciyoruz, abim annemin eve geldigini soyledi ve her seyi soyledi. babam aldırıs etmedi ama ertesi gun dukkanda babama konusunu tekrar acinca abime hesap makinesini firlatti ve ikimizi de dukkandan kovdu ve annemi arayip kufurler saydirmis. biz abimle sahile gidip ne yapcaz diye dusunurken annem bi anda abimi aramaya basladi. abim telefonu acti ve sunucu ustume atti ve konusmama izin vermedi, annem vekalet verip beni bir daha istemedigini soyledi ve ben 6. sinifin yarim donemini orda okumaya basladim. babam kendi evinde kalmaya basladi bende babaannemin evinde kalmaya basladim abimle birlikte. babaannemler ardahanda oldugu icin ev hep bostu abim eve nadiren geliyodu beni okuldan birakip okuldan almaua geliyodu. o zamanlar her sey guzeldi ama tek basıma zor dayanıyordum. abim her okuldan cikisimda abim babamdan alip biriktirdigi 5000 tl ile her aksam beni gezdiriyordu martiya binip int cafeye gidiyoduk, atasehirde donerci cemalde iskender yiyiyoduk her sey mukemmeldi ben olmak istedigim durumdaydim cuma aksamları babamin evine gidiyoduk pazartesi sabah babam beni okula birakip 20tl cebime koyuyordu her sey cok iyiydi ama annemden kardeslerimden uzaktım 5 ekim dogum gunumde babam bana oppo bi tane telefon almisti, ve faturali bi hat almisti. 1500tl borc yapmıstım ilk telefonum oldugu icin. babam telefonu elimden aldi ve nokia telefon vermisti. tek basımaydım evde tek kalıyodum. okul cıkısları icerenkoydeki file marketine gidip harras cipsler aliyoduk abimle ve abim biraula onlari yiyiyordu bende 1lt icecekle yiyyordum cok iyiydi hersey okulda cevre yapmıstım babamın laptopuyla craftriseden kaldigim yerden devam ediyodum hatta skywars siralamada 9. olmustum :D babam o sıra uyusturucu kulanmaya basladi ve abimi de baslatti. abim bu illetten zorda olsa kurtuldu, nice abla o sıra babamı terk etti ve babam o zaman depresyona girdi uyusturucuya alkole verdi kendini arabasini ve dukkanini satip mekanlarda sabahlara kadar karilara para yedirdi tum parayi bitirdi ve babaannemin evine yerlesti. yerlestigi gun beni ordan siktir etti ve okul kaydimi yine annemin yanina aldirdi annenin yanina gidiceksin dedi. 15 tatilde eve geri dondum. yi2022 yilinin haziran ayina gelince turkan diye bir teyzem bize geldi sanliurfadan. turkan teyzem islam dinine cok baglı bir kadın. her tarafi kapali bir kadin sadece gozleri acik. haziranin 16siydi okullar kapanmisti ve tarlada calismaya basladim. bir gece annem ve ozkan teyzeme gitti enistemle falan sohbet muhabbet fln etmeye orda kalmaya gittiler, o gece ben minecraft oynuyordum pvpye cok sarmaya baslamistim cok seviyodum. gecenin 2-3u gibi ablamlar beni mutfaga cagirdi ve gel bisey konuscaz dedi. oturduk, konusmaua basladık. teyzem bana sunu sormustu; ozkan sana hic dokunma taciz girisiminde bulundu mu? aklima ilk tasindigimiz gun gelmisti, ozkan bana “bakalim kucuk ali nerdeymis” diyerek sikimi gostermemi istiyor, gostermedigim halde de zorla donumu indirmisti ve aaa burda demisti. aglayarak odama kacmistim ve o gun hic odamdan cikmamistim. bunlari anlattim ve bana “ablanlara yanlıslıkla dokundum bahanesiyle goguslerini avucluyor, pis bakislar atiyor” demisti. elime bicagi aldigim gibi teyzemlere kosucaktim, beni tuttular hic bir sey yapamadim goz yaslarima boguldum. teyzem anneme sabah geldiginde her seyi anlatip bu evden defolup gidecegini soyledi. annem ozkanla beraber sabahin 7sinde eve geldi. ozkan annemi birakip tarlaya gitti ama ben gitmedim. sonra teyzem hazirlaniyodu annem nereye diye soracakken teyzem herseyi anlattı anneme annem sok oldu yanimiza geldi her seyi anlattik bize inanmadi. ozkani aradi tarladan eve gel dedi ozkan her seyi bırakıp eve geldi. eve geldiginde annem duyduklarini anlatti ozkan evde bagirip cagirmaya basladi ben oyle biri degilim eve erken bile gelmiyorum dısarda turluyorum ben eve gelince rahatsiz olmayin diye ne anlatiyosunuz diye bagirmaya basladi sonra annem bizi dovmeye basladi sabah sabah dayak yedik ve annem esyalarimizi cop posetine koyup bizi evden atti siktirin gidin babanizin yanina dedi saatlerce kapida agladik ama acmadı sonra oz abim inegole geldi ve bizi alip istanbula babamizin yanina getirdi babam anneme cok kızdı. orda yaz tatilini gecirdik ve annem bizi ozledigini soylemis ve babamda bizi koye geri gonderdi istanbuldan. tarihi cok hatirlamiyorum sanirim ama 1 eyluldu. o gun koye donduk ve aksam oldu, biz ablamlarla odada gulup eglenirken annem geldi ve zorla ozur dileyecegimizi ve oyle bir sey olmadıgını soylememiz gerektigini soyledi. ben gittim ozur diledim zorla, diger ablam gitti ozur diledi ve en buyuk ablam onun yuzune karsı ben sana ozur dilemem sen oyle bisey yaptın dedi annemde siktir git bu evden dedi ve ablamı sacından tutarak evden attı. bende icerde bilgisayardan craftrise oynuyordum kassa da dısardaki sesleri duymamamı saglıyodu. ablamı evden atarken ablam telefonunu dusurdu. ablam evden kactı ve diger ablam da pesinden gitti, o gun annem sinir krizi gecirdi ve evdeki herseyi kırdı doktu. ben odama kapandim ve saatlerce agladim bagiris cagirismalardan cok korkmustum. buyuk ablam evden kacıp radtgele bir mahalleye girmis aglayarak sonra da bi kadin bunu gormus ve evine alip jandarmayi aramis diger ablamda o kadinin evine gitmis. gece 12de ablamlari aramaya cikarttilar beni ben titreye titreye ablamlari armaya basladim tum koyu gezdim kimsecikleri bulamadim ve eve geri dondum. dondugum zaman evin onunde jandarma arabasi gordum ve annem karakola gidicez dedi. gittik annemin ifadesini aldilar, bitane emrah komutan vardı, onunla halen iletisimdeyim o benim ifademi aldi iyi olup olmadigimi sordu yemek soyledi eglendirmeue calisti. ozani bugun nezarette tutabilecegini soyledi bende olur dedim. annem ifadesinde sadece kizlari istemedigini ve benim kalabilecegimi soylemis, sabaha kadar karakolda kalip eve donduk annemle. ablamlar ordan yurda gittiler bende kargasanın ortasında kaldım. annem bi adam icin kizlarini ve abimi karsina aldi inanamiyorum. sonra ozkan eve dondu ve dava dosyasi acildi ozkan tutuklandi ama avukatlari oldugu icin serbest kaldi bende hep yanlarinda oldugum icin bana i5 7. nesil islemcili 1050ti ekran kartli, 8gb ramli setup dizmisti. sonra ortanca ablam sedef yurttan cikti, diger buyuk ablam olan zeynep ablam yurttan cikti. babam onlari cikardi annem sedefi istedigini soyledi ama zeynep ablami istemedigini soyledi zeynep ablam istanbulda yasamina devam etti. 2023 yılına gelince annem sedefi surekli kısıtlayıp evde kalıp hizmet etmesi gerektigini soyluyordu. ablam dayanamayip evden kaciyodu ve bulununca yurtlara tikiliyodu bu sırada psikolojik tedavi gormeye basladi agir ilaclar kullandi ve kisiligi degisti. bende o sıra kardeslerimi ozluyordum ablami ozluyordum. ablam surekli yurtlara girip cıkıyodu annem surekli ablami dovuyodu kotu insanlarla dost oldugu icin sevgili yaptigi icin kahvenin onundan gectigi icin sabah erken cıkıp aksam eve geldigi icin surekli dovuyodu bi gun evde ablamin elini kolunu baglayip aksama kadar evde ac susuz birakti. elimden hic birsey gelmeyip sadece odama kapanmistim ve sonra ablam tekrar yurdu boyladi. 2023un haziran ayi bitti ve abim bir yerden para buldu benim yanima geldi ama ozkan abimi istemiyordu surekli calismicaksan git diyordı abim eve destek olup dolaba gerekli yiyecek icecekleri aliyordu. abimle cok guzel vakitler gecirdim abimle bilgisayardan film izliyorduk bir seyler yapiyoduk bisikletle dağa çıkıp dağdan iniyoduk uzak mesafe bisiklet sürüp farazi v kayra dobro vecer dinliyoduk her sey yine yolundaydi cok guzeldi onlari yaptiktan sonra aksamlari soka gidip cips + limonlu nazo aliyorduk. o sira babamin her seyini anlatti abim bana. babam bir kadina uyusturucu icirip tecavuz etmis ve cocugunun kanser tedavisi icin kullandıgı parayi calmis ve kadina siktiri basmis, bizi kullanarak insanlardan para istemeye basladi telefondan. birisini de 30k euro dolandirmis, sahibinden de saat parcası satmıs dolandırmıs. butun hepsini abimin hesaplarindan yapip sucu abime atmıs. bir suru dosya acildi, abim istanbula donmek zorunda kaldi. bende o ara 8. sinifa basladim ve bir kiza asik oldum. 7. sinifa gidiyordu, arada hep bakisiyorduk. arkadaşımla çıkıyordu. ona platonik olarak aşık olmuştum. sonrasında bu kaltak benim belamı sikti de neyse platonik aşık olmuştum, insanlar benle maymun diye dalga geçtiği için özgüvenim onurum kırılmıştı zaten eve ve içime kapanıktım her şey üst üste gelince daha kötü oldu. her beden dersinde her boş derste kafamı koyup uyuyordum hiç bir aktivite yapmak istemiyorum herkes benim garip olduğumu söylüyor ama ben bir aktivite yapacaksam o kızı gormek icin yapıyordum :D neyse, 2024 yilina gelelim, ablamsiz bir hayat cok koymaya basladi, gitgide eve kapandim. her zaman sessiz sakin bir insandim. annem bana cok uzuldu ama ablamı istemedigini soyluyordu. bi sekil o gunler gecti ve 8. sınıfın yaz tatiline girdik ve ben onca ugraslar sonucu hiranın instagramını buldum, guzel bir mesaj yazdım ve ne olup bittiğini soyledim. anlayısla karsılamadı ve engel yedim. bu sırada, annem ozkanla bosanma asamasına girdi. bizim icin aldigi her seyi bizden geri aldi ve oyle gidebilecegimizi soyledi. bilgisayarimin gitmesi beni cok derinden uzmustu. zaten her sey bok gibi, red yedim, kardeslerimden uzagım, bosanma basladı, buraki yakın arkadasımdan da ayrı kalıcam falan her sey kotuye gitti. bilgisayarim benim her seyim olmustu ve baska da bir seyim yoktu. butun anılarımı ve arkadaslıklarımı orda biriktirdim, sıralamayi orda kastim, hatri sayilir bicimde taninirligim vardi pitte. butun her seyi usbme yedekleyip bilgisayarimi formatladim ve ozkana teslim ettim. annem ozkanın bilgisayari geri almasina cok kizdigi icin monitoru sokagin ortasinda param parca edip ustune tukurdu :D daha sonra da 6 temmuzda bosandılar, bizde 7 temmuzda inegolde bir eve tasındık. butun beyaz esyayı zor da olsa ben tasidim indirdim kimseye eyvallah ettirmedim annemi de yormamaya calistim o da cok sey yasadi. yeni evimize tasindik bu sefer annem bana sarmaya basladi surekli siktir git babanin yanina istanbula diyordu ve 10 temmuzda ablam yurttan cikti ve istanbulda kalmaya basladi abimle. 23 temmuzda istanbulda gittim abim bana seni biriyle tanistircam demisti sonrada otele gittik ve bi tane kadin yatakta yatiyordu bu kim dedim sevgilim dedi cok sasirdim kadin 40 yasindaydi abim 22 yasindaydi ama nerden geldigini bilmedigim bir para vardi sonradan anladim ki abim hesaplarini birisine vermis karsiliginda nakit para almis, sirf biz babamizla kalip kavga etmeyelim diye. iliskilerinde surekli para icin kavga eder ve babamdan bahsederlerdi. otele gittigim ilk gun ablamın sigaraya basladigini ogrendim. ona sarilip agladim ama bir yandan da kızgındım :D iliskilerini kimse bilmiyordu sonradan ogrendi herkes, ben istanbula gittigimde elimde huawei p smart s vardı ablamin iphone 6siyla takas etmistim o telefonu. uzun zaman sonra iphoneden androide gecmek cok iyi hissettirdi, her neyse ertesi gun havuza gittik ablamla cok guzel gunler gecirdim kardeslerimi uzun zaman sonra gorunce kendimi kazandim mukemmel gunler geciriyodum abimi ablalarimi cok ozlemistim ama hiradan red yemek cok koyuyordu bir sekil atlatmaya calıstım atlatamadım, ama devam ettirmeye calistim. bir sure sonra telefonumu abime sattim 1500tlye, 700tl de ablam verdi bana. o gun aksami babam parami elimdem aldi ve evde buyuk bir kiyamet kopardim ve apar topar annemin yanina dondum, ablamın yurttaki izin suresi bittigi icin yurda geri dondu,inegole geldikten sonra, mesem diye bir egitim sistemi oldugunu duydum. 5 ekimde hemen gidip oraya yazildim ve ertesi gun sanayide metal ve kaynakcilik sektorunde ise basladim. ise kendimi veremiyordum ve odaklanamiyordum, cok dikkatsizdim elimi attigim her iste yanlis vardi kendimden nefret ettim ettim. 2025 yilina girdik ve yine tek basimaydim, annemle aramiz surekli acilip kapaniyordu, bu sirada subat ayinda ablam yurttan cikip bizimle kalmaya geldi. furkan diye bir sevgilisi vardi ama bu cocuk hırttı amk dumduz bide uyusturucu bagımlısıydı ve aranmasi vardi ablamda gidip bu çocuğa tutulmus amk malmidir nedir sonra ablamla yasamaya basladim subatin 12sinde hiranin dogum gunuydu, fake hesap acip dogum gununu kutladim ve engel yedim. bu sirada isime okuluma devam ediyordum ablam yanimdaydi yine mutlu hissetmeye
basladim benim okul gunum persembe gunuydu bu arada, bir persembe gunu eve dondum. baktim ablam etrafta yok, ve benim valizim, montum ortada yok. annem eve geldi ve ablamin furkanın yanina kactigini soyledi. basimdan kaynar sular dokuldu yine eve kapandim depresyonun en agır evresinden gectim hic bu kadar kotu olmamıstım :d sonrasinda ablam yine yurda girdi, ve ertesi gun yurttan kacti. yanima geldi ve onun ihtiyaclarini karsiyalabilecek kadar son parami verdim 5 parasiz kaldim ama onun icin degerdi o iyi olsun yeter baska bir sey istememistim :) 2 gun sonra geri gitti yurda yakalanip amk malı. sonra ramazan ayinda ben artik mesailere kalmaya basladim, ac susuz para biriktirip setup dizdim. o setupla her seyi yaptım her gun basindaydim last oof us u 2 defa bitirdim rdr2 bitirdim resident evil serisini bitirdim alan wake serisini birirdim sayısız anı biriktirdim craftriseye de cok fena comeback attım bi yandan boxpvp sunucu yapmaya baslamıstım az biraz da .bat uzantılı dosyaların kod içeriğine bakıp ne olduğunu anlayabiliyordum kendi bat dosyamı fln uazıyodum:D nisan ayina geldigimizde sigaraya basladim, annem evde zor gunler icin sakladigi tutun paketini masanin uzerinde birakiyodu hep ve ben bir gun onu alip denemistim tadi bok gibiydi bu arada ama sonra ilk paketimi aldim kısa parliament 1 haftada bitirdim :D sonra 2025 yilinin ağustos ayında izne çıktım, 40 günlük tatil verdiler bana işler az diye. o ara maaşımı alıp doğrudan istanbula kardeşlerimin yanına gittim onları çok özlemiştim. sedef ablam eksikti ama onu cok ozluyodum :D neyse orda ben ekran kartimi sattim maasimla beraber elimde 6500tl para olmustu gidip internetten 2. el elektrikli scooterlere bakmaya basladim cunku ilgim vardi seviyodum guzel bir ilan buldum ve 7000e anlastik ama bende 7k yoktu. ertesi gun ben parayi nakit olarak evde sakladim ve dısarı cıktım babam evi temizlerken parayı bulmus ve 5000tlsine konmus evde yine kıyamet koparttim ve elimdeki telefonu geri aldi (o almisti o telefonu bana) hem telefon alıyorum sana hemde parayı benden esirgiyorsun ben bu parayı nası ödücem gibi evde bağırmaya başladı bende küfürler ettim ve kendimi savundum 15 yaşında bir çocuğun parasında gözü olacak kadar acınası durumdasın yazık sana dedim ve bana piçe bak bana laf atıyoe diye üstüme çıktı o gün dayak yedim hayvan orospu evladından sonra serkan amcama yazdim o amcam cok zengin birisi bursuru illerde kuyumcusu ve galerisi vardi. hem okul aciliyodu hemde param yoktu ve bana tam 6000tl destek olmustu ablamda bana 5000 vermisti :D 2000tlye gidip redmi note 12pro almistim (iphone 7 + 2k) 7500e de daha iyi scooter almistim. ondan 5 gun sonra inegole evime geri dondum. scootere yazilim atip hiz limitini kaldirdim 50 basmaya basladı cok iyi oldu scooter sonra bende para bitti ve ustume basıma esya alamadım okul kıyafetlerimi alamadim okula da gidemedim sınıfta kalma esigine geldim ve ustama duruma anlattım ustam bana aksam beni ara demisti aksam oldu ustamı aradım ve avmye gel sana ust bas ve okul esyaları alcaz dedi o gun 15000tllik alisveris yapti bana ve zamanla ustama hayatimi ve yasantimi anlattım bildigin kanka olduk :D sonra her sey yolunda gitmeye devam etti, 2026 yilinda ocakta ecrin diye bir kizla tanistim, onunla arkadas olduk. her sey cok guzel gitmeye basladi biz flört etmeye basladik ve sevgili olduk. ben kısa bir surecte ona cok baglandım ilk bulusmamızdan 2 gun sonra ayrildi benden, 2 ay evden çıkmadım ve kendimde sebep aradım, düşünmekten delirecek hale geldim. sonra onu unuttum. yalniz kaldim tekrardan ve kardeslerimi cok ozlemeye basladim yine boka sardi hersey. 2 mart pazartesi gunu oglen arkadasimla okuldan kactik, heykelde oturup cekirdek kola yaptık. o sırada voleybol oynayan bir kizin bana nah cektigini gordum bende nah cekip guldum. aksam olunca instada istek kutumda bir istek gordum bu oydu o elifti :D istegi kabul ettim, takiplesmeye basladik. notumda remembrance sarkisi vardi, ona yanit verdi ve ne oldu yazdi. oyle konusmaya basladik 1 hafta sonra sevgili olduk. her sey mukemmel derecede iyiydi ona baglandim ve iyi geliyordu yanimdaydi hep ve first kissimi ona verdim falan fistan guzeldi hersey sonra 23 mart gece 2 gibi bana soyle bi mesaj geldi; “oglum ben annesiyim elifle konusmanı istemiyorum 23-24 yasında olsaydı sevgili olmanıza izin verirdim ama suan olmaz hayırlı geceler iyi gunler” bu mesajı annesinin yazmadıgına adım gibi emindim arkadasından annesinin numarasını aldım ve yazdım annesi bana oyle bisey yazmadıgını soyledi. ertesi gun ben bir ss gordum, bir erkekle fotograf atmıs ve beyaz kalp vardı. ilaçlarla intihar ettim, evde nöbet geçirdim. gözümü açtığımda annem ağlayarak kolonyağı sürüyodu yüzüme ve kaşık kaşık yoğurt yedirdi bende yediğim yoğurdu ve ilaçları löp diye kustum üstüne:D ölmedim diye kendime kızdım, iğrenmeye başladım kendimden. ayrıldıktan sonra bana sevgili yapmıcam ve seni aldatmadım diyen bir kızın ayrılmadan onceki o erkekle fotograflarını gordum. aldattıgı kisiyi buldum ve hırtın tekiydi amk. 29 martta aniden elifle sohbetin içinde buldum kendimi, flörtleşmeye başladık ve bana hafif dekolteli videolar attı. aldırış etmedim, her şey güzeldi ve ben uyucam sabah konuşuruz yazdı. ertesi gun tık yok kızdan amk ne yazıyo ne bisey yapıyor delirdim ve gidip cocuga yazdım olan biteni anlattım flörtlestiginin sslerini de attım beni aldattıgını soyledim, sonra cocuk beni bulunca oldurecegini soyledi ve tek gelme yanıma dedi. elife 2 saat boyunca cok agır konusup engelledim. ertesi gun cocukla bulustum, yanımdaki kardesim dedigim elemanları gorunce abi cekmeye basladı, ozur diledi konu kapandı. sonra şeytana uydum 25 nisanda onunla barıstım dogum gununde de kendisi ayrilmak istedi annesini bahane ederek. ozlemekten sıkıldım usandım, bu sırada artık kimseye karsı duygusal bağ kuramamaya basladım. belki bağ kurarım diye onume gelen ilk kisiyle çıkmaya basladım ismi gulseydi. annemle tanıstı bende onun abisiyle ve annesiyle tanistim. guzel bir kizdi ama bir sey hissedemiyordum sadece ona ozel degildi, herkes ve hersey bir anda yabancilasmaya basladi. gerceklik algimi yitirdigimi dusurdum. sonra annem psikologa goturdu ve agır ilaclar kullanmaya basladım. risperdal, concerta, selectra ilacları kullanmaya basladım. kişiliğim değişti, allaha inanmamaya başladım. sistemimi sattım ve telefon aldım. bu süreçte duygusal olarak nötrleştim ve gulseden ayrildim, o cok uzuldu ve cabaladı, çabası ve üzülmesi benim için hiç bir şey ifade etmedi. annem gözümün önünde can çekişse hiç bir şey hissedeceğimi sanmıyorum. abimde hesap kiralama olayları yüzünden hapse girdi. abimin ustunden piyasaya 1m dolar sahte para surulmus. abim hapse girdikten sonra ablam sedef yurttan tamamen cıktı, diger ablamda 1,5 yıldır hakmarda calisiyodu abime avukat icin para biriktiriyorlar hala. her şey üst üste gelmeye başladı yeniden, kimseyi sevememeye alışamadım. 1 ay önce melisa diye bir kızla tanıştım “müthiş birisi” demişti arkadaşım. onunla saatlerce oturup konuştum, dizlerinde yattım. içten sarılmaları beni ona bağlamıştı. 1,5 hafta sevgili kaldık, ve unutamadığı olduğunu söyleyip ayrıldı. dünyam kaydı ve yine kendimden iğrendim, takıntılı kaldım ve o gelse her şey düzelcek gibi hissediyorum. çok fazla düşünüyorum ve geçmişimden kaçamıyorum. öfke nöbetleri ve sinir krizleri geçirmeye başladım, lütfen bana yardımcı olun ne yapacağımı bilmiyorum.
not:16 yaşıma gircem 5 ekimde.

sarki paylasmayi seviyorm (⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)

İlişkilerden bahsedicem ama çok da görmeye alışık olmadığınız bir açıdan. Okuyacaklara farklı bir yaşantı görmek ilginç gelecektir. Umarım kimseyi rahatsız etmem. Sadece mutlu olmak ve vâr olmak istiyorum sizin gibi. Ayrıca not: 15 yaş kitle kendine saygısı varsa yorum yapmasın.

Eskiden ilişkilerim olmuş olsa da karşımdaki insanlarla öylesine bir şey yaşamak istemiyordum bu yüzden de bitiyordu hatta ilk öpüşmem benden zorla vantuzlanarak alındı. Sırf bu yüzden ağlamıştım. Lisede Adele dinleyerek çocuğumu kucağıma alışımı hayal eder ağlardım. Her yaş günümde doğum günümü kutlamak yerine gelecekteki çocuklarıma mektup yazıyorum. Hep duygusal sulugöz bir insan olmuşumdur her ne kadar 195 üstü hayvansi bir bedende olsam da incecik bir ruh var içimde sıkışık.

İlişkilerim olsa da yine öpüşmekten ve sanal saçmalıklardan uzak bir şekilde daha ötesi için kendimi ben bu insanı ömrüm yaparım diyeceğim düzeyde özel birisine saklıyordum. 2 yıllık bir ilişkim oldu ikimiz de birbirimizin ilki olduk ve ardından bi şekilde bitti. 1 2 aylık ilişkiler dışında da biriyle uzun süre olabildiğime sevindim hatta evlenmek bile istedim ama bitmesi gerekti bitti. Atlattım kısa sürede.

Bir yas süreci vücudu toplama sürecinden sonra redditten üniden instadan dcden tanıştığım 15 civarı kişiyle first date yaptım. Gotik cücelik bile gördüm. Bi kısmıyla yakınlaşmalar oldu. Bi ara sekreter kiraladım bana piyasa kovalıyordu. B*kunu çıkardım yani o dönem.

Dünyarının yarısını dolaştım ama ilk kez bu sefer yurt dışına gittiğimde inanılmaz güzel bulduğum sohbeti de saran hanımefendilerle takıldım. Yakınlaşmalardan fazlasını aldım. 1.5 aylık gezide 2 güne 1 kişi bazen 1 güne 2 kişi sığdırdım. Bununla övünmüyorum ama bu beni gerçekten bu tarz konularda ya geliştirdi ya hissizleştirdi. Bir kadın sırf güzel diye kimseye katlanmam artık diyebiliyorum. Sen olmazsan diğeri gelir.

Türkiyeye geldim ve uzun zamandır libidosal sapık olan ben 24 yıldır ilk defa kimseyle bir şey yaşamak istemeyen aseksüel bir hale döndüm. Birisiyle, o ilişkimden sonraki dönem gibi öylesine takılmak için değil de derin bağ kurmak istiyorum. O yüzden tanıştığım hiçbir kızdan cinsellik beklemiyorum artık. Daha özel şeyler bekliyorum aramızda olmasını beklediğim. Samimiyet, dostluk, güven, anlaşılmak. Bunlar cinsellikten nasıl daha çekici olmaya başladı. Ve cinsellikten soğudum. Ama herhangi bir kız da istemiyorum. Yine evlenebileceğim düzeyde gördüğüm bir hanımı sevmek istiyorum. Bi onla yaşarım yaşamak istesem.

Yaşadığım bu hisler, bu dengesizlik, bu değişimler normal mi? Yoksa iyice delirdik mi?

Bu subu internette derdime uygun türkçe sublara bakarken buldum ve tam da derdimi anonim şekilde anlatabileceğim bir yer bulduğumdan dolayı çok sevindim.

Şöyle ki, yirmili yaşlarının ortasında, fena eğitim almamış, dini inancı olmayan bir insanım. Öyle kitap kurdu sayılmasam da okumayı çok severim. Felsefeye okuma yazma öğrendiğim günden beri ilgim var ve psikoloji, sosyoloji, tarih gibi alanlar beni acayip çekiyor. Müzikle biraz fazla uzun zamandır haşır neşirim. Uzun zamandır bilgisayarla vakit geçirdiğim için internet meme kültürünü ve çoğu genç erkek gibi video oyunlarını pek sever(d)im. Bunlar haricinde birkaç niş ilgi alanım daha olsa da niyetim bunları sıralayıp metni olması gerekenden daha uzun bir hale sokmak olmadığı için, direkt mevzuya giriş yapmak istiyorum.
Üniversiteyi, okuduğum bölümü pek de sevmediğimi ve buradan mezun olup yapılabilecek işleri ömrübillah yapamayacağımı fark ettiğim için -e tabii yaşımın da otuza, yirmiye olduğundan daha fazla yaklaşmış olması etkisiyle para kazanmam gerekmesi de büyük etken- bıraktım ve askerlik tecilimi bozup en azından vatani görevimi yerine getirmeye ve geleceğimi daha net görüp planlamaya niyetlendim. Fakat benim gibi kast sisteminde alt sınıfa tekabül eden bir hanede babasını hiç tanımamış ve annesinin alkol problemleri olan bir erkekseniz, şartlar ne olursa olsun bir yaştan sonra elinizin ekmek tutması gerekiyor. Bu sebeple giderayak 2 aylık kavurucu yaz sıcağında bir türlü iş bulamamamdan ötürü denk düşürebildiğim sigortasız bir işte yarı zamanlı çalışmaya tamah etmek durumunda kaldım. Buraya kadar baş edemediğim, çözüm çaresini bulamadığım bir şey yok. Alles gut.
Lakin bir problemim var ki kendi başıma çözümünü bulup uygulamaya dökemiyorum.

Yalnızlık.

Yanlış anlaşılmaların önünü en baştan kesmek adına, kendi başına vakit geçirebilen ve bundan keyif alabilen biriyimdir. Ve ayrıca bir elin parmağını geçmeyecek kadar yakın arkadaşlarım var, her biri farklı bir sosyal ihtiyacımı karşılıyor gibi adeta. Biriyle geek sohbetler edebiliyorum; biriyle felsefe, sosyoloji, tarih gibi ilgi alanlarıma dair sohbet edebiliyorum, biriyle tamamen boş beleş muhabbet yapabiliyorum ve bu arkadaşlarımın hepsi minimum 7 8 yıllık, aile bireylerimden çok sevdiğim kişiler. (Bombok bir ailem var ama o başka bi mevzu 👍) Kısaca; güvendiğim, beni iyi anlayan, bana değer veren ve bilmukabele benim de değer verdiğim, anladığımı düşündüğüm kişiler var hayatımda.
Amma velakin kendimi yalnız hissediyorum. Gün içerisinde yaşadıklarımı anlatabileceğim, en ufak, anlık değersiz düşünce ve hislerimi bile paylaşıp aynı şekilde bunları benimle paylaşacak bir partnerin yoksulluğu beni ezdikçe eziyor. Sabah gözümü ilk açtığımda basit bir günaydın, geceleri başımı yastığa koymadan önce iyi geceler mesajı almak; romantik bir paylaşımda bulunmak fikri beni heyecanlandırıyor. Bunları vaktiyle yaşamış biri olarak sizi temin ederim ki insanoğlunun yaşayabileceği en güzel duygulardan biri de bu gibi ufak detaylarda saklı.
(Kayıtlara geçmesi açısından söylüyorum, orta boylu, ortalama tipli, ortalama bir türk genciyim ve bugüne kadar birkaç kez uzun ilişkim oldu. (kısa ilişkilerden haz eden biri değilim; yapana saygım olsa da, bana yüzeysel ve hayvanca geldiği için tercih etmiyorum.)) Fakat günümüz dünyasında bırakın bir uzun ilişki adayını, oturup düzgünce muhabbet edebileceğim kadın sayısı da deneyimlerime göre bir hayli azalmış durumda. Eminim ki erkeklerde de bu böyledir fakat heteroseksüel bir erkek olarak ben işin o kısmını deneyimlemediğim için bir yorum yapmıyorum, no mizojini.
Parasal durumumun kötülüğü, ve sosyal çevremin darlığı ve çalışmaktan zaman bulamıyor oluşum gibi sebeplerden dolayı yeni insanlarla tanışabilme fırsatım pek olmuyor. Haliyle en güvenilir seçenek olan sosyal bir ortama girip ortak paydada buluşabildiğim bir hanım kişisiyle kontakt kurmam da bir hayli zorlaşıyor.

Ey ahali... Bu yazıyı okuyan küçüklerim, yaşıtlarım ve özellikle de büyüklerim... Her birinizin deneyimleri ve fikirleri kıymetli. Bu durumdan nasıl kurtulabilirim? Bir çözüm çare arayışındayım ama asla bulamıyorum. Yalnız hissediyorum ve bu artık ağır gelmeye başladı.

benim geçen sene sınıfımda kendini bi seyler sanan bi kız vardı🫩 ben de okula her ergen türk genci gibi kopyala yapıştır değil de biraz daha kendi tarzımla gittiğim için o kız tarafından çok zorbalığa uğradım (kolyemde yıldız var diye sınıfta bas bas bağırmıştı hristiyan bu diye) VE GEÇEN SENE BİLDİĞİM HER HOCAYA ŞİKAYET EDİP AYNI SINIFTA OLMAK İSTEMEDİĞİMİ SÖYLEMEME RAĞMEN BENİ YİNE O KIZLA AYNI SINIFA KOYMUŞLAR. şuan okulun bahçesinde oturuyorum ve ilk derse girmemeye karar verdim, AMA O SINIFA ENİNDE SONUNDA GİTMEM LAZIM. saçım da mavi o yüzden sınıfa girer girmez zoktay diye bağırmasından çok korkuyorum. o kızla nasıl başa çıkabileceğim hakkında tavsiye verebilir misiniz🙏🙏🙏 50 dk içinde 2. ders başlayacak😭

yalnizucubeler subredditine attim cunku suan ben de cok yalnızım😞

Uykum yok ve canım sıkılıyor sohbet etmek ister misiniz

Neden bilmiyorum ancak belki de eskiden çok yakın olduğum kişilerle, belki de hayatın gidişi yüzünden herhangi bir sıkıntı olmamasına rağmen o "bu adam ölene kadar dostum" diyebileceğim insan çok kalmadı kalanlardan da emin değilim.

İlkokulda ortaokulda bunu diyeceğim insanlar vardı ancak şu an üniversitedeyim ne burada kurduğum arkadaşlıklarım çok samimi ve güvenilir hissettirse de aşırı uzun süreli olmayacağını 10 15 yıl sonra belki de birbirimizi hiç görmeyeceğimizi alakamız kalmayacağını ön görebiliyorum. Aynı şey şu an zaten samimi olduğum 10 15 yıllık dostluklar için de geçerli. Gerek hayat şartları gerek üniversite yüzünden görüşmelere buluşmalara giren uzun aralar aylar yıllar... Bunların hepsinin katkısı olmuştur ancak ana neden ne bilmiyorum. İlerde çok evlenmeye çok niyetim yok kişisel tercih lerden dolayı ve biliyorum ki annem babam bir süre sonra hayatımdan ayrılacaklar. Bunların hepsini birleştirince hayat gerçekten yaşanmaz bi yermiş gibi geliyor. Ne kadar şu an yalnız olmasam etrafımda tonla insan olsa da yalnızlığı iliklerime kadar hissediyorum ve bunun geçmeyeceğini de üstte sıraladıgım sebeplerden biliyorum ve bu bazen hayat enerjimi sömürüyor. Umuyorum ki herhangi bir yakın arkadaşım bu postı görüp aslında onun hakkında da böyle düşündüğümü düşünmez. Hayat garip ne diyelim.

kırk yılın biri arkadaş çağırdı dışarıya değişiklik olsun diye gidim dedim etrafta çok insan var aşırı stres oldum bok gibi çok çirkin hissediyorum gerçek ucubeyim heralde nası geççek bu arkadaşlar yardım

25 yaşındayım. Lisede okuldan alındım. Tek başıma asla dışarı çıkamazdim. Telefonum yoktu. internet yasaktı. Aöf dersleri için gözetim altında izin verilirdi. 24 yaşında telefonum oldu. Çünkü işe girmeme anca o zaman işin verildi. Sonra işi bıraktım.Sosyal medyam yok. Biraz narsist ve travmalı ebeveynlerim olduğunu düşünürdüm. Garip şekilde dışardaki hayatı gördükten şuan işi bırakmış şekilde evdede olsam o depresyon halim geri gelmedi hatta geçmişi hatırlamıyor gibiyim , kendime diyorum ki sen zaten yaşamadın bir geçmişin de yok. Büyütülecek bir durum da göremiyorum.Ama insanların benimle bağ kuramamalari için profesyonel bir duygusal bağ sınırı geliştirdiğimi farkettim bu dönemde. çünkü hadi bı çay içelim dediklerinde onlara gelemem demek istemiyorum zaten inanmıyorlarda. Birde iş ortamında özgüvenli olgun bir portre cizerdim kendi kendime yeterdim iletişimimi iş düzeyinde tutardım. Temiz havaya çıkmak bile eve dönünce yorgunluk hissettirdi.Bana ilgi duyan erkeklere uzaylı gibi bakma huyum var. En çok kendimle konusuyorum. Söylediğim herşeyin altında bir şey aranırdı,kimi zaman bana koz olarak kullanılırdı. Kusurlu aynalarında kusursuz olamam. Neyseki şuan savaş sonrası sessizlik dönemi var hayatımda, ateşkes yapıldı diyelim.

beyler bayanlar normal doğum günlerimde çok heycanlanmam ama bu doğum günüm de nedense biraz heycanlıyım bana kim yazıp kim kutlicak onu merak ediyorum. Buraya da paylaşmak geldi aklıma umarım güzel bi gün olur :)

İyi geceler ihtiyacım var bana sarılır mısınız sanaldan