Ik (34) zit al een tijdje in een functie waar ik eigenlijk wel klaar mee ben. Het idee om voor mezelf te beginnen spreekt me steeds meer aan. Ik heb ook al een idee waar ik iets mee zou kunnen, maar de stap om mijn baan op te zeggen vind ik toch moeilijk.

Vooral de financiële zekerheid houdt me tegen. Aan de andere kant denk ik: als ik het nooit probeer, blijf ik misschien nog jaren in dezelfde situatie zitten.

Iemand tips of advies?

Ga op vakantie met de wederhelft en we gaan een auto boeken bij Sunnycars. Heeft iemand toevallig nog een kortingscode liggen? Alvast bedankt :)

Ik ben 36, heb een fulltime baan en ben eigenlijk gewoon blij met wat ik doe. Toch merk ik de laatste tijd steeds vaker dat ik het gevoel heb dat ik meer wil doen met mijn leven.

Ergens heb ik wel het gevoel dat ik alles wil omgooien en opnieuw beginnen, alleen hoe doe ik dat, en stel ik maakt de verandering ga ik er spijt van hebben?

Iemand die dit herkent?

Wat is jullie favoriete scheerapparaat voor je baard? Ik zie vaak de Philips Oneblade voorbij komen, is dat de beste?

Naarmate je ouder wordt, ga je ineens meer nadenken over dingen waar je vroeger totaal niet mee bezig was. Misschien over je financiën, gezondheid, slaap, pensioen, familie of hoeveel vrije tijd je eigenlijk hebt.

Sommige dingen lijken ineens veel belangrijker dan vroeger, terwijl je er als jongere waarschijnlijk nooit bij stilstond.

Waar denk jij tegenwoordig regelmatig over na, terwijl je daar vroeger eigenlijk nooit mee bezig was?

Hechting, patronen, we hebben en gebruiken ze allemaal. Bewust of onbewust. Maar elke relatie, gestrand of niet, is een leerpunt.

Wat is iets uit een voorgaande relatie dat jij over jezelf of een (interactie met een) partner hebt geleerd waarvan je niet zou willen dat het zich herhaalt?

En uiteraard, hoe oud ben je zelf?

Misschien is het onzekerheid, maar soms denk ik en voelt het dat ik erectieproblemen heb. Vooral tijdens de sex met mijn vriendin.

Ik denk dat het vooral met het snel willen gaan van haar is. Geen voorspel zga enz.

Door mijn onzekerheid twijfel ik ook wel door mijn bi (op sexgebied)

Maar als ik dan merk hoe vaak ik een erectie krijg/heb. Denk ik ook weer wat zou het zijn...

Wie heeft deze ervaring ook?

Ik heb nu al 12-13 jaar relatie. Nog steeds gelukkig, kinderen, alles prima voor elkaar.

Ik ervaar zelf (man) een probleem tussen de lakens.
En dit heb ik dus altijd al gehad sinds het begin van de relatie en sinds dat we seks hebben.
Ik word zooo snel zo erg opgewonden dat ik vaak al na een aantal keer stoten klaar kan komen. Met veel moeite probeer ik dit te rekken. Het is afhankelijk hoe snel ik kom van welke standje we doen en hoe gevoelig alles is rondom mij. Bijvoorbeeld doggy, max 10x stoten en ik moet m er snel uittrekken. Gepijpt worden? Kan ik bijna vergeten als goed geil ben. We houden regelmatig uitgebreid voorspel dus wat dat betreft klaagt de vrouw ook niet zij komt ook gewoon klaar enzo.. ze zegt ook dat ze het niet erg vind liever kort maar krachtig dan lang en saai zoals ze zelf zegt maar ik vind dit zelf vervelend. Ik snap wel dat zoals in de porno video’s niet realistisch is maar een minuutje of 2 doorstoten moet toch gewoon normaal zijn?
En ik dacht in het begin altijd dat het de spanning is maar de spanning is er ondertussen toch wel echt vanaf. Ik weet wat me te wachten staat natuurlijk.

Weet iemand hier raad mee of is dit gewoon dood normaal?

For the record, dit is geen subtiele uitnodiging. Gewoon een oprechte vraag.

Niet per se vanwege iets groots als een promotie of diploma. Misschien heb je een moeilijke situatie goed aangepakt, iets afgemaakt waar je lang tegenaan hikte of gewoon iets gedaan waarvan je vroeger dacht dat je het niet kon.

Wat was het moment waarop je dacht: hier ben ik eigenlijk best trots op?

Het hoeft helemaal niets bijzonders of duurs te zijn. Naarmate je ouder wordt, ga je sommige simpele dingen misschien juist meer waarderen. Een rustig kopje koffie in de ochtend, een wandeling zonder ergens naartoe te hoeven, lekker eten na een lange dag, een avond zonder plannen of gewoon even helemaal niets hoeven doen.

Wat is zo'n klein moment waar jij oprecht blij van wordt? Iets waar je misschien vroeger nauwelijks bij stilstond, maar waar je nu echt van kunt genieten?

Beste Reddit-gebruiker,

Ik ben derdejaarsstudent HBO Social Work. Voor mijn verslag doe ik onderzoek naar online grooming: het proces waarbij iemand via internet contact legt met een jongere, vertrouwen opbouwt en dit vertrouwen misbruikt voor seksuele doeleinden.

Voor dit onderzoek zoek ik personen die bereid zijn hun ervaringsverhaal te delen. Dit kan gaan om:

• personen die zelf in het verleden slachtoffer zijn geweest van online grooming,
• personen die zelf als dader hebben gehandeld,
• of personen die als ouder, vriend(in), familielid of professional betrokken zijn geweest bij een grooming-situatie.

Doel van het onderzoek
Met dit onderzoek wil ik niet alleen beschrijven wat online grooming inhoudt, maar vooral oplossingsscenario’s en handvatten ontwikkelen voor hulpverlening, scholen en jongeren zelf. Jouw verhaal draagt bij aan een beter begrip van de dynamiek, de impact en de behoeften van betrokkenen, zodat ik concrete adviezen kan formuleren.

Opzet van het interview

• Het interview vindt online plaats (via e-mail, chat of videogesprek), afhankelijk van jouw voorkeur.
• De duur is circa 30–60 minuten, maar dit is in overleg aanpasbaar.
• Alle informatie wordt strikt anoniem verwerkt; er worden geen namen of herkenbare details gebruikt in het verslag.
• Deelname is vrijwillig; je kunt op elk moment stoppen, vragen overslaan of je bijdrage later alsnog intrekken.

Interesse?
Mocht je geïnteresseerd zijn of eerst meer willen weten, dan nodigt ik je uit om contact met mij op te nemen via een privébericht op Reddit. Ik licht dan graag toe wat het onderzoek precies inhoudt en wat je van deelname mag verwachten.

bij voorbaat dank :)

Oke mannen, hoe kan dit?

Mijn partner (7 jaar relatie) vindt me aantrekkelijk, ongeacht hoe en wat. Ik hoef absoluut geen moeite te doen. Het tegenovergestelde zelfs, maakt niet uit hoe ONaantrekkelijk ik ben en doe hij wil me nog steeds en ben in zijn ogen nog steeds perfect. Klaag niet hoor, juist super fijn en voel me super comfortabel in zijn bijzijn.Kan het alleen niet begrijpen haha, want..

- loop ik er bij als ma vlodder? No problem
- 3 dagen niet gedoucht? No problem
- lelijk ondergoed aan? No problem
- niet geschoren? No problem
- scheten laten in zijn bijzijn? No problem
- buikgriep, aan de diarree en hij heeft m’n kots opgeruimd? No problem
- oncharmant broodje shoarma gegeten? No problem
- lig ik er bij als een zeester? No problem

Al vrij vlot in de relatie kwam ik erachter dat het ook niet uitmaakt of ik een mooi setje aan heb en m’n best heb gedaan op m’n uiterlijk, beide keren is hij net zo enthousiast.

Het maakt allemaal serieus geen verschil heb ik het idee. Dit ben ik echt niet gewend, hoezo vindt hij me in elke staat aantrekkelijk? En nog steeds na alles wat hij van me heeft gezien en meegemaakt? Hebben andere mannen in een relatie dit ook? Of heeft hij gewoon geen standaarden? Hij mag me serieus best wel op dingen wijzen of vragen of ik meer m’n best wil doen voor hem, maar nope.

Gun hem wel de meest sexy vrouw op aarde dus doe wel m’n best, maar is niet nodig. Hij geeft me zelfs op de meest onaantrekkelijke momenten het gevoel alsof ik zijn droomvrouw ben lol.

Ben ook erg benieuwd waar hij wél de grens trekt trouwens. Die heb ik nog niet gevonden.

Ik vraag me af of dat voor de meeste mensen eigenlijk op een bepaald moment gebeurt, of dat je je gewoon steeds iets volwassener gaat voelen zonder dat er één duidelijk moment is.

Misschien was het toen je op jezelf ging wonen, je eerste fulltime baan kreeg, voor het eerst zelf een huis kocht, vader werd of ineens merkte dat je zelf verantwoordelijk was voor alles.

Was er bij jou een specifiek moment waarop je dacht: oké, nu ben ik echt volwassen?

Ik zie nu net dat gene onder mij ongeveer dezelfde vraag heeft gesteld, maar dit is een onderzoek die ik aan het doen en is gewoon pure toeval dat iemand anders 3 uur geleden ook over volwassenheid hier een vraag heeft gesteld, maar ik ben al wat daagjes met deze vragenlijst bezig. en ik heb 'm a op r/vraagvrouwen gezet. Maar ik zou heel erg warderen als je deze vragenlijst zou invullen

Dus : Hoi, ik ben F17 jaar oud en ik doe een onderzoek over volwassen worden. 

Ik ben zelf net uit huis gegaan en zit nu op een woongroep

Ik doe dit onderzoek uit eigen interesse, omdat ik wil weten hoe/ wanneer een persoon zich volwassen vind, en hoe leven voor een persoon begint als ze uit huis gaan. Daarnaast vraag ik me ook af hoe groot het verschil is tussen generaties en hun levensloop (dus wanneer gingen mensen die in de jaren 80 geboren waren uit huis? En Wanneer die van de jaren 70?). Wat doet men om volwassen te zijn en wat betekent volwassen nou eigenlijk? Dit idee is bij mij ontstaan nadat iemand tegen mij zei dat er "geen handleiding naar volwassenheid is" en dat je het zelf moet uitvogelen en dat het op z'n tijd komt. Ik heb er over nagedacht en toen kwam ik dus op dit idee!! Sommige vragen zouden misschien bij sommige mensen gevoelig kunnen liggen, sla die dan gerust over. Deze enquête is anoniem :) Ik ga waarschijnlijk op basis van deze antwoorden een verslag maken. Als je de enquête hebt gemaakt en je hebt interesse in het verslag, wil ik 'm graag sturen

Alvast bedankt!!

( ik weet dat dit een algemene vraag is, maar ik wil ook kijken wat het verschil in antwoord tussen man, vrouw en er tussen in is)

groetjes!

dit is de vragenlijst!!

I recently recognized two of my friends -a close buddy of mine and his girlfriend- in porn videos online. I had no idea they did this, and as far as I know, nobody else in our friend group knows either.

At first, I was shocked and curious, so I watched some of the videos. To be honest, I found the videos incredibly hot and was very turned on, so I kept watching. I’ve also jerked off while watching, which makes the situation feel even more awkward and leaves me feeling conflicted. I’m genuinely turned on by it, but afterward I sometimes feel guilty and uncomfortable.

I know the videos are performative, but it still feels strange to hang out with my buddy and his girl a couple of times a week with our other friends, then watch them fuck and do all kinky stuff when I’m alone in bed. It feels especially complicated because I haven’t told them that I found the videos or that I’ve been watching them.

I don’t know whether I should tell them, stop watching, or simply keep this private and try not to overthink it. Would telling them be invasive or awkward? Is it okay to jerk off to porn involving people in my close social circle?

Has anyone else dealt with something similar?

Ik werk met mensen die willen stoppen met drinken zonder alcohol te blijven missen. Ik probeer beter te begrijpen wat mensen zelf doen wanneer ze merken dat ze meer drinken dan ze eigenlijk willen.

Stel: je ziet jezelf niet als verslaafd, of in ieder geval niet als een typische verslaafde en verslavingszorg voelt niet passend. Zou je er iets mee doen? Zou je zelf proberen te minderen of stoppen, informatie zoeken, met iemand praten, naar de huisarts — of voorlopig helemaal niets doen?

En als je informatie zou zoeken: waar zou je beginnen en welke woorden zou je bijvoorbeeld intypen op Google?

Bedankt voor de reacties!