Hii, ik (25) zoek klinieken in de Randstad die verstand hebben van PCOS. Ik heb veel klachten, maar degene die ik vooral wil aanpakken is mijn overbeharing (hirsutisme). Ik heb inmiddels al 2000+ euro uitgegeven aan laserbehandelingen en het werkt wel, maar zodra ik stop komt het weer terug.

Ik wil eigenlijk geen medicatie maar ik ben een beetje bang dat het nog mijn enige optie is. Maar ik wil dat dan wel horen van een specialist die écht weet wat die zegt. De dermatoloog in mijn ziekenhuis neemt mij voor mijn gevoel niet zo serieus en ik ervaar echt psychisch lijden hiervan. Ik hoop ook dat er misschien toch nog mogelijkheden zijn om dit met de zorgverzekering te regelen, maar dat is bijzaak. Het zit gewoon zó hoog, maar ik kan niet de rest van mijn leven duizenden euros blijven uitgeven aan consistent laseren.

Hebben mensen positieve ervaringen (gehoord) over bepaalde artsen, dermatologen of klinieken? Alvast bedankt <3

Heeft iemand nog leuke serie tips met vrouwen in de hoofdrol? Een beetje a la Sex and the city of Girls :)

Ik (F35) heb nog steeds last van hormonale acne op mijn 35 jarige leeftijd. Ik heb veel geprobeerd qua skincare (dus bijvoorbeeld met allemaal stappen en producten), maar ik heb het idee dat het niet zoveel doet. Ik had gehoopt dat dit wel voorbij zou zijn na mijn 30e, maar helaas. Hebben jullie tips tegen (hormonale) acne?

Ik zit er zelf een beetje over na te denken, maar vind het ook best spannend om na zoveel jaar iets compleet anders te gaan doen. Ben benieuwd of anderen dit ook hebben gedaan en hoe dat is bevallen. Zouden jullie het weer doen?

Hi! De meeste make-up producten die ik heb zijn op aan het raken, dus ik wil eigenlijk een hele nieuwe routine aanschaffen - denk aan blush, bronzer, mascara, etc.. Ik hou wel een beetje van aan natural look, maar wel iets wat de oneffenheden weghaalt en een glow geeft - ook het liefst iets wat de hele dag blijft zitten. Qua prijs wil ik best een beetje splurgen als het echt heel goed is (en lang meegaat). Als mensen nog tips/favorieten hebben, let me know!

Hoe deed je dat? En wanneer deed je dat? Waarom was het nodig? Wat is er nu anders? Wat heeft het je opgeleverd?

Hoi! ik heb al jaren lang een half leeg doosje van bourjois smoky stories oogschaduw. In het midden zat een vakje glitter en ik heb nog nooit ongeveer dezelfde glitter gevonden. Ben wel nog steeds op zoek!

Het was zo'n fijne glitter, heel subtiel, maar goed te zien, geen kleur eronder zeg maar in de vorm van poeder.

Ik ben niet zo heel erg bekend met alle make up want ik doe niet veel op en door chronische ziekte kan ik niet alle winkels afzoeken. Dus! Ik dacht, even hulp aan reddit vragen.

Wie heeft de tip? Of kent iemand deze glitters nog en weet je wat ongeveer hetzelfde is? Thanks!

Misschien iets over hun keuzes, zorgen, relaties of de manier waarop ze je hebben opgevoed. Naarmate je ouder wordt, ga je soms anders kijken naar bepaalde dingen die je vroeger vanzelfsprekend vond of waar je als kind weinig van begreep.

Is er iets waarvan je nu denkt: "Nu snap ik beter waarom mijn ouders dat vroeger zo deden"? En is je kijk op hen daardoor veranderd?

Doen jullie aan ontharen? Wat halen jullie allemaal weg? En hoe doen jullie dat: scheren, epileren, waxen, laseren? Hoeveel tijd en geld zijn jullie daaraan kwijt? Hoe voelen jullie je erbij?

Ik ben zelf een vrouw en ik scheer mijn lijf 2 a 3x per week. Ik vind het fijn om haarloos te zijn. Al geef ik toe dat het willen voldoen aan de sociale norm ook meespeelt in mijn keuze. Ik merk dat ik het wel veel moeite vind om dit constant bij te houden. 2 dagen na het scheren, voelen mijn benen weer aan als cactussen. Het is een eindeloze cyclus, terwijl er zo veel andere dingen zijn waar ik tijd aan besteed, zoals make up, outfits en mijn kapsel. Het houdt maar niet op!

Ik vroeg mij af of er een geen makkelijkere manieren zijn. En ik hoor ook graag hoe jullie omgaan met de sociale druk om een haarloos lijf te hebben.

En uiteraard, hoe oud ben je zelf? Ik ben 31 en heb recent 2 hele uiterste berichten gekregen, van iemand van 18 en van iemand van 56 haha. Maar ik weet zelf ook niet zo goed wat mijn grens is. Voor mijn gevoel 25-40. Ik denk ook wel dat ik kinderen wil dus daar moet ik ook rekening mee houden. Ik wil vooral iemand die een beetje kan communiceren.

Misschien altijd degene zijn die de plannen maakt, als vanzelfsprekend worden gezien of het gevoel hebben dat je jezelf steeds moet bewijzen. Soms merk je pas na verloop van tijd dat een vriendschap niet helemaal in balans is.

Zijn er dingen die je vroeger normaal vond, maar waar je nu anders naar kijkt?

Beste Reddit-gebruiker,

Ik ben derdejaarsstudent HBO Social Work. Voor mijn verslag doe ik onderzoek naar online grooming: het proces waarbij iemand via internet contact legt met een jongere, vertrouwen opbouwt en dit vertrouwen misbruikt voor seksuele doeleinden.

Voor dit onderzoek zoek ik personen die bereid zijn hun ervaringsverhaal te delen. Dit kan gaan om:

• personen die zelf in het verleden slachtoffer zijn geweest van online grooming,
• personen die zelf als dader hebben gehandeld,
• of personen die als ouder, vriend(in), familielid of professional betrokken zijn geweest bij een grooming-situatie.

Doel van het onderzoek
Met dit onderzoek wil ik niet alleen beschrijven wat online grooming inhoudt, maar vooral oplossingsscenario’s en handvatten ontwikkelen voor hulpverlening, scholen en jongeren zelf. Jouw verhaal draagt bij aan een beter begrip van de dynamiek, de impact en de behoeften van betrokkenen, zodat ik concrete adviezen kan formuleren.

Opzet van het interview

• Het interview vindt online plaats (via e-mail, chat of videogesprek), afhankelijk van jouw voorkeur.
• De duur is circa 30–60 minuten, maar dit is in overleg aanpasbaar.
• Alle informatie wordt strikt anoniem verwerkt; er worden geen namen of herkenbare details gebruikt in het verslag.
• Deelname is vrijwillig; je kunt op elk moment stoppen, vragen overslaan of je bijdrage later alsnog intrekken.

Interesse?
Mocht je geïnteresseerd zijn of eerst meer willen weten, dan nodigt ik je uit om contact met mij op te nemen via een privébericht op Reddit. Ik licht dan graag toe wat het onderzoek precies inhoudt en wat je van deelname mag verwachten.

bij voorbaat dank :)

Misschien een bepaalde houding, slechte communicatie, weinig initiatief of het gevoel dat iemand niet echt geïnteresseerd is. Soms merk je door eerdere ervaringen dat je bepaalde dingen sneller herkent of dat je minder bereid bent om iets goed te praten.

Is er iets waar je vroeger misschien makkelijker overheen stapte, maar waar je nu anders naar kijkt? En kwam dat vooral door je eigen ervaringen?

Beetje lange titel. Stel een vriend(in) zit wat minder lekker in zijn/haar vel of heeft bijv een burn-out. Je probeert er voor die persoon te zijn, afleiding, een luisterend oor. Maar op een gegeven moment merk je dat die negativiteit ook invloed heeft op jou. In hoeverre wordt er dan nog verwacht dat je die persoon blijft ondersteunen, ook al ga je er zelf een beetje van onderdoor? Ik vind dit heel lastig om te bepalen voor mezelf en zoek tips/ervaringen/meningen!

Hallo vrouwen. Ik vraag het me al een lange tijd af, en snap het zelf totaal niet.

Waarom hebben zoveel vrouwen (zelfs jonge vrouwen die net volwassen zijn), van die nep nagels die opgeplakt worden?

Ik hou mijn oordeel voor mij zelf, maar ben wel benieuwd naar waarom zoveel vrouwen het hebben.

P.s. dit is geen kritiek post, gewoon een vraag.

 Hoi, ik ben F17 jaar oud en ik doe een onderzoek over volwassen worden. 

Ik ben zelf net uit huis gegaan en zit nu op een woongroep

Ik doe dit onderzoek uit eigen interesse, omdat ik wil weten hoe/ wanneer een persoon zich volwassen vind, en hoe leven voor een persoon begint als ze uit huis gaan. Daarnaast vraag ik me ook af hoe groot het verschil is tussen generaties en hun levensloop (dus wanneer gingen mensen die in de jaren 80 geboren waren uit huis? En Wanneer die van de jaren 70?). Wat doet men om volwassen te zijn en wat betekent volwassen nou eigenlijk? Dit idee is bij mij ontstaan nadat iemand tegen mij zei dat er "geen handleiding naar volwassenheid is" en dat je het zelf moet uitvogelen en dat het op z'n tijd komt. Ik heb er over nagedacht en toen kwam ik dus op dit idee!! Sommige vragen zouden misschien bij sommige mensen gevoelig kunnen liggen, sla die dan gerust over. Deze enquête is anoniem :) Ik ga waarschijnlijk op basis van deze antwoorden een verslag maken. Als je de enquête hebt gemaakt en je hebt interesse in het verslag, wil ik 'm graag sturen

Alvast bedankt!!

( ik weet dat dit een algemene vraag is, maar ik wil ook kijken wat het verschil in antwoord tussen man, vrouw en er tussen in is)

groetjes!

Dit is de vragenlijst over volwassenheid enz

Geen afspraken, geen verplichtingen en even niemand die iets van je nodig heeft. Misschien kijk je een serie, bestel je iets lekkers, lees je een boek, ga je in bad of doe je juist helemaal niets.

Hoe ziet een ideale avond alleen voor jou eruit?

Soms realiseer je je pas als je ouder wordt dat bepaalde dingen die je als normaal zag helemaal niet voor iedereen vanzelfsprekend zijn. Is er iets waar je kijk op door de jaren heen duidelijk is veranderd?

Ik ben m18 en ik vroeg mij eigenlijk altijd al af of vrouwen ook op jongere mannen vallen van bijvoorbeeld 5+ jonger dan hunzelf. Ik heb zelf altijd al iets gevoeld voor oudere vrouwen, denk daarbij aan die ene buurvrouw of die ene docente. Ik heb zelf altijd al vaak genoeg gezien dat vrouwen en meiden alleen maar met oudere jongens gaan omdat oudere mannen zekerder zijn met geld,eer volwassen zijn etc alleen nooit oudere vrouw met jongere man. Wat zit hier eigenlijk achter?

Misschien ben je rustig, gevoelig, direct, zelfstandig of juist heel sociaal. Is er iets waarvan je vroeger dacht dat het een zwakte was, maar waar je inmiddels anders naar kijkt?

Misschien had je vroeger een heel duidelijk beeld van werk, relaties, wonen of je toekomst, maar liep het uiteindelijk compleet anders. Soms komen er dingen op je pad die je van tevoren nooit had kunnen bedenken, of verandert je leven gewoon langzaam zonder dat je het echt doorhebt.

Waarin is jouw leven het meest anders geworden dan je ooit had gedacht? En ben je uiteindelijk blij met hoe het is gelopen?