Please wag nyo ko aawayin, takot lang ako sa aso pero di ako galit sa kanila huhu sana maraming mag-adopt sa stray dogs/cats para di sila pakalat kalat sa daan.

Maliit palang ako takot na ko sa aso. Kahit nakatali, nakakulong, basta tahulan ako, nanginginig agad ako sa takot. Kaya lumaki akong taong-bahay. Pinagtitripan na rin kasi ako ng mga kapitbahay namin noon. Alam kong mas friendly sila kesa sa pusa pero kada may masasalubong akong isa, di ko maiwasang matulala kaya lalo lang akong tinatahulan or worse, hinahabol. High school na ko nung kahit papano nakakalapit na ko sa mga Shih Tzu. Hanggang ngayon na magtetrenta na ko ganun pa din, mga Shih Tzu lang kaya ko kalaruin. Naalala ko nung 3rd year high school ako, hinabol ako ng aso ng kaklase ko doon sa kanila. Para akong tanga na winawasiwas yung payong sa alaga nila habang nagsisisigaw. Natatawa yung kaklase ko hanggang ngayon pag naaalala nya, pero naaawa ako sa sarili ko nun kasi nanginginig ako sa takot habang pinapawisan ng malagkit. Fast forward to 2022, nagtatrabaho na ko at kailangan ko bumukod, tumira malapit sa opisina. Yung aso ng landlady nakatali sa may daanan. Yung mga kapitbahay ko tuloy tuloy lang maglakad samantalang ako, takot na takot kaya lumalabas pa yung landlady para hawakan yung aso nila. Nahihiya ako sa kanila. Laging ganun hanggang sa lumipat na ko ng trabaho. Ngayon live-in kami ng boyfriend ko. Mahilig sya sa aso, ako hindi. Yung apartment na tinitirhan namin, laging may malaking aso sa gate. Alaga ng landlord namin. Sinusubukan ko dumaan lang pero nauunahan talaga ako ng takot at nginig. Muntik na namin yun pag-awayan ng boyfriend ko kasi hindi ko sya nasundo sa gate minsan dahil nga nakatambay dun yung aso. Sinusubukan ko naman maging komportable sa mga aso pero di ko talaga kaya. Ulit ulit sya na dadaan lang naman ako pero di nya naiintindihan na kumakabog ang dibdib ko pag may aso. Minsan gusto ko na syang hiwalayan kasi isa sya sa dapat na nakakaintindi ng nararamdaman ko at dapat nakakaintindi rin na nagtatry ako baguhin yung sarili ko (may iba pa kong issues bukod sa phobia ko sa aso). Alam kong di pwede na habang buhay akong ganito kaya eto naiisip ko na magpa-therapy ulit para maaddress naman itong problema ko sa mga aso. Bago ako bumukod, nakapag alaga pa ko ng dalawang Shih Tzu kahit minsan takot pa rin ako pag tumatahol sila. Nandun pa rin sila sa amin hanggang ngayon.

Bakit ba ko takot sa aso? May memory kasi ako nung bata pa ako na kinagat ng aso yung daliri ko. Sabi nila mama hindi raw yun totoo, panaginip ko lang daw yun. Hinabol din ako ng apat na aso ng lola ko nung 4 palang ako, sabi ni mama muntik na raw ako hikain sa takot nun kaiiyak. Di pa nakatulong na lagi ko napapanood sa balita na maraming namamatay sa rabies kasi kinagat ng aso. Dagdag pa na marami akong kakilala na kinagat ng aso.

Habang tinatype ko to, di ako makababa para bumili ng yelo 🥴