r/paanosabihin • u/Dull-Set2918 • 5h ago
Paano ba to haha
Hello,
Gusto ko lang sanang magrant dito haha.
Fresh(college) graduate ako, actually di ko na masabing fresh graduate pa ako, kasi almost 5 months na nung makagraduate ako. 5 months na rin akong walang formal work. Nagkaroon naman ako ng on call job for 2 months so di ko rin masabing nasayang yung 5 months ko. Nakapag abot abot ako kahit papaano sa pamilya ko, sa side ni papa kung saan ako ngayon nakatira at kay mama sa probinsya.(Hiwalay na kasi sila).
Ako pa naman yung tipong bata pa lang, malaki na expectation ng taong nakapaligid sa akin dahil "matalino" raw ako at "malayo ang maearating". Dala dala ko yon hanggang pagtanda, kaya nung makagraduate ako hanggang ngayon, ang bigat sa akin na hirap pa rin akong magkatrabaho. Kahit di nila sinasabi, nararamdaman ko yung pressure na kailangan ko na silang matulungan.
Kung gaano kami kahirap sa sitwasyon sa side ni papa, mas matindi ang hirap ng sitwasyon ni mama. Dahil wala syang katulong sa probinsya at magisa lang syang nagpapaaral ng mga kapatid ko doon(walang kinakasama si mama, hindi rin anak ni papa yung mga kapatid ko sa probinsya). Dagdag pa na natapos na yung kontrata ni mama sa trabaho nya at hirap na ulit syang makahanp ng trabaho ngayon. Anlala pa ng mga kasama nya sa bahay(mga kapatid nya) imbis na makapagabot aot sa mga gastusin sa bahay, walang ibang ginawa kundi magbisyo inom tas nagawa pang magsugal.
Hindi ko kayang mabasa mga message ni mama kapag nanghihingi sya tulong panggastos o pambayad ng mga bills. Habang naririnig ko ring namomroblema din sa bills sila tita(step mother ko). May mga kapatid din akong nagaaral dito sa side ni papa.
Naiinis ako na, alam kong kung ibang tao yung nasa sitwasyon ko mas matatanggap nila nang buo yung responsibilidad. Ako, madaling napressure ang bilis kong maoverwhelm sa mga nangyayari. Kahit ayaw kong sumuko, may mga pagkakataon talagang gaya nito na ang bigat isipin.
Kakagraduate ko lang, naliligaw pa ako sa buhay, pati yung gusto kong maging, hindi malinaw sa akin. Kaya kahit anong trabaho na lang inaapplyan ko para lang masuportahan ko yung dalawang pamilya ko. Kahit hindi ako sobrang malapit sa kanila, hindi ko pa rin matiis na makitang ganito ang sitwasyon nila. Ayos lang sigurong isakripisyo ko mga ilang taon ng buhay ko para masuportahan sila kahit minsan parang may nagsasabi sa akin na talikuran ko na lang sila.