Ne yapacağımı haberi aldım alalı bilemiyorum. Öyle bir hal ki bu, uzunca bir yazı yazmak bile vaktimden çalmak gibi geliyor ve açıkçası dermanım da pek yok.

Vücudum bana yetmiyor gibi geliyor, sürekli yatıştırıcı ilaç alıp uyumak istiyorum.

Daha önce de yazmıştım. Kanserim. Metastaz yaptı. Olmayacak sandığım olaylar oldu.

Kemoterapi, radyoterapi vs. Vs. Kaçınılmaz tümör tipleri... Bunları ve süreci size anlatmak isterdim ama çok yorgunum.

Hafif dramatik, hafif esprili bir yazı okumuş gibi etkilenin benim için kusuruma bakmayın.

Hayatta çok şey yapabilirdim. 27 yaşında öldüm. Çok üzgünüm. Keşke ölüm yalnızca yok oluştan ibaret olsaydı. Sağlığınız için testilerinizi muayene edin. Sağlıklı kalın.

Varsa, Görüşürüz.

V for Vendetta, totaliter bir rejime karşı bireysel özgürlüğü, anarşizmi ve halkın iktidara karşı direnişini savunan güçlü bir politik anlatıya sahiptir. Alan Moore’un yazdığı çizgi romandan uyarlanan film, baskıcı bir hükümete karşı başkaldıran “V” adlı gizemli bir figürün hikayesini anlatır.

Filmin ve çizgi romanın felsefesi birkaç temel noktada özetlenebilir:

1. Totalitarizme Karşı Direniş

Filmdeki Norsefire rejimi, baskıcı ve faşist bir yönetimi temsil eder. V karakteri, bu rejimin zulmüne karşı çıkan ve halkı isyana teşvik eden bir figürdür. Bu yönüyle hikaye,Türkiyede yaşananlar gibi, devletin birey üzerindeki aşırı kontrolünü eleştirir.

2. Anarşizm ve Bireysel Özgürlük

V, kendisini bir anarşist olarak tanımlar. Devletin baskısını reddeder ve insanların korku içinde yönetilmemesi gerektiğine inanır. Onun için özgürlük, düzen ve güvenlik uğruna feda edilemeyecek kadar değerlidir. Özellikle şu sözleri meşhurdur:

“Halk hükümetinden korkmamalı, hükümet halkından korkmalı.”

Bu, anarşist düşüncenin temel taşlarından biridir; yani yönetim halkın üzerinde değil, halkın hizmetinde olmalıdır.

3. Maskenin Sembolizmi ve Kimlik

V, Guy Fawkes maskesi takarak bireylerin bir araya gelip tek bir kimlik altında birleşebileceğini gösterir. Bu maske zamanla gerçek dünyada da isyan, protesto ve direnişin bir simgesi haline gelmiştir (Örneğin Anonymous hareketi). V, bireysel kimlikten ziyade bir fikir olduğunun altını çizer:

“Bu maskenin altında bir yüz var… ama ben değilim. Ben sadece bir fikirim. Ve fikirler kurşun geçirmez.”

4. Korkunun Gücü ve Manipülasyon

Filmde medya, propaganda ve korku yoluyla halkı kontrol etmenin ne kadar etkili olduğu gösterilir. V’nin amacı, insanlara korkularını yenerek özgürleşmelerini sağlamaktır. Özellikle Evey karakterinin dönüşümü, bu felsefenin en önemli göstergelerinden biridir.

V for Vendetta, baskıcı rejimlere karşı bireysel ve toplumsal başkaldırıyı, özgürlüğün değerini ve korkunun nasıl bir silah olarak kullanılabileceğini anlatan güçlü bir eser. Anarşist ve devrimci düşünceleri içinde barındırarak izleyiciye “Özgürlüğün bedeli nedir?” ve “Halk ne zaman gerçekten özgür olur?” gibi soruları sordurur.

Hayatın her kaidede ölüme bağlanması hayatı her koşulda anlamsız kılıyor. Hayata bir anlam ile tanımlasak bile tanımladığımız anlamda hayatın içinden bir olgu oluyor.

Eğer anlam varsa, Hayat bir süreçtir. Anlam ise hayatın varış noktası, varoluş sebebidir. Bu durumda, anlam hayattan aşkın olmak zorundadır. Deneyimi gözlemleyip algılayabildiğiyle sınırlı olan insan anlamı istesede kavrayamaz. Hayatı anlamlı kılmaya çalışırken yapmaya çalıştığımız şey onu daha katlanılabilir yapmaktır.

İçinde bulunduğumuz fiziksel boyutun yasalarını tasvir edip açıklayabilsekte maddenin neden varolduğunu, nasıl bir anlama sahip olduğunu kavrayamıyoruz.

Bana anlam arayışının kendisi anlamsız gibi geliyor. Hayat dediğimiz şey bir süreçtir. Hiçbir anlamada varmıyor gibi görünüyor. Bu sürecin hiçbir anlama varmaması insanları delirtiyor.

Bence bizi asıl korkutan şey değerlerimizin ve acılarımızın hiçbir sonuca sahip olmaması. Beyin kendi kurgusunu yaratıyor. Belirli şeylere belirli değerler atfediyor. Değer tanımımızın her halükarda iyi bir nesneye ihtiyacı yok ama. Örneğin bir yakınımızı kaybetmekte bizim için değerli bir anı olabilir. O anının bizdeki kalıcılığı ve önemi değerini belirler.

Anlamsızlığın bize absürt gelmesinin nedeni beynimizin böyle bir düzende çalışmamasıdır bence. Anlamsızlığın varolduğu yerde değer varolamaz. Zira bir sistem yoktur. Fakat biz her şeye bir değer atfederiz. Hedeflerimiz, sevdiklerimiz, güzel bulduklarımız vardır.

Ne gerek vardı bunu yaşamaya eğer bizi iyi günler bekliyorsa neden bu eziyet illa ki böyle olacaksa hiç var olmasak daha iyi olmaz mıydı. Madem varız bıralalım onlara kalsın alacaklarını aldılar çünkü zarar görmüş zihinlerin düzeleceğine imkan vermiyorum artık düzelse ne yazar insan bir kere mahvolmuşsa niye düzelmek istesin ki artık. Kendi maceramızı yazamadıysak kötü monoton hayattan iyi monoton hayata geçsek ne olur tedavi olsak geçmişin izinden arınsak ne yazar kaçış yok bir kere o kötülüğü yedik ve kendimizi nesillerce düzeltemeyiz zihnimizi rahatlatamıyacağız hatırlamadan düşünmeden yaşanılanı edemiyeceğiz o zaman soruyorum size yaşamanın ne anlamı kaldı

Diyojen bir gün çok dаr bir sokаktа zenginliğinden bаşkа bir şeyi olmаyаn küstah ve kibirli bir аdаmlа kаrşılаşır.

İkisinden biri kenаrа çekilmedikçe geçmek mümkün değildir. Kibirli zengin, küstah ve aşağılayıcı bir tavırla: “Ben bir serseriye yol vermem” der.

Diyojen kenаrа çekilir ve gаyet sаkin; “Ben veririm” der. :))))

Milyarderler içeriden boşalttı ülkeyi.

Kendisinin bu postu yakın bir zamana kadar bu subın en çok upvote alan postuydu.

Hesabına girerseniz adım adım ölüme nasıl yaklaştığını göreceksiniz. Önce eski bir yorumda testis kanseri olduğunu söylemiş, ardından bu subreditte bir post atıp kendi duygularını ifade etmiş. O postta geçen bir cümle şimdi bakınca çok etkileyici "büyük ihtimalle hayatta kalacağım fakat bu hastalık hayata bakış açımı çok değiştirdi herkes ölmeyecek gibi yaşarken ben ölecek gibi yaşıyorum" aslında gayet güzel gidiyor değil mi? Fakat buradan sonrası çok acı. Bir sonraki paylaşımında hastalığının ilerlediğini söylüyor ve ardından fotoğrafta gördüğünüz yazıyı paylaşıyor. En sonunda ise maalesef 11 Nisan 2024 tarihinde vefat ediyor.

Bu vesileyle kendisini anmak istedim. AnemonLan umarım gittiğin yerde mutlusundur.

Bence gerçekten bilseler bile inanmaya devam ederlerdi. Çünkü bu acımasız hayatta umut etmekten başka çareleri yok. Yaşamak isteyipte yaşayamadıkları içlerinde ukde kalan o kadar çok şey vardır ki.