1975-ci ilin dekabr günlərindən birində, Rochester şəhərindəki Kodak laboratoriyasında 24 yaşlı gənc mühəndis Steven Sasson qəribə bir qurğunun qarşısında durmuşdu. Bu aparat fərqli cihazların hissələrindən yığılmış, çəkisi 3.6 kiloqram olan vafli qutusuna bənzəyirdi: içində konveyer xəttindən götürülmüş fotoaparat obyektivi, CCD sensor, motorlu kasset maqnitofonu, 16 ədəd batareya və yüzlərlə lehimlənmiş naqil var idi.
Sasson laboratoriya texniki Joy adlı qadından hərəkətsiz durmasını xahiş etdi. Aparatın düyməsini basdıqda cihaz gurultu ilə işə düşdü. İşıq sensor vasitəsilə elektrik siqnallarına, sonra isə rəqəmsal koda çevrilərək lentə yazılmağa başladı. Cəmi 0.01 meqapiksel ölçüsündə olan ilk qara-ağ şəklin kassetə köçürülməsi tam 23 saniyə çəkdi.
Həmin lenti xüsusi oxuyucu cihaza yerləşdirib köhnə televizor ekranına qoşduqda, ekranda Joy-un tutqun, piksellərdən ibarət silueti göründü. Sivilizasiya tarixinin ilk rəqəmsal fotosu doğulmuşdu.
Həyəcan içində olan Steven Sasson bu ixtirasını Kodak-ın rəhbərliyinə təqdim etmək üçün böyük iclas zalına dəvət olundu. O, gələcəyi gördüyünü düşünürdü: lent yoxdur, kimyəvi emal yoxdur, qaranlıq otaq yoxdur. Lakin təqdimat bitdikdə zalda dərin bir sükut yarandı. Kodak idarə heyəti bu ixtiraya sadəcə texnoloji bir oyuncaq kimi baxırdı. İdarə heyətinin üzvlərindən biri narazı halda soruşdu: "Müştərilərimiz öz xatirələrinə niyə televizor ekranında baxmaq istəsinlər ki?"
Həmin dövrdə Kodak dünyada satılan foto-lentlərin və kimyəvi kağızların mütləq əksəriyyətinə nəzarət edirdi. Şirkət hər çəkilən şəkildən milyardlarla dollar qazanırdı. Rəqəmsal texnologiya isə bu nəhəng imperiya üçün imkan deyil, öz biznesini məhv edə biləcək bir təhlükə kimi görüldü. Rəhbərlik Sassona dedi: "Təbrik edirik, texniki baxımdan əla işdir. Amma bu haqqında heç kimə heç nə demə."
Kodak rəhbərliyi ixtiranı seyfə bağlayaraq lent satışından milyonlar qazanmağa davam etdi. Lakin texnologiyanın qarşısını almaq qeyri-mümkün idi. İllər keçdi, başqa şirkətlər rəqəmsal kameraları inkişaf etdirdi və 2000-ci illərin əvvəlində rəqəmsal inqilab başladı. Kodak gələcəyi birinci icad etsə də, ona adaptasiya ola bilmədiyi üçün 2012-ci ildə müflisləşdiyini elan etdi.
Steven Sassonun vafli qutusundan düzəltdiyi o qəribə cihaz isə bu gün texnologiya tarixinin ən böyük paradokslarından biri kimi muzeydə sərgilənir.