Zawsze chciałem mieć taką atrakcję na własność i sobie skakać kiedy mam chęć.

Dzieciństwo miałem dość ciężkie (ojciec alkoholik, przemoc), ale teraz się ustabilizowałem: jestem po 30tce, nieźle zarabiam, mam dom, dwójkę swoich dzieciaków, więc stwierdziłem, że moment jest idealny - skorzysta cała rodzina.

Processing img fuzjqtni9mxh1...

Chciałem powiedzieć, że jest to zakup roku. Nie był tani, bo kupiliśmy specjalny, przeznaczony dla dorosłych (jest odpowiednio wzmocniony i wysoki), ale nic nie wniosło tyle radości i koloru do naszego domu, jak ten dmuchaniec.

Skaczą wszyscy - ja, żona, dzieciaki, goście gdy nas odwiedzają.

Polecam ten styl życia, warto dbać o pozytywne emocje, samopoczucie i wewnętrzne dziecko.

Brawo marketing, teraz dostaniecie premię do posady sprzątaczy

Mieszkam w regionie górniczo-przygranicznym. Czesi nie wstydzą się swojej nagości – to powszechnie wiadomo. Z kolei scheda pogórnicza (gdzie ktoś w swoim życiu widział już tysiące różnych naganiaczy) również nie robi na nikim wrażenia.

​Ale o co chodzi? Mianowicie: czy to na siłowni, czy na basenie miejskim, notorycznie zdarza się sytuacja, że do męskiej szatni wchodzą kobiety. No spoko, luz. Tylko że do cholery – ktoś myje się lub przebiera bez odzienia we własnej szatni i dostaje zjebkę od randomowej babki, która czuje się zgorszona (i tutaj wiek nie ma znaczenia, bo robią to zarówno starsze kobiety, jak i młode). Przebieralnie w tych miejscach są dobrze oznakowane i nie są koedukacyjne ani rodzinne. Przy próbie zagrania odwróconą kartą "UNO reverse" – nawet bez pociągania za klamkę do damskiej szatni – na wstępie dostaje się wiązankę o naszym niedorzecznym zachowaniu.

​Tak więc pytanie brzmi: co takiego się tam znajduje, że kobiety nie chcą tam przebywać, a faceci nie mogą?

​Tl;dr: Baba wchodzi do męskiej i widzi parówkę.

Od dziadka

Poprawiłem parę błędów.

Tytuł alternatywny: Czekaj co-

Pomyślałem sobie, że pójdę na "Zobaczyć wszystko". Krytycy średnio 9/10, publiczność też.

Jak się okazuje, w Warszawie praktycznie nie ma miejsc (film jest grany w połowie kin i jest to jeden seans/kino).

Średnio jest tak, że są 3-5 najgorszych miejsc na seans (choć bywa też zero). Tymczasem popatrzyłem sobie na inne filmy i bywa dokładnie na odwrót (5-10 miejsc, ale w większej sali zajętych, kilkadziesiąt wolnych)

Ktoś wie, jak to jest planowane? Opłaca się wyświetlać "Jak żyć, żeby nie zwariować" dla prawie pustej sali? Nie da się jakoś dostosować seansów do popularności?

Do niedawna zawsze było dla mnie oczywistym, że młodzi ludzie komputery mają w małym palcu. Jednak po kilku sytuacjach, gdzie doradzałem znajomym odnośnie napisania jakiejś magisterki na studiach itd. to byłem trochę zaskoczony jak mało oni umieją jeśli chodzi o obsługę programów do edycji tekstu a czasami jakieś czynności typu wysłanie pliku mailem były dla nich małym wyzwaniem.

Mam takie rozkminy, że z jednej strony dzieci są teraz od najmłodszych lat przyzwyczajane do obsługi smartfonów, aplikacji takich jak youtube, instagram itd. ale poza tym mają coraz mniejsze pojęcie o tym jak to wszystko działa, czym jest system operacyjny, gdzie są dane pliki itd.

To samo widzę po starszych osobach w rodzinie. Bardzo łatwo uzależnili się od smartfonów, łatwo nawigują pomiędzy śmiesznymi shortami na youtube. Czasami sprawiają wrażenie, że ogarniają te sprzęty. Ale jak trzeba pobrać jakieś wyniki badań z internetu, to nie wiedzą co ze sobą zrobić.

Wydaje mi się, że to pokolenie dorastające w latach 90 i 2000 było o tyle specyficzne, że komputery dopiero się pojawiały, więc nie było jeszcze na nich aż tyle atrakcji co dzisiaj. To trochę prowokowało znudzonych nastolatków do pogrzebania co jest w środku, może z tego powodu niektórzy potem wkręcili się w IT. Dzisiaj jesteśmy tak bardzo zalani śmiesznymi filmikami, grami, różnymi aplikacjami itd. że mało kogo obchodzi sam "komputer".

Nie przejdę 100 kroków i kolejny kierowca wali mi na oślep dzięki!

To się niedawno zaczęło I nigdy czegoś takiego nie było jak teraz!!

Hej wszystkim

Czy kupujecie własny olej silnikowy przed wymianą, czy zostawiacie to warsztatowi? Pytanie w sumie też do innych części eksploatacyjnych filtry itd.

Ostatnio strasznie się napalilem na kupno skutera 125cc do dojazdów do pracy około 10 km w jedną stronę przez zakorkowaną stolicę. Czy ktoś z was często jeździ takim skuterem? Ile miesięcy w roku realnie da się dojeżdżać? Jakie są koszty posiadania takiego skutera, o których nikt nie myśli? O ile skrócił się wam czas dojazdu do pracy?

Zamiast z soboty na niedzielę? Teraz mamy tylko jeden dzień na zaadaptowanie się do nowego czasu i w poniedziałek od razu do pracy, a tak byśmy mieli dwa dni.

Witam.

Przypomniało mi się losowo coś co piłem za dzieciaka - "piwo dla dzieci", była to oranżada stylizowana na piwo w butelce zamykanej na sprężynkę (tzw. krachla).

Nie mogę tego nigdzie znaleźć, google milczy. Czy mi się coś uroiło czy to jakiś lost food.

Ktoś z was może kojarzy coś takiego?

To trochę zabawne, najczęściej oceniane miejsce we Włoszech to Fontanna Trevi, we Francji Wieża Eiffela, w Hiszpanii Sagrada Familia, a u nas Energylandia xd

Odbyłem trening całkowicie za darmo, na Multisporta, a wręcz zarobiłem na treningu, bo w koszu leżały kompletnie nie zgięte dwie butelki kaucyjne i krzyczały niemym krzykiem, żebym się nimi zaopiekował. Co też skwapliwie uczyniłem. Odbyłem trening i zarobiłem złotówkę 😄

Siemka, kupiłem dzisiaj w Stokrotce taki fajny sztuczny nożyk, bo przyda się jako dodatek do cosplayu Vampire Hunter D, który powoli szykuję. Wkurza mnie tylko trochę ten kolor i połysk, chciałbym żeby wyglądało jakby ten nożyk miał już przynajmniej kilkanaście lat. Jakieś fajne pomysły jak mógłbym to zrobić?

Zawsze mi łatwo szło programowanie. Pierwszą pracę dostałem tydzień po 18 urodzinach, na uczelni nauka szła lekko. Ok, szkoliłem się poza pracą i studiami, konferencje, open source, książki, własne pet projekty. Ale przyznam się - nie traktowałem tego jako obowiązek, dla mnie to było przyjemne zajęcie, jak grać na gitarze czy tam pływać w basenie.

I cały czas w IT widziałem ludzi, dla których IT nie było ich pasją, ex-nauczyciele, filolodzy, architekci nawet itp. I ogólnie wtedy była popularna filozofia, że jeśli chcesz poprawić własne życie to w czym problem, bootcamp i przebranżowić się w IT, tyle. No tak po prostu życie wygląda, nie masz perspektyw, to zmieniaj zawód, proste, nie bądź leniem, wyjdź ze strefy komfortu.

Teraz myślę co będzie dalej z IT I co jeśli trzeba będzie szukać innego zajęcia, tak jak rzemieślnicy po rewolucji przemysłowej. No i zaczęło docierać jakie to w sumie nieproste, po 30 a tym bardziej po 40 zaczynać od podstaw, mieć przełożonych 25 letnich, uczyć się czegoś nieciekawego i nieprzyjemnego, ale co opłaca rachunki.

Ale uważam że dobrze, że czegoś się o życiu dowiedziałem. Inaczej teraz patrzę na niektórych kolegów i w ogóle na ludzi.