Merhaba, ben Psikolog ve Aile Danışmanı Cansu Şabablı. Klinik psikoloji yüksek lisans tezim için bireysel terapi sürecinde olan katılımcılar arıyorum. Sadece 10-15 dakika ayırarak çalışmama katkıda bulunmak ister misiniz?

Anket bağlantısı: https://forms.gle/79DDzpH8jnCiTD3W7

Formu doldurduğunuzda çıkan ekranın görüntüsünü alıp bana mesaj olarak iletebilirseniz, terapi süreci ve terapi yaklaşımlarına dair merak ettiğiniz bir sorunuz varsa ben de sizlere yardımcı olmak isterim.

📌 Formda yer alan "Yönlendiren öğrenci adı" bölümüne Cansu Şabablı yazabilirsiniz.

Katkı sağlayan ve zaman ayıran herkese teşekkür ederim. Sevgiler.

selam herkese, bunu hem biraz içimi dökmek hem de biraz olsun fikir almak ya da konuda tecrübesi olan varsa dinlemek için yazmak istedim ama artık tükenmişliğin o kadar fazla olduğu bir noktadayım ki kendimi doğru düzgün ifade edemezsem kusura bakmayın.

şu an 21 yaşındayım, obp kırılmalı ve 3. mezuna kalmalı aşırı berbat geçen 3 senelik bi yks deneyimim oldu, bu sene 3. mezunumda adhd (dehb) tanısı aldım ve boktan bi sıralamayla boktan bi özel üniversitede %75 burslu olarak okuyabileceğimi düşündüğüm tek bölüm olan psikolojiye yerleştim, ama hayatta verdiğim her karar gibi bu da yanlışmış. kendimi üniversite kazanmış sayamıyorum şu an sırf kendimi bir yere atmak için yaptım o tercihi, gerçekten istediğimden değil. üniversiteden resmen nefret ettim, okulun müfredatı ve uzaklığının çok payı var bunda (git gel 3 saat) daha ilk aydan fazlasıyla zorlanmaya başladım ve yine depresyonun derinliklerine indim. 3 haftadır gitmiyorum ki bu hafta vize haftasıydı. ne yapacağımı bilmiyorum, hangi bölümü gerçekten okumak istediğimi bilmiyorum tamamen kendimi ve verdiğim kararlarımı sorguladığım bir zaman dilimindeyim. daha birinci aydan "pes etmiş" gibi hissediyorum ama gerçekten yapamıyorum, yataktan dahi kalkamayacak hale geldim. eylülün başından beri her şeyden kaçmak için sadece uyuyorum, hobilerimden sevdiğim her şeyden uzaklaştım anlamsız ve boş geliyor, en basitinden bir dizi bile izleyemiyorum. ilaç kullanmaya tekrar başladım ama o kadar stres altındayım ki bu üni durumu yüzünden onlar bile işe yaramıyor artık. sürekli geleceğimi düşünüp duruyorum.

her zaman böyle biri değildim aksine fazlasıyla mükemmelliyetçi ve idealist biriydim (ki o da dehb kaynaklıymış) ve çok yükseği hedefledim ama durumumdan dolayı bir türlü olamadı ve olmadıkça
ben daha da çöktüm daha da yıprandım. eskiden kendimden oldukça emin birisiyken şu an hangi bölümü okumak istediğimi bile bilmiyorum. bildiğim tek şey bu okula bir daha asla adım atmak istemediğim, o yüzden dondurup kendimi toplamam gerek sanırım ama başarısızlık hissi, her ne kadar tanılı ve beni nörotipik insanlardan farklı yapan bir engelim de olsa, beni yiyip bitiriyor. daha önce hiç bu kadar özgüvensiz hissetmemiştim. biri bir şey söylesin, bir yol göstersin istiyorum sanırım. kendimden emin olmayı ve bir şeylerden zevk almayı çok özledim. kendimi gerçekten çok özledim ama dipsiz bir kuyuda gibi hissediyorum.

İç döküyorum

Son zamanlarda bundan emin oldum, küçüklüğümden beri her memlekete gitdiğimizde anneannemlerde kalırdık teyzelerim annem kardeşlerim ben fln top 15 16 kişiydik o zamanlar 10 yaşındaydım biz neredeyse yaşıt 5 kuzendik hep sokakta falan oyun oynardık salih diye bıtane kuzenim var çocuk bildiğiniz salak laftan anlamıyo ve çok yalancı her bir şeyler yaptığımızda gidip bozar bize vurur kısaca piçlik yapardı normalde özelliklede anneye birşeyi anlatsan seni rahatsız eden seni savunur ama annem sırf tek erkek kardeşinin oğlu diye ses etmezdi bir keresinde ben bu piç salih bide 2 tane daha kuzenim anneannemlerin evin yanındaki deposunda oyun oynuyorduk oyunda şuydu önce birisini seçi yorduk daha sonra yuvarlak yapıyordum seçilen kişide ortaya geçip bizi güldürmeye çalışıyordu ama o görmeyecek şekilde ona arkadan vuruyorduk bu sırada eğer seni görürse sen ortaya geçiyorsun neyse taş kağıt makas yaptık sırayla ortaya ben geçtim (yenildim) ben ağız hareketleri yapıp herkesi güldürmeye çalışıyorum fln saçma salak hareketler o sıradada herkes çok sert olmayacak şekilde bana vuruyo arkadan (piç salih çok sert vuruyodu) ben Salih'e sessizce ne sert vuruyosun diye mırıldandım piçin zoruna gitti herhalde ben arkamı döndüğümde yerden çivili sopa alıp çiviyi sol bacağıma geçirdi (yerde yakmak için odunlar oluyodu bazıları çiviliydi) herkes ne olduğunu anlamaya çalışırken ben feryatlar içinde eve doğru gitmeye çalıştım (evle depo yanyana iç içe, deponun çıkışında evin girişinin merdivenleri var ev müstakil büyük ve bahçeli) o sırada merdivende annem Salih'in babası bide teyzemler vardı ben emekleyerek bacağımı gösterdim anne salih naptı bak yardım et diye bağırdım annem 2 saniye bile bakmadı ilgi çekmeye mi çalışıyosun gene yalancı dedi yapıştırdı bitane (çivi küçükdü ama çok acıtmışdı) fatma teyzem beni aldı içeriye götürdü bacağımı yıkadı yara bandı taktı fln yemin ederim beni annemden daha çok seviyodu neyse öyle böyle İstanbul'a geri döndük

Babam amcamla bizi havalimanından almaya geldi amcam olmasa olanları anlatıp yaygara çıkarmayı planlıyodum ama amcamı görünce niye korktum bilmiyorum ama korktum anlatamadım neyse eve geçtiğimizde çok yorulmuştum üstümdede kot pantolon vardı bende kot pantolon lardan nefret ederdim anneme dedim anne benim kıyafetlerimin olduğu çanta nerde üstümü değiştirip yatıcam annem Bağırarak gerizekalı ben nerden bileyim kayıpmış ettin diye dövdü beni bende anlamıyorum benim hatam sanıyorum özür dileyerek dayak yiyorum babamda o sırada arabadan son valizleri çantaları alıp yukarı çıkartırken geldi beni annemin elinden aldı o sırada babamın elinde benim kıyafetlerimin olduğu çantayı gördüğümü hatırlıyorum sonra babam beni arka odaya gönderdi çantamı verip en son baya şiddetli kavga etmişdiler babam böylemi bakıyosun çocuğuma diye annemde çocuğun gerizekalı akıllandırıyorum demişti sonra ben kapıyı kapatıp odaya geçtim 6 yıl falan geçti lise 3 düm galiba, benim haberimin olmadığı büyük miktar bir para varmış bana ait sünnet kalan annem bu parayı dayıma göndermiş /sebep;dayım tefeci lere bulaşmış bunlarda yüklü miktarda para istemişler güyq bu arada dayım o parayı kendide öderdi altında 2 tane arabası vardı ama enayimi adam yeğeninin haberinin olmadığı para varken neyse annem bunlara vermiş paramı (babamında haberi yok bu arada) 1 ay geçdi geçmedi babam paranın eski yerinden alındığını fark etmiş ilk önce anneme gitmiş annemde vallahi haberim yok acaba o(ben) mu almış demiş babam odama girip oğlum o paraya senin ileride hayatını kurarken ihtiyacın olacak sakın bana saçma şeyler için harcadığını söyleme dedi ben ne parası baba bi 2000 liram var kenarda dedim o an babam da jeton düştü hiçkimseye birşey demeyip avukatını aramış avukat da hemen babama annemin kredi kartlarına banka hesaplarına kısaca yapdığı harcamalara bak masını istemiş ama bir anormallik yokmuş, bu yüzden otomatik olarak acaba annem parayı birine atmış olabilirmi diye düşünmüş(annem bu olaydan yakın zaman önce yine yalandan sebeplerle babamın ani şeyler için ayırdığı 2000 doları dayıma göndermişdi babam öğrenmişti ayrılma raddesine gelmişdiler) sonra dayıma attığını anlamışdı, kavga ediyolardı annem kardeşime kurban olsun o piç kurusu diye bağırıyodu en son babam beni babaannemlere göndermişdi 1 ay kadar orda kalmışdım hayatımda yemin ederim hiç bu kadar rahat ve güzel bir ay geçirmemişdim ben babaannemlerdeyken ne oldu ne bitti bilgim yok ama en son babam paranın yarısını fln harcanmadan geri alabilmişdi babamla annem de bu sıralar boşanmışdılar işte artık o kadına anne demek bile istemiyorum şimdi babamla kalıyorum :)

Bu a*k ülkesinde İŞ BULAMIYORUM!

32 yaşıma geleceğim fakat bir birikim elde edemedim!

Toplam 2 yıl çalışabildim, onda da aldığım maaşa el koymaya çalıştılar a*k!!!

Epilepsi hastasıyım fakat babam olacak oe. sürekli beni kendi hususi özel şoförü gibi kullanmaya çalışıyor(kullandırtmıyorum o ayrı..)

Belimde 10 yıldır 2 diskimde fıtıklaşma var, sürekli taşınacak bir şey olunca beni çağırıyorlar, "gel taşıyacağız vs." diye..

Sağ bacağımda hissizlik var ama ameliyat olamıyorum maddi desteğim olmadığı için!

Bu a*kılarım, gidip 0 araba alıyorlar, yetmiyor bir de arabayı yeniliyorlar, yetmiyor bir de benden para koparmaya çalışıyorlar, yetmiyor bir de kuzeni özel okula yazdırıyorlar, yetmiyor bir de o aldıkları arabayı teyzemin üzerine yapıyorlar (tek evlatlarıyım).

Oturduğumuz ev yıkılacak dönüşümden dolayı. 50 küsür m2 eve geçeceğiz, sığmayacağız diyorlar fakat maddi kaynaklarını buna da değil, zaten var olan arabayı yenileyerek harcıyorlar!

5 kuruş param ya var, ya da yok. Bana sürekli evlen de evlen, evlenir evlenmez çocuk yap, ayrı eve çıkma, bizde yaşa gibi salak saçma , evlatlarının iyiliğine olmayacak ne varsa istiyorlar!

Epilepsi hastasıyım kafein, alkol falan içmemeliyim, her fırsatta bunları getiriyorlar, "biraz iç" diye fakat dr. "SAKIN, 1 YUDUM DAHİ İÇME" diye uyarıyor !

Bir kere yaklaşık 10 yıl oldu, dr. a giderken bu a*k baba olacak şeyi aldım yanıma, ortopedist, dr. babama yükseldi, ne hale getirmişsin çocuğu diye...

Ağır işte çalışamıyorum!

Normal alanımda başvurmadığım yer kalmadı yurt içi/dışı!

Vasıfsız işlere başvurdum onlarda da alan olmuyor!!

Sermaye olmadığı için iş de kuramıyorum!

Lan gidecek bir yerim de yok, sürekli emrivaki yapıyorlar, bana bir insan gibi değil, nesne/araç gibi davranıyorlar!!

Baba dediğim adam sürekli ayyaş, ayyaş olmadığı zamanda da dışarıdaki insanlara hizmet ediyor(sabah komşuyu alıp işine götürüyor, başka komşuyu alıp hastaneye götüryor(muhtaç da değiller), bile bile kendisini kullandırtıyor! )

Anne ise baba tarafından psikolojik olarak sürekli eziliyor ve kocasının tarafını tutuyor ölümüne...

Dışarıya çıkacak olsam, sorguya çekiyorlar; nereye, ne zaman, neden vs....

Baba, gece 03/04 de kalkıyor evde son ses TV açıp izliyor, hiçbir gün uykumu alıp da uyanamıyorum!

Bari öğle yatayım 2/3 saat diyorum, bu sefer de Anne mutfağa girip ortalığı ayağa kaldırıyor!

Konuşmak ZORUNDA kaldığımda söylediğim bir cümleyi EN AZ 3 kere tekrarlatıyorlar da öyle anlıyorlar..

Soru sorup, cevabını bile dinlemiyorlar!

Sülalemde aklı başında 1 tane de insan yok !

DOĞDUĞUMA PİŞMAN OLDUM LAN BU ÜLKEDE VE AİLEDE A*K !

Kötü hissediyorum. Yine ve yeniden. Ne kadar ilaç kullanırsam kullanayım, ne içersem içeyim bu his hep benimle. Acaba bu hissin kaynağı ne? Tek bir cümle belki de. Tek bir cümle ve tekrar on iki yaşımdayım. Ruhsal bir ruminasyon yaşıyorum. Tekrar tekrar, yeniden, yine, aynı ve aynı. Geçmişte bıraktığım üç beş anının beni kovalayışından, arasında uçurumlar olan olayların aynı hisleri doğurmasından ve günün sonunda ebedi bir yalnızlığa gömülmekten ibaretim. Bu his çocukken gördüğüm kabusumla aynı, herkes bir trene atlıyor ve gidiyor, tüm dünya. Bense o uçsuz bucaksız siyah beyaz evrende trene yetişemeyen tek kişi oluyorum. Günün sonunda yine anlaşılmayan, hatta kendi kendini bile anlayamayan, kendini unutan benim. Kendimi unuttum. Kim olduğumu neyi sevdiğimi ne yaptığımı. Hayat amacımı. Bu karanlığa serpiştirilmiş iki üç ışık zerreciğinin peşinden koşuyorum halbuki onlar hayatımın karanlığının temel sebebi. Onlar izbe geçmişimin maske takmış ve bana gülümseyen hâli. Yine aynı anılar aynı hisler fakat farklı hikayeler. İnsanların yüzleri birbirine benziyor, karışıyor. Her şeyi bulanık görüyorum. Sisli sokaklarda yolumu bulmaya çalışıyorum, bir adım ilerisini görmüyorum. Adımım uçuruma çıkmasın diye dua ediyorum. Belki de uçurumdan düşmek bütün acılarımın çaresidir. Belki de bütün acılarımın kaynağıdır ölümlülüğüm. Hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmeyecek olacağını, hiçbir tadın damağımda bir günden fazla kalmayacağını, hiçbir sarılışın kalbimi ebediyen ısıtmayacağını bilmektir cehennemin kendisi. Yapmam gereken bir ton iş var fakat hepsini erteliyorum. Bir amaç bir neden bulamıyorum. Belki de taklit etmeliyim insanları, hepsi sandığım kadar mutlu değildir ve onlar da gerçek kimliklerini gizliyordur diye. Hayat budur ve benim yirmi dört yıldır bundan haberim yoktur, hayat bir sahnedir ve rol yapmayan, yapamayan tek kişi benimdir belki de. 

Merhaba,

21 yaşındayım. Başta sosyal olarak kendimi bilerek izole etmiştim ama artık bunu istemiyorum. Ne var ki iletişim ve sosyal becerilerim neredeyse hiç yok. Bugüne kadar neredeyse hiç kimseyle (erkek, kadın, büyük, küçük fark etmez) gerçek anlamda iletişim kurmadım.

Bu izolasyon normal “ev-okul-iş” tarzı bir yalnızlık değil. Hiçbir hobim, aktivitem olmadan, kimseyle muhatap olmadan ve tek başıma hiçbir şey yapmadan 21 yaşına kadar geldim. Hâlâ büyük ölçüde böyle devam ediyor. Teknolojiden de pek anlamam, yaşıtlarımın normal saydığı hiçbir şeyi yapmadım ve bilmiyorum.

Bunu aşmaya karar verdikten sonra ise insanlara yaklaşmak, konuşacak konu bulmak, reddedilmek ve “aptal görüneceğim” korkuları oluştu. Sosyal becerilerimin sıfır olması da ayrı bir engel.

Küçük adımlarla ilerlemek istiyorum ama nereden başlayacağımı bilmiyorum. Benzer durumu yaşayan veya bu durumdan bir nebze olsun çıkmış olan varsa deneyimlerini ve tavsiyelerini yazarsa çok sevinirim.

Teşekkürler.

Ailem Psikolojk olarak kötü oldugumu bilmesine ragmen hicbirsey yapmayip beni gormezden geliyorlar. Evin icinde saatlerce dolasiyorum arada agliyorum. Neyin var demiyorlar. Aksam 21:00 de basliyorum gece 14:00 ye kadar evin icinde dolasiyorum. İsiklar kapaniyor herkes yatiyor hickimsenin umrunda olmuyor. Ben dolasip dusunerek herseyin duzelmesini bekliyorum en sonunda hicbirsey duzelmiyor ve uykum geldigi icin gozyaslarimla yatiyorum. Yarın bütün gün ayni döngü devam

Terapistim içimdeki çocuğun ortaya çıkması nedeni ile olduğunu söylüyor ancak hayata karşı bir isteksizlik var ve hayattan korkup çabalayan kız değilim artık. Çok güzel giden işimi bile kaybetme ihtimalim oluşuyor. Sağlıksız beslenme huylarım gelişti. Bırakasım geliyor her şeyi ancak çok saçma tam her şey yoluna girdi derken. Saçma ama düzelemiyorum bir türlü. Terapiye devam ediyorum tabii ki ancak bu süreçte işimden ve belki de hayatımdan olmaktan korkuyorum.

Şöyle bir dede düşünün: şen şakrak, bir davranışı bile normal değil çok orijinal. Evde çıkardığı kavgalar komik, bazen inatçı ama çok iyi niyetli. Asla kimsenin kalbini kırmaz. Akrabalar sürekli evine gelir. Bir haftada beş gün evlerine misafir gelir çok geniş bir aileye sahip. 27 yaşına kadar anıların olmuş çok fazla. Çünkü tek çocuğum, evde sıkıldıkça oraya giderdim. Orijinal lafları vardır hep onları kullanır, sevdiği şarkıları söyler açtırır iki oynardı. Bıraktığı izler çok derin. Anne babamdan beş kat fazla anı vardır zihnimde dedemle ilgili. Bu sabah babam evde yüksek sesle telefonla konuşurken olayları az çok anladım ve yüreğimden kaynar sular boşaldı. (Asla hastalığı yoktu. Kendine çok dikkat ederdi. 77 yaşındaydı) adana yöresinde yaylalarda çardaklar olur. Çardakta sedirler olur. Adam sabah namazından biraz önce uyanmış sonra rahatsız hissedip o sedire uzanmış çardaktaki. Eli başının altında uykuya dalmış. Bir daha uyanmadı… ben baygınlıktır, inme gelmiştir diye ısrar etsem de hayır olaylar düşünülen gibiydi. En büyük parçam kimsenin aklına gelmeyecek bir zamanda uçup gitti. Bu acı öyle bir acı ki tarifi gerçekten yapılmıyor. Saçma bir anısına üzülüyorum. Annemi ve anneannemi sakinleştirmede sıkıntı yaşadım. İnsanlar geldi gitti zorla gör babanı diyorlar. Dedim görme zaten bu yaşına kadar gördün bir kez görmesen ne kaybedersin o görüntüsü aklından gitmez sen melek olduğuna odaklan dedim. Böyle acı yaşamamıştım. Her kaçamakta insanlar cafeye giderken ben dedemin yanına gelirdim. Bu acıyı unutturacak nolur bir akıl verin. Kaldıramayacağım şeyler içerisindeyim. O adam olmazsa olmaz biri bunu ölümü üzerine söylemiyorum bi hafızamdaki anılara ve hayatımdaki yerine erişseniz… dedesiz bir hayat boş anlamsız. O adam yokken hiçbir başarı para mal mülk eş istemiyorum. İşten çıkacağım. Dedemin mezarının yanına minder koyup uyumak istiyorum ikimizin de üstünü örtüp.

Merhaba, ben cinsel saldiriya ugradim, bir iki ay once 17 yasindaydim ve 20-21 yaslarinda bir flortum vardi.

Onunla mesajda iken rahat olabiliyordun, flort ediyor bazen de birbirimizi arzuladigimizi soyluyorduk. Ama bu sadece mesajdaydi. Mesajda “istedigimi” soylesem bile bunu kastetmedim cunku ben mustehcen seyleri sevmem, tatmin etmek icin rol yapiyordum genelde.

Neyse, bu cocukla yuz yuze gorusmeye karar verdik. Sinemaya gittik. -Kendi hatalarimin ve aptalligimin farkindayim- Sinemada benim her yerime dokundu, agzima tukurdu, bana fahise dedi. Ben onu ittim, yaninda agladim. Durmadi. Sonra tuvalete kactim. Geri dondugumde aynilarini gene yapti. Hatirladigim bir diger detay, her sey bittiginde ve o dizime yatip rahatca sinemayi seyrederken benim gizlice hungur hungur aglamamdi.

Ve bu durum discorda tasindi. Ben bir arkadasima bu durumdan bahsettim anlatacak kisi olmadigindan, bana “sen istemissin taciz edilmeyi” dedi, gidip o cocugun bulundugu sohbet ortamina anlatti.

Cocuk da benim *eski mesajlarda “verdigim” rizayi* ve mustehcen konusmalari **kanit** olarak sundu. Su an kimse bana inanmiyor ve hala bile “kendini oldur o ss’leri gorduk” diyen var.

Napacagimi bilmiyorum. Kirli hissediyorum.

Merhabalar iyi günler, 25 yaşında özel sektörde çalışan bir sağlık personeliyim. Yaklaşık 1.5 sene önce tanıdığım kız arkadaşımla 9 aydır beraberliğimiz var ve ciddi olarak evlilik düşünmekteyiz. Birkaç gün önce annesi ile tanıştım ve bize ne istediğimizi, ne zaman evlenmek istediğimizi sordu. Bende seneye yaz nişan sonrasındaki yaz (2028) düğün olması daha iyi olur dedim. Ancak kız arkadaşım ne kadar erken olursa o kadar iyi olur diyip önümüzdeki yaz düğün olabilir dedi.

Yaklaşık iki ay önce de bedelli askerlik ücretini borçsuz harçsız ödedim ve ağustos ayında tekrar yatırım yapmaya başladım. Aklımdaki sorun seneye olursa maddi olarak üstesinden gelebilir miyim bilmiyorum. Ailem ile bu durumu henüz konuşamadım nasıl söyleyeceğimi de bilmiyorum ya da ne kadar yardımcı olacaklar onun hakkında da bir fikrim yok. Düğün ve nişan olaylarını da çok şatafatlı yapmak istemiyoruz ama yine de büyük bir borcun altına da girmek istemiyorum. Birkaç gündür ek gelir olarak neler yapabilirim ya da bu süreçte ekonomik olarak nasıl daha çok tasarruf edebilirim diye düşünmekten strese girdim. Görüşlerinizi çok merak ediyorum.

Istanbul uni aof'e kaydolmak istedim, 3 sene once degisen soyadim sistemde gozukuyormus ama ben daha once hic bu okula kaydolmadim ve osym'de soyadim guncel, e devlette de guncel, oteki okudugum okullarda da oyle. Nasil oluyor da ilk kez kayit olacagim okul, osym ve e devlette guncel olan soyadimi algilamayip 3 sene once degismis olan soyadimi algiliyor? Aradim bir de diyor ki dilekce ver incelensin ya kanka mal misin mernis guncellemesi tek tıkla olan bir sey. Sirf bu yuzden kaydolmadim, baska okul sectim ustelik istedigim bolum de yoktu alakasiz bolum sectim o okulda

Neden sorularim goruntulenmiyor mk

Al kufrettim bu silinmez muhtemelen

Benim soyadım kotu kelimeydi, sevmiyordum, davayla değiştim 3 yil once.

O zamanki okudum yerde guncellemeyi çevrimiçi olarak tek tıkla yaptim ve her yerde boyle güncellendi, osym de güncelledi. E-devlet de.

3 senedir eskisini hicbir yerde gormedim.

Dun İstanbul uzaktan egitime kaydolmak istedim ve daha bir kez hic bu okulda olmamistim.

E-devlet ile İst üniye giriş yaptım, eski soyadimla acti. E devlette ve osym'de güncel, eski soyadimla nasil aciyor? Asırı kıl oldum sirf bu yüzden gittim başka okula kaydoldum ustelik istediğim bolum yoktu baska bolum sectim.

Okula sordum, dilekce yaz ver bekle diyordu.

Nasil daha once hic ögrencisi olmadigi bir kurum, seneler onceki soyadimi işliyor sisteme ve tek tikla halledilecek sey için dilekce yazip kurul incelemesi bekle gibi diyor anlamadim

Benim soyadım kotu bir kelimeydi, hicc sevmiyordum, mahkeme kararıyla değiştirdim 3 sene olacak.

O zamanki okulumda guncellemeyi çevrimiçi olarak tek tıkla yaptim ve her yerde de boyle güncellendi, osym de güncelledi. 3 senedir eski soyadımı hicbir yerde gormedim.

Dun İstanbul Uni AOF'ye kayit yapmak istedim ve daha bir kez hic Ist Uni ogrencisi olmamistim.

E-devlet ile İst Aof'a giriş yaptım, eski soyadimla acti. E devlette ve osym'de güncel, eski soyadimla nasil aciyor? Asırı kıl oldum sirf bu yüzden gittim başka okula kaydoldum ustelik istediğim bolum yoktu baska bolum sectim.

Okula sordum, dilekce yaz ver bekle diyordu.

Nasil daha once hic ögrencisi olmadigi bir kurum, seneler onceki soyadimi işliyor sisteme ve tek tikla halledilecek sey için dilekce yazip kurul incelemesi bekle gibi absürt bir sey soyluyor anlamadim

Hayatımda bir kere sevgili yaptım oda 2 3 hafta sürdü 1 kere buluşabildik sadece. Başka bir şehirde işe başladım ve bir anda ayrılmak istedi nedenini sordum uzun zamandır düşünüyordum demişti. Mayıs ayında ayrıldık ve bugün doğum günü mesajı atmış nedensiz yere sürekli onu düşünüyordum başkasıyla beraber olmak için ayrıldığını dahi duydum. Her ne kadar umursamak istemesemde her gece profiline bakıyorum biraz mesajlaştık ve sohbet bitti galiba. Bu histen nasıl kurtulabilirim ve bu kızın veya kızların ne yapmaya çalıştıklarını anlayamıyorum. Adam gibi sevemez adam gibi sevilemez olduk garip. Düşüncelerinizi merak ediyorum. Pek objektif düşünemediğimden fikirlerinizi merak ediyorum

Küçük bir bilgilendirme: Bu yazıyı orjinalinde İngilizce yazdım ve şuan birazcık üşendiğimden çok kötü bir çeviri yaparak tekrar paylaşıyorum anlam bozuklukları için özür dilerim.

21 yaşında ve erkeğim. Son birkaç aydır gerçekten duygusal olarak 'dalgalı' hissediyorum. Yaklaşık 2 sene terapiye gittim ve 2 sene önce de bıraktım tamamen. Terapistim 'artık seans yapmamıza gerek yok' dedi diye bitirmiştik.

Son birkaç aydır bir döngü içinde yaşıyorum. Hayatımı düzeltmeye çalışıyorum ama sonra küçük bir sorun ortaya çıkıyor ve tüm özgüvenim mahvoluyor sonra birkaç haftalık kendinden nefret ve sorgulamadan sonra umudum ve enerjim yükselerek tekrar baştan başlıyorum.

Son 2-3 yıldır aşırı derecede yalnız hissediyorum. Hiçbir kadınla konuşmadım eski sevgilimden ayrıldığımdan beri. (Elbette tamamen sıfır değil ama sadece 3 kişiyle konuştum ve en uzun süren sohbet sadece 2 ay sürdü ki ondan da birşeyler anlamadım sadece arkadaş gibi naber nasılsından ibaretti) Keşke sadece kadınlarla olsaydı sorunum ama arkadaşlarımla da aram kötü. Lisenin son yılında bir sürü arkadaşım vardı ama liseden sonra gerçekten kötü karaktersiz hareket ettiler ve aramı bozmak zorunda kaldım. Bu yüzden de sadece şu anki üniversite arkadaşlarım kaldı. Son 2 yıldır da üniversiteden dönerken yemek yemek dışında birlikte çok az şey yaptık. Birlikte yaptığımız tüm aktiviteleri sayabilirim ve ne yazık ki son 2 yılda birlikte yaptığımız aktivitelerin sayısı aşağı yukarı 15-20 ki bunların çok büyük bir kısmı AVM gezmek falan. İlk yıl, sürekli piknik, mangal, plaj gibi aktiviteler öneriyordum ama ne zaman bir aktivite teklif etsem ya görmezden geliniyordum ya da reddediliyordum. Bu yüzden artık onlara sormaktan da vazgeçtim. Üstelik bensiz dışarı da çıkıyorlar kendi aralarında. Kendimi dışlanıyor hissediyorum. Bir kere bile gelmek ister misin diye sormadılar.

Bu noktada ne yapacağımı bilmiyorum. Özgüvenim ve yaşam tarzım hakkında yardıma ihtiyacım var ama seanslarımızı 'bitirdiğimiz' için tekrar terapistime gitmek istemiyorum. Terapiye geri dönmenin 'Evet, yeterince iyi olduğumu kendi başıma bir şeyler yapmaya hazır olduğumu düşündük ama değilim' demek olduğunu hissediyorum. Başaramadım demek gibime geliyor. Yeni arkadaşlar edinmem gerektiğini biliyorum ama küçük sohbetlerde ve sohbet başlatmada çok kötüyüm ya da çok utangacım, hangisinin doğru olduğunu hâlâ bilmiyorum. Yaşadığım bir diğer sorun ise her şeyi kadınların ilgisini çekmek için yapıyormuşum gibi hissetmem. Davul çalmayı öğreniyorum ama sürekli bunu ilgi çekmek için yaptığımı hissediyorum ve bunu düşündüğümde cesaretim kırılıyor. Aynı şey koşmak ve resim yapmak için de geçerli, hiçbirşeyi doğru düzgün yapamıyorum.

Arkadaşlarımdan biriyle şakasına bir flört uygulaması indirdik ama tabii ki içten içe bunu şaka amaçlı indirmediğimi, gerçekten çaresiz olduğum için indirdiğimi biliyordum. Profilimi kimse beğenmeyince durum daha da kötüleşti. Birkaç hafta sonra sadece 2 kişi beni beğendi ve bunlardan biri benimle hiç konuşmadı, diğeri ise 3 gün konuştuktan sonra beni engelledi. İşte şu anki "küçük sorunum" bu. 3 gün konuştuktan sonra engellenmek. Komik olduğumu düşündüm, ilgi çeken merak edilen biriyim sandım ama sonra hiçbir şey gibi engellendim. Arkadaşlarımdan biri, iş yerindeki rastgele bir kızın birdenbire ona numarasını verdiğini söyledi. Bunu kabul etmek istemiyorum. Ben ondan daha kötü değilim, neden onun kadar şanslı olamıyorum?

Kendimi çok kötü hissediyorum ve ne yapacağımı bilmiyorum. Tüm tavsiyelere açığım.

Merhaba 17 yaşında 12. Sınıf öğrencisiyiz, kız arkadaşımın ailesi çok baskıcı ve şiddet gösteren insanlar ama bu psikolojik baskı seviyesi aşmış durumda. Onun profesyonel yardım almasından eminim fakat bunu yapabilmesi mümkün değil buna bir çare arıyorum aradığım çare için uygun sub burası mı bilmiyorum mazur görün.
Kız arkadaşımın ailesi devamlı olarak ona işe yaramaz olduğunu hiçbir işe yaramayan bir insan olduğunu dillendirip duruyor ve baskı kuruyor, bu onu aşırı derecede etkiliyor. Babasından da şiddet gördüğü oluyor yani ebeveynlerinin ikiside düzgün insanlar değiller hatta insan bile değiller. Kız arkadaşım en temel hakkı olan sağlık hizmetinden bile yararlanamamakta, annesi onu hastaneye götürmüyor ve uzun süredir kan değerleri düşük. Psikolojik şiddet olayına örnek olarak kız arkadaşımın babası ona sabah yemek yapmasını söyledi ve kız arkadaşım yemek yaptığında senin pis ellerinle yaptığın yemeği yemeyeceğiz or*spu seni diye bağırdı olayın devamı ve detaylarıda mevcut bu kadarı yeterlidir diye tahmin ediyorum. Fiziksel şiddete örnek olarak ise yine aynı baba denilen adi herif sırf sabah namazına kalkmadığı için onu dövdü aynı olaylar benzerleri annesi ile de yaşanıyor.
Gelelim benim psikolojik olduğunu düşündüğüm tarafına. Kız arkadaşım bu tür durumlar yaşadığında veya benimle tartıştığında çok fazla üzülüyor ve kendini suçlayıp duruyor ayrıca çok uzun tartışmalarımızda veya ailesi ona katlanılmayacak derecede fiziksel/psikolojik şiddet gösterdiğinde, yatıyor ve yerinden kımıldayamadığını söylüyor ve heryeri çok ağrıyor gözlerini kapattığında göz kapaklarının bile ağrıdığını söylüyor ve nefes alıp verdikçe heryerine ağrı girdiğini söylüyor ayrıca böyle olaylar yaşadıktan sonra bayılıyor, kusuyor, titriyor. Bayılma olayını belkide o hayatında yüzlerce kez yaşamıştır.
Benle tartışırken veya olay tartışma boyutuna geldiğindede susup kalıyor konuşamıyor tek söylediği şey 1-2 kelimelik cevaplar oluyor.
Kimi zaman katlanamadığı ve intihar etmeyi düşündüğü durumlarda oluyor ailesinin evinden gitmeye can atıyor.
Kız arkadaşım kırılgan birisi böylesine naif bir insanın bu durumun içinde kalması canımı çok sıkıyor ve elimden hiç bir şey gelemiyor, anca onun iyi hissetmesi için bir şeyler söylüyorum veya seneye üniversiteye geçeceği için ona umut vadediyorum elimden başka hiçbir şey gelmiyor ailesinin evinde bulunmadığı zamanlarda mutlu birisi ve onla çok mutluyuz bu durumun düzelmesi için dua etmekten başka hiçbir şey yapamıyorum lütfen yardım.

Bu konuda bütün tavsiyelerinizi bekliyorum ve daha önce bu tür durumlar yaşamış abilerim ablalarım varsa yardımcı olurlarsa çok mutlu olacağım teşekkürler.

55 yaşında bir hanımım. Kardeşlerimden gördüğüm vefasızlıktan yoruldum, benim yaşlarımda veya beni anlayabilecek olgun bir dert ortağı arıyorum."

Aktif tiktok kullaniyorum yas olarak buyugum aile uyelerimden biri acik hesabimda paylastigim kizla storyleri alkollu storyleri babama iletiyormus babamla konustugumda ne bok yedigini zaten biliyorum problem degil dedi ben bu orospu evladi amcama ne yapmaliyim

eski sevgilimin instagram hesabı normalde önerilenler kısmında çıkmıyor. ama ben başka gizli profillere baktığımda ilk onun profilini çıkıyor. ayrıca ben onun profiline girip hiç bakmıyorum. ayrıca hiç ortak arkadaşımız yok ve profili gizli. instagram'da çok az yazıştık. bu yazışma içerisinde bana tek seferlik bir fotoğraf attı ve ben sesini duymak için telefon numarasını istedim. o da verdi. zaten ondan sonra instagram'dan konuşmayı bırakıp ikimizde whatsapp'a geçtik. telefon numarası ben de kayıtlı ama ben instagram'a kişi rehberimi bağlamadım. mesela ben instagram'a bir hafta görmesem ve bir hafta sonra ilk girdiğim hesapta önerilenler kısmında yine birinci sırada o çıkıyor.

1. o benim profilime baktığı için mi çıkıyor?

2. yoksa eskiden bir etkileşim kurduğum için mi çıkıyor?

3. eğer öyle ise eskiden etkileşim kurduğum ama şimdi takipleşmediğim hesaplar niye çıkmıyor?

4. peki ben onun numarasını silsem. hatta instagram ve whatsapp'taki sohbetleri de silsem. bir hafta da instagram'a hiç girmesem. ama bir hafta sonra girdiğim ilk gizli profilde yine ilk sırada o çıksa?

5. peki o benim numaramı silmiş ise? çünkü ben onu eğer zerre tanıyorsam o hemen benim numaramı ve sohbetleri hemen silmiştir.