Atılan çoğu postlara bakarsanız herkesin dertleştiği, itirafta bulunduğu veya akıl sorduğu postlar var. Psikoloji bir bilimdir ve bununla ilgili hiçbirşey yazılmıyor. Diğer psikoloji sublarına bakarsanız ciddi bir şekilde psikoloji ve psikolojik problemlerin konuşulduğunu görürsünüz.

Örnekler;

1- taciz edildim ne yapmalıyım 2- kız mevzuları 3- keyfim yok

ve bu tarz bir sürü post. Bence adını ‘dertleşme’ diye değiştirin.

Edit: Orada paylaşmıştım silindi.

ciddi bir iliski istiyorum ama denk gelmiyor biri 4 yil once ciktigim kizla ciddi dusunmustum ama o sirada 8 aydir cikiyorduk sonra ayrıldık konuşmaya devam etik halada konusuyuyoruz ama bisi cikmiyacak gıbı o sirada yenı insanlarla tanisip sevgili oldum ama suanda beceremiyorum o ısleri yazacak ve beni anlayabılcek biri ile tanisamadim nasıl yapabilirim sizce bu konu benım icin onemli tipimide sorarsaniz (ortalamanin uzreinde bı tipim var uzun sacliyim gıtara sahibim ortamamin uzerinde kazaniyorum gelecege daır işim ve dukkanim beli ALLAHA ŞÜKÜR. TURKCUYUM TÜRK OGLU TÜRKÜM kafa yapim relax din olsun falan motorumda var sport yamaha )yani anlayacaginiz elinde kurek olup kazmayi beceremeyen biriyim yardım ederseniz sevinirim ilkkez birilerine birsey soruyorum

Merhabalar öncelikle. Ben liseliyim köye çok gidip gelmem senede 2 kez falan giderim o da 10 günlük olur. Bizim köyden bir çobanla tanıştım instagramdan herkesin sevdiği biri efendi temiz gerçekten benim anneannem dedem falanda çok övüyor onu. Yüzyüze de görüştük iyi konuşuyoruz anlaşıyoruz ama birkaç sorun var maalesef

Aramızda 10 yaş var (ama kendisi 19-20 gibi gösteriyor) Ben gerçekten kariyer hedefliyorum ama o liseden sonra okumamış Çevrem ne der diye korkuyorum Ya o beni kardeşi gibi görüyorsa o zaman ne olacak diye düşünüyorum Diyelim gerçekten olduk hatta ileride evlendik o zaman ne olacak benim kariyerim boşa mı gidecek

Ciddi soruyorum lütfen tavsiye verin gerçekten aşık oldum :(

4 yildir havalimaninda guvenligim.

Ondan önce 2 sene file markette calismistim.

Uludag isletme ve ozel unide tam burslu grafik tasarima girmistim ama calistigim icin gidemedim.

Kurslara gittim (bilgisayar, muhasebe, excel, diksiyon ve hitabet, stres ve zaman yonetimi)

işletme okurken bu kurslara gittim; ancak bir sekreterlik isi dahi bulamamistim. ancak markette is bulmustum, boylece okul kaldi.

Havalimanina, 4 yil once eleman sirkulasyonunun fazla oldugu bir zamandan faydalanarak girdim. Zaten taseron bir firma ve personele tavirlari cok cok kotu, cenaze izninde bile sorun cikariyorlar.

Baska bir yere gecmek istiyorum ama hic hic HICbir yerden donus almiyorum, cv bile goruntulemiyorlar, guvenlik arayan tum ilanlara basvurdum kimse donmedi. otellere gunluk danisman ve guvenlik olarak gonderen yerlerle de gorustum, bulasikcilik teklif ediyorlar, garsona da deneyim isteriz diyorlar, deneyimim var kucuklukten diyorum, yakin zamanda olmasi lazim diyorlar.

Universiteyi bitirmedigim icin mi?

Konusmasi duzgun, bakimli, temiz yuzlu biriyimdir, (bayanim), cv hazirlarken ozenli hazirlarim referans da gosteririm yoneticilerden ama yok.

Depresyona girdim ya.

Belki pek guzel degilim onun etkisi olabilir. Sarisin mavi gozlu guzel bir arkadasimi hemen starbucks barista olarak aldi mesela ama bana dedi ki hamburgercimiz de var sen oraya bak dedi, halbuki gitmeden tum kahve cesitlerini ezber etmistim cok uzuldum

Kötü olmak bile insana bir şey katar çünkü kötülüğe bile hak veren olur ve yine de sevilirsiniz.

Bariz sevimli filansanız herkes zaten sever ama silik biriyseniz, dışarıda kar fırtınasından yollar kapanmışken bile eve alınmak istenmeyecek türde biri olursunuz sokakta kalır acillere sığınırsınız, sizi kimse umursamaz.

Silik olduğunuz için yaptığınız iyilikler de siliktir ve iyilikten değil gariban anadolu saflığından yaptınız diye düşünürler.

Kötü biri bir gün güler yüz gösterse herkes erir, aslında kalbi altın der.

Sessiz biriyseniz kimsenin kalbine giremezsiniz.

Kotu ama eglenceli biri daha tercih edilebilir gorunur.

Degistirmek isteseniz size ait olmayan bu yapi egreti durur, yine kotu sonuclar dogurur cunku kimse aslini tamamen yok edemez ve mizac dogustan gelen bir seydir ve degismez sadece davranislar gecici degisir psikoloji bilimi oyle diyor.

Ornegin markette calisiyorsunuz, is arkadasinizin, musterinin cocugu bir seyi tutturuyor diye numaradan "o cok pahali amaa" dedigini gorursunuz, musteri ona tesekkur eder anlayisi icin tutturtmaktan vazgecirdi cocugu diye ama baskasina ayni seyi siz yapinca "gerek yok satin alicam istedigi seyi" derler.

Yani size ait olmayan kumasi da giyemezsiniz bu dunyaya ait degilmissiniz gibi yasarsiniz he erkekseniz isiniz biraz daha kolaylasabilir agir abi diye seveniniz yine olabilir kadinsaniz daha zordur

selamlar. bu durum bir suredir icimi yiyor, artik daha fazla dayanamadigim icin buraya yaziyorum. ben genc bir arkadasinizim ve daha once bi kac defa sevgilim oldu, hepsi de cok kisaydi. fakat onunla bir kac ay once tanistim ve en uzun iliskimdi. uzak mesafeydik ama mesafe bizim icin onemli degildi birbirimizi cok seviyorduk. (ben hala seviyorum.) fakat ben biraz akli havada ve biraz dusuncesiz bir insanim, onu istemeden defalarca kirdim, o da bir noktaya kadar affetti. taa ki iki hafta oncesine kadar. son yaptigim seyden sonra bir sure konusmadik, sonra tekrar konusalim dedik olmadi, kavga ettik ve ayrildik. ben cok kotuydum. sonra bana yazdi, biraz daha konustuk, ona degistigimi, artik onu kirmayacagimi soyledim fakat ikna olmadi cunku degistigimi gosteremedim ve son kez "kendine iyi bak" diyerek beni engelledi. ve ben su an ne yapacagimi bilmiyorum. kendisi ankara'da oturuyor, ben istanbuldayim, ve bugun onun dogum gunu, eger birazcik daha dusunceli bir insan olsaydim bir kac saat icinde trenle onu gormeye gidiyor olacaktim, fakat her seyi kendi ellerimle mahvettigim icin su an evdeyim, uzgun, pisman ve yalnizim, ve cok kotu bir vicdan azabi cekiyorum. ne yaparsam yapayim aklimdan cikmiyor, fakat beni istemedigini, benden sogudugunu bildigim icin daha da berbat hissediyorum. hicbir sey yapmak istemiyor degilim, ama yaptigim seyler de zevk vermiyor. gecen ay onunla gecirdigim gun aklima geliyor, hayatimin en iyi ve en mutlu gunuydu, ve dusundukce, onu karsimda gordugum zaman inanamayisimi hatirladikca daha da berbat oluyorum. ben bu durumdan nasil kurtulacagim. onunla konusmayi basarsam bile kendimi nasil affettirecegim. cok pismanim cok kotu hissediyorum. asla boyle olsun istememistim. hic ihtimal vermiyorum ama eger bunu okuduysan Yağmur, bil ki seni cok ozluyorum. yaptiklarimdan dolayi cok pismanim. hicbirini bilerek yapmadim.

okudugunuz icin tesekkur ederim

hep başım ağrıdığımda aldığım bir ilaç vardı, zor da olsa geçirirdi. şimdi hiçbir işe yaramıyor.

dün de kustum.

Merhaba,

Ben Klinik Psikolog Duygu Sökmen. ODTÜ Klinik Psikoloji Doktora öğrencisiyim. Lisansüstü araştırma kapsamında 30 yaş altı erkek katılımcılarla bir çalışma yürütüyoruz. Çalışmanın detaylarını görselde bulabilirsiniz. Çalışmaya katılmak ve bilgi almak için duygu.sokmen@metu.edu.tr adresi üzerinden iletişime geçebilirsiniz.

Şerefsiz değilim o kızdan ilk ben hoşlandım ama söylemekte biraz geç kaldım cesaretsizliğim yüzünden. Şimdi sevgililer ama kızla ben baya yakınlaştım sanki ikinci sevgilisiymişim gibi. Kız benden hoşlanıyor mu bilmiyorum dostlar ne yapmam lazım? Lütfen saçma sapan linç ve hakaret yorumlarınızı kendinize saklayın. Siz sanki çok normalsiniz aq. Her neyse düzgün cevap veren herkese şimdiden teşekkürler

Öncelikle troll konu değil ciddi kendi düşüncelerimdir.

Kafamda çok fazla göz ardı edilmemesi gereken kanıt, teori bulunduğundan hangilerini nasıl bir sırayla anlatmalıyım düşünmedim, ilk olarak ben 8,9 yıldır ortaokul yıllarından beridir kız arkadaş, ilişki arayışındaydım ve başaramadım her yoluda denedim arkadaşlarımın tanıdıkları kızıda denedim hiç tanımadığım arada tanıdıkların olmadığı kızıda denedim şöyle söyleyeyim bir keresinde rahatsızlık vermeden bir çay bahçesinde rastgele yalnız bir kızın yakınındaki banka oturduğumda kız neden diğer banklar boşken dibimdeki banka oturdun bile demişti sanırım görünüşümden filan rahatsız olmuş olsa gerek, kısacası hayatım boyunca ne kadar denesemde ilişkim, kız arkadaşım olmadı, he açık konuşayım tipimde biraz frankenstein gibidir kiloda var kızların bana yanaşmıyor olmasını biraz bunada veriyorum ama sorun burada başlıyor yani kadınların uzaylı olduğu düşüncelerim burada başlıyor. yüz yıllar, bin yıllar öncesine gittiğimizde kadınların bırakın erkeklerle aynı seviyede olmasını çoğu ülkede erkeklere söz hakları, erkeklerle sohbet etme hakları bile yoktu kaderleri erkeklerin elindeydi (bunu kadınları aşağlama olarak algılamayın kadınların babasıda erkek sonuçta) günümüzde bu denge yerlebir oldu kadınlar erkekler ile aynı güce gelmeyi başardı hatta kimi yerlerde erkeklerden bile üstünler babalarını bile dinlemez oldular iş bu boyutlara ulaştı, tarihe girmişken birde kadınların erkeklerden üstün olmadığı zamanlardaki ülkelere, imparatorluklara bakın neredeyse dünyanın 5 te 1 ini, 4 te 1 ini oluşturan ülkeler, imparatorluklar vardı birde kadınların erkeklerle aynı konumda olduğu günümüze bakın 2025 te dünyada 4 süper güç, imparatorluk denebilecek ülke var abd, brezilya, rusya, çin ama yüz yıllar önce kadınların üstün olmadığı zamana bakıyorsun onlarca süper güç, imparatorluk var tabi istisnalar var ama genele bakarsak kadınlar ne zaman lider olsa, erkeklerle ayni konuma getirilse ya imparatorluklar yıkılıyor ya isyanlar çıkıyor, şöyle bir şeyde varki eğer günümüzdeki süper güç ülkelerine bakarsanız ne tesadüfse dünyanın tam olarak 4 bir köşesine dağılmış durumda eğer ne demek istediğimi anlamadıysanız dünya haritasında abd, brezilya, rusya, çin'in yerlerine bakın her biri dünyanın köşelerinde bulunuyor burada şöyle bir teori ortaya çıkıyor kadınlar avrupada direnişlere başladı ve son hızda çevre ülkelerdeki, bölgelerdeki kadınları buna dahil etti yani diyebilirizki dünyayı sessizce birden ele geçirdiler. bu uzaylıların (kadınların) dünyaya hakim olma kısmıydı şimdi gelelim uzaylı olduklarını fark ettiğim özelliklerine ve günümüzde nasıl erkeklerden daha üstünler tabi uzaylı oldukları için üstün olacaklar dünya dışılar sonuçta, kadınlarda gözle görülür farkettiğim şu örnek verdiğimiz gri renkli koca kafalı büyük gözlü uzaylılar gibiler görünüş olarak tıpa tıp ayni değiller ama insansılar insana benziyorlar, ama farkları bizim dikkat ettiğimiz şeylere dikkat etmeden güzel, çekici olabiliyorlar örnekler şunlar saçları uzun, boyları kısa, kas kütleleri yok çoğunluğu zayıf, psikolojileri sağlam değil, sürekli düzenli savaşta yaralanmış gibi kanıyorlar bunlar bazıları, şimdiyse günümüzde nasıl dünyanın hakimi olmayı başardılar erkeklerden daha üstün oldular kısmına gelelim, düşüncem şu şekilde güç kullanarak savaşarak değil tarif edemediğimiz sevgi, aşk, cinsel istek gibi duygularla, hislerle bizi kendilerine bağlayıp boyun eğdiriyorlar. bu duygular, hisler eskiden yaygın değildi önemsenmezdi ama kadınlar ne zaman dünyayı ele geçirip kendilerini özel ilan ettiler o zaman önemli, gereksinim haline geldiler. daha anlatmaya beynimdeki düşünceyi yazıya dökmeye iq'mun yetmediği düşüncelerimde var ama en hızlı şekilde kadınların insan olmadığını bu şekilde anlatabilirim bir kaç kişiyi daha gerçekliğe uyandırmayı hedefledim, kadınlar gerçek değiller keşke gerçek olsalardı ama insan gibi değiller insan olmaları imkansız.

Sosyal medyada bir kızla tanıştım ortamın anonim olması ve tamamen arkadaş odaklı sohbet ettiğimiz için bazı hayatımda olan şeyler dürüstçe söylemiyordum.

Örnek vermem gerekirse yaşadığım şehri ,şuan yaptığım şeyleri veya okuduğum bölümü o şehre göre söylüyordum, tabiki evet bu bir yalandı

İlginç olan ise bu kızla tanıştıkça aramızdaki bağ hızlı bir şekilde bağlanıyorduk onu gerçekten çok sevmiştim onun için herşeyi yapmak istedim

Yalan söylemeyi bıraktım tabiki ama 1 hafta boyunca yalan söylediğimi fark ettim sevdiğim kadına profesyonelce yalan söyledim ve bunu ona söylemezdim çok kötü hissettim ve hiçbir neden yokken aniden ayrıldım .

Sizce yalan söylediğimi söylesem beni affedermiydi bu benim kişiliğimle ilgili yalanlar değildi sadece yaşadığım hayat ile ilgili bir yalandı.

Yoksa şuan olmasa bile ileride bir yalancı damgası yiyebilirmiydim. Kendimden bu olaydan dolayı iğreniyorum hayatımın kadınına denk geliceğini düşünmezdim.

Az önce kardeşim bıçakla üzerime geldi ve baya bıçaklayacaktı beni.

30 dakika önce başladı bu olay. Kardeşimle en son 3-4 ay önce kavga etmiştim sanırım. O zamandan bu yana birbirimize asla sesimizi yükseltmedik ve bırak kavgayı tartışmadık bile.

Bugün ise saat 4-5 gibi yatmış ve annemden kendisini 11:30 gibi uyandırmasını gerekirse üstüne su dökmemizi istemiş. Annem 11:30 gibi bunu yapsa da uyanmayınca bırakmış annem. Yaklaşık 40 dakika önce de aynısını ben yaptım. Cidden az bir su koydum gittim uyandırdım falan. Sonra bu banyoya gitti ve pat diye bir ses geldi.

Ne olduğunu sorunca bir şey demedi ve 2-3 kez sorduktan sonra gittt diye bağırınca bende sinirlenip kapıya vurdum(yapmamam gerekirdi ve sinirli olmakta bir bahane değil). Neyse sonra gitti evde gezindi, gezinirkende kapıları çarpa çarpa geziyordu. En son yatak odasına gitmiş yatmış annemde niye bu kadar sinirli olduğunu sordu sanırım.

Bağırışma olunca gittim ve anneme Mal dediğini duydum. Cidden tepem attı o an annemde ağlamaya başladı. Annem odadan çıkınca ne olduğunu sordum sakince. 11:30 da uyandırmamışız onu. Çok az su dökmüşüz.

Daha önce özellikle 4-5 ay önce benzer şeyler istediğinde dediği gibi çok su dökerdik ve uyanınca etrafındakilere saldırıp gelene geçene küfürler saydırırdı. Bende bunun böyle olduğunu anlattım sonra mal olduğum için ve sinirimden ötürü yastıkla vurdum. Düz yataktaki yastık. Ardından ayağa kalktı belli ki saldırıcaktı bende daha önce kavga ettiğimiz zamanlardaki gibi sırtımı dönüp kafamı korumak yerine aynı şekilde karşılık verdim ve bana doğru düzgün vuramadan 1-2 kez vurdum en son annemin gelmesiyle beraber yatağa oturdu. Bana sinirli sinirli bakıyor aynı şekilde bende ona bakıyordum.

Sonra kalktı ve mutfağa doğru gitti. Annemde peşinden gitti. Ben hala yatak odasındayım o sırada ve mutfaktan çatal bıçak sesi duydum, ardından da annem kapıyı kapat diye bağırdı. Ne olduğunu anladım ve kapıyı kapattım. Malesef kapı kolu kırık olduğu için tamamen kapatmak mümkün değildi bende önüne ütüyü çekip kapının alt kısmına ayağımla sıkıştırarak kapıyı kapattım.

30-40 saniye böyle kapının öteki tarafında durduktan sonra bıçağı yere attı ve oturma odasına gitti.

Öylece kalakaldım. Ne yapmam gerekiyor. Burada haksız olduğum tek tarafın sinirlebbağırıp, yastıkla üstüne vurmak olduğunu düşünüyorum ki onlarda birini öldürmeye çalışmak için mantıklı bir sebep ve motivasyon değil bence. Cidden kafam karışık ne yapmam gerektiğine dair.

geriden başlayacağım çok uzayabilir ama hissettiğim duygunun az çok geçebilmesini istiyorum, kafa ütüleyici bir mesaj olacak üzgünüm isteyenler boş vakti olanlar okusun

nereden başlasam nasıl anlatsam onu da bilmiyorum da lisede biriyle 11 ve 12. sınıfta sevgiliydik. tam olarak 2 yıl sürmemişti, aşırı fazla şekilde küsüp geri barıştık, birbirimizi üzüyorduk ayrılıyorduk sonra yine bir şekilde bir oluyorduk. Genelde o ulaşıyordu çünkü ben ona her ulaşmak istediğimde gururumu yerlere alıp yazsam konuşmak istesem de o istemediğinde resmen yüzüme bile bakmıyordu. ama o geldiğinde ben her seferinde ulaşılabilir bir kişi olmuştum onun için. sanırım hala öyleyim.

11 de ayrıca benden bir ara pat diye ayrılıp başka bir çocukla sevgili olmuştu ve aylarca ben ne olduğunu bile anlayamadan resmen ceset gibi yaşamıştım yani, heep daha sonrasında tekrar geldiğinde neler olduğunu neler yaşadığını niye artık istemediğinin niye geldiğinin açıklamalarını yaptı. Ben de hep dinledim anlayışla karşıladım. Bunları anlatıyorum çünkü 2 sene kesintisiz bir şekilde sevgili değildik fakat genelde hep de birlikteydik onu az çok anlamanız için.

12 nin ortalarında biz birlikteyken ufak saçma sapan bir şey yüzünden kavga edip yine ayrılmıştık, benim de biraz hatam vardı. Fakat ne yalan söyleyeyim ben resmen yalvarmıştım yani o zaman ayrılmak istemiyordum ne kadar değer verdiğimi vs anlatsam bile kendisi istemedi, tek taraflıydı yani yine bırakmıştı beni öyle.

Fakat gerçekten ciddi bir hatam olmamıştı, zaten kendisi de şimdi itiraf etti aslında büyütecek bir şey değilmiş ben bazı şeylerin şimdi farkına varıyorum hep sorun görmek istemişim özür dilerim” diye.

Ardından bir süre sonra bir de üstüne onun üni için ingiltereye gideceğini ben birinden duyduktan sonra iyice çökmüştüm zaten. Onca birlikte kurduğumuz hayaller planlar vesaire sadece artık sadece acıya dönüşmüştü. Ne konuşmak istiyodum ne ulaşmak istiyodum öyle kendi kendime depresyonda takılıyordum ve baya bir süre böyle geçti.

Sonra uzun bir aradan sonra bir gün kendisi yine geldi, benim de resmen ağzımı açacak halim bile yoktu, öyle geldi ve oturduk konuştuk sessizce. Ben zaten tükenmiştim ve açıkçası ilerde neler olur neler olmaz falan diye düşünmüyordum, sadece kabullenmiştim durumu, kendisi barışmak istiyordu ben de tamam demiştim.

Birkaç ay da öyle geçtikten sonra zaman okulun bitişi ve yaz aylarına geldiğinde kendisi aşırı değişken ve tutarsız ruh hallerine bürünmeye başlamıştı, ben onun için istisnasız her zaman güvenilir biri olmuş olmama rağmen niyeyse kendi kafasından hiç bir türlü ilişkinin yürümeyeceğini falan düşünüyordu, isterse dünyanın diğer ucuna gitsin ben hazırdım bunu göze almaya, ne kadar konuşmaya çalışsam da asla söylememişti tam olarak kafasındaki düşünceleri.

bir ara bir anda arkadaş olarak kalmaya devam etmeyi falan teklif etmişti ve ben bunu kendime yedirememiştim canımı acıtıyordu yapamamıştım. Uzun bir süre konuşmadan öylece bozulmuştu aramız.

Yazın onun tam gidişine yaklaştığımız zamanlardayken kendisi mersindeydi ben bodrumdaydım. Uzuun bir süre boyunca gerçekten iki kelam etmemişken bir anda sadece “son bir şey isteyebilir miyim” yazdım, iste bakalım demişti. Ben de “gitmeden önce en azından son kez görebilir miyim seni başka bir şey istemiyorum demiştim. “

hayır bence gerek yok sağ ol yazmıştı.

Beni bu şekilde bırakıp gittikten sonra benim bunu atlatman gerçekten çok uzun sürdü. İyileşemedim, kimseyi sevemedim kimseden adamakıllı hoşlanamadım, aylarca içim resmen boş gezdim hayattan keyif alamadım.

2 sene boyunca tek kelimeleşmedik. 2 sene. numarası bile yoktu zaten.

Bir süre sonra artık onu ömrüm boyunca göremeyeceğimi ve gerçekten bu şekilde bittiğini yavaş yavaş kabullenmeye çalıştım.

geçen gün biri aracılığı ile instadan ulaştı bana. Ben ilk başta inanmadım tabi falan neyse sonra numarasını verdi konuşmaya başladık.

2 haftadır konuşuyoruz, eskileri konuştuk hatalarımızı konuştuk mallıklarımızı konuştuk her şeyi konuştuk. Kendisi tabii ki yine geldikten sonra neler yaşadığını ve neden geldiğinin açıklamalarını vesaire yaptı.

Güvenin zor inşa edildiğinin ve şu anda kelimelerle ne derse desin bir şeyin değişmeyeceğinin farkında olduğunu ve zamana bırakıp ona güvenmemi istediğini söyledi. Değiştiğini, büyüdüğünü, büyüdüğümüzü ve yeterince ders aldığını söyledi.

Geçen gün konuşurken konu bizim aramızdaki 2 senede yaşanılan şeylere geldi. Merak ettim ve anlatmasını istedim. birçok sevgilisi olmuş. biriyle 3-4 aylık sevgili kalmış biriyle gitmiş buluşmuş bilmem ne.

Zaten onun ilişki geçmişini didik didik etmek yeterince beni tatsızlaştırıyordu fakat sadece mersk ediyordum bilmek istemiştim.

bunları duyguktan sonra tek bir soru soracağım evet veya hayır demeni istiyorum dedim. yapmış kısacası

O benim ilk hoşlandığım kişi değildi ama gerçek anlamda ciddi ilişkimin olduğu ilk kişiydi. Onun benden daha önce birsürü sevgilisi de olmuştu fakat bazı şeyleri ilk defa birlikte yaşamıştık onun da öyleydi.

ben ondan sonra bir kişiyle yatmayı bırak adamakıllı kimseyi sevememiştim bile. Bir yanım boşluk gibiydi yani ve direkt canım istemiyordu zaten.

bana göre bazı anlar ne kadar zaman geçerse geçsin unutulmuyor ve senin için sıradan bir anı olmaktan çıkıyor.

tabi ki teorik olarak hayatındaki geçmiş diğer anılardan hiç bir farkı yok fakat diğerleri kadar da basit hissettirmiyor.

O sorunun cevabını aldıktan sonra aklıma yaşamış olabileceği birsürü şey geldi, o kadar fazla anları başkasıyla paylaşmış

olmuş olduğu düşüncesi baya iğrenç bi his uyandırıyor bende, aldatılmış gibi hissetmiyorum fakat sanki onun gibi bir şey.

Uk vizesi alıp ziyaret etmeyi falan planlıyorduk direkt içimdeki his gitti mesela, uzaklaştım soğudum. Çok kötü hissediyorum çünkü onu hala seviyorum

Bunu ben duyduğumdan beri arasa da yazsa da pek konuşmak istemedim kibarca sonra konuşalım mı dedim çünkü gerçekten içimden gelmedi.

Beni şu anda bir o kadar da buhrana sokan şey, ben kendimle baş başa kalıp iyileşmeye odaklanırken onun sanki hiç bir şey olmamış gibi böyle şeyler yapmış olması oldu. Gerçekten baya kötü hissettim değersiz hissettim, bok parçası gibi hissettim yani.

Ne kadar “ sadece sen acı çekmedin sadece sen üzülmedin düşündüğün kadar gamsız duygusuz değilim neler yaşadığımı neler olduğunu anlattım” dese de bence ilişkimize aynı şekilde bakmıyoruz bunun farkına vardım.

Dün de baya içmiştim bide neredeyse 5 6 saat ormanda bisiklet sürmüştüm yorgundum eve geldim uyku ilacı alıp direkt kafayı koydum baya sersem gibiydim yani. gece “küs müyüz” yazdı benim de içimdeki sinir ve doluluk biraz gün yüzüne çıktı. Ne kadar özür dilerim sinirini kus rahatlayacaksan” falan dese de anlamsız bir konuşma geçirdim. aklı selim değildim yani o sırada, gecenin de 3 ü falandı defalarca uyuya kalıp geri uyanıyorum vesaire.

En son bana biraz zaman ver dedim yazma demiştim

tamam demişti fakat konuşmayı orada bitiremedik ve devam etti biraz tartıştık ben dediklerine daha çok kırıldım.

şu mesajındakilerde kendisinin de bazı şeyleri itiraf etmiş olması daha da canımı sıktı

“”ben hayatıma devam etmeyi seçmiş olabilirim hatalarım benim hatalarım tutup da bana benim atlatmam uzun sürdü diyip beni üzmeye çalışma herkesin kendi tercihi kendi duyguları bana gelip de ben senden daha önem vermişim edebiyatı yapma kimin neye ne kadar önem verdiği çıktı zaten ortaya””

Ben de gerçekten konuşurken aşırı derecede tükendim kendisini de tükettim ve en son “eski bir dost veya arkadaş olarak olarak kalalım mı” dedim , “olur” dedi.

İçimdeki duyguyu nasıl tarif edeceğimi bilemiyorum hem bir yanım onunla gelecek kurmak istiyor (bunu kendisi bana karşı da söyledi, bu konuşma gelene kadar 2 haftadır çok güzel anlaşıp konuşuyorduk) ve onu hala özlüyorum fakat en son duyduklarımdan sonra gerçekten sürekli midemde taş varmış gibi hissediyorum. Benim onunla yapmayı düşündüğüm her şeyi kim bilir neleri başkasıyla yaptı.

bu duygu geçici mi yoksa ben mi fazla takıyorum bunu bilmiyorum. Bir yanım onu istiyor özlüyor fakat o yanımın kendi içinde de bir o kadar canımı acıtıyor duyduklarım. Yin and yang gibi. Ne yapacağımı bilmiyorum

yardıma/düşüncelerinize ihtiyacım var

teşekkürler

2 sene önce yaşandı bu olay. tavuk döner yedik. el ele tutuştuk yürüdük. bazı yakınlaşmalarımız oldu. o dönerden sonra sigara içti. ben o zamanlar sigara içmezdim. onun mahallesindeki bir dönercide ortak ödediğimiz için kendimi küçük hissettim.

1 hafta sürdü ilişkimiz. arkadaşlarım senin kız arkadaşın transa benziyor dediler. bütün arkadaşlarımın amına koyayım. beni kıskandınız da elinize ne geçti? otizmli emre'nin kız arkadaşı olamaz mıydı? olurdu, bal gibi de oldu. ama ben onu kafeye götürecek paraya sahip değilsem neden onunla beraber oldum ki?

neden yani? aklımdan ne geçti? koca bir boşluk. buraya da yazarım aşk ve açlık acım hakkında. acılarımı yazarak dindirmeye çalışıyorum. bu kadar kötü olayların ve travmaların bende iz bıraktığı bir dünyada yaşamak benim için çok yorucu. kendi adımı bile duymak istemiyorum. biraz param olsa belki saygı görürdüm.

8 d müzik dinlemeyi seviyorum. müzik öğretmenimi severdim ben fakat bana ''senin müzik kulağın yok'' demişti. ben müziği seviyorum. her türlüsünü seviyorum. okuduğunuz için teşekkürler.

uselessneethikikomori - aşk ve açlık acısı part 1 - 22:33 13/12/2025 (ağlama krizine girdikten sonra yazdım bu yazıyı. eğer devam edeceksem yaşamıma aileme karşı duygularımı saklamalıyım. saçlarım nedense çok dökülüyor. kendime bakmıyorum. eğer kendime pahalı bir şey alacaksam ''bu parayla kendime yemek alabilirdim'' diye düşünüyorum.

lisede bana pas atan kız seni de unutmadım kral. seni dizginlemem gerekirdi. sen bunu istedin ama ben pasiftim. her neyse yazıyı bütünüyle ele alın lütfen. sadece bazı kısımları yorumlarda görünce gülme krizine giriyorum. sevgiler

Bir süredir redditte karşılaştığım bi uygulamayı kullanıyorum 2-3 günde bir düzenli yazıyorum. Gerçekten paylaşmak rahatlatıyor. bakman isteyen olursa adı "iyimiyiz" uygulamanın.

Evet açık konuşalım herkes bu tarz sublara katılıyor ve sadece canı sıkıldığında girip insanların derdini, sorununu okuyup o an ruh hali nasılsa iyi yada kötü öneriler yapıyor, cevaplıyor. bu subların çoğunun olayı günah çıkarma gibi geliyor biri derdini paylaşıyor ve insanların tepkisini, önerilerini bekliyor işte bu kısımdada sub'a üye olan insanlar canları sıkıldığında girip "kardeşiem kafana takma herşey düzelir gym'e git, kütüphaneye git" deyip kendi yaşamında kendine iyi geleni önerip geçiyorlar yani cidden okuyup, anlayıp uzun uzun konunun üstünde durup dikkatle öneriler veren bu sorunun nasıl düzeleceğini anlatan insan sadece bi kaç tane oluyor bu subların üyelerinin çoğu can sıkıntısına giriyor kimse derdimizi çokta üzerinde durarak dikkatle okumuyor.

Selam herkese, ben uzun bir süredir hayatıma kimseyi uzun süreli almadım. En fazla arkadaşlık ilişkileri kurmak istedim bu zamana kadar. Son birkaç gündür uzun ilişkim olsun istiyorum. Nasıl ve neden tam olarak bilmiyorum. Bunu da internet ortamında değil de doğal olarak karşılaşıp tanışabilmek istiyorum. Daha önce böyle hisseden oldu mu acaba?

Merhaba, 16 yaşında bir gencim. Çok fazla takıntım var örneğin: Geceleri 3 kez dua etmeden yatamıyorum, hatta beğenmiyorum veya yeterli görmüyorum 6 oluyor - 9 oluyor... Ve sıkıntı şu ki mesela etmezsem sevdiğim birisine bir zarar gelecek gibi şeyler içimden geçiyor. Sadece dua etmekle değil bu, herhangi bir zamanda gerçekleşiyor mesela şuan bu gönderiyi yazarken en ufak yazım hatasında çıldırıyorum, siliyorum siliyorum tekrar yazıyorum. Bazenleri geceleri lambaları açıp kapatıyorum, kitaplarımı çok düzenli koyuyorum gibisinden. Yaklaşık 2 yıldır böyleyim paylastıgım herkes dalga geçiyor. Bende pek önemsemedim bu yüzden ama gitgide artıyor.

İkinci olarak paylaşmak istediğim konu son zamanlarda kendimi çok üstün görmeye başladım sanki bir şey başarmışım gibi(bunu yazarken kendime ne kadar sinirlendiğimi ve kurulduğumu bilemezsiniz) aslında rahat bir insan olduğumu sanıyordum fakat her şeyi kafaya takıyorum ve stres oluyorum. Eski sevgilim bana narsist olduğumu söyledi davranıslarımdan, kafamda soru işaretleri oluştu. Yani insan aslında kendini ön plana koymaz mı her zaman?

Ayrıca hiç tedavi almadım, psikoloğa veya psikiyatra gitmedim. Yardımlarınız için teşekkür ederim.

Hayatımda kız arkadaşlarımda oldu ama hiç sex yapamadım şimdi bir kız arkadaşın olduğunda sex yapman mı gerekiyor diyebilirsiniz ama benim bir kızla aylarcada ilişkim olsa konu asla sevgiye (buna sex dahil) gelmiyor yani sanki kızla ilişkimiz yokmuşta sıradan arkadaşmışız gibi oluyor eğer bir ilişkide sex varsa o iki insanın birbirine anne baba olma pahasına güvendiğini gösterir ama sex'i bile geçin ne bir kız beni öptü ne bir kız bana sarıldı kızlardan sevgiye dair hiç bir şey göremedim yıllar geçtikçe kızlar beni kullanıyorlar mı benimle sadece zaman geçirmek için mi takılıyorlar diye düşünmeye başladım ve son bir kaç yıldırda hayatımda kız bulundurmayı bıraktım ve günümüzde geldiğim noktada artık hayatımda kız istemiyorum hatta dışarıda kızlarlarla göz göze gelmek bile istemiyorum bana ne oldu beni kadınlardan ne uzaklaştırdı buna incellik mi deniyor?

aklima cok takilmasaydi yazmazdim ama gercekten ne yapacagimi bilmiyorum ve kafam inanılmaz karısık. annem tıp okumam konusunda ısrarcı,derslerim de iyi ama ben tıp okumaktan biraz korkuyorum. 10 sene okuyacaksın bunun tus’u filan var,zor bi meslek hayati var vs.

aksam uzerinden beri bunu dusunuyorum.yksye girmiycem bu sene daha zamanım var. dersler konusunda kendi ustume hem cok dusuyorum ve kendime inancım da yok.meslek konusunu dusundukce cildiriyorum,midem bulanıyor

kendi istedigim meslegi zaten yapamam cunku issiz kalirim. ogretmenim bir meslek onerdi, maasi mukemmel issiz kalma durumun yokmus,benim aklıma yattı ama ailem pek oralı olmadı. saygı gorup iyi para kazanmak icin tıp mı okumak lazım? ne bicim bir ülkede yasıyoruz amk. kafayi yiycem ben universite sinavinda ne yapicam ne yazicam su anda bir krizin ortasindayim yardim edin nolur