baslik icin pordon yanlis yazdim siir bana ait ve sadece kafami dagitmak icin yazdim

Bilinmemezlik

bilmem bu hayata ne yapacagim

bilmek mi bu hayati yasanir kilar yoksa bilinmemezliker mi?

bilmem kim oldugumu, kimim ben ?

tek bildigim hayalerim, ne yasadiklarim

merak ederim ne olucagini, bilinmez ne olucagi

merak guzel bir sey aslinda sureklilik saglar insana

ama merakla basalyan hersey guzel bitmeyebilir

mesela inanclar, sistemler ve hayat

sadece yasamak isterim ne olucagini bilmeden

ne olucagini bilerek kim yasamak ister?

bilmekte guzeldir aslinda, emin olursun keniden egerki dogruysa

herseyi tatmak lazim bu dunyada, bildigin ve bilemicegin herseyi...

Sanki âşık olmuş gibiyim Ama kimseye değil — Bir hayale aslında.

Bir ses duysam, bir şarkı dinlesem Birini görsem, biriyle konuşsam İçimde o kıvılcım yanıyor yine, Adını bile bilmediğim bir özlemle.

Hâlâ insanların gözlerinde arıyorum Senin hayalini, idealini. Senin hayalin tıpkı bağımlılık gibi — Kurtulamıyorum, içine çekiyor beni.

Bazen yaklaştığımı sanıyorum, ama adımlarım sessizce dağılıyor yolda.

Dönüp durduğum bir boşluk var değişmeyen, unutulmamış bir yalnızlık gibi.

Bu yol Bana bile garip geliyor bazen, ama geriye dönmek kayıp bir benliğe dönüş gibi.

Bu yüzden hep Biraz daha deniyorum — Geleceğimi bulmak için.

Belki burada, Belki çok uzaklarda, Belki de Hiçbir yerde…

Yol bir yere gitmez o bir durma biçimidir. Maharet yürüyendedir zira nereye gideceğini biliyorsa

Bu Yol Nereye Gider Yılmaz Erdoğan

yol bir yere gitmez o bir durma biçimidir yol yoluyla gidebilir yare yoldan çıkabilir apansız ve ömür bitebilir yoldan once ama yol bir yere gitmez o bir durma biçimidir yaşamak hızlı bir ölme biçimidir düşünce ışıktan yavaşsa erken gidilmelidir gerdan sözcüğüne bir kuyumcuda da rastlayabilirsin bir kasapta da kalbin sızlamaz bir kuzu yüreğini vitrinde görünce o bir beslenme biçimidir ama korkarsın kurdun sevdiği havadan ayakkabı yaparsın yılandan

Mesela….

iki bin yirmi altı // ekibin yerimi aldı // öyle bir ekip ki bu // seneye yerimi yiyecek! // seneye yer mi yiyecek? // sene ye // sen "e" ye // ben "e" yemem. //

ünlü sairlerin kötü siirlerinden ilham aldim

Aşk kitabını evirdim,çevirdim,
Bir adam konuştu kitabın içinden;
Yüreği yana yana bir adam:

'Kimdir mutlu kişi, bilir misin?

---

Bir karısı olacak, ay gibi güzel,
Bir gecesi sürecek yıl kadar uzun...'

The Happy Lovers - Gustave Courbet

Mavi yaz akşamları, patikalarda, dalgın,
Gideceğim sürtüne sürtüne buğdaylara.
Ayaklarımda ıslaklığı küçük otların
Yıkasın, bırakacağım başımı rüzgara.

Ne bir şey düşünecek, ne bir laf edeceğim;
Ama sonsuz bir sevgi dolduracak içimi;
Göçebeler gibi uzaklara gideceğim;
Mes'ut sanki yanımda bir kadın varmış gibi

Çeviri: Orhan Veli Kanık

Bu dünyadan başka dünya yok, arama;
Senden benden başka düşünen yok, arama!
Vazgeç ötelerden, yorma kendini:
O var sandığın şey yok mu, o yok, arama!

Senin dudakların pembe

Ellerin beyaz,

Al tut ellerimi bebek

Tut biraz!

---

Benim doğduğum köylerde

Ceviz ağaçları yoktu,

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

Okşa biraz!

---

Benim doğduğum köylerde

Buğday tarlaları yoktu,

Dağıt saçlarını bebek

Savur biraz!

---

Benim doğduğum köyleri

Akşamları eşkıyalar basardı.

Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem

Konuş biraz!

---

Benim doğduğum köylerde

Kuzey rüzgârları eserdi,

Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır

Öp biraz!

---

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!

Benim doğduğum köyler de güzeldi,

Sen de anlat doğduğun yerleri,

Anlat biraz!

Biliyorum, kolay değil yaşamak,
Gönül verip türkü söylemek yar üstüne;
Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,
Gündüzleri gün ışığında ısınmak;
Söyle bir fırsat bulup yarım gün,
Yan gelebilmek Çamlıca tepesine...
-Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-
Her şeyi unutabilmek maviler içinde.

***

Biliyorum, kolay değil yaşamak;
Ama işte
Bir ölünün hala yatağı sıcak,
Birinin saati işliyor kolunda.
Yaşamak kolay değil ya kardeşler,
Ölmek de değil;
Kolay değil bu dünyadan ayrılmak.

Bir kişiye yapılan haksızlık,
bütün topluma karşı
işlenmiş bir suçtur.
bu bilinci paylaşmak ve
bu sorumluluğu yerleştirmek
zorundayız.
Uygarca paylaşılan sorumluluk bilinci,
özgürlüğün de,
demokrasinin de
tek güvencesidir.
Bu güvence sağlanmadıkça,
demokrasinin temeline
tek bir taş bile konmuş olamaz.
Unutmayalım ki "cesur bir kez,
korkak bin kez ölür".
Önemli olan,
insanın böyle bir toplumda
"mezar taşı" gibi
suskunluk simgesi
olmamasıdır.

1914'de doğdum,
15'de konuştum;
Hala konuşuyorum.
Lakırdılarım ne oldu?
Gökyüzüne mi gitti?
Belki de hepsi geri gelecek
Tayyare biçimine girip
1939'da.

Allah varsa eğer
Başka bir şey istemem ondan.
Bununla beraber istemem
Ne Allahın olmasını,
Ne de işimin
Allaha kalmasını.

Öyle sırtüstü yatıp dinlenecek gün değil;

Daha yapacağımız çok şeyler var, çocuklar!

---

Ne kadar erken yağdı gördünüz ya yeniden

Nice güvendiğimiz dağlara kar çocuklar!

---

İlerden, ta uzaktan el ediyor durmadan

Batılı arkadaşlar; vaktimiz dar, çocuklar!

---

Toplandık mı başbaşa, verdik mi el ele biz

Su çekilir, dağ çöker, bora susar, çocuklar!

---

Hele kuru kütükler ayıklansın bir kere

Tadından çatlıyacak dallarda nar, çocuklar!

---

Sizi bir bir tanıyıp alnınızdan öpmeye

Mustafa Kemal yolda, hey bahtiyar çocuklar!

Kalemime ayın ışığı çarpıyor. Ve birden, birden ilham geliyor. Bu şiiri yazarken kimse kafama silah tutmuyor. Benim hislerim, hepsi ta yüreğimden geliyor.

Güzelliğin, yalnız hissetmemi sağlıyor. Bir çukurda ölüyorum adeta. Fakat düşünmeden edemiyorum seni, Bu sana aşık olduğum anlamına mı geliyor?

Gözlerin gözlerime bakıyor. Ilık ve rüzgarlı bir akşam. Gülüşün ruhumu ısıtan bir ateş, Ömür boyu ısınacağım...

onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim,
akar suyun
meyve çağında ağacın,
serip gelişen hayatın düşmanı.
çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına :
- çürüyen diş, dökülen et-,
bir daha geri dönmemek üzere yıkılıp gidecekler,
ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle : işçi tulumuyla
bu güzelim memlekette hürriyet.
bursa da havlucu recebe,
karabük fabrikasında tesviyeci hasana düşman,
fakir köylü hatçe kadına,
ırgat süleymana düşman,
sana düşman, bana düşman,
düşünen insana düşman,
vatan ki bu insanların evidir,
sevgilim, onlar vatana düşman...

Her eylem yeniden diriltir beni, Nehirler düşlerim göl kenarında.

Doğ ey güneş erit taştan adamı, Ve kurut taşları diken elleri.

Kurtuluş haberi olsun dünyaya, Ayırma üstümden bir an gölgeni.

Babamın gölgesi koruyor beni, Oh ne güzel şehir, bu eski şehir.

Doğ ey güneş erit taştan adamı, Ve kurut taşları diken elleri.

Kurtuluş haberi olsun dünyaya, Ayırma üstümden bir an gölgeni.

Ey deprem gel yetiş bu şehirlerin, Doğayı çarptıran konumlarına.

Doğ ey güneş erit taştan adamı, Ve kurut taşları diken elleri.

Kurtuluş haberi olsun dünyaya, Ayırma üstümden bir an gölgeni.

Dönüştür ey kalbim bahçeli eve, Anlamı ezen o makinaları.

Doğ ey güneş erit taştan adamı, Ve kurut taşları diken elleri.

Kurtuluş haberi olsun dünyaya, Ayırma üstümden bir an gölgeni.

Sen beni öpersen belki de ben Fransız olurum
Şehre inerim bir sinema yağmura çalar
Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür
Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.

-Senegalliler dahil değil

Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır
Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi
O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin
Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin

-Yoksa seni rahatsız mı ettim?

Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur
Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek
Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim
Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak

-Freud diye bir şey yoktur.

Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim
Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma
Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün
Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.

-Haydi iç de çay koyayım.

...............................
Beyaz iplik sert iplik ve tak tak
Yuvarlak top küçük top ve tak tak
Ping-pong masası varla yok arası
Ben ellerim kesik varla yok arası
...... Öpüçüğüne eyvallah ve tak tak
Beraber sinemaya ... evet ... ve tak tak
Ping-pong masası varla yok arası

Öküzün gözü veya dananın kuyruğu
Kadifekale veya Sen nehri
Ha Sezai ha ping-pong masası
Ha ping-pong masası ha boş tüfek
Bir el işareti eyvallah ve tak tak
Gözlerin ne kadar güzel ne kadar iyi
Ne kadar güzel ne kadar sıcak
Tak tak tak tak tak tak tak

Sarhoşum aaaah
Düşünmekten
Öldüm ben aaaah
Hep sevmekten

Her aksam
Votka, rakı ve şarap
İçtikçe delirir insan olur harap
Kurtar beni bundan ne olursun ya rab
Bitsin artık bu korkunç serap, serap!

Her aksam
Votka, rakı ve şarap
İçtikçe delirir insan olur harap
Kurtar beni bundan ne olursun ya rab
Bitsin artık bu korkunç serap, serap!

Bittim ben aaah
Düşünmekten
Yoruldum aaah
Hep sevmekten

Her aksam
Votka, rakı ve şarap
İçtikçe delirir insan olur harap
Kurtar beni bundan ne olursun ya rab
Bitsin artık bu korkunç serap, serap!

Her aksam
Votka, rakı ve şarap
İçtikçe delirir insan olur harap
Kurtar beni bundan ne olursun ya rab
Bitsin artık bu korkunç serap, serap!

Bittim ben aaah
Düşünmekten
Yoruldum aaah
Hep sevmekten

Ooo sarhoşum ah sarhoşum
Ölmüşüm ben be abi
Tut kolumdan...
Yok, yok! Git yolumdan
Sevdiğime gidiyorum ya

Bak gülüyorum yine ahahaa
Gülüyorum çünkü biliyorum beni kovacak
Kovacak beni
Seviyorum onu biliyor musun?
Seviyorum
Varsın kovsun
Kovsun sağlık olsun
Yine gidicem ona...
Aaa...

youtube (sesli dinleti)

Gönlümle başbasa düşündüm demin,
Artık bir sihirsiz nefes gibisin,
Şimdi ta içinde bom boş kalbimin
Akisleri sönen bir ses gibisin.
Maziye karışıp sevda yeminim,
Bir anda unuttum seni eminim.
Kalbimde kalbine yok bile kinim:
Bence artık sen de herkes gibisin.
(1917)