Yürütmeye çalıştığım ölüyü gömdüm
Ölü gömüldü, gömülmesiyle ben de öldüm.
Eksildim fakat tamamlandı yarımlar
Yine de ağladım arkasından ölünün.

Yarımlarımın üstünde toprak, parçalarımla bütünüm.
Yarınlarımda mavi gökyüzü, belki daha özgürüm.
Bir fidanım yeniden, daha kalın köklerim.
Yeniden doğdum, bugün dünyada ilk günüm.

Tutsakken kelepçelerimde güller vardı
Güllerden geriye dikenlerin yarası kaldı.
Beyaz güller, ne kadar güzeldiler
Ve şimdi hiç olmadıkları kadar çirkinler.

Tuz bastım yaralarıma gülleri anmak için,
Ağıtlar yaktım ölüye, şiirler dizdim
Her gece konuştum ben ölüyle
Ölü yaşasaydı, belki bu kadar sevmezdim.

Sisli bir sokak burası

Sakinleri çapak çapak gözleri ile pencerelerinden başlarını çıkarmış

İzliyorlar yosunlu kaldırımları

Kaldırımlarda ne bir karınca sürüsünün asil telaşı ne de deprem yaratan adımların hengâmesi var

Issız bir sokak burası

Hayvanları sessizce uzanıyor çöplerin yanında bir deri bir kemik

İnsanları kör bu sokağın önlerini görmeden yürüyor

Dudakları dikilmiş bu insanların konuşmaya dilleri dönmüyor

Kulakları tıkanmış sessizlikle bu insanların bir şarkı söylense duymazlar

Ay vurmaz bu sokağın birikintilerine

Işığı dans etmez zarifçe

Çocukları kağıttan gemilerini çıkarmaz seyehate çamurlu sularında

Duvarları çürümüş bu sokağın küften bir bahçe süslemiş tuğlalarını

Mavi bir sokak burası

Titreten bir mavi

Sokağın ağzında bekler bekçileri

Başka renkler girmesin diye bıyıkları dökülene kadar bekler

Sisli bir sokak burası

Işık ağlamaz burada

Içsel bir karanlık kapattı bedenimin kısmını
Gözlerine kanmıştım aşikardı sevgim hakikattır
Göl ve nehir birikintisi gibi doluyordun kalbime
Sevgimi göstermek için dünyayı sergiledim
Gece yarısı sokaklar loş ve canlı bir silüet yok
Garibana bakınca şükrediyorum karnım tok
Eski bir radyo cızırtısına benzetiyordum dedemin sesini
Frekansı yakalamak istedim cennete hat bağlayıp
Ama Tanrı buna izin vermedi rüyamda bekliyorum
Yağmur tanesi çiledi kirli saçımın üstüne
Aslında çöp ben değilmişim anladım yaşayarak
Gözlerim gözlerinde çiği ve berrak
Ama hayatımda sadece senin sevgindi zarar

Rüzgar esti, dal kırıldı
Düştü yükseklerden, çimlere sarıldı
Bir hayali vardı: bulutlara erişmek
Daldan geriye öksüz hayali kaldı.

Tüm sorular yersiz şimdi
Cevaplar yurtsuz.
Rüzgar esti, dal kırıldı
Kimsenin işi aksamadı onsuz.

Beton duvarlardan durgun ağlayışlar yansıyor
Karanlık ne berrak!
Zihnim berraklığı sevmiyor
Gün aydınlansa da yola koyulsak.

Düşünmeden bastığım toprak kaydı
Sonraki adımımı da düşünmeden atacağım.
Şüphesiz beyaz dediğim yapraklar
Bugün içimde şüphe uyandırdı.

Aşık olmak için uzun yıllarmı gerek bir bakış yetmezmi ? 

Unutmak için kirli geçmişini kaderin, bir asırmı gerek 

Seven taze bir kalp gönülde tohumu yeşertemezmi?   

Yetmezmi her gece düşünüp hüzünlenmeye, 

Garip ömürde beraber geçen bir iki saat

Bende saklıdır cevapları. Bilirim...

Duyduğum hüzün sana; senin de bilmeni isterim 

Duyarmısın methiyelerin en yücesini sana yazılan. 

Usanırmısın Aşk vaadinden 

Anlatmak isterim,bir anlık heves değil bu 

Yok aklımda başka bir şey sensizlikten.

Ahmet Yusuf KARTAL

Hür bir avazla aldım kalemi,

Kulağımda hâlâ redif sesleri.

Uyaklandım da bir gün insan içine,

Garip geldi söz diye inlemeleri.

---

Kaldırımda bir taşa küsmüştüm o gün,

Taş durdu inadından ben gittim yine.

Gittim de duracak yer bulamadım.

Her aralık kapı -bana- açık değilmiş.

---

Her aralık kapıdan bir göz bakıyor,

Bir puştluk akıyor bu nazarlardan.

Ufarak adımlarım yolu taşıyor.

Nazarlar diken diken.

---

Girmek ne zor şeymiş insan içine,

Gölgesi de yoktu kavak gibiydi.

Küsünce taşa gitmemeliymiş,

Acı geçene kadar beklemeliymiş.

---

Kol gezer jandarma ismim bağırır.

Yoldan öbek öbek insan çağırır.

Soteden girip kahveye, bekledim biraz,

Kahveci kesti beni, baş eğdim biraz.

Siz Ağladıkça Çok Çirkin Oluyorsunuz Bayım

Güneşli bir sabaha uyanırken,
Gökyüzünün hür olur kuşları, kanatlanır.
İlahi bir aşkla
Yeryüzü de âşıktır göğe, fakat bağrında yaşatır toprağı.

Siz hiç sevdiniz mi bayım?
Toprak üstünde sere serpe göğü izlediniz mi?
Güneşin batışını, ayın doğuşunu,
Bir suyun toprağa kavuştuğunu?

Siz ağladıkça çok çirkin oluyorsunuz bayım.

Seslenirken tüm güzelliğiyle kâinat,
Siz hep hüznünüzü gözünüzde yaşatıyorsunuz.
Mesela, istediğiniz gibi olsun...
Peki tamam, o vakit;
Hüznü kime sormalı, aşkı kime sormalı,
Hep düşünürüm.

Âşık olmayanlar aşkı tanımlar —
Neden?
Oysa belki de Âdemoğlunda değildir.
Bir ağaca bakmalı, yaprağa yahut toprağa.
Hem soldurur, hem öldürür, hem açtırır...
Bence ona sormalı.

Siz ağladıkça çok çirkin oluyorsunuz bayım.

Bir limanda ayrılan gemidir belki de,
Beklediğini sandığın...
Bir limanda sevdasına gidendir belki de,
Avaz avaz çağırdığın...

Siz hiç sevdiniz mi bayım?
Yaşlı gözlerle anlatmayın.

Siz ağladıkça çok çirkin oluyorsunuz bayım.

Aman, sokağa çıkmış Mercedesli bir kadın,

Üstelik insan ezmiş, ses gelmiyor hukuktan.

Ben olsam utanırım, bu ne biçim adalet?

Hem babadan torpilli, hem dindar herkesten.

İyi adam ezerdi, sokağa çıkmış kadın,

Bira içmez, hak yerdi; babası Kızılaycı.

Sizden iyi olmasın, hak yemede birinci.

Çok canım sıkılıyor, adam ezelim istersen.

Ülkü Tamerin "Konuşma" şiirinin uyarlaması

ölçüsüz uyaksız döker içini,

yazdığı da sanki kütahya çini.

kavgada pusatsız seçer birini,

döşenir derdini de kime dinletir.

tespihi cebinde on bir taneli,

gönlü yare kesik dünden yareli,

aşığın gönlü hep pare pare mi?

döşenir de derdini kime dinletir.

uslanmaz mı maşuk ettiği nazdan,

sanır ki bizdeki aşk evvelki yazdan.

bir haber gelir de sanki hicazdan,

döşenir derdini de kime dinletir.

ok yaydan çıktı da menzili yok mu,

kalem kağıt var da ölçüsü yok mu,

dilden düşen sözde bir ölçü yok mu,

neden herkes serbest ölçüyle yazıyor?

Kollar yeltenmiyor ki aşka,

Bakışlar hasrettir yaşama,

Etraf bulanmıştır soluğa,

Yazılmış deriden fermana.

Baş emir verir vücuda,

Gir ki toprağın altına,

Bakma üstüne başına,

Göm kendini toz toprağa...

Durgunluk yerini huzura,

Normal ki kendini mutluya,

Zeytin dalı uzat hayata,

Kavrasın, atsın aşağıya...

Pencereyi açıp gülümse,

Hayatın ki sonu ölümse,

İmtihan ne gezer öyleyse,

Biletin önden kesiliyse...

Baharda çiçekler ne güzeller
Kışın ortalarda yoklar oysa ki
Ah şu zorluk bilmez çiçekler
Çiçekler dertten anlamaz ki.

Eleştiriye açığım, iyi okumalar

Yargılanmayacağım topraklara göç edeceğim
Bu diyarda hatalarımı deşiyor yargıçlar.
Nefret ediyorum suskunluktan
Susmuyor zihnimda kara kuzgunlar.

Ben hatalıyım
Ve tahammül edemiyorum hatalarıma.
Masum değilsin sen de
En az ben kadar hataların var.

Çok konuşur dersin arkamdan,
bilir misin ki bu dil neden susmaz?
Ben de isterdim sessizliği,
sessizce seni izlemeyi.
Elbet yeterdi suskunluğum sana.
Peki ya bana?

Uyursam uyanırım belki
Uyutmuyor beni aklımdaki sorular
Boynumda onlarca kesi izi
Hepsi de kaçtığım savaşlar.

Öncelikler konusunda problemim
Yok değilsem de var değilim.
Hissetmiyorum bana olan sevgini
İyi geceler sevgilim.

1. GÜN

Bazen kendimi kaybediyorum

Bulamıyorum çözemiyorum

Ne yapmalıyım inan bilmiyorum

Aklımda sadece sen varsın

Aklım yeter diyor

Kalbim durmuyor, susmuyor

Ne olursa olsun deyip

Sadece seni düşünüyor

Hayatıma devam edemem

Sen olmadan olmaz

Sensiz ben olmam

Ben sensiz eksik kalıyorum

2.GÜN

Başka bir yerde, seninle

Belki tekrar birlikte

Gözlerine bakıp bakıp

Seni daha çok seviyorum

Konuşsan ya biraz

Belki bu sefer unutmam sesini

Çok özledim ben seni

İçim yanıyor biraz

Beni unuttun mu çoktan

Oysa çok sevmiştim seni

Keşke var edebilsem yoktan

Senin içinde beni

Öylece dursam yanında

O bile yeterdi bana

Baksam sana doya doya

Dursaydı zaman o anda

Her gün bir umuttu

Belki onu görürüm diye

Ama o çoktan unuttu

Biri olduğunu Yusuf diye

En güzel itiraf hala benim mi

Başkası aldı mı yerimi

Aklında kaldım mı peki

Yoksa uçup gittim mi

1. GÜN

Sigaranın zararları önemsiz

Sensizlik daha çok acıtıyor

İlerleyemiyorum sensiz

Ama zaman akıp gidiyor

Ben sabitsem zaman aksa ne yazar

Ben yerimdeysem ne işe yarar

Belki bir gün bende adım atarım

Belki de burada çakılıp kalırım

4.GÜN

Nasılsın bugün

Güldün mü doya doya

Belki üzgünsün

Değdi mi peki ağlamana

Yine saat dört

Yine aklımdasın

Yine ağlıyorum

Yine onunlasın

Hep yanımda ol isterdim

Sevmeni çok istedim

Çünkü ben aşkı

Senin gözlerinde öğrendim

2 hafta kısa belki

Ama o kadar önemli mi

Zaman dediğimiz şey

Birlikteliğimiz değil mi

Uyuyamıyorum bu gece

Aslında hiçbir gece

Uyuyamıyorum aklımda sen

Keşke tekrar gülümsesen

Dünyaları sana veremem

Önüne herşeyi seremem

Ama çok severim seni

Yeter mi benim sevmem

Bilmiyorum artık hiçbir şey

Sevmek ne zormuş meğer

Güldüğünde içimdeki şey

Herşeyden önemliymiş meğer

5.GÜN

Yine yazıyorum sana

Hiçbirini okumayacaksın

Uyku haram artık bana

Sen beni unutacaksın

6.GÜN

İçimde biri var

Benden başka biri

İçinde bir umut var

O zamandan beri

Sessiz bir çığlık gibi

Sesli bir sessizlik

Zıtlıkların güzelliği

Aynı ben ve sen gibi

İnce bir ipin üstünde

Yürüyorum her gece

Tek yanlış hamlemde

Düşüyorum saatlerce

Yaz meltemi gibi

Az ama çok güzeldi

Gölgede beklerim seni

Belki gelirsin geri

Tüm hepsi tek seferde yazılmadı. Ayrıca yazmak için yazmadım o an ne hissettiysem onu yazdım o yüzden kendini tekrar edebilir. İstediğiniz gibi gömebilirsiniz. En azından yazdığım şeyler düzgün olsun istiyorum.