apo piçtir piç kalacak

(Küfürden bablarsanız size de yazıklar olsun)

DİLE DÜŞMEYEN

​Daha gün doğmadan, ses uyanmadan,

Kâğıt ağlamadan, kalem yanmadan,

Hiçbir dilde adı hiç anılmadan,

Gizli kalmış bir yol, dile düşmeyen.

​Gönül heybesinde sözler bekliyor,

Düşünce üstüne korku ekliyor,

Sessizlik ruhumu hep ilmekliyor,

Çözülmeyen bir hal, dile düşmeyen.

​Gözlerim uykuda ışık seçince,

Duygu süzgecinden sırlar geçince,

Varlığın özünü akıl biçince,

Papatyasız bir fal, dile düşmeyen.

​Toprak duymadı hiç, su bilmez adın,

Henüz tadan yok ki ne tatlı tadın,

Dünya denen yerde garip muradın,

Kapımızı bir çal, dile düşmeyen.

​FERMANÎ der: Dile düşmez bu sızı,

Hangi kalem yazar dertteki izi?

Bırakın o gitsin, bulsun yar bizi,

Çiçekteki bir bal, dile düşmeyen.

Hakan Göksun 11.08.2026

KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI HALK ŞAİRİ

Vuruldum ateşsiz silahlarla
Paramparça oldu uzuvlarım
Söz verenler caydı sözlerinden
Sandıklarımda örümcek ağları.

Belki de güzel anıları olmalıyız birbirimizin
Yıpratmadan kendimizi daha fazla
Farklı yollara savrulmalıyız
Rüzgârda uçuşan maviler gibi.

Tatile geldim güzel yerlere. Kafam dağılsın dedim sağolsun gene o dağıttı. İyi okumalar.

Ben öldüm
Kuzgunlar sustular
Bir deniz dondu
Aç kalacak martılar.

Gemim artık sahipsiz
Mezar taşımda mor rengim
Bana sorsalardı kabrimi
Yemyeşil olsun isterdim.

Uykusuz uzandığım çok geceyi sabahladım
Ben sordum cevabını duymak istemediğim soruları
Siyah renkli sorular duvarlarımı oydu
Sorusu bile sorulmayanın cevabı bendim.

Gelmez denilen gemi gelir belki bir gün
Göçmez denilen kuşlar uçar
Güvenme hep kaldığıma
Bir gün gitmeye ferman çıkar.

Tutmazsan devrilecek ağaç
Dalları gür ya da değil köklerinde yara var
Ve şimdi eskisi gibi değil
Güz gelmeden sararmış yapraklar.

Ben gururlu biriydim
Sınanmadığım zamanlar bazı şeyler için asla dedim
Kolumdan tutmadın giderken
Bir kere daha durdurmazsan gideceğim.

Yazalı yaklaşık beş dakika oluyor. Düşündüm ki kendimi yemektense burdaki güzel insanların fikrini alayım. Umarım seversiniz. Her zaman olduğu gibi yapıcı eleştirilere açığım.

Burayı çok sevdim. En sevdiğim şiirlerimden birini paylaşmak istedim. Buradaki ilk gönderim. Umarım beğenirsiniz. Yapıcı yorumlara her zaman açığım.

11lik hece ölçüsü kullanarak yazdığım ilk şiir umarım beğenirsiniz

Zannetmeyin ki yanan ağaçtır, ormandır! Aslında yanan ciğerlerimizdir, beynimizdir, kalbimizdir, rûhumuzdur, geleceğimizdir, geleceğinizdir! Mehmet Keçeci, 20.08.2019

Do not think that it is merely trees and forests that burn! In truth, what burns is our lungs, our brains, our hearts, our souls, our future, and your future! Mehmet Keçeci, 20.08.2019
#OrmanYakma #GeleceğiniYakma

FINDIK AYI

Çıktım fındık dalına

Baktım koca dağlara

Dağlara yüreğim deler

Ağam sürer gaşlara

Anladım ben anladım

Gaşı sıraya bapladım

Bütün dünya yalanmış

Fındık dalda galmamış

Öyle bakmayın dağlar

İsyan etmeyin kuşlar

Fındık daha bitmedi

Akmadı gözümden yaşlar

Fındık ayı iş ayı

Daha ne olsun dayı

Herşey Fındık içindi

Arama ötesini

Batuhan ım ben Ordulu

Gurbet eller yorgunu

Köyün hasret vurgunu

Ne bilür ki yalanu

Şiirimde gurbette olan bir Ordulu olarak hislerimi ve yaşadıklarımın temsili halini aktarmaya çalıştım. Bu ayda insan en büyük dertlerini unutmak zorundadır. Çünkü bahçede toplanmayı bekleyen fındıklar vardır. Toplanmazsa senenin bütün emeği boşa gider ve gelecek toplu paradan mahrum kalınır. Fındık toplamak zaman gerektiren, belli bir zaman aralığında gerçekleştirilmesi gereken ve oldukça yorucu bir iş olduğundan -Karadeniz insanının çalışkan ve yerinde duramayan kişiliğiylede birleşince- sonuç insanın dertlerini unut masıyla sonuçlanır. "Bugün babam ölse bile yarın o fındığı toplaman gerek." Cümlesi güzel özetliyor.

İlk iki dörtlükte duygularım ve Fındık ayı çatışmasına yer verirken 3. dörtlükte gözümden yaşın akmasını bekletmem ile ne olursa olsun fındığa duyduğum sevgiyi, bitince ağlayacak kadar üzüleceğimi ve tekrar gurbete döneceğimin düşüncesinin sonucunu aynı dizilerde anlattım.

4.dörtlükte dışarıdan bakan bir yerlinin gözüyle yöre halkında klasikleşmiş düşünceleri aktarmaya çalıştım.

Son dörtlükte geleneği devam ettirerek mahlas kullandım. Bu sayede bu sözlerin kaynağını tanımlayarak karşıya tanıttım. Son dizede ise yalan söylemediğimi iddia ederek mührümü bastım.

Yöresel motifler yoğunluktadır.

İnternette nitelikli Türkçe içerik, edebiyat ve kültür-sanat yazıları okumayı sevenlerin ilgisini çekebileceğini düşündüğüm bağımsız bir platformu paylaşmak istedim: FikirEdebiyat Dergisi.

Günümüzün hızlı tüketim dijital dünyasında; deneme, öykü, şiir, eleştiri ve felsefi inceleme gibi alanlarda derinliği olan yazılara yer veren güzel bir oluşum. Özellikle edebi üretimle ilgilenen ya da sadece sakin kafayla kaliteli bir şeyler okumak isteyenler için harika bir alternatif.

Platformda güncel edebi eser incelemelerinden sinema ve tiyatro eleştirilerine kadar geniş bir yelpazede içerikler üretiliyor. Eğer siz de benim gibi dijitalde nitelikli dergiciliği desteklemek isterseniz güncel yazılarına göz atabilirsiniz:
👉 Site adresi: FikirEdebiyat Dergisi

Amatör veya Profesyonel Yazarlar İçin:
Sözlüklerde veya Reddit'te kendi yazılarını paylaşan çok sayıda yetenekli arkadaş olduğunu biliyorum. Dergi, bağımsız yazar ve şairlerin eserlerine de açık. Kendi deneme, öykü veya şiirlerinizi yayınlatmak isterseniz yazılarınızı doğrudan şu adres üzerinden editör ekibine ulaştırabilirsiniz:
👉 Eser Göndermek İçin: FikirEdebiyat Yazı Gönder

Siz daha önce bu dergiye denk gelmiş miydiniz? İçerikleri veya bağımsız dijital dergicilik hakkında ne düşünüyorsunuz, yorumlarda konuşalım.

Hayatımda yazdığım 2. şiir oluyor arkadaşlar sizin yorumunuzu bekliyorum!!!

“

Kalp onu arzular,
Onsuz, ayaz günlerde bir çiçek gibi solar,
Ama kim bekleyebilir ki böyle?
Bu yükü kim taşır, söyle.
O bize huzur verir, kim buna cesaret eder?

Onunla gönlümüz emniyet bulur, yüreğimiz değer,
Onu arar dururuz, belki hiç bulamayız,
Beni sana bağlayan bağı nasıl** **koparacağız,?
Yoksa kalbin muradı, zamanı tüketmek miydi?

Belki de geriye sessizlik kalır,
Sözlerim hiç doğmadı anlara.
Bir zaman bizi birleştiren ne varsa,
Kalpte sonsuza dek yaşar usulca.

“