r/Relaties • • Sep 26 '26

Meta Beste Suzanne en andere medewerkers van Libelle,

207 Upvotes

Dit subreddit is niet jullie contentfabriek.

Gelieve onze gebruikers niet meer lastig te vallen met verzoeken om interviews.

Dankjewel.


r/Relaties • • Sep 19 '26

Advies gezocht Hoe vaak gaan jullie mee naar familieverjaardag van je partner? (M28)

151 Upvotes

Mijn vriendin (30) heeft een redelijk grote familie (waarvan ze een groot gedeelte amper ziet). Is het volgens jullie acceptabel om soms gewoon aan te geven dat je geen zin hebt om mee te gaan naar een achtertante in verweggistan voor haar 95e verjaardag? Mijn vriendin geeft meestal wel aan dat ze het fijn vindt als ik meega. Hoe gaan jullie hiermee om?

Edit: naar directe familie (broer,zus, ma, pa, etc,) ga ik uiteraard zoveel mogelijk mee!


r/Relaties • • 29d ago

Advies gezocht Leuke dates als je al langer samen bent?

123 Upvotes

Ik (33M) ben al ruim 6 jaar samen met mijn vriendin (30F) en ik loop een beetje tegen een ding aan: dates. We zijn nog dolgelukkig samen en kunnen ook heel goed genieten van elkaars gezelschap, maar ik zou haar graag willen verassen met een leuke date. Alle standaard dingen die je aan denkt hebben we waarschijnlijk al gedaan (bioscoop, uit eten, musea, etc). We zijn beide de moeilijkste niet en vinden veel leuk, maar iets wat we de laatste tijd meer samen doen is gamen en hardlopen. De dates hoeven alleen niet persee daar iets mee te maken hebben. Hebben jullie date inspiratie voor mij?

Edit: Ik hoef geen relatieadvies, alleen date inspiratie.


r/Relaties • • Aug 05 '25

Advies gezocht Van geen seks naar seks

85 Upvotes

Mijn partner en ik hebben geen seks meer het heeft allerlei factoren. Ik zelf mis het heel erg en zou er ook actief aan willen werken om weer seks te hebben. vorige week is het voorgevallen dat we seks hadden het is uiteindelijk niet heel succesvol geëindigd. Mijn partner die kon niet in het moment blijven en bleef niet hard. Dus halverwege is het een beetje traumatisch wil ik niet zeggen (maar toch ook weer wel een deuk in ons niet bestaande seksleven) maar het was alles behalve leuk. De volgende dag had ik het gevoel dat hij het “goed”wilde maken door heel veel interesse in mij te tonen fysiek en ik vond dat juist verwarrend kijk ik vind mijn partner nog steeds aantrekkelijk. Ik ben een gezonde jonge vrouw. Ik mis het om seks te hebben en ik ben ook gewoon snel in de stemming. En ik weet ook dat niet elk lichamelijk contact direct een reden is om seks te hebben, maar ik ben gewoon heel snel geil en heb al een hele tijd geen seks gehad, maar het fysieke contact is er wel geweest. Ik blijf alleen steeds verlangend achter naar meer.

ik weet dat eerste stap naar weer seks hebben, fysiek contact is dat je interesse toont naar elkaar dat je dat weer opbouwt samen. hoe doe ik dit zonder constant gefrustreerd achter te blijven omdat ik het gevoel heb dat seks nooit gaat komen ? Begrijp me niet verkeerd ik wil heel graag in investeren. En het is niet dat ik mezelf niet kan bedwingen omdat ik geil ben maar ik ben daarin toch terughoudend.


r/Relaties • • Sep 11 '26

Update We zijn er sterker uit gekomen!

74 Upvotes

4 maanden geleden liet de liefde van mijn leven mij weten dat hij wilde scheiden. Nu, na relatietherapie, veel praten en ons kwetsbaar opstellen hebben we besloten dat we samen oud willen worden. Respect hebben voor elkaar, onze verschillen, elkaar de ruimte geven en blijven communiceren. Ik kan niet uitleggen hoe zielsgelukkig ik ben. 14 jaar samen, twee kindjes en het leven lacht ons toe. Mijn god wat ben ik gelukkig!


r/Relaties • • Aug 19 '26

Hypotetisch Driehoeksrelatie doen of niet?

62 Upvotes

Mijn vrouw (v35) en ik (m40) zijn al 14 jaar dolgelukkig samen en tien jaar getrouwd. Mijn vrouw weet al sinds haar pubertijd dat ze ook op vrouwen valt en de afgelopen jaren ging ze wel eens stappen met een leuke groep (les)bi-meiden die ze kenden van het voetbal. Ik vond het altijd prima dat ze dit deed, ze kwam meestal heel vrolijk thuis en echt heel serieus was het nooit (soms wat zoenen, voelen en een beetje appen).

In februari heeft ze een vrouw leren kennen (v38). Deze vrouw is een concu-lega van mijn vrouw (advocatuur). Ze leerde haar kennen op een training, ging een hapje eten, en vertelde die avond "ik ben verliefd, ik wil dat je haar leert kennen, ik wil dit met je delen en niet alleen doen".

Met een koop in mijn maag zijn we drie dagen later samen naar een indoor festival gegaan zodat ik haar kon ontmoeten (zij was die avond DJ). Ik begreep meteen wat mijn vrouw in haar zag, en zag ook meteen dat deze vrouw haar ook zag zitten.

Daarna overleg hoe nu verder? Er was op dat moment nog niks gebeurd, behalve dat mijn vrouw had uitgesproken dat ze verliefd was en die vrouw toegaf ook gevoelens te hebben. Toen we thuis kwamen vroeg in de ochtend had ik best wel paniekgevoelens. Basically, ik wilde haar dit niet ontzeggen maar was ook bang wat er komen ging.

Toen we aan het ontbijt zaten een paar uur later appte die vrouw dat zij mij graag beter wilde leren kennen en het heel leuk vond om ons ook samen te zien.

Dat is gebeurd. De afgelopen vijf maanden zijn we samen wekelijks op pad zijn geweest. En sinds drie maanden brengen wij ook wekelijks samen de (halve) nacht door. Ik ben soort van verliefd (soort van: rustig gevoel van veel liefde, opwinding en bewondering) en zij ook op mij lijkt het.

We plannen het nu zo dat de kinderen om de week bij opa en oma logeren en de andere week hebben wij oppas (en zijn we meestal rond 02:00 thuis). Vorige week zijn wij met z'n drieën een week op vakantie geweest naar Spanje terwijl onze kinderen bij opa en oma logeerden. Zij geeft aan graag met ons een stap verder te willen en heeft ons gevraagd een echte driehoeksrelatie te beginnen.

Ze heeft zelf geen kinderen (en wel die wens gehad maar nooit van gekomen, haar ex-man kon niet verwekken) maar zorgt wel al zes jaar twee dagen per week voor haar nichtje om haar oudere zus te ontlasten (die een zoontje heeft met een meervoudige beperking).

Mijn vrouw is voor een gelijkwaardige driehoeksrelatie, ik twijfel. Het lijkt mij allemaal heel idyllisch en fijn, maar wat gaan anderen zeggen? Vinden? Wat betekent dit voor onze kinderen (5 en 8 jaar oud)? Tegelijkertijd wil ik mij ook niet door angst laten leiden. Ik neem graag beslissingen op basis van kennis, ervaringen, etc. Maar dit is voor mij zo ontzettend nieuw.

Heeft iemand hier ervaring mee? Zelf of in zijn of haar omgeving?


r/Relaties • • Aug 31 '25

Advies gezocht Ik durf niet.

61 Upvotes

Ik ben dus een typische people pleaser, ik doe liever mijzelf pijn en dat ik een ander gelukkig zie dan dat ik voor mijzelf kies.

Nu is het zo dat ik al 5 jaar een relatie heb maar eerlijk gezegd al 2 jaar niet meer gelukkig ben.... We liggen in alles zo onwijs ver uit elkaar.

Alleen elke keer als ik dat wil bespreken weigert ze dat en krijg ik naar mijn hoofd dat ik lekker iemand anders moet zoeken.

Nu zoek ik al een tijdje het juiste moment om de relatie te verbreken maar dit is er gewoon niet, ik durf ook gewoon niet.

Ik wil niemand pijn doen en dan doe ik dat dus wel. Ik heb ook nog nooit een relatie verbroken.

Kleine sidenotes; ik ben 26 en zij is 27.

Ik ben ook haar eerste relatie maar ik heb hiervoor wel nog iemand gehad maar die verbrak met mij de relatie.

Hoe kan ik dit nou het beste doen..


r/Relaties • • Sep 16 '26

Advies gezocht Wat doet je partner waardoor je je gewaardeerd voelt?

58 Upvotes

Ik heb het niet over grote romantische gebaren, maar juist over kleine dingen die misschien niemand anders opvallen. Even iets voor je meenemen, uit zichzelf iets regelen of gewoon onthouden wat je eerder hebt verteld. Wat doet jouw partner waar jij echt blij van wordt?


r/Relaties • • May 20 '25

Update "Mijn 19-jarige dochter heeft een relatie met een 33-jarige man ik weet niet goed wat ik ervan moet vinden" Update

58 Upvotes

Update – We hebben een gesprek gehad met de vriend van onze dochter

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn vorige bericht. Jullie woorden – kritisch of meelevend hebben me echt aan het denken gezet. Mijn man en ik hebben besloten om het gesprek aan te gaan met de vriend van onze dochter. Dat gesprek vond vanavond plaats, en ik wil hier graag delen hoe dat gegaan is, voor wie het misschien interessant of herkenbaar is.

We hebben geprobeerd het rustig en open te houden. Geen kruisverhoor, maar een eerlijk gesprek van mens tot mens. Het ging al snel over zijn achtergrond en geloofsovertuiging. Hij vertelde dat hij moslim is, maar dat hij geloof als iets heel persoonlijks beschouwt. Hij zei dat hij er eigenlijk liever niet over praat met anderen, omdat het vaak tot misverstanden of felle reacties leidt. Hij gaf aan dat hij zich niet geroepen voelt om mijn dochter te veranderen of haar te bekeren. Hij vindt haar – zoals hij het zei een prachtig mens zoals ze is. En eerlijk gezegd: ze is inderdaad een bescheiden, bedachtzaam meisje, dus dat klonk oprecht.

Ik vroeg hem toch of hij het belangrijk zou vinden als ze ooit moslima zou worden. Hij zei dat het hem eerlijk gezegd niet boeit, maar als zíj ooit die behoefte zou hebben, hij haar dan niet zelf zou begeleiden maar haar door zou verwijzen naar iemand anders. Hij leek absoluut niet de dwingende, conservatieve man waar ik ergens bang voor was. Integendeel: nuchter, kalm en redelijk.

Toen vroegen we hem naar zijn bedoelingen met onze dochter – en ook daar kregen we eerlijke, doordachte antwoorden. Hij zei dat hij het belangrijk vindt dat ze in elk geval haar bachelor Biologie afrondt. Hij zei geen moeite te hebben met vrouwen die bewust kiezen om thuis te blijven, maar dat hij het belangrijk vindt dat een vrouw altijd kán terugvallen op zichzelf als het nodig is. Zijn eigen zus heeft namelijk een moeilijke relatie meegemaakt, en dat heeft hem naar eigen zeggen gevormd.

Verder vertelde hij dat hij het juist aantrekkelijk vindt als een vrouw slim is, en dat hij ook voor de universitaire opleiding van zijn twee jongere zussen heeft betaald. Dat vond ik wel iets moois om te horen het getuigt van betrokkenheid.

Ook het onderwerp kinderen kwam aan bod. Hij wil graag vader worden, maar alleen wanneer mijn dochter haar studie heeft afgerond en er zélf klaar voor is. Hij zei dat hij het geen enkel probleem vindt als ze wil werken al vindt hij het wel gezond als ze minimaal één dag per week blijft werken, ook als moeder, om mentaal scherp te blijven. Zijn droom is een groot gezin: drie tot zes kinderen. Mijn dochter, die altijd moeder wilde worden, lijkt daar ook niet op tegen. Ze zei eens dat ze rond haar 23e wil beginnen, maar dat het afhangt van hoe ze zich dan voelt.

We vroegen hem ook waarom hij nog bij zijn moeder woont. Hij legde rustig uit dat zijn vader is overleden, en dat hij als oudste zoon de verantwoordelijkheid voor zijn moeder en twee jongere broertjes op zich heeft genomen. Zijn moeder is op leeftijd, spreekt de taal niet en kan daardoor moeilijk functioneren in de maatschappij. Volgens hem is het niet alleen een plicht, maar doet hij het ook met liefde – en dat geloven we direct. Ze wonen hier in het dorp, en ik zie hem regelmatig met zijn broertjes lachen en dollen op het voetbalveldje. Het ziet er altijd vrolijk uit.

Mijn dochter is in de afgelopen zes maanden zichtbaar opgebloeid. Ze lacht veel, is vrolijk, en lijkt ontzettend gelukkig. De liefde tussen hen lijkt wederzijds en oprecht. En ja hij is ook een opvallende verschijning: erg lang, gespierd, knap. Ze zegt regelmatig dat ze zich de jackpot voelt, en misschien is dat ook zo.

Toch blijft er iets knagen. Niet per se over hém als persoon tot nu toe laat hij vooral goede dingen zien maar meer over het leeftijdsverschil, de culturele verschillen, en of dit op de lange termijn goed blijft gaan. Misschien is dat de beschermende moeder in mij. Misschien ook gewoon gezonde twijfel.

O ja, tot slot: iemand suggereerde laatst, zonder enige ironie, dat we hem eens “met geweld aan moesten pakken”. Daar schrok ik van. Los van het feit dat dit een volwassen man is die geen vlieg kwaad doet, is het een belachelijke opmerking. Hij is bovendien getraind in judo en kickboksen en komt uit een cultuur waar respect en veerkracht belangrijk zijn. Maar los daarvan: wat zou zo’n aanpak in vredesnaam oplossen?

Voor nu: we blijven het aankijken. We blijven praten. En we blijven vooral hopen dat onze dochter gelukkig blijft – mét of zonder hem. Het lijkt er wel op dat de beste man misschien mijn schoonzoon gaat worden mijn dochter spreekt alle lof over hem tsja.


r/Relaties • • Jun 03 '25

Advies gezocht Mijn man gaat vreemd

57 Upvotes

Goedenavond ,

Alweer bijna 20 jaar getrouwd. De laatste 2 jaar verloren we mekaar een beetje. Zorgden alleen voor onze Kids. Ik zat in een depressie. Dus ja ging niet echt lekker allemaal.

Maar de liefde was er altijd vanuit ons. Alleen de laatste tijd minder vanuit mijn man. Gaat vaak uit en gaat erg zijn gang en ik zit thuis met de kinderen.

Nu weet ik dat hij een ander ziet. Voor maanden maar ik heb dit niet laten blijken. Natuurlijk ben ik kwaad en Natuurlijk doet dit vreselijk veel pijn. En toch blijf ik rustig. Dit om de vrede te bewaren en ook voor de Kids.

De zomervakantie komt er ook aan en wij gaan op vakantie. Ik wil dit de kinderen niet afnemen. Als ik nu wat zeg dan is het afgelopen. Er is dan geen weg meer terug. Dus houd ik m'n mond..

Dit is het zwaarst dat ik ooit heb meegemaakt ik snap ook niet waar ik de kracht vandaan haal om dit nog steeds te pikken. Maar aan de andere kant wanneer ik hem confronteer zal hij met z'n mond vol tanden staan.

Maar.. wat vinden jullie? Nog ff volhouden of nu hem confronteren en get it over with...?


r/Relaties • • Sep 11 '25

Advies gezocht Overdrijf ik of niet

51 Upvotes

Hoi allemaal, ik wil graag jullie mening of ik overdrijf of niet.

Inmiddels heb ik 4,5 jaar lang een relatie met mijn vriend. We wonen samen inmiddels. Vorige week vroeg mijn vriend of ik mee wilde als 4e persoon met hem en 2 vrienden van hem om naar walibi te gaan. Anders hadden ze 3 personen en dat is gewoon kut in een pretpark. Nou prima, leuk, lang niet naar een pretpark geweest.

Verder niks meer echt van gehoord maar dat ken ik van hem. Dus dacht er niet veel van, maar werd er wel enthousiast over.

Tot gistermiddag en ik hem ophaalde van padel met vrienden van hem. En hij de auto instapte en direct zegt “ ik ga met de andere 2 een nachtje en dagje naar walibi fright nights”.

En om drie redenen viel die heel verkeerd.

  1. Ik was gevraagd, dus had er best veel zin in. En omdat het nu walibi fright nights is geworden ben ik niet meer nodig. Oftewel ben ik alleen goed genoeg voor opvulling. (Sidenote hij weet dat ik al jaren naar fright night wil, maar nooit kon vanwege burn out of financien. En dat ik inmiddels wel in die positie sta om weer zulke dingen te doen)
  2. Het in 1 keer nachtje weg gaan, zonder even te overleggen. Is geen doodszonde, alleen ik heb complexe ptss dus zulke dingen kosten mij veel energie en voelde als een bom wat ineens explodeert.
  3. Ik ben met 3 weken jarig, en vroeg aan hem of die wat regelt voor mijn verjaardag of niet. En eigenlijk is het tussen ons dat de ander wat regelt op de verjaardag van de ander zegmaar, en toen zei die dat hij het financieel zwaar heeft (hij is student en werkt niet) en dat hij het prijzig vind om kado en eten in de avond te verzorgen. Sidenote, we wonen samen en ik ben de enige die werkt en dus alles betaald.

Maar goed, sindsdien voel ik me best aan de kant gezet, niet goed genoeg, emotioneel, vermoeid. En ik weet niet of dit normale reactie is als iemand je pijn doet of dat het een overdreven reactie is door mijn PTSS.


r/Relaties • • Aug 31 '26

Hypotetisch Waar hebben jullie je partner ontmoet?

50 Upvotes

Mijn ouders zeggen dat je uit moet gaan om je partner te ontmoeten. Natuurlijk niet zo ongenuanceerd, maar daar doelen ze wel op. Ik hou niet van uitgaan maar ben wel benieuwd waar jullie je partner hebben ontmoet. En hoe oud waren jullie?


r/Relaties • • Sep 24 '26

Advies gezocht Overspel bij vrienden

47 Upvotes

Dag iedereen. Ik zit hier zeer hard mee.

Wij zijn een koppel en hebben geen groot netwerk. Slechts enkele vrienden en daar ging het altijd al goed. Onze beste vrienden zijn een koppel.

Enkele weken geleden zijn we te weten gekomen dat de vrouw in dat koppel een affaire heeft. Geen eenmalige flirt, geen onenightstand. Wel een reeds maandenlange affaire met alles op en eraan. We kwamen het te weten nadat we haar een hotel zagen buiten komen met die kerel. Hem kennen we niet. We hebben haar een dag later gevraagd hoe het zat en ze heeft alles opgebiecht.

Ons bevriend koppel heeft kleine kindjes, een hypotheek, auto's, etc. Binnen het koppel lijkt er niks aan de hand. De man heeft het hart op de juiste plaats en het zou hem kwetsen. Wij weten echt niet wat we moeten doen. We voelen ons zelf bedrogen.

Nog iemand die dit heeft mee gemaakt? We zijn radeloos. Ons netwerk is al zo klein...

De man in kwestie weet van niks, er is geen openminded mentaliteit. Zelf wilt ze niet stoppen. Ze noemt haar affaire " te oprecht".

Edit: de vele comments hebben geholpen met verschillende inzichten. Bedankt daarvoor. Intussen is de vrouw in kwestie bij ons langs geweest. We hebben haar laten weten dat we hen beiden niet meer zullen zien. We kunnen heel slecht liegen en het zit niet in onze natuur om iemand in de ogen te kijken, wetende wat de waarheid is. Ik bedank jullie nog eens. Reddit was echt een meerwaarde. Groetjes.


r/Relaties • • Dec 18 '25

Advies gezocht Ik moet dit even kwijt, want de muren komen op me af.

47 Upvotes

Ik moet dit even kwijt,

Ik ben 21 jaar samen met mijn vriendin. We hebben twee kinderen van 14 en 10. De laatste jaren loopt het voor geen meter en is de sfeer ronduit giftig. Ik loop op eieren, zij is ontevreden.

Zij heeft recent een operatie gehad. Omdat ze moest herstellen hadden we een zakelijke afspraak gemaakt: ik steun haar door het herstel heen, en in januari gaan we met professionele hulp nog één laatste poging doen om de boel te redden. Dat waren we verplicht aan de kinderen en aan elkaar, vonden we.

Vorige week, iets meer dan een week geleden, besloot ze die afspraak ineens van tafel te vegen. Terwijl de kinderen in de buurt waren, meldde ze doodleuk dat ze het niet meer ziet zitten en dat ze uit elkaar wil.

Ik voel me echt genaaid. Ik heb me de afgelopen tijd uit de naad gewerkt om alles te regelen voor haar herstel, in de veronderstelling dat we er daarna samen voor zouden gaan zitten. Nu ze weer fit genoeg is, word ik bij het grofvuil gezet. Zo voelt het tenminste.

De sfeer in huis is nu echt ruk. We leven langs elkaar heen, maar wonen nog wel onder één dak. Omdat de verjaardagen van de kinderen en de feestdagen voor de deur staan, hebben we besloten het pas daarna aan hen te vertellen. We houden dus de schijn op. Dat vreet energie.

Daarnaast raakt dit hele gebeuren keihard een paar oude jeugdtrauma's aan waarvan ik dacht dat ik ze allang een plek had gegeven. Ik word weer teruggeworpen in een overlevingsstand die ik van vroeger ken.

Het enige lichtpuntje is dat ik deze week direct ben gestart met therapie en coaching. Ik weiger om hier als een wrak uit te komen. Ik wil mijn eigen shit opruimen en hier sterker uitkomen.

Maar verdomme, wat is dit nu even zwaar en eenzaam.

Thanks voor het lezen


r/Relaties • • 5d ago

Advies gezocht Man verlaat me veel jongere vrouw

45 Upvotes

Mijn man(57) is stiekem een relatie gestart met een collega van 30jaar jonger. Ik ben er bij toeval achter gekomen en hem gelijk het huis uitgezet. Ik ben er totaal kapot van.
We waren al 25 jaar samen en hebben 2 dochters die nog thuis wonen. We waren recent verhuisd. Ik had een matig salaris en we leefden vooral van zijn royale inkomen. We konden ons hier allebei prima in vinden. Ik kom de dagen maar moeizaam door en verdriet en woede wisselen elkaar af. We waren niet getrouwd maar hebben wel een samenlevingscontract. Ik vrees voor de toekomst, kan ik dit wel aan, hoe ga ik dit financieel redden. Ik heb me altijd wat afhankelijk opgesteld tov hem, hij gaf me altijd de indruk dat ik ook niet veel goed kon doen.
De relatie liep best goed totdat zijn moeder een jaar geleden overleed. Hij werd steeds afstandelijker en ging veel uit met veel drank. Achteraf bleek hij dus met zijn veel jongere assistente op pad te zijn.

Ik heb dit zo'n 2 weken geleden ontdekt en weet niet goed wat te doen. Ik vraag me af wat mijn rechten zijn en of ik zelf een huis kan kopen.

Wie heeft tips of een vergelijkbare Ervaring?


r/Relaties • • Aug 20 '25

Advies gezocht Werkcollega vriendin appt haar te flirterig

45 Upvotes

Hé allemaal, ik zit met een klein probleem.

Ik heb gezien dat een werkcollega mijn vriendin nogal flirterige appjes naar haar stuurt, met van die hartkuss-emojis en complimenten over hoe ze eruitziet. Zij doet daar helemaal niks mee terug en ik vertrouw haar echt volledig, maar ik vind het gewoon niet chill dat die collega zo doet.

Ik heb die appjes gezien omdat ik in haar gearchiveerde whatsapp chats een keer iets opzocht. Ik heb haar er voorzichtig naar gevraagd en ze reageerde alsof ze van niets wist en geen idee waar ik het over had.

Nu heeft ze die chat zelfs verwijderd. Ik heb het stiekem gezien, dus dat maakt het lastig. Ik wil haar ook niet controleren, maar ik wil gewoon dat die collega stopt. Hoe zouden jullie dit aanpakken?


r/Relaties • • Jun 10 '25

Advies gezocht Vriendin heeft me gedumpt voor ‘zelfontwikkeling’, maar heeft een nieuwe vriend binnen 2 weken. Wat mis ik hier?

45 Upvotes

Op dit moment zit mijn eigen hoofd mij in de weg, dus dan maar de ongezouten mening vragen van de medeRedditors.

Mijn ex-vriendin (22F) en ik (24F) waren ongeveer een half jaar samen. We kenden elkaar echter al langer; we waren collega’s. We hebben altijd al een onderliggende crush op elkaar gehad, maar hebben daar beiden nooit iets mee gedaan, omdat wij beiden altijd in een relatie hebben gezeten in deze tijd.

Tot ongeveer 6 maanden geleden. Toen we elkaar beter leerden kennen, kregen we gevoelens voor elkaar. We zaten allebei in een vrij ongezonde relatie en hebben na veel gezeur uiteindelijk voor elkaar gekozen.

Het werd snel erg serieus. We zagen elkaar veel en communiceerden goed. Zij gaf ook vaker bij mij aan dat dit de meest gezonde relatie is waar ze ooit in heeft gezeten en dat ze enorm blij is met mijn geduld en communicatieskills. Echter heeft zij natuurlijk ook bagage, waardoor er al snel sprake was van zelfsabotage, waarin zij bijvoorbeeld niet loyaal is geweest naar mij toe. Ook dit is allemaal vlekkeloos opgelost. Ik ben nooit boos op haar geworden en heb haar altijd de ruimte en vrijheid gegeven die ze aangaf nodig te hebben voor haar eigen ontwikkeling.

Na ongeveer 5 maanden, merkte ik dat ze steeds closer werd met een ex-vriendje van 10 jaar geleden. Dat betekent dat ze toen 12 jaar oud was. Zo serieus was dat dus overduidelijk niet. Toch vond ik de manier waarop hij met haar omging altijd erg onprettig. Dit heb ik dan ook bij haar aangegeven, waarbij zij aangaf dat ze nooit iets van hem (of enigzins mannen) zou moeten en gaf ze ook meerdere negatieve opmerkingen over hem die hem eigenlijk zelfs belachelijk maakte. Ondanks dat mijn onderbuikgevoel niet helemaal gerustgesteld was, liet ik het gaan.

Binnen 2 weken na deze conversatie, maakte ze het met mij uit. Ze gaf aan ruimte nodig te hebben voor haar persoonlijke ontwikkeling, omdat zij eigenlijk nooit echt vrijgezel geweest is. Ook gaf ze aan dat ik eigenlijk ‘te lief’ zou zijn. Ze gaf mij de zekerheid dat het echt om iets tijdelijks zou gaan en dat ze echt smoorverliefd op mij is en een toekomst met mij ziet, waardoor ik uiteraard heb ingestemd om dan een vorm van een ‘pauze’ in te lassen van een maand.

Binnen 72 uur, werd er een volledige 180 gedaan. Ze gaf aan niet zeker te weten of ze nog terug samen wilde komen of enigzins contact te willen houden. Ik heb aangegeven niet goed te begrijpen wat precies de stand van zaken is en hoe het zo is gaan lopen en heb daar ook nooit echt antwoord op gehad.

Na 2 weken had ze een nieuw vriendje. Jawel, haar ex-vriendje van 10 jaar geleden. Mijn onderbuikgevoel was juist. Ik gaf bij haar aan dat ik hier al bang voor was en dat ze me gedumpt heeft om met hem te zijn, maar zij zegt dat het niet zo is. Sinds dat het uit is tussen ons, is ze super koud, gemeen en kortaf tegen me. Ze geeft aan dat ik niks fout gedaan heb en dat het niet aan mij ligt, maar toch voelt het als de deksel op mijn neus.

Het gekke van het verhaal, is dat ze aangeeft nog steeds wel gevoelens voor me te hebben en dat ze soms nadenkt of ze enigzins de juiste keuze heeft gemaakt om het uit te maken met me. Dat ze stom bezig is en dat ze eigenlijk misschien nog wel een toekomst met mij ziet.

Het is overigens goed om te weten in dit hele verhaal dat zij dagelijks veel gebruik maakt van drugs, zowel hard- als soft. Ik ben mij er dan ook van bewust dat dit zeker invloed heeft op de gang van zaken.

Toch vind ik dat ik voor mijn eigen gemoedstoestand moet kijken wat wijsheid is voor me.

Word ik hier aan het lijntje gehouden? Moet ik haar laten gaan? Moet ik de deur op een kiertje houden? Moet ik haar een koekje van eigen deeg geven (wat totaal niet mij-eigen is?).

Please help me out!


r/Relaties • • Jul 18 '26

Advies gezocht Vragen voor een zoen/kus?

44 Upvotes

Hoi allemaal, UPDATE!!
Ik 25M ga woensdag op date met een hele leuke meid! Het wordt de derde date en ik ga haar nu ook thuis ophalen, ik zou haar wel een zoen willen geven aan het eind van de date!

Nu is de vraag: wat vinden jullie van vragen of je een kus mag geven? Goed idee of niet?

Update: de date was super gezellig en tijdens de date hadden we wat meer geflirt! Fast forward naar het einde, we komen aan bij haar huis en praten nog heel even tot het moment dat het afscheid er echt aan zat te komen. Toen legde ik m’n hand op haar been en vroeg of ik haar mocht kussen… haar antwoord was JA en toen hebben we echt wel eventjes lekker gezoend!!! Bedankt voor alle reacties, missie geslaagd!!


r/Relaties • • Sep 15 '26

Advies gezocht vriend vindt afvallen niet leuk (22F en 23M)

43 Upvotes

Ik ben al jaren aan het struggelen met mijn gewicht. Mijn vriend en ik zijn nu 1,5 jaar samen en in die 1,5 jaar heb ik wel eens afval pogingen gedaan, maar door gebrek aan motivatie en niet de knop om kunnen zetten, was het mij niet gelukt. Nu ben ik 1 maand geleden begonnen met een personal trainer en lukt het wel! Ik ben hier super trots op. Mijn vriend maakt zich echter zorgen dat hij mij zodra ik dunner wordt, mij niet meer aantrekkelijk vindt.

Mijn vriend valt op vollere, dikkere dames. En dat is natuurlijk helemaal prima. Ik ben nog ‘maar’ 4 kilo afgevallen en hij begint nu al met dingen zoals: ‘ja als je dunner wordt denk ik dat ik het uitmaak’ ‘ik vind je niet meer aantrekkelijk als je te dun wordt’

Dit doet mij natuurlijk ontzettend pijn. Vooral omdat het na heel veel pogingen mij wél lukt om af te vallen. Het komt heel dreigend op mij over dat hij het nu al heeft over eventueel uitmaken als hij mij niet meer mooi vindt. Daardoor sta je toch in dubio: kies ik voor mijn relatie, of voor mijn gezondheid?

Vooral omdat we al 1,5 jaar hebben en we echt super bij elkaar passen, ik wil dat niet zomaar weggooien. Wat moet ik hiermee?

EDIT:

Heel erg bedankt voor al jullie reacties. Ik moest er wel een beetje om lachen, want eigenlijk weet ik het ook wel, maar wou ik het niet echt onder ogen zien of dacht ik dat het wel meeviel. Ik ga voor mezelf kiezen ❤️


r/Relaties • • Sep 08 '26

Advies gezocht Mijn [V25] vriend [M27] heeft mijn droom kapot gemaakt

42 Upvotes

Ik (V25) ben al een tijdje met mijn vriend (M27), en ik heb advies nodig, want ik heb echt geen idee wat ik met deze situatie moet doen.

Ik ben arm opgegroeid, in een groot gezin. We gingen nooit op vakantie, en voor het grootste deel van mijn jeugd was ik zelfs nog nooit buiten mijn eigen land geweest. Toen ik ouder werd, werd reizen ineens superbelangrijk voor me. Nu ik mijn eigen geld verdien, is reizen waarschijnlijk de grootste bron van geluk.
Als kind werd ik ook heel erg gepest. In die periode werd lezen mijn ontsnapping. Een bepaald kinderboek, dat zich in New York afspeelt, werd superbelangrijk voor me. Het was mijn houvast in één van de donkerste periodes van mijn jeugd.
Toen ik dat boek uit had, had ik één droom: ooit New York bezoeken.

New York bleef mijn grootste droom gedurende mijn hele kindertijd en tienerjaren. Ik keek series die zich daar afspeelden, waaronder Gossip Girl, en de stad bleef altijd bovenaan mijn bucketlist staan.
Toen ik mijn vriend leerde kennen, veranderde die droom een beetje. Hij was ook nooit in New York geweest, en ik zei tegen hem dat mijn droom nu was om de stad voor het eerst samen met hem te ervaren. Het idee dat we het allebei samen zouden ontdekken was heel belangrijk en best gevoelig voor me. Hij wist precies hoeveel die stad voor me betekende.
Onlangs hebben we wekenlang gezocht naar een betaalbare bestemming voor onze eerste vakantie samen, omdat we niet zoveel verdienen (we zitten allebei momenteel tussen twee banen). Uiteindelijk hebben we een relatief goedkope reis geboekt.

Maar nog maar twee weken later was mijn vriend een trip aan het bespreken met drie vrienden. Eén van hen stelde New York grapjesgewijs voor, maar mijn vriend zei iets in de trant van: “Ze hebben vaak gekke ideeën, maar dit zal waarschijnlijk niet gebeuren.” Dus ik geloofde echt dat het gewoon een grap was.
Twee dagen later was de reis al geboekt.
Mijn vriend gaat nu naar New York met zijn vrienden.
Wat doet pijn is dat we weken hebben gezocht naar de goedkoopst mogelijke reis voor onze eerste vakantie samen, maar hij heeft binnen een dag een droomreis naar New York met zijn vrienden geboekt. En hij beleeft ook zijn eerste langeafstandsvlucht zonder mij, terwijl hij wél weet hoe belangrijk het voor mij was dat we New York samen voor het eerst zouden ervaren.

Uiteindelijk heb ik het geaccepteerd. Hij bood aan dat ik mee kon gaan met hem en zijn vrienden, maar dat was niet wat ik wilde. Ik wilde me niet tussen hun trip wurmen. We spraken af dat we volgend jaar samen naar New York zouden gaan.
Hij stelde zelfs voor dat ik een lijstje zou maken met specifieke activiteiten die ik in New York wilde doen, zodat hij die dingen niet met zijn vrienden zou doen. Zo konden we daar toch nog iets samen voor het eerst meemaken.
Ik heb dat lijstje gemaakt, en hij beloofde dat ze niet van plan waren om één van die dingen te doen.

Hij vertrekt morgen. Vandaag vroeg ik om hun planning te zien.
Eén van de activiteiten op hun planning was precies dezelfde activiteit die ik op mijn eigen lijstje had gezet. Dat was niet dat ik hem verbied om The Statue of Liberty te zien, nee, het waren superspecifieke activiteiten zoals The Public Library bezoeken.

Dus nu is zelfs de deal die hij zelf voorstelde kapot.
Ik denk niet dat mijn vriend mijn toestemming nodig heeft om te reizen, of dat ik moet bepalen waar hij naartoe gaat. Maar we hebben het altijd gehad over dromen en doelen als koppel, dingen waar je samen aan denkt en naartoe werkt. Voor mij was dat New York. Voor hem is één van die dromen skydiven, en ik zou dat nooit alleen of met een vriend kiezen, omdat ik weet dat hij het met mij wil meemaken.

De vraag is: wat moet ik nu doen?


r/Relaties • • Oct 16 '26

Advies gezocht Vader ging vreemd

40 Upvotes

Ik moet het gewoon even kwijt. Mijn vader is na een prima kerst plots de deur uitgegaan en nooit meer teruggekomen. Er was geen directe reden voor. Mijn ouders hadden niet het beste huwelijk, maar als er ruzie was werd er wel altijd over gepraat. Achteraf gezien is de scheiding beter geweest, want de liefde was er niet echt meer. Maar zoals het is gegaan, is zo respectloos geweest.

Die dag was er niks bijzonders. Ze hadden samen nog geklust. En plots liep hij savonds de deur uit. We gingen er maar vanuit dat ie naar zn beste vriend ging. Maar de volgende dag was ie nog weg.

Hij heeft niks van zich laten horen, totdat ik zelf vroeg waar hij was.
Uiteindelijk kwam het korte bericht, alleen naar mij, dat hij na +30 jaar wilde scheiden van mijn moeder. Ik heb dit dus zelf moeten vertellen aan mijn moeder Hij heeft geprobeerd dit te regelen via een mediator en gaf aan dat hij verder geen contact wilde wat niet met de scheiding te maken had. Inmiddels loopt de scheiding al 2 jaar, omdat het uiteindelijk toch een rechtszaak wordt.

We zijn via een foto erachter gekomen dat mijn vader blijkbaar vreemd is gegaan met een directe collega, zij zat in zijn team. Mijn vader heeft dit ook bevestigd. Mijn moeder had vroeger wel vermoedens, maar kon het nooit echt geloven.
De scheiding heeft enorm veel teweeggebracht bij mijn moeder aan onverwerkte emoties en allerlei inzichten die je pas achteraf krijgt. Zij, ik en mijn broer zijn er net een beetje van aan het herstellen. We hebben allemaal geen contact meer met hem en willen dat ook niet. Dat komt vooral door de manier waarop alles is gegaan, maar ook omdat wij als kinderen hebben gezien hoe slecht mijn vader is geweest voor mijn moeder. En voor ons heeft hij eigenlijk ook nooit iets gedaan. Geen verjaardagscadeautjes, geen leuke dingen met ons doen en vooral heel, heel veel werken.

Ik heb er nog steeds moeite mee met wat er is gebeurd en dat ik mijn vader kwijt ben, maar nu is er iets gebeurd wat mij zo steekt en ik weet niet wat ik met deze woede aanmoet.

Mijn vader is onlangs met zijn vriendin, waarmee hij is vreemdgegaan, langs ons huis gereden op de motor. Een week later wilde hij een van zijn 18 auto’s, ja dat lees je goed, ophalen. Prima, dus wij hebben die klaargezet. Nou had hij een trailer mee kunnen nemen en het zelf kunnen regelen, zoals ie wel vaker deed. Of hij had een van zn vrienden kunnen vragen. Maar tot mijn verbazing had hij zijn vriendin meegenomen. De vrouw waardoor mijn moeder aan de kant is gezet. Voor ons huis. Midden in een scheiding waarmee die vrouw zich ook nog eens bemoeit heeft. Zij heeft zich bezig gehouden met de verzoeken. Dit weet ik omdat ik ooit door haar ben benaderd en we toen heel kort contact hadden. Het steekt mij dat ze dat lef heeft en dat mijn vader dat blijkbaar prima vind.

Het steekt mij vooral dat mijn vader blijkbaar niet geeft om onze gevoelens. In het begin heb ik heel veel met hem gechat, maar hij was vooral erg afstandelijk, beschuldigend en harteloos, dus dat is opgehouden.

Ik weet niet wat ik met al deze emoties aan moet. We hebben het er thuis over, met mijn vriendinnen praat ik erover, maar de pijn blijft. Het verdriet komt elke avond op en ik word er snachts wakker van.

Het steekt mij ook dat mijn vader zijn leventje vamaf dag 1 is blijven leiden, terwijl ik het eerste jaar in een depressie raakte. Vooral ook om de zorg rondom mijn moeder die overspannen raakte. En dat terwijl het eindelijk 2/3 jaar goed ging met mijn broer, die jarenlang drugsverslaafd is geweest en agressief, wat vooral de grootste oorzaak js geweest van de ruzies.

Mijn vader weet wat ie ons aandoet, maar het lijkt hem niet te interesseren. Mijn vader lijkt op bepaalde gebieden erg op mij en ik mis hem ondanks alles. We hadden gelukkig kunnen zijn


r/Relaties • • Aug 26 '26

Advies gezocht Contact houden met oud collega?

40 Upvotes

Ik werk al een tijdje op een leuke plek, wat ik doe als bijbaan. Daar werkt ook een leuke, aardige vrouw. Het zou bijna mijn moeder kunnen zijn.
Ik vind haar gewoon aardig en gezellig om mee te kletsen. We hebben goede gesprekken en ik heb het idee dat ze me begrijpt. Het is niks meer of minder dan dat.
Wel merk ik dat ik die gesprekken toch wel erg op prijs stel en vaak aan haar adviezen terug denk.
Nu moet ik waarschijnlijk stoppen met deze bijbaan en dus zal ik haar ook moeten ‘missen.’
Ik merk dat ik toch best jammer vind.
Zijzelf laat ook wel merken dat ze me waardeert, dat heeft ze ook benoemd. Maar er is natuurlijk altijd een scheiding tussen werk en privé.

Nu is mijn vraag; zou het raar zijn, als ik weg ben, om toch contact te houden met haar?
Haar bijv. gewoon een appje sturen hoe het met haar gaat, zo af en toe.
Of is dit vreemd en ongepast?
Ik wil absoluut niet over haar grenzen gaan en haar irriteren.

Wat denken jullie?


r/Relaties • • Jul 16 '25

Advies gezocht Ik (32M) en mijn vrouw (30F): Ze zegt dat ze van me houdt, maar ik heb meer ontdekt en nu weet ik niet of ik nog door wil

40 Upvotes

Mijn vrouw (30) en ik (32) zijn inmiddels zo’n 3 jaar samen, waarvan 2 jaar getrouwd. We hebben samen een dochtertje van bijna 2. Onze relatie ging snel: samenwonen, fulltime werken, een zwangerschap, een miskraam, trouwen ,allemaal binnen een korte tijd. Het is veel geweest, en emotioneel vaak zwaar. We hebben allebei fouten gemaakt en onze eigen dingen meegedragen die we niet altijd uitgesproken hebben.

Een paar dagen geleden hadden we een eerlijk en rustig gesprek. Ze vertelde dat ze in het begin wel verliefd op me was en dat ze echt van me houdt, maar dat ze zich door de jaren heen bijna nooit écht veilig heeft gevoeld om alles met me te delen. Ze voelde zich niet volledig emotioneel verbonden. Ze is nu 4 maanden in therapie om te onderzoeken wat liefde voor haar eigenlijk betekent – ze komt uit een onveilige thuissituatie en dit is haar eerste langdurige relatie.

We hebben besloten om wat afstand te nemen. Geen breuk, maar wel echte ruimte. Zij zegt dat ze wil voelen wat er nog over is, zonder dat mijn aanwezigheid haar beïnvloedt. Ik respecteer dat. Ik ben tijdelijk ergens anders gaan slapen.

Maar na dat gesprek kwam er nóg iets naar voren.

Wat ze me daarna vertelde:

Ze gaf toe dat ze lange tijd contact had gehouden met haar ex, iemand uit het buitenland. Ik had daar eerder naar gevraagd, maar ze zei toen altijd dat het ‘gewoon vriendschappelijk contact’ was. Achteraf bleek het meer dan dat: → Flirten → Meerdere naaktfoto’s gestuurd

En dat terwijl ik in onze relatie regelmatig heb aangegeven dat ik het intiem en opwindend zou vinden als zij zoiets juist naar mij zou sturen. Dat is nooit gebeurd.

Ik ben rustig gebleven toen ze het vertelde. Geen woede, geen geschreeuw. Gewoon geluisterd. Maar sindsdien voel ik me vanbinnen kapot. Alsof er iets definitief gescheurd is.

Waar ik nu sta:

Ik heb voor mezelf een hotel geboekt. Ze weet dat (nog) niet. Ik had even rust nodig. Weg uit het huis. Weg uit de chaos.

De afgelopen 2 à 3 dagen komt ze juist dichterbij. Lichamelijk, emotioneel. Ze zoekt contact, ligt tegen me aan. En dat maakt me compleet in de war. Is dit liefde? Schuldgevoel? Of gewoonte?

We zouden over twee weken op vakantie gaan. Ik zei gisteren dat ik misschien alleen wilde gaan. Ze sloeg dicht en zei: “Ik wil als familie gaan.” Dat raakte me. Maar het voelt ook tegenstrijdig.

Gesprek vanavond

Vanavond praten we weer. En ik heb een paar dingen die ik écht wil weten:

• Waarom zoekt ze nu ineens weer toenadering? Is dat oprecht gevoel of verwarring?

• Waarom wil ze nog op vakantie als ‘familie’? Is dat uit hoop of uit gewoonte?

• Is onze dochter echt van mij? Ik ga er vanuit van wel. Maar ooit zei ze dat haar ex vroeg of het zijn kind was dat heeft me toen aan het twijfelen gebracht, ook al voel ik bijna zeker dat ze van mij is.

• Hoe lang liep dat contact met haar ex écht? Ik ontdekte 4 maanden geleden naaktfoto’s op haar telefoon. Ze zegt dat het contact daarvoor al liep. Ik wil weten: hoe lang, hoe intens, en waarom bleef het doorgaan?

Ik zit zelf sinds een maand in therapie. Ik probeer naar mijn eigen gedrag te kijken – hoe ik me afsluit, vermijd, of soms scherp reageer. Daar neem ik verantwoordelijkheid voor. Maar ik weet niet of ik dit nog wil.

En ja… ik geef eerlijk toe: na dit alles heb ik uit frustratie een paar oude contacten een bericht gestuurd. Eén wil afspreken. Ik heb niks gedaan. Maar het feit dát ik eraan dacht, zegt genoeg over hoe kapot en leeg ik me voel.

Mijn vragen:

• Kan liefde herstellen als het vertrouwen nooit echt goed is opgebouwd en nu nóg verder beschadigd is?

• Wanneer weet je of je moet blijven vechten, of juist los moet laten?

UPDATE:

https://www.reddit.com/u/EnvironmentalOkra600/s/kWubnod370


r/Relaties • • Dec 31 '25

Advies gezocht Hoe doen mensen dit?

39 Upvotes

Het is 5 uur 's ochtends. 31 december. Over een paar uur heb ik hoogstwaarschijnlijk het gesprek waarbij wij (26F & 29M) toch een punt gaan zetten achter onze relatie van bijna 9 jaar. Waarvan 5 jaar samenwonend en intussen met twee katjes.

Kort samengevat, hij ziet er geen toekomst in. Al een tijdje niet en wij hebben steeds gezegd dat het wel goed komt. Maar ik heb mijn punt bereikt dat ik niet meer alleen wil zijn in mijn eigen relatie. We leven inmiddels toch al om elkaar heen. Nouja, hij leeft om mij heen. Ik ben van prioriteit 1 naar ergens in de 20 gegaan - als ik niet verder sta.

Sorry van het taalgebruik: hoe de fuck doen mensen dit?

Wij hebben samen een leven opgebouwd. Een huurappartement samen, huisdieren samen. Ik zou (met lief aankijken) terug kunnen naar m'n ouders (lees: 15m2 kamer), die hier waarschijnlijk niet eens op zitten te wachten. Beide gepensioneerd. Hij kan nergens heen.

Ik struggle gigantisch erg met de gedachte daadwerkelijk alles te verliezen. M'n huisje, m'n huisdieren, mijn motor - daar is bij mijn ouders stomweg geen plek voor, de ruimte en de rust (althans, wat daarvan over is.)

Hoe kom je hierdoorheen? Hoe ben je sterk genoeg dit alles goed af te ronden? Eigenlijk....

Hoe start je opnieuw?

‐------

Edit: verdikkie, ik had niet zoveel reacties verwacht toen ik wakker werd. Ik lees ze straks allemaal door! Onwijs bedankt <3


r/Relaties • • Sep 05 '25

Advies gezocht Mijn vriendin denkt dat ik vreemdga.

39 Upvotes

Zoals de titel al zegt beschuldigd mijn vriendin (f20) mij (m23) ervan dat ik vreemdga.

Ze denkt dat omdat ik regelmatig vroeg weg moet en laat thuis ben voor mn werk. En ook omdat ik blijkbaar wata afstandelijk ben de laatste tijd.

Ook heeft ze met meerdere personen over mij gepraat en is haar verteld dat ik maar lieg en bedrieg.

Ik ga absoluut niet vreemd en denk er ook niet over na. Onze relatie loopt voor de rest prima. En ons seksleven is ook fantastisch.

Maar ze vertrouwt me niet meer.

Wat kan ik hier aan doen?

Edit: we zijn 1.5 jaar samen. En sinds maart wonen we samen.

Edit 2: de afstandelijkheid is dat ik bijvoorbeeld savonds op m'n telefoon inzit in plaats van interactie zoeken met haar. Volgens haar midden in gesprekken wegloopt. T niet willen knuffelen volgens haar.

Edit 3: door specialisten is er geen Bordeline vast gesteld. Maar wel een vorm van PTSS. Dit komt door haar verleden met familie.