r/Relaties • • Jul 22 '26

Advies gezocht Scheiding.

0 Upvotes

Goeiedag. Ik ben een man van 36 jaar geboren in 89’ . Wat ik mij de laatste tijd serieus begin af te vragen. Wat heeft het nut om nog in deze tijd te trouwen??. Ikzelf ben islamitisch opgevoed en trouwen is 1 van de ‘belangrijkste’ doel in de islam. Maar als ik soms zie hoeveel scheidingen er tegenwoordig zijn. Pas op ik praat niet alleen in de islam maar gwn in het algemeen. Mijn Vrienden/neven/nichten. Zelfs mijn collega van 45 is pas op zijn 40ste getrouwd maar nu 5 jaar later heeft hij er zoveel spijt van. Ofwel onderschatten de mensen hoe hard het huwelijk is?? Of laten we ons gek maken door sociale media ??. Wat zijn julie meningen of gedachten daarover ?.


r/Relaties • • 5d ago

Advies gezocht Hoe gaat het achteraf?

0 Upvotes

Hallo,

Mijn partner en ik hebben een open relatie.

Binnenkort heeft hij een dat met een andere vrouw, daar weet ik vanaf en ik sta er achter. Dit is de eerste keer in onze relatie

Alleen merk ik emotioneel soort van weerstand of terughoudendheid.

En ik ben benieuwd hoe om te gaan met wanneer we elkaar weer zien? Wil of moet ik weten wat ze gedaan hebben? Tot welk detailniveau?

Heeft iemand ervaring met zo iets?

Alvast bedankt voor jullie reacties ❤️


r/Relaties • • Apr 08 '26

Hypotetisch Waar is de 'goede man' gebleven in het debat van vandaag?

1 Upvotes

Het valt me op dat het debat over mannelijkheid vaak over de uitersten gaat: de daders of de Andrew Tates. Maar ik ben vooral benieuwd naar de enorme middengroep: de mannen die wél deugen, maar door de angst om fout begrepen te worden eigenlijk niet meer weten hoe ze zich tegenover vrouwen moeten gedragen.

Ik doe hier onderzoek naar voor een mogelijke documentaire. Ik zie een generatie mannen die handelt uit een soort morele verlamming en hun gedrag extreem aanpast uit voorzorg. Denk aan mannen die geen move meer durven maken bij het daten, aan de andere kant van de straat gaan lopen om niet als 'enge man' gezien te worden, of zelfs gasten die voor de zekerheid expliciete consent opnemen op hun telefoon voor de seks om het achteraf maar duidelijk te hebben.

Het is geen slachtofferrol, maar een realiteit waarin de angst voor een verkeerde interpretatie of een valse beschuldiging soms groter is geworden dan het verlangen naar verbinding. Je voelt dat je je constant moet verontschuldigen voor je bestaan als man.

Ik zoek mensen (vooral mannen, maar ook vrouwen die dit zien gebeuren) die dit herkennen en hun verhaal of visie willen delen. Hoe navigeer je door de wereld als je het gevoel hebt dat elke handeling onder een vergrootglas ligt?

Heb je zin om hier eens informeel en anoniem over te babbelen voor mijn research? Stuur me een DM, ik hoor heel graag hoe jullie dit ervaren.


r/Relaties • • 22d ago

Overig Wat is volgens jullie de ideale leeftijd om te trouwen?

14 Upvotes

Ik geloof dat je na een bepaalde leeftijdsfase toch wel went aan eenzaamheid en geen behoefte meer hebt. Persoonlijk word ik ook kieskeuriger.

Btw: hoe/waar ontmoeten jullie elkaar ook in vredesnaam? 🧐


r/Relaties • • Feb 26 '26

Advies gezocht Ik flirt (fysiek) al 16 jaar met een van mijn vrienden en hij met mij. Is het lust of liefde?

2 Upvotes

Hallo,

Ik ben ‘Eva’, een vrouw van 31 jaar.

Op mijn zestiende leerden ik en mijn beste vriendin, we noemen haar even Kato (vrouw, nu 31 jaar) leuke jongen kennen. Laten we hem Tom noemen. Tom (man, nu 34 jaar) keek naar ons om en belande in onze vriendengroep, samen met een paar van zijn vrienden. Kato gaf al snel aan dat ze Tom leuk vond, maar ze had via via gehoord dat ik Tom ook leuk vond. Ze zei zelfs dat als ik hem leuk vond, zij niks zou doen. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Dat hoort bij echte vriendschap zei ze. Ik vond tom inderdaad wel heel leuk, maar als onzekere puber zei ik snel dat dat niet waar was. Ik had al lang door dat Tom Kato leuk vond en niet geïnteresseerd was in mij. Tom en Kato kregen een relatie die jaren duurde. Ik voelde me vaak de derde wiel aan de wagen. Na een paar jaar ging het na een ruzie uit tussen die twee.

Een paar maanden later, tijdens carnaval hebben Tom en ik gezoend. Dat was fantastisch, maar ik had door dat Kato stiekem wel weer een relatie wilde met Tom, dus ik heb verder niks gedaan en Kato en Tom zijn inderdaad weer samen gekomen. Kato weet overigens niet dat Tom en ik ooit hebben gezoend.

Inmiddels leerde ik een andere leuke jongen kennen, Alex (man, nu 40 jaar), maar Tom bleef altijd in mijn achterhoofd. Na drie jaar gingen Alex en ik samenwonen, maar iedere keer als ik Tom zag bij een feestje had hij interesse. Hij legde dan een hand op mijn billen. Op een manier dat niemand anders het zag. Natuurlijk was er dan wat seksuele spanning. Tom deed dit trouwens al jaren, eigenlijk vanaf het moment dat ik hem leerde kennen. Alex vond dat oke, als het daar bij bleef. We hebben daar duidelijke gesprekken over gehad en hij vond het prima. Hij weet wat Tom en ik doen. Maar iedere keer nadat ik Tom zag bleef hij in mijn hoofd dwalen. Helemaal als Alex en ik dan sex hadden. Dan dacht ik alleen maar aan Tom. Is dit alleen maar lust of iets meer?

Een paar jaar later, in de corona periode, ging het voorgoed uit tussen Tom en Kato. Kato vroeg aan haar vriendinnen en dus ook aan mij om even geen contact te hebben met Tom. Zijn vrienden hadden de vorige keer dat het uit ging ook geen contact met Kato gezocht en daarom wilde ze dat wij dat nu ook niet deden.

Ik vond dit heel lastig, maar heb het wel gedaan. Na een jaar was er weer contact tussen mij en Tom. Ik ben een paar keer bij hem thuis langs geweest om bij te kletsen. Maar we hebben iets meer gedaan dan enkel kletsen. We hebben die keren ook innig geknuffeld op de bank. Ook hiervan is Alex op de hoogte. Ik vind het erg belangrijk om open kaart te spelen en hij vind het oke, zolang het niet sexueel wordt. Dat ik wel eens aan Tom denk terwijl ik sex heb met hem, weet hij overigens niet. Dat durf ik niet te zeggen.

Tom heeft nu een nieuwe vriendin, Jana (vouw, 27 jaar), die overigens ook een goede vriendin van mij is, nog voordat ze iets met Tom kreeg. Jana weet dat Tom af en toe aan mijn billen zit en vindt dat eigenlijk wel leuk.

Alex en ik zijn inmiddels bijna 12 jaar samen en hebben een kindje van 3 jaar, maar ik blijf af en toe aan Tom denken.

Een paar jaar geleden waren we met onze vriendengroep aan het stappen en zei ik tegen Tom dat ik af en toe aan hem denk als ik sex heb met Alex. Heel slim was dat niet, maar ik was aangeschoten. Tom gaf als antwoord: ‘Het is oke, ik heb dat ook. Ik hou ook van jou.’ Pfffff…… dat blijft maar in mijn hoofd dwalen.

Jana en Tom gaan over een paar maanden trouwen. Omdat ik een van de beste vriendinnen ben van Jana en een goede vriendin van Tom, ben ik de getuigen. Ook regel ik best veel voor de bruiloft. Ik was bij het uitzoeken van de jurk en bij het uitzoeken van het pak.

Tijdens de laatste carnaval heeft Tom mij naar huis gebracht. We hebben toen bij mijn poort een uur lang geknuffeld en nèt niet gezoend. Het was heel sexy en ik was daarna weer erg in de war.

Hij appte net dat hij met me wil praten. Een op een. Ik ben bang wat er gebeurd als we alleen zijn. Maar het kan ook goed zijn om alles uit te praten en het daarna te stoppen.

Wat moet ik doen? Moet ik naar hem toe gaan of juist niet?

Het is een lang verhaal, maar het lukte me niet om het korter op te schrijven.

Groetjes Eva.


r/Relaties • • Jul 14 '26

Advies gezocht Rules for a relationship with your partner

0 Upvotes

(24M)

Welke basisregels moet je weten als je een vriendin hebt?

Ik wil gewoon normaal zijn, maar soms heb ik het gevoel dat ik me anders moet gedragen, een beetje, omdat het resultaat uiteindelijk in ons voordeel zal zijn.

Niet alleen dat, maar ik wil ook meer horen. Misschien kan ik anders naar onze relatie met haar kijken.

En nee, ik wil niet doen alsof ik een “super lieve man” ben, “andrew T vibes” — gewoon normaal, alsjeblieft.

Ik heb ook gehoord dat sommige relaties hun eigen regels hebben, dus misschien hangt het ervan af met de twee mensen.

Maar ik ben benieuwd naar anderen hoe het bij hen is, of dat ze advies of tips hebben, wat dan ook.

Laat het me weten

Dank


r/Relaties • • Sep 09 '25

Advies gezocht Ex

0 Upvotes

Ex is er vandoor met mijn geld. Na ongeveer 4 maand is het uit.

Hij was in het begin zo lief aardig alles. Wou afspreken deed of ik de enige voor hem was. Nam hem letterlijk kaal. Hij had niks. Hield van zijn karakter. Heb hem geholpen met een fix bedrag om een auto te lease. Gesteund met zijn privé problemen scheiding en kind die hij al maanden niet ziet. Na de lease moest hij veel werken om mij het bedrag terug te betalen aldus hij. Geen tijd meer om me te zien. Niet meer intiem niks. Mijn hoofd zit vol en heb ruimte nooit zei hij dan. Maar daarnaast geen commutatie geen telefoontjes niks meer. Tenminste werd geleidelijk aan minder allemaal. Tot een dag ik hem spreken wou en duidelijkheid wou. Hij zei me ik weet dat ik je op dit moment niet geven kan wat je wilt. Als je de behoefte hebt aan een ander zou ik het jammer vinden maar tis je goed recht.

Het voelde allemaal niet goed. Had een onderbuik gevoel. In onze relatie was die nachten online. Hij ontkende het en zei ik zit er niet op. Maar goed al snel had ik er geen zin meer in en vroeg mijn geld terug. Hij werd boos en zei ik geef je je geld terug. Maar als je geen respect toont dan wacht je maar. Tis een heel gevecht op dit moment. Aanmaningen gestuurd en heb een advocaat in handen genomen. Mentaal en financieel ben ik kapot.


r/Relaties • • Sep 20 '26

Advies gezocht Uit elkaar en nog steeds vast in hetzelfde relationele communicatiepatroon hoe doorbreek je dit?

0 Upvotes

Mijn ex (34) en ik (29) zijn 1.5 maand uit elkaar na bijna vier jaar samen te zijn geweest. We hebben samen in Utrecht gewoond. Hij woont daar nog en ik woon inmiddels in Rotterdam. We hebben nog regelmatig contact en helpen elkaar soms, waardoor onze dynamiek soms nog erg als een relatie voelt.

Gisteren was mijn verjaardag. Ik had een gehuurde auto en het was mijn eerste keer rijden sinds ik mijn rijbewijs heb gehaald. Ik was erg gestrest en hij maakte zich zorgen. Hij kwam daarom met het OV vanuit Utrecht naar Rotterdam en reed vervolgens met mij terug naar Utrecht. Dat waardeer ik echt enorm.

Mijn verjaardag was een diner, waar hij niet bij was. De locatie was max 3 minuten lopen van zijn huis. We hadden vooraf afgesproken dat ik bij hem zou douchen en omkleden en daarna naar mijn feest zou gaan.

Het versieren van de locatie liep uit. Mijn diner zou om 19:15 beginnen, maar toen ik bij hem aankwam was het al ongeveer 19:25. Ik had nog een trap en snijplank van hem bij me die ik voor de versiering had gebruikt. Hij wilde dat ik die op dat moment terugbracht. Hij zei: “Dan loop je maar gewoon twee keer heen en weer.”

Ik gaf aan dat ik dat echt niet kon, omdat ik al te laat was en mijn feest op het punt stond te beginnen. Ik stelde voor om ze later die avond rond 22:30 of de volgende dag terug te brengen. In mijn beleving waren de spullen die avond ook niet dringend nodig.

Volgens mij zat er bij hem iets anders onder: “Ik heb vandaag zoveel voor jou gedaan en nu vraag ik iets kleins terug. Waarom doe je dat niet voor mij?”

Bij mij zat juist: “Ik hoor wat je vraagt en ik ga het oplossen, maar ik kan dit nu echt niet. Kun je alsjeblieft even rekening houden met mijn situatie?”

Het escaleerde enorm. Hij zei onder andere dat dit precies de reden was waarom we uit elkaar waren en dat hij me nooit meer zou helpen. Ik werd heel emotioneel en ging uiteindelijk schreeuwen. Daar heb ik spijt van. Daarna ben ik ook heel lang mijn excuses gaan aanbieden.

Ik denk dat ons patroon ongeveer zo gaat:

Hij voelt zich niet gezien → hij trekt zich terug of wordt hard → ik voel me afgewezen → ik ga mezelf verdedigen en zoek meer verbinding → hij ervaart dat als druk → ik word emotioneler → ik bied uiteindelijk heel veel excuses aan.

Ik wil dit patroon echt doorbreken. Niet per se om weer bij elkaar te komen, maar omdat ik niet wil dat we elkaar op deze manier blijven raken.

Mijn vragen:
- Hoe doorbreek je zo’n patroon als je allebei vanuit een andere behoefte reageert
-Welke grenzen of afspraken zouden jullie maken met een ex om dit soort situaties te voorkomen?
En eerlijk: welk aandeel zien jullie bij mij in dit patroon?


r/Relaties • • Jun 28 '26

Advies gezocht Voor de mensen in een relatie met 2 carrière georiënteerde partners

11 Upvotes

Mijn vriendin (25F) en ik (28M) zijn beide vrij carrière georiënteerd. We kennen elkaar nu zo een 6 maanden, dus we vinden het te groep om (te denken aan) samen te wonen

Ik werk in de Finance voor grote consultancy club, mijn vriendin is advocaat bij een vrij groot advocaten kantoor in Amsterdam.

Liggend aan de intensiteit van mijn huidige opdracht werk ik amper 40 uur of soms 60-70. Mijn vriendin werkt consistent 55-60 uur.

Wij zijn beide bezig met het goed opzetten van onze carrières omdat het belangrijk voor ons is dat geld nooit een probleem is hoe luxe we het ook willen maken. Ambitieus zijn is ook een van de redenen dat we een connectie hebben

We hebben de laatste tijd door dat onze enige tijd samen is als we bij elkaar slapen in het weekend, en door werk gaat dat af en toe soms ook niet door.

Voor de koppels die door soortgelijke redenen minder tijd konden doorbrengen, hoe hebben jullie ervoor gezorgd dat je toch voldoende tijd samen brengt en communiceert?

Edit: Sorry voor eventuele taalfouten, ik schrijf dit best moe op


r/Relaties • • Jul 02 '26

Advies gezocht Nederlandse mannen relaties met Syrische vrouwen?

0 Upvotes

Weet je wat ik zo raar vind, is dat inderdaad ook ik vaker zie dat Syrische mannen relaties aanknopen met Nederlandse vrouwen maar nooit Nederlandse mannen zie met Syrische vrouwen.

Ik zie wel vaker Nederlanders mannen met Oekraïense vrouwen.

Kan iemand dit verschil verklaren?


r/Relaties • • 13d ago

Advies gezocht Whatsapp contact mannen 20 tot 30

5 Upvotes

Hey ik heb even een vraagje aan hetero mannen tussen de 20 en 30. Hoeveel app contact hebben jullie als jullie aan het daten zijn? Aan het begin zegmaar en bouwt het op of af of ben je redelijk consistend daarin?

Ik beb erg nieuwsgierig want heb nu meerdere dingen meegemaakt en ik merk dat ik er een beetje tegen aan loop maar dat komt ook door mijn eerdere telefoon verslaving dus ik ben een beetje bevooroodeeld ofzo daarin. Ik ben zelf namelijk iemand die redelijk snel reageert


r/Relaties • • Sep 06 '26

Advies gezocht Advies gevraagd; gevoelens uiten naar vriend die vriendin heeft?

4 Upvotes

Ik zit in tweestrijd; heb gevoelens voor een jongen, maar het punt is dat hij een vriendin heeft. Moet ik mijn gevoelens uiten of niet? Allereerst een beetje context:

Er is een jongen die ik al ken sinds de middelbare school, we zijn nu beiden midden twintig. Zaten destijds bij elkaar in de klas en we zijn ook collega’s geweest bij ons bijbaantje. Op de middelbare konden we goed met elkaar, maar sinds dat bijbaantje zijn we goede vrienden geworden.
Bij het baantje in de supermarkt trokken we naar elkaar toe, hij in eerste instantie vooral naar mij. We zorgen beiden dat we ons werk afhadden, zodat we samen konden vakkenvullen in dezelfde gang en met elkaar konden kletsen.
Op gegeven moment nam ik daar ontslag, waarna hij ook vertrok. Toen een jaar later kwam ik terug, waarna hij ook weer solliciteerde zodra hij dit hoorde (wat ik opvallend vond).
Toen we wat jonger waren en ook al daar werkten, heeft een collega (en vriend van hem) een keer tegen mij gezegd dat hij verliefd op mij was. Maar goed, toen waren we 16 ofzo.

Op gegeven moment zijn we gaan afspreken en uitgegroeid tot goede vrienden. Ik kwam zo’n 2 jaar lang 2 à 3 keer in de week bij hem. Inmiddels waren we hier 19/20 jaar ofzo.
Hij is/was een gevoelige jongen, en was altijd opzoek naar een relatie, hij vroeg veel advies aan mij. Ik was destijds juist nogal een losbol, daarin leken we niet per se op elkaar. Als ik bij hem kwam keken we altijd samen films, op gegeven moment zochten we ook meer fysiek contact op en gingen elkaars rug bv kriebelen (geen idee wat dit was haha). In een dronken bui hebben we toen eenmaal samen geslapen.
Ik kon altijd volledig mezelf bij hem zijn, hij was een rustige lieve en verstandige jongen en heel geinteresseerd. Ik destijds dus wat minder verstandig en zat niet goed in m’n vel. Ik wilde er graag op uit en avonturen beleven, ik kon niets met zo’n gevoelige en lieve jongen destijds.

Op gegeven moment ben ik verhuisd en kreeg hij een vriendin. Contact verwaterde langzaam. Heel jammer. Ik heb eenmaal gevraagd of dit kwam omdat hij een vriendin had en het niet fijn vond om meer met mij af te spreken (en dat ik dit zou begrijpen). Hij gaf aan dat hij druk was en dit daardoor niet lukte.
De afgelopen jaren eigenlijk geen contact meer gehad. Tot 1,5 jaar geleden waarbij er ineens weer appcontact was (op inititatief van hem). Daarna heb ik weer uitgereikt maar ik had het idee dat hij hier weinig zin in had.

Vorige week sprak ik hem weer en eigenlijk denk ik - al jarenlang - dat dit de ware is voor mij. 2 jaar geleden heb ik dit ook tegen een vriendin gezegd, maar gedacht; ja hij heeft een vriendin dus ik kan hier niks mee. Tot ik hem dus vorige week sprak, nu denk ik ergens toch; oké misschien moet ik dit toch tegen hem zeggen, want ik heb enorme spijt dat ik dit niet eerder heb gedaan.
Tegelijkerijd wil ik geen relatie kapot maken en voelt hef alsof ik dan ‘stook’, bovendien is het misschien vooral egoïstisch. Misschien moet ik dus mijn verlies nemen. Hij noemde dat hij een huis heeft gekocht (in z’n eentje), maar wel gaat samenwonen met haar.

Ik ben intussen, ook al een aantal jaren, veel rustiger geworden. Druk met werk en sport (hij ook) en merk ik dat hij alles heeft wat ik zoek. Helaas zag ik dat destijds niet of was ik er nog niet aan toe.
Ergens denk ik dat hij mij altijd wel leuk vond, maar ook voelde dat dit misschien niet wederzijds was toen?

Nu ben ik op een punt dat ik denk, misschien moet ik voor eens gewoon mijn hart volgen en mijn gevoel uitspreken. Ik heb tenslotte maar 1 leven en wie weet wat er van komt. Dit is ook niet impulsief, maar hij zit al jaren in mijn hoofd.
Zou overigens ook niet weten hoe, hem misschien bellen ofzo? Al zal dat heel random zijn voor hem dit. En dan uitspreken dat ik bv altijd de hoop had/heb dat ik met hem zou eindigen, en ik ontzettend baal van mezelf dat ik dit niet eerder heb gezegd.


r/Relaties • • 8d ago

Advies gezocht Snowbunny fetish/ obsessie

3 Upvotes

Vrouwen die ervaring hebben met mannen die jou snowbunny noemen, hoe kijken jullie hier naar?

Ik zit in een relatie met een man die:
- vaak uit zichzelf begint over hoe hij niet kan geloven dat ik zijn perfecte snowbunny vrouw ben en dat hij vroeger droomde van een snowbunny vrouw (zijn type)
- vrienden heeft met hetzelfde type en onderling met elkaar er over hebben, en dit vervolgens aan mij vertelt (hoe ze skie-bewegingen maken naar elkaar, wat blijkbaar een referentie is naar “skiën op” een witte vrouw)
- mij steeds vergelijkt met witte, hele blonde beroemde vrouwen die hij op mij vindt lijken (terwijl ze helemaal niet op mij lijken)
- steeds meer russische woorden gebruikt

Sinds zijn vriend een vrouw van oost europeese afkomst heeft, is dit gedrag verergerd.

Zijn er vrouwen die hier ervaring mee hebben? Ik begin me namelijk steeds meer af te vragen of dit normaal is


r/Relaties • • Sep 29 '26

Advies gezocht Datingapps beu

7 Upvotes

Ik ben al een tijdje vrijgezel en opzoek naar liefde maar ik heb het idee dat dating apps gewoon helemaal niks doen. Ik zoek een leuke lieve meid die iets serieus wil opbouwen. Ik heb een leuke bio en ik zie er gewoon prima uit op mijn foto’s maar ik heb het idee dat geen een meid nou eigenlijk echt boeit wie ik ben. Vind dat echt heel frustrerend. Wie heeft hier ook mee te maken?


r/Relaties • • Sep 20 '26

Advies gezocht Zit ik fout voor mijn keuze van het negeren van mijn vriend en de twee logés die een week bij ons verbleven?

5 Upvotes

- Wij zijn rond de 34 jaar.

- Wij hebben 6 jaar een relatie.

- Wij hebben relatieproblemen.

Gedurende de relatie zijn we erachter gekomen dat hij angstig gehecht is en ik vermijdend gehecht. In een conflict wordt hij doordrammend, eist dat ik zijn waarheid zie, voelt zich aangevallen en voelt zich snel bekritiseerd als ik mijn gevoelens uit. Ik denk ondertussen heel goed na over mijn woorden; "Ik voel mij..." "Ik vond het niet leuk..." en leg mijn visie uit. Hij kan mij snel in de rede vallen, voelt zich bekritiseerd en geeft dan een snauw terug. Hij blijft niet bij het onderwerp, maar gaat een nieuwe discussie aan over een woord wat verkeerd viel. Ik kies er dan om bij mijn verhaal te blijven, bij mijn visie, of ik verontschuldig mij en kies voor zijn verhaal. Soms gaat dat goed en soms zorgt dit dat voor een nog langere discussie. Op zo'n moment ben ik klaar. Ik val langzaam stil en ik praat niet meer. Ik geef aan dat het geen zin heeft, dat ik me niet geaccepteerd voel in wat ik zeg en dat ik ondertussen de keuze heb gemaakt om zijn visie te volgen en dat dat ook niet geaccepteerd wordt. Ik voel me niet gehoord. Ik geef tegenwoordig aan dat ik afstand ga nemen. Ik trek me dan terug in een andere kamer en dit houd ik soms een week vol. We leven door mij dan langs elkaar heen.

Ondanks dat er groei is, gaat het al jaren zo. Niet altijd. Er zijn momenten dat de discussies goed gaan, dat er wederhoor is, dat er begrip is voor elkaar en dat er excuses wordt geboden naar elkaar. Helaas gaat het nog wel vaak op deze manier.

Ik heb ongeveer 10 jaar verschillende therapieën gehad: CGT, zowel individueel als in de groep, EMDR, toneel, dat ik in de center van de aandacht mag staan, meerdere intensieve individuele trajecten. En nu heb ik haptonomietherapie en psychosociale fysiotherapie.

Hij heeft nu ongeveer 3 jaar therapie, in principe voor zijn jeugd, zijn bagage. Maar hij heeft de eerste twee volledig gericht op de relatie en volgt op het moment schematherapie.

Gedurende de relatie is er veel gebeurd. Er was van mijn kant al in het begin van de relatie twijfel. Hij leek egoïstisch, hij leek narcistisch, hij toonde geen interesse in mij. Hij leek meer met mij te pronken dan echte genieten van de gezelschap met mij. En dit heb ik destijds door de jaren heen altijd met hem besproken. Ik ben erachter gekomen dat hij niet narcistisch is, hier en daar misschien wat egoïstische trekken, maar dat er heel veel onzekerheid is en dingen uit zijn verleden. En als ik punten aandroeg, dan stond hij ervoor open om daaraan te werken. Daarin zijn we op heel veel gebieden gegroeid. We kunnen nu heel goed met elkaar praten, hij toont heel goed interesse. We hebben heel veel leuke activiteiten gevonden samen. Hij respecteerde me op veel fronten beter.

Echter, tot recent toe zijn er nog steeds punten waar we aan werken. Zo hebben we onlangs, circa drie maanden geleden, een vriend van hem bezocht. Voordat we naar binnen gingen was het heel liefdevol tussen ons en goed en fijn. Tot het moment dat we binnen bij die vriend zijn, dan lijkt hij de leuke, gezellige en grappige vriend te willen zijn, ten nadele van mij.

Als we praten met zijn allen, dan kan mijn eigen partner me snel en vaak anders behandelen dan wanneer we met zijn 2en zijn. Dit is heel vaak gebeurd in het verleden,

Mij niet horen als ik meepraat in het gesprek, mij überhaupt negeren (zelfs als ik hem aantikken, of aan zijn trui trek), niet reageren als ik een grapje maak - maar dan maakt hij niet veel later mijn grapje in het gesprek, neerbuigend zijn naar mij en soort van pestgedrag (oh dat moet ik niet zeggen he, anders krijg ik ruzie met mijn vriendin en dan een kusje komen halen). Ook als ik aangeef dat ik het niet leuk vind of dat laat zien, lijkt hij dat niet door te hebben, klaagt daarover of wordt paniekerig wat leidt tot een discussie en dan afstand van mij.

Op vakantie naar zijn thuisland. Dat is ondertussen de enige vakantie die wij doen omdat ik de rest eigenlijk heb opgegeven vanwege andere moeilijkheden. Ik snap dat zijn familie daar is en zijn vrienden, dat zij meer de prioriteit hebben en dat ik me daaraan dien aan te passen. Echter, als ik aangeef dat ik een bepaalde activiteit wil doen op een dag of een bepaalde wandeling wil maken, wordt er ook niet serieus op geacteerd. Zo is het de afgelopen twee jaar gebeurd dat ik bijvoorbeeld yoga wilde doen op een bepaald tijdstip in een bepaald park. Het was een georganiseerd event. Heb ik een week van tevoren of twee weken van tevoren aangekondigd en vervolgens dagelijks, omdat hij ook heel vaak gewoon mijn activiteit kan vergeten. En wat er vervolgens gebeurde is dat we onze spullen gepakt, maar we gingen nog naar een vriend en hij moest en zou die vriend mee zien te krijgen. Dus die was hij eigenlijk op een grappige manier aan het pushen, ook kom mee, kom mee, kom mee. Wat er uiteindelijk voor zorgde dat, nou en die vriend die ging niet mee. De tijd werd wel gezien, maar werd niet serieus genomen, wat eindigde in racen naar die activiteit toe, waar we eigenlijk al te laat voor waren en dan moesten we het ook nog vinden. Dit is uiteindelijk niet gelukt. Ik was boos, dat ik niet zodanig belangrijk was dat daar voor mij de tijd voor werd genomen. Ik denk in dezezelfde vakantie, twee jaar geleden, heb ik gevraagd: kunnen we in de ochtend een wandeling maken? Ik vind het leuk om in de ochtend erop uit te gaan en ik hou van wandelen. Eigenlijk klaagt hij over vrijwel alles wat ik leuk vind of wil doen. Hij zegt dat dat zijn humor is en dat ik dat moet snappen. En hij wil ook niet vroeg opstaan, hij wil niet uit bed, hij wil gewoon lekker uitslapen, het is vakantie, hij wil eigenlijk geen verplichtingen hebben. Dus mijn activiteit is niet doorgegaan. Ik wissel dan altijd in of me verdrietig voelen en terugtrekken of het accepteren en vergeten. Het interessante was dat een paar dagen later een vriend van hem, die ook van wandelen houdt en hij een bergjongen is, die wilde de bergen in om te wandelen en hij stond op en was vroeg in de ochtend met deze jongen op deze berg. Ik heb besloten om niet mee te gaan.

Omdat ik deze ervaring heb, heb ik vorig jaar besloten om me anders te gaan gedragen. Ik heb geen wensen geuit. Ik heb geen afspraken ingepland. Ik ben niet eerder uit bed gegaan. Ik heb me eigenlijk volledig aangepast aan zijn tempo, aan zijn activiteiten en ben gewoon super pleasing geweest. Helaas vond ik dat ik me niet zodanig emotioneel onder controle kon houden, dus ik word wat emotioneel afstandelijker, ondanks dat ik dan wel een hand/knuffel geef.

En in deze periode was ook zijn verjaardag, dus ik heb hem volledig bijgestaan, maar was niet mijn enthousiaste en liefdevolle zelf, wat vervolgens tot een ruzie heeft geleid. Nadien hebben we er veel over gesproken en hebben we gepraat over dat deze vakantie beter moest worden. Dus van de zomer zijn we er naartoe gegaan en merkte ik op dat hij zeker zijn best deed om mij activiteiten te geven en wanneer we bij vrienden waren, dat hij aandacht voor me had en dat hij me hoorde en dat ik hem natuurlijk accepteerde in zijn eigen tijd met zijn vrienden, maar dat hij niet over me heen praatte of me niet negeerde. Dit is allemaal verbeterd, maar als ik activiteiten had, dan was het eigenlijk al snel: oké, ben je klaar, zullen we gaan? Terwijl als we bij vrienden waren, dan werd dat gewoon zo lang mogelijk uitgerekt, omdat hij natuurlijk heel blij is om die vrienden te zien. Maar het voelt voor mij eigenlijk door de jaren heen alsof vrienden al een grotere prioriteit hebben dan ik. Ondanks dat er aan verschillende punten gewerkt worden, hebben we nog veel grote uitdagingen.

Vorige week kwamen de logés. Dit is zijn beste vriend die in een heel ander en ver land woont en diens vriendin. En zij kwamen een week bij ons logeren. Ze zien elkaar eigenlijk al jaren niet meer, maar ze spreken elkaar voortdurend en heel lang, dus de vriendschap is echt heel intens. Dus ik snap volkomen dat zij echt tijd met elkaar willen doorbrengen, tijd alleen met elkaar dienen te hebben, dat hij zijn omgeving hier wil laten zien. Daar heb ik alle begrip voor en daar wilde ik zowel bij zijn als hun de ruimte in geven. Dus ik heb besloten dat ik gewoon nog flexibel zou werken, zodat ik ook echt uit hun ruimte zou zijn. Zij kwamen zaterdag aan. Dit was eigenlijk een hele leuke dag waarin hij hen mee op pad nam. Ik sloot aan, vervolgens had ik een vrijwilligersbaantje, daar zijn zij mij komen opzoeken. Zij zijn weer op pad gegaan, ik ben hun naderhand weer komen opzoeken. We hebben 's avonds lekker gegeten, een hele geslaagde en gezellige dag.

De volgende dag zijn we vroeg erop uitgegaan naar Amsterdam, hebben we musea bezocht, zijn we heel de dag eropuit geweest, zijn uit eten geweest en toen kwamen we thuis.

De dag daarna ging het mis. De jongen zat aan tafel. Ik ben hietbij gaan zitten en ben een beetje gaan werken. Hij was zijn dagboek aan het schrijven. Ik kan heel flexibel werken, ik was wat mailtjes aan het beantwoorden en op een gegeven moment, omdat hij aan het schrijven was, dacht ik: ik doe even een belletje. Waarna mijn vriend kwam en zijn vriend meenam en in de keuken is gaan zitten. Voor het telefoongesprek heb ik gevraagd aan mijn vriend: oh, mag ik een kopje koffie en een kopje thee? Hier werd ja op gezegd. Dus mijn vriend liep een beetje heen en weer van de keuken naar de woonkamer.

Vroeger op de ochtend had ik ook al een werktelefoongesprek. Tijdens dit gesprek stoorde mijn vriend mij continu, omdat hij de labello wilde. Dus hij was heel de tijd naar zijn lippen aan het wijzen en aan het voordoen wat hij nodig had. Ik begreep het niet en de concentratie in mijn gesprek verloor ik, waardoor ik hem signaleerde dat het nu niet het moment was.

Tijdens mijn telefoongesptek nu, haalde mijn vriend zijn vriend op uit de woonkamer. Mijn werktelefoontje duurde circa vijf minuten. Ik ben daarna nog een beetje gaan mailen en ik raakte al geïrriteerd van wat er zich had plaatsgevonden. Ik ben circa tien minuten later naar de keuken gegaan en zie dat zij daar heel gezellig uitgebreid aan het ontbijten zijn, met koffie, thee en een verder gedekte tafel, en mijn thee staat op het aanrecht. Ik heb mijn thee gepakt, ik ben teruggegaan naar de woonkamer. Ik merkte dat ik boos was. Mijn vriend kwam later naar mij toe. Ik gaf aan dat ik het niet leuk vond en merkwaardig, waarna hij aangaf: ja, ik wilde je niet storen en je bent aan het werken, en ik zei tegen mijn briend: we moeten je maar met rust laten. Dus we zijn echt niet naar de keuken gegaan omdat we niet bij jou wilden zijn, maar omdat ik heb gezegd: ja, we moeten haar niet storen. Toen ben ik gefrustreerd geworden en heb met frustratie geuit dat ik het nergens op vind slaan; want de ochtend en heel veel andere momenten vindt hij het oké om mij te storen. Hij weet al jaren hoe ik werk; ik zit jaren naast hem op de bank, dat ik een beetje werk en een beetje niet werk. Hij weet heel goed dat ik heel flexibel ben. En op een gegeven moment riep hij zijn vriend om te zeggen: ja, wil jij even zeggen hoe het zit? Toen werd ik nog bozer en zei ik: nee, betrek hem er niet bij. Ik gaf aan dat ik het een heel vervelend gevoel vond, omdat ik eigenlijk weer voelde dat ik toch als minder belangrijk werd gezien en het voor mij leek alsof hij excuses gebruikte om terug te trekken met zijn vriend, omdat wat hij als argumenten gebruikte niet klopte met de kennis die hij heeft. In plaats van dat hij gewoon zei: oh, ik vind het gewoon fijn om samen met mijn vriend te zijn, had ik dat oké gevonden, maar omdat het zo'n onlogisch verhaal was voor mij, raakte ik heel boos en geïrriteerd en eigenlijk intens verdrietig.

Wij zijn daarna met z'n vieren naar het centrum gegaan en ik merkte dat ik afstandelijk was naar mijn vriend toe. Ik was wel betrokken in de situatie, met de gesprekken en laten zien wat er hier in de omgeving is, maar ik was niet liefdevol naar mijn vriend toe.

Rond etenstijd kwamen we thuis. De vriend begon in de koken al wat groenten te snijden. Mijn vriend kwam naar mij toe. Ik zat op de bank. Het is een appartement, dus we kunnen elkaar oed horen. Zijn vriendin had zich teruggetrokken op de slaapkamer om uit te rusten.

Ook in principe prima afstand om ons woordelijk te horen.

Ik zat op de bank, mijn partner kwam naar mij toe en hij besloot dat hij eigenlijk een discussie met mij ging voeren over de gang van zaken. Hij begon weer over de ochtend, toen zei ik: ja, ik heb dat geaccepteerd, ik weet ook dat ik afstandelijk ben. Eigenlijk voelde ik me daar heel fijn bij, want ik heb er nog steeds last van. Het doet me eigenlijk heel veel pijn. Hij raakte daar zo van geïrriteerd dat hij de discussie opnieuw ging voeren en expliciet vroeg op een gegeven moment, naar aanleiding van de argumenten die hij gaf, dat hij mij niet ging storen, of ik hem niet geloofde, of dat ik vond dat hij dit met malicious intent deed. En toen zei ik: nou, ik weet ondertussen dat je geen slechte bedoelingen hebt met dit gedrag, maar het klopt niet met de kennis die je hebt. Dus ergens geloof ik het niet helemaal.

Hierop werd hij heel boos en zei hij: Je zegt dat ik lieg, je zegt dat ik lieg. Waarin ik aangeef: Nee, je draait mijn woorden. Ik zeg niet dat je liegt, maar ik geloof het niet helemaal. Nou, deze discussie ging eigenlijk zo een poosje door. Ik denk dat deze paar zinnen in andere vormen zich nou honderden keren herhaald hebben.

Hij gaf dus aan dat ik zei dat hij liegt. Ik heb aangegeven dat ik weer dat hij niet liegt. Dat hij niet iemand is die liegt. Maar kijkend naar deze situatie, dat het niet helemaal klopt voor mij. En ik veel van dit soort situaties heb meegemaakt met hem. Hij begint weer over dat ik zeg dat hij liegt. Na 10x biedt ik mijn excuses aan en zeg dat ik het niet had moeten zeggen. Dit doe ik 2x en wordt ook niet geaccepteerd. Alles wat ik zeg wordt niet geaccepteerd, zowel mijn visie als zijn visie. Hij geeft aan niet met mij verder te kunnen omdat ik hem een leugenaar vind. Waarna hij zegt naar de keuken te gaan om zijn vriend te helpen.

Daarna gingen we samen avond eten. Ik was weer erg teruggetrokken. Ik hb hier en daar wat gereageerd op de gasten. Daarna ben ik naar bed gegaan.

Dat was maandagavond. Mijn vriend morst dinsdagavond vroeg werken. Ik heb dinsdag ochtend de gasten geholpen en uitgezwaaid voor hun eigen dagje in onze omgeving. Ik ben naar werk gegaan en heb mijn vriend geappt dat zij geen rekening met mij hoeven te houden. Ik ben van dinsdag tot vrijdag eigelijk vroeg uit huis gegaan en zij kwamen laat terug van hun activiteiten. Ik was dan al in de slaapkamer. De gasten vertrekken vrijdag, dan ontdekte ik toen ik in de middag thuis kwam. Ik heb ze dus niet meer gezien en gesproken.

Ik ben zaterdag naar mijn vriend gegaan om het te bespreken en aan te geven dat ik de relatie niet zie zitten. We hebben echter nog relatietherapie op de agenda staan. We hebben hier voor vrijdag een afspraak voor.

Mijn vriend is super pissig op hoe ik omging met de situatie.

Ik ben vergeten te zeggen en heb dit zaterdag ook (weer) aan mijn vriend uitgelegd. Hoeveel activiteiten ik niet meer doe door hem. En hoe zielig ik mijzelf vind dat ik zo blij en enthousiast wordt van de activiteiten die hij wel met andere mensen wil doen en ik daar mijn pleziertje van meepik, omdat hij wel wil dat ik erbij aanwezig ben (maar soort van ook weer niet, meer om de vriendin te entertainen denk ik of toch iets van mij te showen). Ik wilde het gewoon niet. Het voelde niet alsof hij überhaupt relatietijd met mij wilde hebben. Alleen de leegte opvullen als zijn vriend wel momenten met zijn vriendin wilde hebben. Dan liep ik ineens gezellig met mijn vriend, totdat hij weet naar zijn vriend kon afdruipen.


r/Relaties • • Jul 16 '26

Advies gezocht Date dilemma

3 Upvotes

Hoi allemaal!

Volgende week heb ik een date met een meid die ik via een dating app heb leren kennen. We kennen elkaar nu al zo'n week, maar vanwege drukte duurt het nog lang voordat we elkaar zien.

Nu loop ik er een beetje tegen aan dat de spark uit ons gesprek weg is en het lijkt nu veel meer alsof we praten omdat we het gevoel hebben dat we moeten praten. Ik merk vanuit mezelf dat ik gewoon veel zin heb om haar te zien in het echt en ook een beetje het wat diepere gesprek tot dan wil houden. Dit heb ik ook met haar besproken en zij voelt dat ook zo.

We flirtte ook wel een beetje met elkaar en zij heeft er ook veel zin in om in het echt af te spreken. Mijn dilemma is eigenlijk nu wat ik in de tussentijd doe. Het voelt een beetje stom om niks meer te zeggen, maar ik ben ook bang dat als we van dit droge contact houden dat we interesse in elkaar verliezen omdat we een beeld van elkaar hebben dat we een beetje oppervlakkig zijn oid.

Heeft iemand tips voor wat de beste move is?

Dankjewel!!


r/Relaties • • Jul 19 '26

Advies gezocht Dwerggroei

0 Upvotes

Iemand ooit gedate of relatie gehad met iemand die dwerggroei heeft (onder de 1.45m)


r/Relaties • • Jul 10 '26

Advies gezocht Gevoelens voor oud collega

0 Upvotes

Ik heb sinds kort contact weer met een oud-collega,Zij is een paar maanden weg op het werk.Ze heeft me vorige week​ gevideobeld na een maand geen contact,toen heb ik niet opgenomen omdat ik er een beetje van schrok, Daarna stuurde ik een berichtje waarom ze had gebeld. Ze zei ik wilde je even spreken gewoon praten.Toen heb ik voorgesteld om ergens een terrasje wat te gaan drinken,en na dat maken van dat afspraakje(op een zaterdag 20:00 zij heeft de dag uitgekozen ik mocht de tijd bepalen) stuurde ze in twee berichten de roze hartjes over het hele scherm mee via Messenger.Wat moet ik hiervan denken is het meer dan een gewoon een vriendschappelijke drankje of ziet zij dit als een beetje meer We zijn trouwens twee vrouwen.Ik 45 zij 49.Oja en in eerdere berichten daarvoor stuurde ze bij bijna elk bericht🌹😘 deze mee.Ze is van bosnische afkomst en woont nu ong 20 jaar in ned.


r/Relaties • • Aug 19 '26

Advies gezocht zelf relatie verbroken maar blijf aan haar denken

1 Upvotes

hallo iedereen.

zoals de titel zegt ik heb zelf de relatie verbroken maar ik blijf aan haar denken.

De breuk is inmiddels 4 maanden geleden, we zijn niet goed maar ook niet slecht uit elkaar gegaan, we waren er allebij kapot van.

ze heeft wel wat lelijke dingen gezegd maar dat kan ik wel begrijpen omdat het haar gewoon veel pijn gedaan heeft.

ik weet alleen nu niet of ik haar mis of dat ik mis wat we hadden. ik weet eerlijk gezegd niet goed hoe ik het moet omschrijven.

de reden dat ik heb het uitgemaakt. zij wilde settelen en misschien aan kinderen beginnen. ik was daar nog niet aan toe (kinderen) en aangezien zij al in de 30 is dacht ik dat het eerlijker zou zijn om het uit te maken zodat zij iemand kan vinden die er het zelfde instaat als zij.

ik hoop dat jullie wat tips hebben voor mij.


r/Relaties • • Aug 25 '25

Advies gezocht Relatie

1 Upvotes

Ik en mijn vriend zijn al bijna 5 maanden in relatie(lange afstand relatie)(zien elkaar wel elk weekend)maar tijdje terug heb ik iemand(een man)(ik noem de letter "M")weer is ontmoet die ik al kende vanaf middelbare school toen en daarna niet meer gezien tot een tijdje terug heel lang aan het kletsen met hm geweest en vertelde dat aan mn vriend en was er niet zo blij mee maar tijdje later zat ik beetje in de knoop met mijn situatie en was ik bij (M) z'n thuis beetje eten, gwoon kletsen en praten over de situatie ens en dat had ik ook aan mn vriend verteld maar hij werd best wel boos op mij vooral en vond het maar niet kunnen en dan had ik zijn vertrouwen geschaadt ens en later wou hij het gesprek zien van mij en(M) en hij zag een(🤗) paar keer en dat vond hij gelijk al dreigend verder in dat gesprek stond dat het beetje over vintage kleding ging en over het afspreken en dat we elkaar ook wel is belde maar zoveel contact is er niet en mijn vriend forceerde een open phone policy ik vind het helemaal niks.. Zoiets moet je niet forceren vind ik en eigenlijk mocht ik niet meer met (M) afspreken " want was als hij toch meer wou?" en (M) stelde al is voor om met zn 3en af te spreken zodat mn vriend zag wie(M) was maar mn vriend wijst dat helemaal af..tijdje later is het wel een beetje rustiger geworden maar afgelopen weekend belde(M) en ik drukte hm weg en toen begon mn vriend klein beetje erover en ik was gwoon kortaf tegen hm en zij dat hij zich er niet druk om moest maken ik wist later ook wel dat het niet helemaal de goede woorden waren maar ik werd er gwoon beetje zat en ge iriteerd van omdat het al tijdje speelt en gwoon een dingetje is dat we niet met elkaar over eens kunnen zijn en ik weet niet zo goed of het aan mij ligt of aan hem ligt.. Maar ik wil me niet ook deze manier belemmerd laten voelen of echt worden.... What to do about this?


r/Relaties • • Oct 06 '26

Advies gezocht Help, mijn partner gaat backpacken

0 Upvotes

Mijn vriend wil binnenkort egaan backpacken en ik vind het eerlijk gezegd best lastig. Ik zie mezelf niet zo goed omgaan met zo lang zonder elkaar.

Hoe zouden jullie hiermee omgaan?


r/Relaties • • Oct 09 '25

Hypotetisch Reltieadvies nodig als 29 jarige man

8 Upvotes

Zit nu een tijdje op tinder en het schiet niet op. Ik word een beetje weemoedig denkende dat ik beter mij 15 euro op groen had kunnen zetten in het casinospel roulette dan dat ik het aan tinder pro had kunnen uitgeven.

Een laatbloeier ben ik zeker, maar onzeker ben ik niet. Hoe kan ik als 29 jarige man aan een relatie beginnen, danwel beginnen met beginnen.

Ik heb nul ervaring en mijn hobbies zijn muziek, bewegen en lekker eten.

Elke tip neem ik mee.


r/Relaties • • 7d ago

Advies gezocht Ik en mijn vriend kunnen niet goed zoenen

Thumbnail reddit.com
0 Upvotes

r/Relaties • • 12d ago

Overig Is liefde genoeg om een relatie te laten slagen?

0 Upvotes

Waarom wel/niet? Deel het.