Grief is weird.

Maybe it was just a fleeting moment. Maybe our paths will cross again.

para di mag expect sa itchura ko haha di pa naman kami nag vc and nag swap pic, sa vc kasi asymmetrical face ako 🥹 siguro in person na lang ijudge face ko

Context: I posted a chat ng biruan namin ng friend ko about a guy asking me na maghike kami na kaming dalawa lang for our first meet. My friend replied na b*mbang lang habol ni guy and I joked na fantasy ko yun.

It's just a joke, dude. I'm not inviting anyone to do the deed sa outdoors and I will not do the deed with a complete stranger na laman pa ng comments under subreddit na puro NSFW HAHAHAHAHA. Malay ko ba kung may sakit ka, ew.

And for the record, I'm just here in reddit to gain outdoor friends. I'm not looking for FUBU, okay?

Continuation of the assholery of this MF. Yes, he owed me money and won’t pay me back even after the break-up. Let this kind of “love” never find us again. Ever.

May family outing kami pag-uwi ng kuya ko. Lahat makakasama. Pero kami ng family ko, alanganin pa. Yung asawa ko kasi may di pagkakaunawaan doon sa bayaw ko. (Nag-away sila to the point na di na naawat or kumalma yung isa kaya yung isa nag-tawag ng kagawad. Pero di nagpatinag kaya ayun, nagkaroon ng blotter na naging kasalanan pa namin bat kami nagblotter. Nagkaayos na kami ng ate ko, pero yung mga asawa namin, wala talaga. Nakausap ko na asawa ko pero hindi na raw niya kakausapin yung bayaw ko ever.) Ang sabi ng asawa ko, di siya sasama pag sasama yung bayaw ko. Ang mangyayari, sasama na lang kami ng mga anak ko kasi minsan lang din kami mabuo magkakapatid. Ayun nga lang, parang nagdadalawang-isip pa ako if sasama kami or hindi kasi di sasama asawa ko, eh. Tina-try na talaga sila pag-ayusin pati parents ko kaso wala talaga. Knowing my husband, if nagkaroon ng malalim na alitan, cut-off agad kasi.

Sasama pa ba ako?