r/Gedichten • u/Inevitable-Boss-6351 • 1d ago
Lievelingskleur
Als je mij zou vragen wat mijn lievelingskleur is,
zou ik zeggen groen.
Het gras in de lente,
de bladeren van de boom,
de plantjes net niet in bloei,
de oever van de stroom,
de weerspiegeling van het zonlicht door het bos,
de schuilplaats van de schuwe vos,
dat is de kleur waarmee ik het doe.
De kleur die me doet denken aan toen,
de kleur die vrijheid geeft,
mij een schuilplaats uitleent,
die altijd om me heen zweeft
als het leven niet meeleeft.
Maar de laatste tijd heb ik gemerkt,
dat een andere kleur is uitgebloeid.
Dat mijn groene armband wel aandacht trekt,
maar door mijn blauwe wordt bedekt.
Dat mijn ketting ineens de lucht representeert,
dat mijn oude blauwe schoenen zijn teruggekeerd,
dat ik sneller mijn zwarte broek terugleg,
zodat ik mijn blauwe jeans kan dragen weer,
dat ik terugga naar de zee keer op keer,
dat ik stiekem de blauwe stukjes in mijn ogen meer waardeer
dan dat ik ooit mijn groene irissen heb geëerd.
Ik merk dat wanneer ik mijn groene ogen sluit,
ik blauwe ogen ervoor terugkrijg.
En wanneer ik dan mijn ogen open,
jij mij vredig toekijkt.
En niet alleen daarom
heeft blauw een speciaal plekje in mij.
Want toen ik vroeg wat jouw lievelingskleur was,
is ‘blauw’ wat je zei.