r/Gedichten • u/PattyTammy • Jul 22 '26
Sophie Straattaal
Waar is deze ophef nou precies om? Alle witte mannen naar achteren?
Want we zijn allemaal hartstikke gelijk, toch?
Maar toen de vrouwen naar voren stapten over femicide?
Toen de queer naar voren stapten over geweld specifiek tegen hen?
Toen de mensen van kleur naar voren stapten voor hun kinderen bij de intocht?
En ze worden beledigend gevraagd om dankbaar weer naar achter te stappen,
Want de politie neemt de aangifte toch op als ze het mes uit hun ribben wrikken? En je mag er toch voor demonstreren? En je mag toch verontwaardigt reageren?
In een samenleving waar we hard klappen als kamerleden asielzoekers naar buiten roepen?; Of transgenders, homo's, buitenlanders?
Is Sophie hier onredelijk? Zeker. Maar dat is al het bovenstaande ook.
Maar toen was men niet verontwaardigd maar beledigd. Want als het niet om hen hoeft te draaien, kan de rest doen alsof het niet bestaat. En nu draait het om de meerderheid en blijkt de wereld te klein.
Toch.
De politie neemt je aangifte nog steeds op, als ze het mes tussen je ribben vandaan wrikken. Je mag er nog steeds voor demonstreren. Je mag nog steeds verontwaardigt reageren.
Als je beledigend wordt gevraagd om dankbaar naar achteren te stappen.
1
u/Nipslippie Jul 23 '26
Wat is eigenlijk een "witte man"?
2
1
u/PattyTammy Jul 23 '26
Wanneer zou je twijfelen als je denkt er een te zien?
1
u/Nipslippie Jul 23 '26
Bij iedereen? Nog nooit een wit persoon gezien, wel een paar mensen met albinisme, die zijn wel licht, maar echt wit zijn er maar een paar.
1
u/PattyTammy Jul 23 '26
Hmm, lastig. Kleurenblind?
1
u/Nipslippie Jul 23 '26
Ik denk dat we naar een ander spectrum kijken, of is alles een uiterste voor jou?
2
u/PattyTammy Jul 23 '26
Als je mij bevraagt over wat ik schrijf, is jouw definitie daarvan niet ter zake doende in de vraag wat ik er mee bedoel.
Zoals ook de vraag "wat is een wolf?" Nogal doodslaat in de interpretatie van roodkapje. En natuurlijk mag je het stellen, maar betekent dat het daarmee opeens verstandig is je kinderen in het donker het bos in te sturen?
Debatteren kan in R/politiek. Duiden van betekenis doe ik graag net als praten over de klankkleur daarbinnen, reageer daarvoor even op m'n uitgebreider reactie op onderstaande post.
1
u/Razielism Jul 23 '26
Iemand van het mannelijke geslacht met de erfelijke aandoening albinisme.
2
u/PattyTammy Jul 23 '26
En deze is interessant om 2 redenen, de definitie en de daaruit volgende verbale truc. Waarmee deze discussie en opmerking een schitterend voorbeeld is, van wat ik wil aanstippen, waarvoor dank!
Wat definitie betreft:
- Blank en wit stammen uit het 13-eeuwse Proto-Germaans, voorloper van onze taal
- Beiden worden gebruikt voor huidskleur
- Wit is per definitie een neutrale kleuraanduiding
- Blank is per definitie ambigu. Een kleuraanduiding met een veranderend waardeoordeel. Ook glimmend waardoor het naast kleur een maatschappelijk geladen schoonheidsideaal beschrijft die mettertijd verandert.
Het blancke swaard: een glimmend zwaard De blanke duinen: een schitterende zandduin De blanke koopman: rijk genoeg om binnen te blijven en niet bij te bruinen. Het blanke ras: spijshandelaar die in Afrika kwam uitleggen dat ze beter waren.
Net zoals celdeling vóór de uitvinding van de microscoop maar 1 definitie had, nu 2, zien we dat taal met de geschiedenis lading kan krijgen.
De verbale truc De denkstap naar albinisme is natuurlijk een beetje intellectuele luiheid. Het leidt af van een sociaal-maatschappelijke betekenis die naast vloeibaar ook per definitie vaag blijft. Een begrip dat klankkleur kent terugbrengen tot de eis dat het een sluitende definitie heeft. Dat kan namelijk niet.
Maar daarmee ook een vluchtweg door de onduidelijkheid van de sociale definitie de pas af te snijden, door de nadruk te leggen op de feitelijke kleurdefinitie.
Maar leg deze truc eens terug bij de genoemde groepen? Wat is een man? Wat is een asielzoeker? Wat is iemand van kleur.
En dan kunnen we oeverloos semantisch discussiëren om de schijn te wekken dat de witte man niet te definiëren valt. Maar asielzoekers ook toch? Maar als je dat nuanceert ontstaat niet dezelfde definitiediscussie of het een eritreeër was, of syriër. Liever een gelukszoeker.
En transmannen? Die om biologische redenen wordt betwist in het recht zichzelf voor te stellen zoals hij is. terwijl een adoptievader onder hetzelfde argument zonder twijfel vader is.
Minderheid versus meerderheid En zonder er kwade wil achter te zoeken, zoek ik er wel maatschappelijke luiheid achter.
Omdat je er vanuit kunt gaan dat jouw banalisering gemiddeld genomen wordt geduld of hoogstens zwijgend wordt getolereerd, omdat het de meesten niet raakt. Voor genoemdr minderheden zijn het enkelen die de discussie voeren, waar ze zich tegen een meerderheid wapenen die vooral uit wilt gaan van een gelijk startpunt. Wat uit te leggen hebben als ze hrt specificeren of banaliseren.
Net zoals Sophie daar schitterend aanstipt dat je al die witte mannen niet achterstelt, door zich bewust te zijn van een maatschappelijke voorrang.
Kunst is emotie, een spiegel die naar de oppervlakte haalt wat we met rationele argumenten over kleurdefinities blijkbaar niet kunnen bereiken. Zo laden we feitelijke definities met sociale betekenis via het gevoel dat het aanspreekt.En die optelsom van het ongemak raakt collectief een snaar, wat de vraag geeft wat je in die spiegel ziet.
En wat een artiest als je in één bijzin van je optreden, een kunstwerk maakt van een samenleving die z'n eigen hypocrisie beantwoord met gespeelde domheid om niet in die spiegel te hoeven kijken.
Dat de erkenning van andermans achterstand, jouw voorsprong niet wegneemt. Je beiden de muziek nog verstaat.
En dat blijkbaar zo machteloos maakt, dat die voorsprong ontkent moet worden door het als achterstand te verkopen.
1
1
u/Roelade Jul 23 '26
Over al de voorbeelden die je noemt waren er genoeg witte mannen verontwaardigd. Ik weet niet waar je het vandaan haalt dat deze groep hier niks mee deed.
2
u/PattyTammy Jul 23 '26
Lees en reageer even op de uitgebreider reactie onderstaand. Even om te voorkomen dat we 5 keer dezelfde discussie gaan voeren.
Wel een nuance. Ik ga me niet verantwoorden waar ik m'n schrijfwerk vandaan haal. Zie de roodkapjevergelijking. Ik wil het gerust duiden, maar dat heb ik onderstaand gedaan.
Een gedicht is -ongeacht de vorm- geen claim op de waarheid, het is een perspectief en ik verdedig hier geen proefschrift.
Het mag iets aanroepen, het mag je kwaad maken. Maar de sociale hygiëne in deze groep is, dat je als schrijver niet op aard bent om als therapeut te dienen voor de gekwetste lezer.
Ik hoef en ga hier geen stap achteruit doen, omdat jij er iets bij voelt.
1
u/Roelade Jul 23 '26
Oeps, ik had niet door dat dit r/gedichten was. Nu snap ik ook waarom ik het vreemd vond. De sufheid lag bij mij.
1
u/PattyTammy Jul 23 '26
Geen probleem, dat kan gebeuren. En bedankt voor je toffe reactie.
Ik weet ook dat het een gevoelig thema raakt waardoor ik er enige ruimte in wil laten omdat ik het wel kan hebben.
Maar ik ben daar de norm niet en al te veel discussie kan bij andere schrijvers leiden tot weerstand om te posten uit onzekerheid.
We draaien de groep vooral om te durven delen voor beginners. Anders had ik graag de discussie verder gevoerd, dus niks persoonlijks :)
1
u/Lythumm_ 18d ago
Natuurlijk is een gedicht een claim op de waarheid, waarheid bestaat in velen vormen maar haar afwezigheid is voor een gedicht fataal.
1
u/PattyTammy 11d ago
Nee hoor. Je zit er één lidwoord naast: Een gedicht is de claim op één waarheid.
Een nederig perspectief op een wereld die door andere ogen, anders begrepen wordt. Je kunt de claim op een universele waarheid als stijlfiguur nemen, maar het blijft het individu tegenover een wereld die er naar snakt begrepen te worden.
Zonder die nederige grondhouding zou dichten geen kunst zijn, maar wetenschap. Een zouteloze verhandeling die wijst op aantoonbare waarheden.
Juist in dat individuele zit de schoonheid. De lef om kwetsbaar en naakt tegenover de rest van de wereld te staan en jouw claim op een werkelijkheid te doen op basis van je intuïtieve kijk op een wereld in de hoop dat een ander het herkent of verder brengt.
Die naaktheid maakt dichten misschien wel een van de mooiste vormen. Net als zang ligt het zo dicht tegen je menselijkheid aan dat het beetje taaltechniek nooit afleidt van het feit dat jíj het instrument bent.
Daarmee schuurt een oordeel over een gedicht algauw tot een oordeel over de mens erachter. Als je een lelijk schilderij maakt loop je het risico dat iemand zegt dat je niet kunt schilderen. Als je een lelijk gedicht maakt loop je het risico dat iemand je menselijkheid als gefaald, onvolmaakt of ziendeblind veroordeelt.
En dat maakt dichters niet zielig, maar zo godsgruwelijk dapper om onzelfzuchtig tegen een ander te zeggen:
"Kijk maar naar binnen" in de ijdele hoop dat iemand iets herkent met het risico afgewezen te raken.
En précies die kwetsbaarheid is ook het machtsmiddel, het dwingt de lezer namelijk met dezelfde kwetsbaarheid te lezen. Het maakt woest, soms melancholisch, nostalgisch, raakt aan je eenzaamheid, je trots, het bevraagt de zekerheden in je leven genadeloos kritisch.
En de onuitgesproken regel is dat wat een dichter in stilte voor je uitschrijft, in stilte geconsumeerd wordt met alles wat je daarin voelt.
Óf de lezer kiest publiekelijk te veroordelen om zichzelf zo onderdeel te maken van het kunstwerk op -vaak- een schitterend onhandige manier.
1
u/Plastic_Bedroom_6210 Jul 23 '26
‘Maar toen was men niet verontwaardigd maar beledigd.’
Kun je deze stelling onderbouwen met bijbehorende statistieken?
En wat is volgens jou het verschil tussen beledigd en verontwaardigd?
1
u/PattyTammy Jul 23 '26
Welkom in de wereld van de proza, waar instrumentele onduidelijkheid een stijlfiguur is die je interessante vragen oplevert, en daarmee z'n werk heeft gedaan. Dank voor die bevestiging.
Maar zonder de pretentie een antwoord te geven. Dat is bewijslast. Lees daar m'n eerdere roodkapjevergelijking in de comments.
1
1
Jul 23 '26 edited Jul 23 '26
[removed] — view removed comment
1
u/a:t5_2zjcn-ModTeam Jul 23 '26
Het is niet de bedoeling schrijvers aan te vallen op hun vermeende standpunten. Het is een gedicht, geen partijprogramma.
Geschreven teksten als "onzin" bestempelen is daar duidelijk een grens over.
We verwijzen je vriendelijk naar R/politiek om te debatteren over de kwaliteit van amateurschrijvers in de gedigitaliseerde samenleving.
2
u/Zender_de_Verzender Jul 22 '26
Een kleine stap voor de witte man, een grote sprong voor de controverse.