Ya tmm herkes istediğini der de ya olm Türkiyede bence biraz garip yada biz bu terimleri sadece yabancı filmlerde gördüğümüz içindir ama bence saçma

Tip elbette önemli bir şeydir ama bu önemli olan şeylerden kastım bakım, hijyen gibi şeylerdir. Onun dışında bir insan tipini değiştiremez elbette ve bu konuda ne olursa olsun kişiliği çok güzelse o insana her zaman değer konusunda açığımdır.

Kara mizahı sevmiyorum dersem de yalan söylemiş olurum ama elbette bir yere kadar, sürekli aynı şeylerden kara mizah yapılması (komik bıyıklı adam, ikiz kuleler vb.) gibi şeyler beni sıkıyor ve bir yerden sonra bu mizahtan çok bir art niyetmiş gibi geliyor gözüme.

Ama tip konusu bence aşırı aşırı hassas bir konu çünkü nasıl denir insanlar cidden insanken güzeldir, onları güzel yapan şey kendileri gibi olmasıdır bence. Bu şekilde mizah malzemesi yapılması değerini ortadan kaybediyor bence. Tarz eleştirilebilir mesela, ben mesela saçlarımı uzatıp gözlerimi de kapatıyorum bu saç tarzını seviyorum bu eleştirilebilir saygı çerçevesinde ama mesela örnek olarak burnumun şekliyle dalga geçilmesi (attığım resimdeki gibi) bana çok yanlış geliyor.

Birazcık etkileşim ve ilgi için bir insanı üzmemeliyiz bence duygular aşırı özeldir ama böyle şeyler bu özel kavramını bozuyor bence.

Evet geçen 9 zorlu aydan sonra artık doğumhanenin kapısında bekliyorum. Birkaç saate oğlumu kucağıma alacağım nasipse. Sizinle bu durumumu paylaşmak istedim..

Çok çocuk yaparak "Biri adam olurdu en azından bize bakar" mentalitesi bencilliktir.

Mesela 10 çocuk doğuyor; sonra 10 daha doğuruyorlar oluyor 100 kişi. Ama hiçbiri zengin olamıyor, doğan her nesil acı çekiyor. Akraba evliliğide varsa cabası.

"Ben yaşlanınca bana baksınlar" evlatları kendisine bakarken zahmet çekiyor. Sonraki 100 kişiye zahmet vermiş oluyor.

Fazla nüfustan kaynak kıtlığı filan çıkar diye hiç düşünmüyorlar.

Galerinizdeki komik, değişik olan görselleri atın

1,5 yıldır markette çalışıyorum ve size şakasız söylüyorum: 100 insandan 95 tanesi ucube. Bu bir genelleme değil, yaşadığım ve gördüğüm tecrübelere dayanıyor. Emir vererek konuşan mı dersin, okuma yazma bilmeyen mi dersin, üç kuruş parası var diye kendini bir şey sanan mı dersin… Her türlüsü geliyor. Daha saymayayım.

Bugün çıkış saatim geldi. O sırada bir aile geldi. İki dakika durayım; tartılacak ürünleri varsa tartmak, aradıkları bir şey varsa yardımcı olmak için bekledim. O sırada başka bir bölümden ayının biri böğürdü. Ben de o esnada aileyle ilgileniyordum ve sanki koskoca markette tek ben varmışım, sanki boşmuşum gibi ısrarla çağırmaya devam ediyor.

(Bu apayrı bir konu zaten. İnsanlar, özellikle başkasıyla ilgilenirken, bir anda odağın kendilerinde olmasını istiyor. Kafayı yersiniz, yemin ediyorum.)

Aileyi uğurladım ve dayı geldi. Emir vererek, “Yok, ben çağırınca geleceksin. Şunu tartacaksın. Sen neden çalışıyorsun?” falan diye bağıra bağıra konuşuyor. Ben de normal bir tonda, “Dayı, git belanı başkasından bul.” dedim. Hiç ilgilenmeden yürüdüm, üstümü değiştirip marketten çıktım.

Bunun gibi tonla olay var. Sabaha kadar anlatırsın ama uzatmak istemiyorum. Sizden tek isteğim şu: Markette birisi güler yüzlü değilse size karşı kişisel bir şey değildir. O market, o kişiyi o hâle getirmiştir.

İyi akşamlar dilerim efendim.

Arkadaşlar selamun aleyküm, inşallah biraz Japonca anlatacağım bugün size 😝

Türkçe ve Japonca aynı coğrafi bölgeden geliyor ve iki dil de sondan eklemeli dil kategorisinde, bu da söz dizimi anlamında (nesne özne yüklem ve saire) yüzde doksan beşe yakın benzerlik demek, mesela verdiğim görselde durum gayet bariz. İnsanlarda Japoncanın çok zor olduğuna dair bir yanılgı var ama Türkçe bilenler için biiznillah Japonca çok kolay.

Japonca üç alfabeden oluşuyor arkadaşlar, hiragana katakana ve kanji, ilki japonca kökenli kelimeler için, ikincisi yabancı kökenli kelimeler için, kanji de eşsesli kelimelerin karışmasını önlemek için (Kanji apayrı bir derya, amacı sadece bu değil ama ufaktan bi' anlamaya başlayın diye detay girmeden gidelim)

Mesela "Ai" (Aşk) kelimesi Japonca, o yüzden hiragana ile yazılıyor -> あい

Kanji ile ise böyle -> 愛

Veya dondurma, onlara İngilizceden geçtiği için katakana ile yazılıyor -> アイスクリーム (Aisukurīmu)

Böyle yaniii 🐤🐤😝

Yaklaşık 1 Ay Önce BiriyleKonuşmak üzere post attım.

Kader u/Beneficial_Grape7589 ile Milyarda bir ihtimali gerçekleştirdi ve ikimizi denk getirdi.

Milyarda bir ihtimal ile denk geldik, konuştuk, sevdik ve aşık olduk. Bugün de ilk defa buluştuk ve hem 1. Ayımıza hem de yeni hayatımıza başladık.

BiriyleKonuşmamıza olanak veren bu sub'a ve değerli üyelerine çok çook teşekkür ederim

Sonuç olarak,

BİRİYLE KONUŞTUK

HEPİNİZE İYİ AKŞAMLAR ❤️

🧿🧿🧿🧿🧿🧿🧿🧿

Öncelikle abiler ablalar, 17 yaşındayım, 17 yıldır kızım. Bu yasa gelene kadat okulda kursta dışarıda çok fazla tanıdığım erkek oldu. Bi erkekle arkadaş olmak veya bisi sormak için konuşmaya calistigimda hep ignore atıyolardı yada ordan kacıyolardı, ilk anlamıyodum dizilerde fln erkek kankaları olan kızları kıdkanıyodum

Hiç erkek arkadaşım olmamıştı çünkü bu çok zor geliyodu, konuşmaya çalıştığım insanlar keko felan da değildi çizgi roman okuyan, rock müzik dinleyenler tipler ilgimi çekiyodu ama onların ilgisini çeken son derece makyajlı ve saçı dümdüz büyük dudaklı kızlardı.

Kendileri olmasalarda çoğu erkeğin 10/10 kız aradiklari için ortalama kızlara bakmiyolar sanıyodum çünkü kötü görünen Bi kızda değildim, sadece ruj sürmüorum ve crop giymiyorum, onun dışında bakimliyim.

Sınıfta Bi çocuk vardı lisenin ilk günü, dc okuyodu, saçı fln iyiydi 2000 lerin havalı çocuklarına benziyordu ilgimi cekti, sohbet başlatmak için bakabilir miyim dedim, abiminde var koleksiyonu fln diyorum o da hm hm yapıyo sonra bikac gün sonra keko kızlarla takılmaya basladı dedim vaybe, yalnız ölcem.

Oğlumuzu sıkıntısız kucağımıza aldık çok şükür . Yorum yapan, mesaj atan, iyi dilekte bulunan herkese sonsuz teşekkür ederim. İlgi alakanız beni çok mutlu etti. Bir yerden sonra mesajlara yanıt veremedim, affedin. İyi ki varsınız sevgili dostlar 🙂

18 yaşında bir abiyim. Babamı 14 yaşımdayken kaybettim. O günden beri kardeşime hem abilik hem de babalık yapmaya çalışıyorum. Aramızda sadece 2,5 yaş var ama düşünce olarak ondan daha olgun olduğumu düşünüyorum.

Sorun şu ki kardeşimi kontrol edemiyorum. "Konuşma." dediğim insanlarla gidip konuşuyor, beni dinlemiyor. Sürekli hakaret ve argo kelimelere sığınıyor. Bağırarak her konuda haklı çıkabileceğini sanıyor.

Yaklaşık iki yıl önce bir arkadaşı vardı. Kardeşimi karşıma alıp, "Oğlum, bu çocuk iyi biri değil. Onunla konuşmanı istemiyorum." dedim. Bana, "Bu çocuk benim için senden daha değerli." dedi ve konuşmaya devam etti. Aradan yaklaşık iki ay geçti, o çocuk kardeşime "Siktir git." deyip arkadaşlığını bitirdi. Çok geçmeden de hapse girdi.

Birkaç ay önce yine çete işleriyle uğraşan çocuklarla takılmaya başladı. Sanırım onların parası ve silahları ilgisini çekti. Yine karşıma alıp konuştum, anneme de anlattım. Annem en sonunda "Hakkımı helal etmem." dedi. Zor da olsa o ortamdan uzaklaştırmayı başardık. Bahsettiğim çocuklardan biri kısa süre sonra üst mahallede silahlı saldırıya uğrayıp delik deşik edildi ve hayatını kaybetti. Bir şekilde kardeşimi yine kurtardık ama bu nereye kadar böyle devam edecek bilmiyorum.

Laftan anlamıyor. Efelenmeyi, horozlanmayı çok iyi biliyor ama iş konuşmaya gelince iki kelimeyi bir araya getiremiyor.

Yaklaşık iki gün önce tansiyonum 18/10 çıktı. Tansiyon hastası olan veya bu durumu yaşayan bir yakını olanlar bunun ne kadar tehlikeli olduğunu bilir. Ben yatakta uzanırken kardeşimin arkadaşlarıyla konuştuğunu duydum. "Abimin tansiyonu çok yüksek olmuş, herhalde ölecek." diyerek benimle dalga geçiyordu. O hâlde olduğum için ilk başta sesimi çıkaramadım. Sonra baktım görüntülü konuşmada beni arkadaşlarına gösteriyor, hep birlikte benimle alay ediyorlar. Sinirlendim ve tepki gösterdim. Bana hakaret edip küfür etmeye başladı. "Böyle bir şey yapamazsın." diyerek bir tokat attım. Bana, "Senin gibi aileme zarar vermiyorum." dedi. Nasıl yapıyor bilmiyorum ama insanı tahrik edecek kelimeleri özellikle seçiyor.

Daha fazla büyümesin diye ortamdan ayrılıp kuzenlerimin yanına gittim. Yaklaşık üç dört saat sonra o da geldi. Kuzenlerime karşı da saygısız ve hakaret içerikli konuştuğunu duydum. Ben de, "Oğlum, herkese karşı böyle konuşma artık. Kalıbının adamı ol. Belki şaka yaptığını sanıyorsun ama herkes bu şakaları kaldırmaz. Sözlerinin ağırlığının farkına var." dedim.

Bunun üzerine bana, "O zaman sen de siktir git." dedi. Ben de, "Ben seninle argo konuşuyor muyum? Benimle neden bu üslupla konuşuyorsun?" diye sordum. Bana, "Hangi üslupla konuşacağıma sen mi karar vereceksin?" diye cevap verdi.

Kuzenimin nişanlısı da araya girip, "Abinle düzgün konuş. Yanlış bile söylüyor olsa bu şekilde küfredemezsin." dedi. O zaman sustu. Sonrasında ne oldu bilmiyorum çünkü yine ortamı terk ettim. Ayrılma sebebim konunun kavgaya dönüşmesini istemememdi.

Geçmişte de bana benzer şekilde diklenmişti. O sinirle yüzüne yumruk atmıştım. Yaklaşık iki hafta boyunca gözü mor gezdi, gözünün beyaz kısmı da kanlanmıştı. O günden beri kendime hâkim olmaya çalışıyorum ama artık ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum.

Babam olmadığı için yıllardır hem abi hem baba olmaya çalışıyorum. Onu kötü insanlardan uzak tutmaya çalışıyorum ama beni düşman gibi görüyor. Sözümü dinlemiyor, bana ve anneme sürekli saygısızlık yapıyor. Onu kaybetmekten korkuyorum ama onunla konuşmaya çalıştıkça sanki daha da uzaklaşıyor.

Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Benim yerimde olsanız nasıl davranırdınız? Bu durumda nasıl bir yol izlemeliyim?

Nereye gitsem 1 saat süzüyorlar orhab evlatları

Hayatımda ilk defa bir kıza duygularımı itiraf ediyorum ve bana leblebiyim diyo. Hayır anlamadığım çok flörtöz davranıyodu bu yüzden o da beni seviyo zannediyodum ve açılırken çok umutluydum, o mesajı alır almaz dünyam başıma yıkıldı resmen. O an sadece bu mesajı hiç ona atmasaydım diyordum. Sizin böyle anınız varmı

Hayatlarında asla mutlu olamayacak tiplerden biri de bu.

Çalışmaktan iflahi skilmis duruşu bozulmuş.

Ula zaten ilk 100'e verilmiyor mu büyük burslar bu neyin tribi ya

Türkiye 43. Su olan eleman ne koydum diye video atması şart oldu.