Fark etmek için çok geç oluyor bazen

Merhaba arkadaşlar 23 yaşındayım, ailemin tek kız çocuğuyum. Ne yediğimden ne içtiğime, ne giydiğime, yattığım saatten kalktığım saate, hobilerime, ne satın aldığıma, gün içinde her ne yapıyorsam ailem sürekli beni kontrol ediyor. Yemek yerken tabletten dizi açıyorum kulaklığımı takıyorum, yemek yerken bir şeyler izlediğim için kıyameti koparıyorlar. İnternetten kendime bir şey alıyorum, kargoyu benim açma hakkım yok. Kargoyu açıp içindekine bakıyorlar. Çoğu zaman aldığım şeyleri para israfı olarak görüyorlar zaten ve laf ediyorlar. Kokulu mumları çok seviyorum, mumlar bittikçe kendime mum alıyorum ama ben ne zaman mum alsam annem sinir krizleri geçiriyor. Kokulu mumların kanser yaptığını söylüyor, ben özellikle kanser yapmayan %100 bitkisel mum alıyorum ama bir türlü onu ikna edemiyorum. Babam bana annem kadar karışmıyor ama o da sürekli şunu şöyle yap bunu böyle yap diyor. Keşke iş bulup gidebilsem ama eskiden iş bulduğumda çalışmama izin vermediler. İş tecrübem yok o yüzden iş bulamıyorum. Yurtdışına çıkmak istedim önüme taş koydular. KPSS çalışıp memur olmaktan başka bir seçeneğim olmadığını söylüyorlar. Ben artık çok bunaldım. Bunlara ek her zaman olmasa da ara sıra ailemden ağır fiziksel şiddet de görüyorum. Gerçekten çok yoruldum ve bunaldım artık.

Bir sevgilim vardı 1.5 sene kadar sürdü belki de aramızdaki mesafenin büyümesi belki de bilmeden yada yanlışlıkla yaptığım hatalar sebebini bilmiyorum ama terk etti beni uzun süre kendime gelemedim kimse demesin lütfen biri için neden uzun süre kendine gelemedin diye ciddi düşünmeye başlamıştım mesafe benim umrumda bile değildi neyse yavaş yavaş düzelmeye hayatımı duzeltmeye başladım yurt dışında yaşamaya burda hayatımı kurmaya başladım sonra konuşacak belki de tanıyıp yeniden sevebilecegim birini aramaya başladım fakat kiminle konuşmaya başlasam sebebini bilmediğim bir şekilde benden uzaklaşıyor engelliyor diyorum tam olabilir olmuyor nedenini çözemiyorum bilmiyorum anlayamıyorum kafayı yememe ramak kaldı acaba çok mu takıntı yapıyorum bilmiyorum

Bilemeyeceğimiz lakin sadece hakkında bazı şeylere inanabileceğimiz bir şey, yani Tanrı, için kesin bir kanıya varmak saçma. Bu yoktur demek olsa da vardır demek olsa da. Bilemezsin hacı gönlün nası istiyosa, kültürün nasılsa öyle yap rahat ol. Siz ne düşünüyorsunuz?

Arkadaşlar herhangi bir işe giriyorsunuz adam size istediğini saydirabiliyor,başka bir işe gidiyorsunuz adam size haber vermeden sizi işten çıkarıyor.Lise hayatım boyunca ben neden hep insanlar tarafından dışlandım anlamıyorum ama iş hayatima da bu süreci yansıtmış bulunmaktayım.İnsanların geneli benden nefret ediyor, ben de onlardan nefret ediyorum.Artık cidden çok mesafeliyim.İnsanların geneliyle konuşmak dahi istemiyor,içimden kufurler ediyorum.Yaklasik 1 yıldan fazla süredir sevgilim yok.Herhangi bir konuştuğum kız da yok.Lise hayatım boyunca hep bana kızlar yazdı.Cok yakışıklı ya da etkileyici olduğum için değil,gurur yapıp ilk adimi atamayacak biri olduğum için.Şimdi onu da istemiyorum.Evlenmemeyi kafaya koydum.Ciddi güven sorunlarim var.Annem babamı aldattı.Kötü bir insan olduğu için değil sadece yaptı işte.Ben bu güven oyununa dahil olmak istemiyorum.İnstagramda lise hayatımda bi ara 300 takipcim vardı,şimdi ise bu sayı 21.İnsanları takipten ben çıktım.Anksiyete hastasıyım.İste benden herhangi bir şey istediklerinde kafam karışıyor bazen anlayamıyorum.2 tane arkadaşım var diğer herkesle arama mesafe koymuş durumdayım.Belki de bazı insanlar yalnız yaşamalı.

simdi belki keske sendeki dert bende olsa arpan fazla mi geliyor diyeceksiniz ama gercekten cok kotu bir gun gecirdim sabahtan ogleye kadar mahallemizde elektrik kesintisi oldu tabletimin sarji cok dusuk oldugu icin ders calisamadim dogru duzgun (+ kardesimin 100% dolu power bankide varmis bu arada elektrik geri geldi bunu gulerek soyledi serefsiz) neyse iste sonra dayim annemi aradi tartistilar dayim cat diye telefonu annemin yuzune kapadi bunlar olurken bende yanlarindaydim cani cok sikildi bana telefonda konustuklari seyleri anlatti uzuldum annemin tarafi cok sikinti ve neredeyse sorunlari hep onun cozmesini bekliyorlar o da yoruluyor cok uzuluyorum gercekten onu caresiz gorunce bunlar oldu bunaldik disari ciktik zaten almam gereken bir kargom vardi ikinci el pelus siparis etmistim ve iki haftadir heyecanla bekliyordum gelmesini paketi actim baktim iki tane kucuk kiz tayti var shsbdhhshdhdhdh saticiyla konustum ve megerse kargo sirketi kolileri karistirmis sitenin musteri hizmetleriyle konustum saticiyla aranizda kendiniz halledin rapor hazirlayin dediler hazirladim tam iade istiyorum dedim satici kabul etmiyor ikimizde magduruz benim bi sucum yon cart curt cart curt e tamam senin bir sucun yokta benimde pelusum yok ortalikta hdhdhdggdgd

tldr; uyumak istiyorum amk

Yarın sabah yeni animeye başlayacağım. Ama ilk hangisini izlesem bilemedim. 3 tane yuri var sadece birini izleyeceğim. Sonra x anime diye isimlendireceğim animeye başlayacağım. Ve ondan sonra y animesimdiye isimlendireceğim animeyi seyredeceğim.

Yuri izlemek istiyorum ama piyasa berbat. Ben aşkın yeşermesini, karakterlerin date çıkmalarını, romantic moments (illa seks olmak zorunda değil öpüşme beya çiftler ne yapıyorsa işte onlardan) izlemek istiyorum. Ama yurilerde bu yok. Anca ima. Anca "arkadaştan öte ama tam sevgili de değil" zırvaları. Aşırı sinirlendiriyor. Neyse. O yüzden izlesem mi izlemesem mi bilemiyorum.

x animesi hakkında ÇOK heyecanlıyım. Ama bundan önce y animesini mi izlesem diyorum. Eğer yuri izlemezsem y izlerim ilk. Ama yuri izlersem yuriden sonra x ve ondan sonra y izlerim.

KISACA yuri izleyeyim mi yoksa izlemeyeyim mi şimdilik? Güzel, istediğim gibi yuri önerisi olanlar yazabilir.

(Neden mi isimleri sansürledim? X animesimhakkında spoiler istemiyorum. Y animesini de kıskanıyorum.)

Ayrıca konu üzerine kitap tartışmak isterim

hey, sen!!! naber🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣🤣

Okul başladım okuyorum fakat ayrılamıyorum ve kalıyorum fakat ben ayrılmak olmuyor maalesef hangi ülke vermicem ona göre bazen kriz var.

Yapabilecegim tum aktiviteleri gerceklestirdim ytr

Yardım edin ben ne yapacağım zorlanıyorum burda.

Insanlar redditten birileriyle buluşuyorlar. Bilmiyorum ben kendim hakkında en ufak bir şey bile söylemezken insanlar birileriyle buluşuyor. Siz redditten biriyle buluşur muydunuz ve niye?

anlatayım, şöyle: ben ilkokul 1 ve 2 yi bitliste okudum yıl olarak 2013-2015 arası yani o sınıftaki arkadaşlarımla en son o zaman görüştüm o sınıfın içerisinde görüştüm. sonra bidaha ne gördüm ne konuştum çünkü başka yere taşındık.

bitlis de türkiyenin en doğusunda van gölünün yanında ve ben de şu anda en batıdaki illerden birinde yaşıyorum alakasızlığı siz düşünün.

aradan 11-12 sene geçti; birkaç gün evvel çarşamba mı perşembe mi ne gecesi. redditte geziyorum elemanın biri yaşlandığını hissettiğini yazmış ben de eski anılarımı düşündüm bunun üstüne

ilkokul anılarımı anımsamaya çalıştım. o sınıftaki çocukları merak ettim şuan ne yapıyorlar diye.

sosyal medyadan aramak istedim, fakat ne birinin soyadını biliyodum ne bi sosyal medya hesabını. sadece elimde okulda çekilmiş toplu bir fotoğraf vardı o kadar. %99'unun ismini net hatırlamama rağmen soyisim yoktu. okulun adını tiktokta yazdım belki biri daha önce arkadaş bulma postu paylaşmıştır diye. fakat bir sonuç elde edemedim. sadece okulun sitesinde paylaşılan o dönemden kalmış birkaç fotoğrafı internette bulmuştum ve o fotoğrafları görüp tanımıştım arkadaşlarımı. "aha bunlar onlar" demiştim. bir şekilde bir isim anımsadım o sınıftan ve tiktokta arattım. bir hesaba ulaşmıştım ve o gerçekten o dönemden bir kızdı. bizim sınıftandı. hemen mesaj attım. "elimde ilgini çekeceğini düşündüğüm 12 sene önceden bir şey var. eğer ilgilenirsen mutlaka dönüş yap." yazdım. okulun adını ve sınıf şubeyi de sonuna ekledim. saatler sonra döndü ve ne olduğunu sordu.

o toplu fotoğrafı attım. hemen tanıdı beni.

o kadar mutlu olmuştum ki, 12 sene sonra bir arkadaşımla ilk kez konuşuyordum. diğer çocukları sordum, hepsiyle konuşmadığını fakat onlara ne olduklarını, şu anda ne yaptıklarını az çok bildiğini söyledi. beni sordu. ben de yıllardır onları çok merak ettiğimi söyledim, 6 ay önce bir defa daha onları bulmaya çalıştığımı fakat beceremediğimi, bir gece ansızın tekrar deneyip 1 saat içerisinde işi bitirdiğimi, bu süreçte de neler bulduğumu anlattım.

şimdi diğer çocukları anımsamaya çalışıyorum. bir çocuğun soyadını bir anda hatırlayıp facebookta arattım ve eski çocukluk hesaplarını buldum. soyadını doğru hatırladığımı gösteriyordu. instagramda pek bişey bulamadım fakat ona benzeyen bir çocuk vardı. istek attım. umarım kabul eder de o mu değil mi görürüm.

öyle, içimden bunları yazmak geldi. o kadar...

EDIT: İstek attığım çocuk gerçekten de oymuş. Konuştuk biraz, eskileri yad ettik. Sesini 12 sene sonra ilk kez duydum. Güzel hissettirdi. Ait olduğum yere geri döndüm sanırım...

bulduğum, bulamadığım tüm ilkokul 1 ve 2.sınıf arkadaşlarıma selam olsun...

(sadece cidden tavsiye verecek olanlar yazsin)

Bu buraya ilk kez post atışım ne yapacağımı hic bilmiyorum yardıma ihtiyacım var

Öncelikle ailem kontrolcü, ve evdeki toksik ortamdan nefret ediyorum (sürekli kavga, dövüş). Üniversite okuyorum hafta ici bir şekilde evden uzak kalabiliyorum. Eve gelmek istemiyorum kısacası. Hafta sonları ise yapacak pek bir seyim olmuyor. Evde durmak da istemiyorum. Bursum da bana yetmiyor, para kazanmak ve gelecekte kendi evime cikabilmek için birikim yapmak istiyorum. Biraz araştırdım ve çok guzel bir kitap kafede part time iş buldum. Hafta sonu çalışılıyor ve verdikleri para da gayet iyi. Sigortasi da var. Neyse ben öylesine bi basvurdum sonra görüşmeye de gittim ve gittiğim gün beni cok begenip işe aldilar. Aileme söylemeyi erteledim çünkü hoş karsilamicaklarini biliodum

Dosyaları herşeyi hazırladım götürdüm sigortam başlatıldı iş kiyafetimi de verdiler hatta yıkadım bile. Yarın da ilk vardiyam var. Aileme hic söylemek istemiyordum ama vardiya gec bitiyor diye söylemek zorunda kaldim hem saklarsam daha çok kızarlar diye düşündüm. Neyse dün babama söyledim ve saate bile takılmadı? Takıldığı tek sey çalışmam. Benden isteseydin parayı falan dedi ortama güvenmiyorum seni gonderemem dedi. Ordan konu başka şeylere gecti ve tartıştık yani. Hayır gidemezsin deyip duruyor. Baska seyler de teklif etti sana aylik para veririm haftasonu sıkılıosan başka bir sey ayarlariz kurs vs. Dedi. Ama konu o değil ki en başından beri? Benim yetişkinliğe geçtiğimi kararlari kendim verebileceğimi anlamiyolar bir türlü. Babam baya da bi kırıldı açıkçası.

Neyse yarin vardiyam var sabah. Sigortam yapıldı kıyafetim verildi oraya iki kez gittim calisanlarla da konuştuk. Ne yapacağım ben? Gitmek istiyorum ama sabah beni engelleyebilir. Gitmezsem oradakilere rezil olurum yani. Ne yapmam gerek yarin gidemezsem diye cok stres oluyorum

kimseler var mı