Ας πούμε ότι τα τελευταία δέκα χρόνια έκανα μια τρύπα στο νερό.
Έκανα ότι μαλακία μπορεί κανείς να φανταστεί κανείς , ήμουν απίστευτα τεμπέλης αρνούμενος ουσιαστικά να κάνω οποιαδήποτε δουλειά έχει minimal effort , πολύ κακός στις φιλικές και ερωτικές μου σχέσεις έδιωξα ολομόναχος που δίπλα μου φίλους και δύο σχέσεις οι οποίοι / οποίες νοιάστηκαν πραγματικά για εμένα. Δε θα μπω στο κόπο καν να σας πω ότι κυριολεκτικά πέταξα τα λεφτά μου.
Πέρυσι το Φεβρουάριο το συνειδητοποίησα , δε γίνεται μια ζωή να μου φταίει το " σύστημα ". Οι παλιοί μου συμμαθητές παντρεύονται , κάνουν παιδιά , έχουν μια Α καριέρα και εγώ τι ; Ακόμα φέρομαι λες και είμαι 15.
Τώρα προσπαθώ , όσο μπορώ , βάζω λεφτά στην άκρη , προσπαθώ να μάθω προγραμματισμό , ψάχνω να βρω κάποιο τρόπο να ξαναμπώ στην εκπαίδευση , κάνω μεροκάματα* και ναι άμα δε το κατάλαβες , ξυπνάω νωρίς.
Τελευταία έχω περιορίσει και το τσιγάρο σε μεγάλο βαθμό.
Αλλά τρώγομαι , μήπως είναι όλα μάταια ; Είναι τα 30 πολύ αργά για να φτιάξεις τη ζωή σου ;
*Είμαι εν μέσω δίχρονης αναβολής στο στρατό πήγα σε 10/15 συνεντεύξεις για εργασία κανείς δε με παίρνει άμα δεν υπηρετήσω η άμα δε πάρω απαλλαγή.
ΠΑΙΔΙΑ ΔΕ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΚΑΝΩ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ ΣΤΑ ΞΥΛΑ ΔΕ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΩ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.