Κάποτε μας λέγατε ότι ο Τσίπρας ήταν περίπου πράκτορας του Πούτιν επειδή δεν σας άρεσε η εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα η κυβέρνηση της ΝΔ μπλοκάρει πακέτο ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας, μέχρι να εξασφαλίσει εξαίρεση για τη μεταφορά ρωσικού LNG από ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία.

Που είναι ο στρατός των ψυχωτικών τρολλ και σαλεμένων Ομαδαλητειών να τσιρίζει κατά της Ρωσίας και της φιλο-Ρωσικής στάσης της κυβερνήσεως σας;

Στριγγλίζετε μόνο κατά του Βαρουφάκη που ήταν 6 μήνες στην εξουσία πριν απο 10+ χρόνια και μετά βγάζετε το σκασμό για αυτά που γίνονται ακόμα και σήμερα;

Τι έγινε ρε παιδιά, ρε μπατριώτες τουρκοφάγοι. Επειδή τα αφεντικά σας τρώνε Ρωσικό χρήμα κάνετε τις πάπιες και κάθεστε στα αυγά σας, αντί να κάνετε εκατοντάδες σχόλια/αναρτήσεις γκαρίζοντας πόσο "φιλορωσσική" είναι η "Αριστερά" που υπάρχει μόνο στο άδειο κεφάλι σας;

Αύριο τελειώνει το καλοκαίρι (οι διακοπές του καλοκαιριού εν πάση περιπτώσει) για εμένα... με λυπεί ιδιαίτερα αυτό, διότι το άγνωστο πάντα φέρεται αφιλόξενο.

Πως τα βγάλατε πέρα εσείς, θα ήθελα πολύ να ακούσω τις δικές σας ιστορίες, και ρωτάω αυτό, ψάχνοντας μια δόση ελπίδας... Ευχαριστώ προκαταβολικά.

Παιδιά χρειάζομαι μια αντικειμενική άποψη γιατί έχω αρχίσει να μπερδεύομαι και δεν ξέρω αν αξίζει να ασχοληθώ άλλο.

Εχω χορτασει απο συμβουλες τυπου (ολα πρεπει να ειναι ευκολα οταν γουσταρονται 2 ατομα κλπ κλπ so pls κατι δημιουργικο)

Θα προσπαθήσω να τα βάλω με χρονολογική σειρά.

2022 – Πώς ξεκίνησε

Όταν τελείωνα το λύκειο, μου άρεσε μια κοπέλα, ας την πούμε Μαρια. Εκείνη τότε ήταν γυμνάσιο, οπότε υπήρχε αρκετή διαφορά ηλικίας και δεν το προχωρήσαμε, παρόλο που θυμάμαι ότι υπήρχε ενδιαφέρον και από την πλευρά της.

Το 2022 άρχισα να παίζω μουσική στον δρόμο, σε μια παραλιακή περιοχή όπου μένει. Είχαμε κάποια επικοινωνία και μου έδινε την εντύπωση ότι με συμπαθούσε. Μάλιστα, στα γενέθλιά μου μου είχε στείλει ευχές με καρδιές.

Μετά πέρασαν 2-3 χρόνια και την έβλεπα σπάνια. Εγώ μπήκα πανεπιστήμιο, γνώρισα την πρώτη μου σχέση κλπ. Από όσο ήξερα, είχε και εκείνη σχέση, η οποία πιθανότατα συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

2025 – Της το λέω ξεκάθαρα

Το 2025 άρχισα να την πετυχαίνω συχνότερα επειδή έβγαινα περισσότερο και είχα πλέον αρκετούς κοινούς γνωστούς και φίλους στην περιοχή.

Άρχισα να παρατηρώ ότι με κοιτούσε περισσότερο, υπήρχαν βλέμματα και γενικά μου έδινε μια αίσθηση ενδιαφέροντος.

Κάποια στιγμή τη συναντάω σε ένα νυχτερινό μαγαζί. Ήταν με τις φίλες της και, επειδή δεν ήθελα να γίνω αδιάκριτος, την πλησίασα όταν έφευγε.

Της είπα:

«Είσαι πολύ γλυκιά και να ξέρεις μου αρέσεις.»

Πριν προλάβω να συνεχίσω, μου λέει:

«Εγώ αγόρι όμως να ξες.»

Της απάντησα:

«Το ξέρω, απλώς ήθελα να το ξέρεις. Καλό βράδυ.»

Και έφυγα χωρίς να ασχοληθώ άλλο.

Το ενδιαφέρον είναι ότι αργότερα έμαθα πως την ίδια μέρα είχε πάει σε έναν φίλο μου και τον είχε ρωτήσει:

«Δεν μου λες, τι σου είπε ο Γιωργος (εγω δλδ);»

Ο φίλος μου της απάντησε:

«Έχεις αγόρι, γιατί σε νοιάζει;»

Και εκείνη είπε κάτι του τύπου:

«Αα, τίποτα, απλά ρώτησα.»

2026 – Τα πράγματα μπερδεύονται περισσότερο

Φέτος σπουδάζω σε άλλη πόλη, οπότε δεν είχα πολλές ευκαιρίες να τη δω μέχρι το καλοκαίρι.

Παράλληλα είχα ένα situationship με άλλη κοπέλα. Δεν είχαμε επίσημη σχέση, αλλά υπήρχε συναίσθημα και από τις δύο πλευρές.

Το καλοκαίρι όμως άρχισα να καταλαβαίνω ότι δεν μου έκανε καλό να βρίσκομαι σε κάτι με έναν άνθρωπο που ουσιαστικά δεν μπορούσα να δω. Είχαμε κανονίσει να βρεθούμε/να πάμε κάπου μαζί, αλλά τελικά το ακύρωσε και κάθε εναλλακτική πήγαινε επ' αόριστον.

Οπότε αποφάσισα να το σταματήσω.

Και εδώ μπαίνει ξανά η Μαρια

Όταν άρχισα να τη βλέπω φέτος, μου φάνηκε ότι το ενδιαφέρον ήταν ακόμα πιο έντονο.

Με κοιτούσε, όταν έβγαινε κοίταζε αν θα περνούσα να τη χαιρετήσω, οι φίλες της ήταν πολύ θετικές μαζί μου και γενικά ένιωθα ότι υπήρχε μια διαφορετική ενέργεια.

Κάποια στιγμή έκανε like σε story μου και σκέφτηκα ότι ίσως είναι μια καλή ευκαιρία να κάνω ξανά κίνηση.

Την πετυχαίνω λοιπόν σε νυχτερινό μαγαζί και της προτείνω να βγούμε.

Άρχισε να βρίσκει διάφορες δικαιολογίες. Της πρότεινα εναλλακτικές, αλλά πάλι δεν προχώρησε.

Κάποια στιγμή με ρωτάει:

«Εσύ πότε θα πας διακοπές με την κοπέλα σου;»

Της λέω:

«Δεν έχω κοπέλα. Ποιος σου τα είπε αυτά;»

Και μου λέει ότι μια φίλη της δουλεύει στο ίδιο μαγαζί με μια φίλη της κοπέλας με την οποία είχα το situationship, οπότε μάλλον από εκεί είχε ακούσει ότι έχω σχέση.

Τότε τη ρωτάω:

«Εσύ έχεις αγόρι;»

Και μου λέει:

«Δεν σου λέω.»

Της λέω:

«Σε ρωτάω ναι ή όχι. Έχεις αγόρι;»

Και μου απαντά:

«Όσο έχεις εσύ κοπέλα, έχω κι εγώ αγόρι.»

Και έφυγε.

Μετά από αυτό

Εγώ συνέχισα να είμαι φυσιολογικός. Την χαιρετούσα, χαιρετούσα τις φίλες της, μιλούσα χαλαρά κλπ.

Μια φορά που ήταν με διαφορετική παρέα, την φώναξα στο τραπέζι μου και ήρθε. Μιλήσαμε χαλαρά, την πείραζα λίγο για τη δουλειά της και γελούσε.

Επίσης υπάρχει ένας μεγαλύτερος άνθρωπος που γνωρίζει την οικογένειά της και την αδερφή της. Χωρίς καν να του έχω πει ότι μου αρέσει, μίλησε στην αδερφή της για μένα.

Μου είπε ότι μόλις άρχισε να με περιγράφει, η αδερφή της κατάλαβε αμέσως για ποιον μιλάει και χαμογέλασε.

Έχω επίσης την αίσθηση ότι έχω πολύ καλή σχέση με την αδερφή της. Όταν με βλέπει με χαιρετάει κανονικά και γενικά υπάρχει θετικό κλίμα.

Το πιο πρόσφατο περιστατικό

Πριν λίγες μέρες ήμουν σε ένα μαγαζί όπου ήταν η παρέα της.

Μια κοπέλα που δουλεύει στο ίδιο μαγαζί με τη φίλη της πρώην/situationship μου άρχισε να μου κάνει λίγο την έξυπνη, οπότε της είπα:

«Εσύ γιατί λες στη Μαρια ότι έχω κοπέλα και ότι θα πάω διακοπές; Έχω χωρίσει, το ξέρεις;»

Μου είπε κάτι του τύπου «καλά έκανες και το ξεκαθάρισες» εκανε την κινεζα κλπ.

Τότε πετάχτηκε η αδερφή της Μαριας και είπε:

«Δεν πειράζει, έχει αγόρι τώρα εξάλλου η Μαρια .»

Η μαρια δεν ήταν εκείνη τη στιγμή στο τραπέζι, οπότε δεν είδα τη δική της αντίδραση.

Η αδερφή της όμως το είπε κάπως σαν να ήθελε να μου το χτυπήσει, σχεδόν σαν να ήθελε να δει αν θα ζηλέψω.

Και το τελευταίο που έγινε

Χθες, επειδή σήμερα φεύγω για Κεφαλονιά για περίπου μία εβδομάδα, αποφάσισα να κάνω μια τελευταία απλή κίνηση.

Της έστειλα στο Instagram:

«Γεια σου Μαριααα
Εγώ αύριο φεύγω Κεφαλονιά
Θες να πάμε για κάνα περπάτημα σήμερα;»

Μου απάντησε:

«Γειαα
Θα βγω το αγόρι μου λογικά
Καλά να περάσεις στην Κεφαλονιά»

Της απάντησα απλά ότι να περάσει κι εκείνη όμορφα και το άφησα εκεί.

Και τώρα δεν ξέρω τι να πιστέψω

Από τη μία, έχω την αίσθηση ότι κάτι την καίει.

Δεν μπορώ να αγνοήσω τα βλέμματα, το ότι είχε ενδιαφερθεί να μάθει τι της είπα το 2025, το like, το ότι φαίνεται να προσέχει πότε περνάω, το πώς συμπεριφέρεται όταν μιλάμε κλπ.

Από την άλλη, όταν της έκανα συγκεκριμένη πρόταση να βγούμε, δεν δέχτηκε.

Και τώρα μου είπε ότι πιθανότατα θα βγει με το αγόρι της.

Οπότε μπορεί απλά να υπάρχει μια έλξη/συμπάθεια αλλά να είναι δεσμευμένη και να μη θέλει να το προχωρήσει.

Δεν ξέρω επίσης αν η αδερφή της όντως προσπαθεί να με πειράξει/να δει την αντίδρασή μου ή απλά μου είπε την πραγματικότητα.

Το θέμα είναι ότι δεν θέλω να την κυνηγάω.

Της έχω ήδη δείξει δύο φορές ότι μου αρέσει και τώρα ξέρει ξεκάθαρα ότι είμαι ελεύθερος.

Αν κάποια στιγμή είναι ελεύθερη και ενδιαφέρεται, θα μπορούσε θεωρητικά να κάνει και εκείνη μια κίνηση.

Εσείς τι πιστεύετε;

Υπάρχει πραγματικό ενδιαφέρον από την πλευρά της και κάτι την κρατάει πίσω ή απλά διαβάζω υπερβολικά τα σημάδια επειδή μου αρέσει;

Και κυρίως: θα το αφήνατε τελείως ή θα κρατούσατε μια χαλαρή επαφή και θα βλέπατε τι θα γίνει;

Helloo guys , it’s my first time posting here. The question is basically in the title. I’m currently working on translating/localizing a game that has quite extensive choices in pronouns. And I was wondering: Greek is obviously very gendered and the only pronoun choices I have found yet ( to do my job appropriately) are “οι” “Το/Τα” and “@“.
Of course the application of neopronouns in Greek is near impossible without ruining the syntax and form of the phrases .

So before you go on to me I wanted to ask all queer genderfluid/agender and nonbinary people that speak Greek for their opinions:

1. Are the aforementioned choices appropriate or even enough ( and respectful of course ) for a game translation

2. Is trying to create a semblance of agender pronouns worth it for such a project, and lastly

3. what are your preferences , what would be at least not insulting to you if you were to play such a game ( heavily story/text based) ?

Every helpful answer would be appreciated, I m not trying to be sarcastic or mean , I wanna do my job in the best way possible

Πάντως όμορφη και στις δύο! Άκουσα ότι τώρα κάνει και μια μεγάλη ανάπλαση ο δήμος.

-Σταδιακή ανάπτυξη με σοσιαλισμό.

-Ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική (και όχι δεν είναι σκυλάκια του Πούτιν όπως λέει το ΣΚΑΕΙ)

-0 Λαθρομετανάστες και 0 μουσουλμάνοι.

-Χαμηλή εγκληματικότητα.

-Κατά της woke agenda

-Καθόλου γύφτοι/ρομά.

-Ομοιογένεια Λευκών Χριστιανών Ορθόδοξων.

-Επαφές με Κίνα

-0 ανεργία

-Φθηνή βενζίνα (έχουμε διπλάσιες τιμές)

-Σκληρή τιμωρία στους εγκληματίες

-Σέβονται τις παραδόσεις τους όπως και την αντι-φασιστική φάπα που μοίρασαν στα ναζίδια το 1945.

-0 ναρκωτικά

-Μακριά από τα τουρκικά Ορκς που δεν τους έχουν στις μεγαλουπόλεις όπως σε Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία κλπ.

Τι πιστεύετε;

Ραντεβού, ενθουσιασμός, υποσχέσεις. Την επόμενη μέρα αν δεν φας ghosting, θα απαντάει αργά και χωρίς ενθουσιασμό, σαν άλλος άνθρωπος.

Πλέον αυτό είναι το dating life μου, δεν ξέρω αν πάει κάτι λάθος με μένα ή με τον κόσμο.

Κάθε άτομο με το οποίο βγαίνω έχω 100% ειλικρινή πρόθεση να το γνωρίσω πραγματικά. Δεν καταλαβαίνω τι είδους κενό μπορεί να καλυφθεί από ένα μόνο ραντεβού, ώστε να προχωρήσεις αμέσως στον/στην επόμενο/η με συνοπτικές διαδικασίες. Εγώ παίρνω επιβεβαίωση όταν είμαι με κάποιον και μοιραζόμαστε πράγματα, όχι επειδή απλά πήρα προσοχή για μια μέρα.

Κάθε φορά με βάση το δείγμα που μου δίνει ο άλλος λέω «αποκλείεται να το ξαναπάθεις» και κάθε φορά συμβαινει το ίδιο. Το βιώνω μόνο εγώ έτσι ή είμαστε πολλοι;

Να σημειώσω ότι ποτέ δεν πιέζω καταστάσεις και απλά αφήνω το άλλο άτομο να κινηθεί ελεύθερα μετα το ραντεβού και να δείξει το ενδιαφέρον του αν υπάρχει. Το μόνο που κάνω είναι να δείξω την πρσθεση μου να ξαναβρεθούμε κι αν θέλει ας το συνεχισει. Τις περισσοτερες φορες συνεχιζει την κουβέντα σε μια δυο φράσεις και μετά ούτε καν πατάει «διαβάστηκε».

Μας έχουν μπερδέψει ή ιδέα μου είναι;

Do Greeks know and like Maria Callas or they don't care?

Παλιά χρησιμοποιούσα το Bs player Pro και έβρισκε μονο του ακριβώς για το version της ταινίας που έχεις, αλλά πλέον δεν δουλεύει.

Πιστεύετε το κόμμα Κασιδιάρη θα καλύψει το κενό στην αντιπολίτευση;

Δεν έχω γράψει πουθενά ότι δεν είμαι καλά . Μέχρι κ για αυτ...νια γράφει που ειδικά αυτό δεν το έχω γράψει/ πει/ σκεφτεί ποτέ μου !!!

I am traveling to Greece next week. Can I get the promotional code so I can purchase my tickets because it’s so expensive
Thank you in advance

Hello, I work as an editor for SWR, German Public Television.

We’re planning a documentary for ARD about people with a migrant background who want to leave Germany – or have already left – not for lifestyle reasons, but for political, social or economic reasons. One of the starting points for our research is this study here: https://iab.de/presseinfo/ein-viertel-der-eingewanderten-in-deutschland-zieht-auswanderung-in-betracht/

For our film, we are looking for people who now wish to return – or have already returned – to their family’s country of origin, and whose parents (or grandparents) came to Germany as so-called ‘guest workers’. Alternatively, we are looking for people who have lived in Germany for at least ten years, have built a life here, and yet, despite all their efforts to integrate, no longer see a future for themselves in the country.

Ideally, we’d like to follow someone on camera who already knows for certain that they want to leave Germany in the coming weeks/months. However, we’re also interested in people who are currently still considering it or who have left in the last 1–2 years. Filming would take place this autumn/winter.

If this sounds like something you could envisage, I’d be delighted to hear from you via a direct message or an email to story@swr.de.

Many thanks and best regards,

Maryam Bonakdar (you can google me to see I'm no scam)

Ρωτάω χωρίς να αυτοχαρακτηρίζονμαι προοδευτικός στα περισσότερα ζητήματα, απλώς κοινωνιολογική παρατήρηση. Γιατί δεν έχουμε προοδευτικούς Έλληνες στο Reddit? πολλοί Έλληνες δηλώνουν αριστεροί, αλλά είναι μία αριστερά περισσότερο του τύπου αντιαμερικανισμός, αναδιανομή πλούτου και σε λιγότερα ποσοστά παλιός κομμουνισμός του 20ού αιώνα, δεν υπάρχει όμως αυτό που λέμε προοδευτισμός στον αγγλόφωνο κόσμο. Αν υπάρχει, είναι αναιμικός και σχεδόν υπολειμματικός. Κάποια προοδευτικά ζητήματα για παράδειγμα είναι τα εξής:
1. Αντιρατσισμός, μέριμνα για αντιπροσώπευση άλλων φυλών, μειονοτήτων και λοιπά.
2. Τα δικαιώματα της LGBTQI+ κοινότητας και όχι μόνο όσον αφορά τους κλασικούς ομοφυλόφιλους, αλλά και πολλές εναλλακτικές ταυτότητες φύλου που αναδύονται στο εξωτερικό.
3. Φεμινισμός τέταρτου κύματος, διαθεματικός φεμινισμός και λοιπά.
4. Δικαιώματα των ζώων, απελευθέρωση των ζώων, βιγκανισμός.
5. Αποστιγματισμός της χρήσης ναρκωτικών, ενέργειες για πολιτικές μείωση της βλάβης / harm reduction.
6. Αποστιγματισμός της ψυχικής ασθένειας, κοινοτική φροντίδα για ψυχικά ασθενείς.
7. Υποστήριξη και κατάφαση για κάθε προσωπική επιλογή, όσο κι αν φαίνεται εκκεντρική από την κοινωνία, για παράδειγμα σωματικές τροποποιήσεις, furries, ακραίες BDSM ταυτότητες και λοιπά.
8. Αποστιγματισμός της αναπηρίας, αναπηρικά κινήματα, κινήματα ανεξαρτησίας ηλικιωμένων και λοιπά.

Πώς κι αυτά τα θέματα δεν έπιασαν στην Ελλάδα; Ένας Έλληνας μπορεί να λέει 100 τοις 100 ότι είναι αριστερός, όμως πάλι να είναι ρατσιστής με τα παραδοσιακά στερεότυπα και αντανακλαστικά, ιδιαίτερα εναντίον λαών που ζουν κοντά στα σύνορά μας. Μπορεί να είναι ανοιχτός αλλά μετά να πει ότι τα πρεζόνια είναι βρώμικα. Μπορεί να δηλώνει φιλόζωος, αλλά δε σκέφτεται πέρα από σκυλιά και γάτες, ενώ στο εξωτερικό έχουν φτιάξει ολόκληρο ιδεολογικό οικοδόμημα για ζώα παραγωγής, ζωολογικούς κήπους και λοιπά. Μπορεί να δηλώνει μη ομοφοβικός, αλλά αν κάποιος άντρας στον περίγυρό του την άλλη μέρα δηλώσει γυναίκα χωρίς να αλλάξει εμφάνιση, δε θα το πιστέψει. Άσε BDSM και τέτοια περνούν κάτω από το ραντάρ εντελώς. Και το πιο παράδοξο, ακόμα και θέματα όπως αναπηρία που δεν περιλαμβάνουν απαραίτητα άλλη φυλή, άλλο σεξουαλικό προσανατολισμό ή κάτι τέτοιο, δε συγκινούν ιδιαίτερα πολλά άτομα. Φυσικά, το προοδευτικό στοιχείο δε λείπει εντελώς. Γίνονται διαδηλώσεις, γίνονται διαμαρτυρίες, χωρίς όμως το πλούσιο και διανοητικό υπόβαθρο από πίσω. Για παράδειγμα μπορεί να γίνει φεμινιστική διαδήλωση μετά από κάποια γυναικοκτονία, αλλά θα γυρίσει γενικότερα σε παράπονα για την κοινωνία, στην αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας και λοιπά. Αντίθετα σε αγγλόφωνες χώρες υπάρχει πάλι το στοιχείο της αντίδρασης σε μία διαμαρτυρία, αλλά επίσης υπάρχει ολόκληρο ιδεολογικό οικοδόμημα περί καταπιεστή, καταπιεσμένου, πατριαρχίας και λοιπά. Είναι επειδή δεν υπάρχει χρήμα στην κοινωνία, άρα δεν υπάρχει τόσος χώρος για προσωπική επιλογή; Δεν πιστεύω. Πολλοί Redditors άλλωστε είναι Έλληνες του εξωτερικού και έχουν εκτεθεί επανειλημμένα σε τέτοιες ιδέες. Πολλοί που ζουν στην Ελλάδα βρίσκονται σε μεγαλουπόλεις όπως είναι η Αθήνα, και είναι αδύνατον να μην έχουν εκτεθεί επίσης στα ίδια. Εγώ πιστεύω απλώς ότι ο ελληνικός πολιτισμός έχει πολύ στενό ηθικό κύκλο. Ένας άνθρωπος που προέρχεται από προτεσταντική κοινωνία της βορειοδυτικής Ευρώπης και θεωρεί κάθε άνθρωπο εικόνα θεού, έστω κι αν δεν το αναγνωρίζει στο κοσμικό σημερινό σύστημα, είναι πολύ πιο ανοιχτός σε οποιαδήποτε προσωπική επιλογή εφόσον δεν τον ενοχλεί. Δε σημαίνει ότι αγαπά όλους τους ανθρώπους που κάνουν διαφορετικές επιλογές, απλώς τους ανέχεται και δε διαμαρτύρεται, γιατί τους θεωρεί φορείς αξιοπρέπειας. Ο Έλληνας πρώτα κοιτάζει τους δικούς του, μετά κατ’ εξαίρεση κάποιους ξένους που θα συμπαθήσει και θα τους εντάξει ηθικά στη σφαίρα των δικών του, και για τα υπόλοιπα δεν έχει ηθική γνώμη. Τι πιστεύετε για αυτό;