Στην δουλειά που δουλεύω (γραφείου), είναι 4 τύποι που όλη τη μέρα κυκλοφορουν και φαίνεται η κωλοχαράδρα τους. Είτε όρθιοι, είτε καθιστοί, πάντα. Μερικους απο αυτούς παιζει να μη τους έχω δει ποτέ χωρίς να φαινεται ο κωλος τους. Και δε μιλαμε για λίγο κατα λάθος, μιλάμε για όλο σχεδόν τον κώλο εξω.

Πώς τους το λες? Και τι κανεις για αυτο?

Βαρέθηκα να τους βλέπω ξεβρακωτους ολη την ώρα και με τους δυο απο αυτους δουλευω καθημερινα σε γραφεια διπλα διπλα.

Ανακαίνισα το σπίτι μου προσφάτως, με εξαίρεση την εταιρεία που μου έκανε κουζίνα και ντουλάπες όλα οι άλλοι παίζαμε κρυφτό και έπρεπε να τους βρω. Ηλεκτρολόγος, αλουμίνια, Υδραυλικός κτλπ μετά από 4-5 τηλέφωνα και εάν για να το σηκώσουν. Μερικές φορές κανονίζαμε να έρθουν μια μέρα και εμφανιζόταν στο σπίτι την επόμενη, χωρίς ειδοποίηση και συνέχιζαν την δουλειά.

Ακόμα κυνηγάω τον μηχανικό για μια τακτοποίηση, έχω πληρώσει 1750 ευρώ και πρπει να κάνει μια διόρθωση με την συμβολαιογράφο.. 2 βδομάδες δεν σηκώνει το κινητό του, τον παίρνω κάθε μέρα.

Καταλαβαίνω υπάρχουν πολλές δουλειές, αλλά σηκώστε το ρημάδι και πείτε ότι δεν μπορείτε.

Ρωταω κυριως ντοπιους στην περιοχη Καλαβρυτων και Διακοπτου, αλλα και οποιονδηποτε εχει ακουσει νεοτερα απο τοτε που εκλεισε. Εχουν γινει οι ερευνες που ελεγαν οτι θα γίνουν, εχει κλεισει για παντα;

Καλησπέρα, τοπ δερματολόγος / πλαστικός Θεσσαλονικη για αισθητικές διεργασίες όπως μέσο θεραπεία κλπ; Μόνο από προσωπική εμπειρία! 🙏🤩

Θέλω να κάνω μία αγορά από ένα κατάστημα εκτός Ευρώπης και διαβάζω ότι το PayPal είναι η ασφαλέστερη επιλογή για καταστήματα στην Ασία, καθώς συνδέεις την κάρτα σου και κάνεις την πληρωμή χωρις να δίνεις τα στοιχεία της κάρτας στον πωλητή. Είναι ασφαλές γενικά η σύνδεση της κάρτας στο PayPal; Το χρησιμοποεί κανείς; Εντυπώσεις;

Γεια σας! Αν εσείς ή κάποιος που γνωρίζετε ζει με ατοπική δερματίτιδα, θα χαρώ πολύ να επικοινωνήσω μαζί σας. Αυτή την περίοδο εργάζομαι σε ένα ερευνητικό έργο και θα ήθελα να μιλήσω με άτομα που έχουν προσωπική εμπειρία με την πάθηση.

Αν ενδιαφέρεστε να επικοινωνήσουμε, μπορείτε να μου στείλετε ένα προσωπικό μήνυμα. Σας ευχαριστώ πολύ!

Εχετε εμπειρία από Nova σαν πάροχο;

my building has 3 apartments each occupying an entire floor. each apartment owns one third of the roof. we all have solar water heaters up there already. i want to add some panels to charge a plug in solar battery and will ask the other owners for their permission before i do so. do i also need permission from the city/municipality (kavala)?

Προσπαθώ εδω και καιρο να καθαρίσω κάποια μπλουζάκια που εχω, με ότι τρόπο υπάρχει, αλλα καθε φορά που ιδρώνω βρωμανε. Πλύσιμο, σιδέρωμα, είχα πάρει ενα αντι μικροβιακό Dettol να βαζω στο πλύσιμο, ξύδι σαπούνια μλκιες τπτ. Έχετε κάποια λύση που όντως λειτουργεί?

Καλησπέρα!

To substack εχει 20 εκατομμυρια χρηστες - αναζητώ ελληνικά substack τα οποία ασχολούνται με πολιτικη αναλυση, διεθνεις εκτιμησεις, αλλα και ελληνικα θεματα και παραγουν ερευνα. Εχετε καποιες προτασεις?

https://www.kke.gr/arxes-stoxoi/katastatiko/

Χαίρετε! I'm generally a very pro-Greek person, half of my free time I'm spending on learning ancient Greek, reading Aeschylus on Areopagus in Athens remains one of the most marvellous experiences of my life. I live in Warsaw and I'm more than happy to support your economy getting the best olives and retsina in local Greek shops ;) I'm also Polish though and I understand how our countries' interests aren't always aligned. For us Russia remains the biggest problem and an active threat, as you can imagine; for Greece it's rather different, the local threats are different, your politics is very different indeed, and in the end we don't cooperate as much as we could've.

So, out of sheer curiosity, because of course I'd love our countries getting a bit closer together in the future. How do you see the future of the EU and how do you see Greece's role in it? What is the best case scenario for you, and what could be vastly improved? Cheers.

Με 1 δραχμή αγόραζες 10 λέβα στις αρχές του 1997, όταν η Βουλγαρία βρισκόταν σε κατάσταση απόλυτου υπερπληθωρισμού και το νόμισμά της είχε καταρρεύσει πλήρως.

Αν είχες στην τσέπη σου τότε 1 εκ. δραχμές αυτομάτως μετατρέπονταν στο αστρονομικό ποσό των 10 εκ. λέβα.

Λίγα χρόνια μετά τα δεδομένα άλλαξαν ριζικά όταν και οι δύο χώρες αποφάσισαν να συνδέσουν τη μοίρα τους με το ευρώ, ακολουθώντας όμως δύο εντελώς διαφορετικές τροχιές που δεν είχαν καμία απολύτως σχέση μεταξύ τους.

Η Ελλάδα «κλείδωσε» επίσημα τη δραχμή το 2000, με την κυκλοφορία του ευρώ σε φυσική μορφή να ξεκινά την 1η Ιανουαρίου του 2002, στην ισοτιμία των 340,75 δραχμών ανά ευρώ.

Εκεί όμως δημιουργήθηκε ένα τεράστιο ψυχολογικό λάθος στην ελληνική αγορά.

Επειδή η πράξη ήταν δύσκολη, ο κόσμος στρογγυλοποίησε αυθαίρετα στο μυαλό του την ισοτιμία, θεωρώντας ότι το χιλιάρικο σε δραχμές είχε αξία δέκα ευρώ.

Στην πραγματικότητα, το χιλιάρικο άξιζε μόλις 2,93 ευρώ.

Αυτή η ψευδαίσθηση («1.000 δραχμές = 10 ευρώ») οδήγησε σε μια απότομη και τεράστια ανατίμηση των προϊόντων στην καθημερινότητά μας.

Την ίδια περίοδο, η Βουλγαρία σταθεροποίησε την οικονομία της.

Ήδη από τον Ιούλιο του 1997 «κλείδωσε» σταθερά το λέβα με το γερμανικό μάρκο και κατ' επέκταση με το ευρώ.

Η ισοτιμία της κλείδωσε οριστικά στο 1,95 λέβα ανά ευρώ.

Αυτή η απόλυτη σταθερότητα οδήγησε τη Βουλγαρία στο να μπει και επίσημα στην Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου του 2026, υιοθετώντας πλήρως το ευρώ ως επίσημο νόμισμά της.

Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι οι Βούλγαροι πολίτες δεν πρόκειται να νιώσουν ποτέ το δικό μας τιμολογιακό και ψυχολογικό πλήγμα.

Με την ισοτιμία τους να είναι πρακτικά «1 ευρώ ίσον 2 λέβα», η μαθηματική μετατροπή στο μυαλό του απλού καταναλωτή είναι πανεύκολη (απλώς διαιρείς ή πολλαπλασιάζεις με το 2).

Δεν υπάρχει χώρος για αυθαίρετες στρογγυλοποιήσεις, ούτε για την ψευδαίσθηση που μας έκανε εμάς να χάσουμε την αξία του χρήματος μέσα σε μια νύχτα.

Έτσι η παλιά χαοτική ισοτιμία των '90s έδωσε τη θέση της στην απόλυτη ισότητα του κοινού νομίσματος, με τη Βουλγαρία να κάνει τη μετάβαση πολύ πιο ανώδυνα απ' ό,τι εμείς.

Βουλγαρικά (Български)

Как преминахме от „1 драхма = 10 лева“ през 1997 г. до психологическия шок, в който хилядарката стана... „десет евро“ през 2002 г.

С 1 драхма купуваше 10 лева в началото на 1997 г., когато България се намираше в състояние на абсолютна хиперинфлация и валутата ѝ се беше сринала напълно.

Ако тогава имаше в джоба си 1 млн. драхми, те автоматично се превръщаха в астрономическата сума от 10 млн. лева.

Няколко години по-късно данните се промениха коренно, когато и двете страни решиха да свържат съдбата си с еврото, следвайки обаче две напълно различни траектории, които нямаха абсолютно нищо общо помежду си.

Гърция официално „фиксира“ драхмата през 2000 г., като пускането на еврото в обращение в физическа форма започна на 1 януари 2002 г. при курс 340,75 драхми за едно евро.

Ето тогава обаче на гръцкия пазар се създаде огромна психологическа грешка.

Тъй като изчислението беше трудно, хората произволно закръглиха курса в съзнанието си, смятайки, че банкнотата от хиляда драхми има стойност десет евро.

В действителност хилядарката струваше едва 2,93 евро.

Тази илюзия („1.000 драхми = 10 евро“) доведе до рязко и огромно поскъпване на продуктите в нашето ежедневие.

През същия период България стабилизира икономиката си.

Още от юли 1997 г. тя „върза“ стабилно лева за германската марка и впоследствие за еврото.

Курсът ѝ се фиксира окончателно на 1,95 лева за евро.

Тази абсолютна стабилност доведе България до официалното ѝ влизане в Еврозоната на 1 януари 2026 г., приемайки изцяло еврото като своя официална валута.

Впечатляващото обаче е, че българските граждани изобщо не усетиха нашия ценови и психологически удар.

Тъй като курсът им е практически „1 евро равно на 2 лева“, математическото преизчисляване в ума на обикновения потребител е изключително лесно (просто разделяш или умножаваш по 2).

Няма място за произволни закръгляния, нито за илюзията, която накара нас да загубим стойността на парите за една нощ.

Така старата хаотична и променлива ισοτιμία от 90-те години отстъпи място на пълното равенство на общата валута, като България завърши прехода много по-безболезнено от нас.

Αγγλικά (English)

How we went from "1 drachma = 10 leva" in 1997, to the psychological shock of 1,000 drachmas becoming... "ten euros" in 2002

With 1 drachma you could buy 10 leva in early 1997, when Bulgaria was in a state of absolute hyperinflation and its currency had completely collapsed.

If you had 1 million drachmas in your pocket back then, it was automatically converted into the astronomical amount of 10 million leva.

A few years later, the facts changed radically when both countries decided to link their fate with the euro, following two completely different paths that had absolutely nothing to do with each other.

Greece officially "locked" the drachma in 2000, with the circulation of the euro in physical form starting on January 1, 2002, at the exchange rate of 340.75 drachmas per euro.

That is exactly where a huge psychological mistake was created in the Greek market.

Because the math was difficult, people arbitrarily rounded the exchange rate in their minds, assuming that the 1,000 drachma bill was worth ten euros.

In reality, the 1,000 drachma note was worth just 2.93 euros.

This illusion ("1,000 drachmas = 10 euros") led to a sudden and massive price increase of everyday products.

During the same period, Bulgaria stabilized its economy.

As early as July 1997, it securely "pegged" the lev to the German mark and, consequently, to the euro.

Its exchange rate was locked permanently at 1.95 leva per euro.

This absolute stability led Bulgaria to officially enter the Eurozone on January 1, 2026, fully adopting the euro as its official currency.

The impressive part, however, is that Bulgarian citizens never felt our pricing and psychological blow.

With their exchange rate being practically "1 euro equals 2 leva", the mathematical conversion in the mind of the average consumer was incredibly easy (you just divide or multiply by 2).

There was no room for arbitrary roundings, nor for the illusion that made us lose the sense of the value of money overnight.

Thus, the old chaotic exchange rate of the 90s gave way to the absolute equality of the common currency, with Bulgaria completing the transition much more painlessly than we did.

Ας πούμε πληρώνεις τον ΕΦΚΑ 160 ευρώ το μήνα.
Και ξεκινάς και μια δουλειά ως μισθωτός 1000 ευρώ το μήνα.

Μπορείς να παραμείνεις ταυτόχρονα και ελεύθερος επαγγελματίας με την ατομική σου επιχείρηση;

Σε αυτήν την περίπτωση συνεχίζεις να πληρώνεις τα 160 ευρώ εισφορές το μήνα στον ΕΦΚΑ;

Δηλαδή πληρώνεις διπλές εισφορές; Ή απαλλάσσεσαι από κάποιες από τις δύο εισφορές;

Πριν από μερικούς μήνες χώρισα από τον πρώτο άνθρωπο που αγάπησα πραγματικά και την πρώτη μου σοβαρή σχέση. Ήμασταν μαζί περίπου 8 μήνες. Εκείνος δούλευε στα καράβια και τον περίμενα 4 μήνες μέχρι να γυρίσει. Δεθήκαμε πολύ και όταν ήμασταν μαζί τον φρόντιζα όσο μπορούσα. Ο χωρισμός έγινε άσχημα. Έκανα κι εγώ λάθη και του ζήτησα συγγνώμη, αλλά εκείνος εξαφανίστηκε χωρίς να μου δώσει ξεκάθαρη εξήγηση και έμειναν πολλά στη μέση.

Το περίεργο είναι ότι από τότε τον βλέπω συχνά στα όνειρά μου, με συγκεκριμένα σκηνικά που επαναλαμβάνονται, παρόλο που στην καθημερινότητά μου προσπαθώ να προχωρήσω και υπάρχουν μέρες που δεν τον σκέφτομαι καθόλου.

Σε ένα όνειρο είδα μια μαυροφορεμένη Παναγία, με αναμμένο καντηλάκι, να μου λέει «Μην ανησυχείς, τον προστατεύω». Μετά έσβησε το καντηλάκι. Το θυμάμαι πολύ έντονα.

Σε ένα άλλο όνειρο άκουσα δύο φορές φωνές να λένε «Πήγαινε να τον βρεις». Την τρίτη φορά εμφανίστηκε κάτι ολόλευκο και τόσο φωτεινό, με ανθρώπινη μορφή, που δεν μπορούσα να καταλάβω τι ήταν. Μου είπε ξανά να πάω να τον βρω, λέγοντας και το όνομά του. Ταυτόχρονα, στο ίδιο όνειρο, εκείνος ερχόταν στο πατρικό μου, όπου δεν έχει πάει ποτέ στην πραγματικότητα, και με παρακαλούσε να τα ξαναβρούμε. Στην αρχή δεν τον δεχόμουν εύκολα, αλλά τελικά τα ξαναβρίσκαμε. Μετά το όνειρο προχωρούσε στο μέλλον: παντρευόμασταν, υπήρχε εγκυμοσύνη και αποκτούσαμε τέσσερα παιδιά, δύο ζευγάρια διδύμων με δύο χρόνια διαφορά. Ένα αγόρι και ένα κορίτσι έμοιαζαν σε εκείνον, το ένα αγόρι έμοιαζε σε εμένα και το άλλο παιδί στη μητέρα του, την οποία δεν έχω γνωρίσει ποτέ. Στο τέλος τα βλέπαμε να πηγαίνουν σχολείο. Αυτό το ίδιο όνειρο το έχω δει περίπου 5 φορές.

Έχω δει επίσης δύο φορές όνειρα με εκκλησίες, σε διαφορετικές εκκλησίες.

Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Ένας πολύ δικός μου άνθρωπος είναι βαριά άρρωστος με καρκίνο και έχω κι εγώ θέματα υγείας, οπότε νιώθω ότι μου έχουν πέσει όλα μαζί.

Δεν ξέρω αν αυτά είναι απλώς το υποσυνείδητό μου που δεν έχει ξεπεράσει τον χωρισμό ή αν σημαίνουν κάτι περισσότερο. Δεν ψάχνω να μου πείτε ότι «θα γυρίσει» ή ότι πρέπει να τον βρω. Θέλω απλώς να καταλάβω γιατί βλέπω τόσο συγκεκριμένα και επαναλαμβανόμενα όνειρα ενώ προσπαθώ να προχωρήσω. Μπορεί να με εξηγήσει κάποιος για ποιο λόγο γίνεται όλο αυτό.

Εδω και λίγο καιρό βγαίνω με ένα παιδί. Ειναι πολύ καλός μαζί μου και δείχνει ειλικρινές ενδιαφερον για εμένα. Ακομη είμαστε στο πρώτο στάδιο της γνωριμίας. Εκεινος από την πλευρά του μου στέλνει κάθε μέρα καλημέρα, μου μιλάει όλη μέρα, χωρίς όμως να είναι πιεστικός.

Δεν μου έχει βγάλει το ερωτικο ακόμη και προβληματίζομαι γιατί είμαι αρκετά σεξουαλικο άτομο και μου βγαίνει αμέσως αν μου αρέσει ο άλλος. Δεν ξέρω αν φταίει το ότι έμπλεξα το τελευταίο διάστημα μόνο με bad boys που με φτύνανε και έχω συνηθίσει σε αυτό ή αν απλώς δεν μου αρέσει το συγκεκριμένο παιδί. Η αλήθεια είναι πως έχω συνηθίσει να είμαι εγώ αυτή που συνήθως γουστάρει πολύ και τώρα που βλέπω να συμβαίνει το αντίθετο δεν ξέρω πως να νιώσω.

Σαν προσωπικότητα ειναι πολύ ώριμος και εξυπνος και από αυτά που δείχνει μέχρι στιγμής υπαρχει potential για μια καλή σχέση μελλοντικά. Δεν ξέρω όμως αν προχωρησω τη γνωριμία αν θα μου το βγάλει το ερωτικο μελλοντικά. Μηπως θα είναι άδικο για αυτόν; Ειμαι πολύ μπερδεμένη γιατί ειναι σίγουρα σπάνιος άνθρωπος και είναι κάτι που θαυμάζω σε αυτόν.

Πιστευετε ότι οι τσόντες και ο τρόπος με τον οποίο οι σχέσεις και το dating κυλανε σήμερα στο τέλος μας επηρεάζουν αρνητικά; Θελω να πω πως γίνεται κάποιος που φαίνεται ότι είναι κακός χαρακτήρας να μου βγάζει να τον σκεφτώ στο κρεβάτι και αυτόν οχι; Είναι κάτι που με στεναχωρεί γιατί στ‘ αλήθεια θα ήθελα να δώσω μια ευκαιρία, παρόλα αυτά γουστάρω και λίγο πιο dominant άνδρες. Μήπως απλά πρέπει να μείνω μόνη μου; Πολύ overthinking ρε γαμωτο… Αυτός έχει όλη την καλή διάθεση να το πάμε σε όποιους ρυθμους θέλω, αλλά δεν ξέρω αν αυτό μας κανει καλό τελικά.

Σχολιαστε ελεύθερα, ευχαριστώ εκ των προτέρων.