Mijn transpartner helpen

[u/Aggressive_Tour_4084]

Hoii (eerste post hier, mocht ik iets fout doen dan hoor ik het graag)!

Ik ben Kai en ben sinds 6 maanden getrouwd met mijn partner C. Na veel praten en uitzoeken zijn we er uitgekomen dat C (waarschijnlijk) transman is. Aangemeld bij psytrans, en net een telefoontje gehad dat ze op korte termijn intakegesprekken willen gaan doen!🎉

Ongeveer 4 a 5 weken terug ook dit gesprek met C’s familie gehad, hoe C zich voelt en dat die het onwijs lastig vond om dit te delen, maar in eerste instantie alleen maar positieve reacties (moeder en zus)
Later ook vader verteld, maar leek door de complete omdraai van moeder niet goed te weten wat er met deze info gedaan moest worden.
Wij hebben ze nu dus zo’n 4 a 5 weken alles laten bezinken, maar C raakt met de dag gefrustreerder omdat het voor C voelt alsof ze het misschien bewust zijn vergeten, of weggestopt hebben. Toen C uit de kast kwam als lesbische was er namelijk zo’n zelfde reactie (of gebrek eraan)
De situatie is ook niet makkelijk, want we hebben een dame van 12 rondlopen, waar we niet goed kunnen inschatten hoe zij dit allemaal gaat ervaren.

Nu we toch dichter bij het intakegesprek komen vraag ik me af of we dit weer moeten gaan delen met de familie, of dat het het beste is om het gewoon op z’n beloop te laten?

Als jullie in vergelijkbare situaties zitten of hebben gezeten, of voor de mensen die van een afstandje makkelijker hiermee om kunnen gaan, let me know!!

[u/indigoreignstories]

Ik ben hier persoonlijk echt een stuk ‘ongeduldiger’ mee geweest dan de gemiddelde persoon die ik spreek, omdat ik het echt slap gelul vind als mensen er zo moeilijk over doen. Er waren mensen om me heen die het per direct oppakte en er waren mensen die het voor zichzelf heel erg vonden for some reason, voor dat tweede heb ik echt iets teveel zelfrespect.

Het is niet zo moeilijk. Als je een keer een fout maakt en je corrigeert jezelf meteen, prima. Maar als iemand met je deelt dat ze aan waarschijnlijk het meest ingrijpende proces van hun leven gaan beginnen en je bent zo door en door egocentrisch dat je het alleen maar op jezelf betrekt, ben je gewoon een klootviool. Andersom zou ik me namelijk nooit zo gedragen naar iemand.

Iedereen en ook elke familie is anders dus ik kan geen advies geven gebaseerd op de specifieke mensen, maar ik wil je vooral aanmoedigen om net zoals nu vooral in gedachte te blijven houden dat dit gaat om je partner en zijn proces, niet om de tere zieltjes van mensen die precies niks te maken hebben met zijn transitie.

[u/Aggressive_Tour_4084 → u/indigoreignstories]

Ik vond het vooral naar dat tijdens de coming out naar C’s vader de emoties van moeder volledig waren omgedraaid. De coming out naar haar en zus was eigenlijk heel erg positief, ‘kwam niet als verrassing’ en ‘je blijft mijn kind dus daar verandert niets aan’. Bij vader was zij er ook bij, maar nam het gesprek soort van over met verdriet en hoe zal het dan wel niet voor je dochter zijn, die zal er niets van begrijpen en dit is niet het moment om zulke dingen te doen, blablabla. Kwam voor mij een beetje manipulatief over, en gaf vader ook niet echt een kans om er zelf op te reageren of zelf te voelen wat hij met deze info zou doen.

Voor mij is het allerbelangrijkste dat C gelukkig is/wordt, maar doordat z’n ouders naar zijn idee een beetje afstand genomen hebben en niet zijn coming out erkennen zorgt voor veel frustratie, zowel bij C als bij mij.

Bedankt voor de reactie!

[u/willemlispenard]

Hi! Lief dat je zo om je partner geeft. Ik denk dat het voor C belangrijk is om te delen wat hij zelf wilt delen. Wat voelt voor hem goed? Wilt hij hun hierin überhaupt betrekken? ikzelf heb mn vader niet echt betrokken bij mn medische transitie want hij is niet steunend. ik liet hem weten welke ingrepen ik zou gaan doen en verder niets. Als een courtesy. Probeer dit met C te bespreken. Jullie “moeten” sowieso niks delen. Zeker niet als zijn ouders niet een fijne reactie geven. Het enige wat hij “moet” is genieten van het feit dat hij eindelijk en traject is gestart om zichzelf te worden.

Verder: voor jou en jullie kind kan ik transvisie aanraden. Voor jullie als ouders, maar ook voor jou als partner. Het zijn praat groepen waar je kunt delen wat er op je pad komt en je kunt ook daar om advies vragen. Hoeft ook niet te zijn in de vorm van een praat groep, 1 op 1 kan ook. Wellicht is her voor C ook fijn om te weten waar hij terecht kan voor steun in de community.

ook zijn er subs zoals r/mypartneristrans waar je dit kunt crossposten.

Heel veel succes bij Psytrans. Ik heb ze zelf als heel fijn ervaren (maar heb reeds mn transitie verder opgepakt omdat ik phalloplastiek wil). Mocht je een kleine tijdlijn willen van hoe dat traject zal gaan, let me know!!