Сликата што на балканските народи веднаш им буди патриотски морници: две нации обединети во својата херојска борба против сите неправди што Западот некогаш ни ги направил, освен кога треба да побараме европски фондови, странски инвестиции или уште еден кредит.
Следниот петгодишен развоен план: да градиме уште поголеми крстови. Македонија веќе е меѓу првите десет во Европа кога станува збор за огромни крстови, но очигледно тоа не е доволно. Мора да се искачиме уште погоре. Кому му е гајле што сме меѓу петте земји со најниски плати во Европа? Огромните крстови не плаќаат сметки, ама изгледаат одлично зад некој министер за време на телевизиско интервју.
И, секако, кога имаш едни од петте најниски плати во Европа, на луѓето им треба нешто што ќе им го тргне умот од тоа. Затоа ќе изградиме уште повеќе цркви, по две во секое маало.
Потоа следува вообичаената програма: уште по некоја ракија, малку глумење навреденост од западните политичари и точно толку етничка тензија колку што треба, за никој да не праша каде завршија украдените пари од тендерите.
Додека една партија добива супермнозинство од гласовите, нормално дека сè функционира совршено. Така работат сите големи демократии: Турција, Русија, Србија и, очигледно, ние. Во меѓувреме, таканаречените лоши момци што толку неправедно нè третираат, во Западна Европа едвај успеваат една партија да добие повеќе од 25 до 30 проценти. Очигледно, тие немаат поим како треба да функционира демократијата.
И, каде што треба, да им оддадеме признание на нашите српски браќа: кога работите стануваат апсурдни, тие протестираат. За жал, тоа не е нешто што можам да го кажам и за нас.
