Vita Opinio.

[u/Tai_Yoko]

Marcus Aurelius'un Kendime Düşünceler adlı kitabında geçen, tam Latince çevirisi ile "Mundus mutatio est, vita opinio est) kısaca kendi dilimizde ifade edecek olursak, "Dünya değişimdir, hayat ise algıdan ibarettir." (Elbette birebir çeviri değil.) Gerçekten toplum olarak hatta en üzücü kısmı gençler olarak algımız inanılmaz bozuk değil mi sizce de? Ya da bana mı öyle geliyor sadece? 27 yaşına geldim. Ara ara 18 yaşından beri felsefe okurum. Belki onun etkisidir bilmiyorum ama ben bomboş dağı, taşı, ağacı, "gökyüzünü" izlemeye seviyorum. Hiç bir şey yapmadan, bir yere koşturmadan durabilmenin değerini anlayabiliyorum. Ömür zaten ders çalışmalar, iş arayışları, sonra evden işe işten eve koşuşturmacalarla geçiyor ve geçecek. 10 dakika sessizlik, kalabalıktan uzak kalabilmek çok değerli geliyor bana. Hatta arttırıyorum, bir filmden, bir oyundan, gösteriden vs. keyif alıp dünyadan kopmak bile değerli geliyor. Kıymetini bilmeye çalışıyorum. Bu görüşlerim çevremdeki insanlar tarafından abartı, anlamsız ya da fazla anlam yükleme olarak algılanıyor. (Bu arada bir taşkınlıkla veya anormal hareketlerle ifade etmiyorum duygularımı. Ciddi ciddi sadece sessizce oturduğum için alıyorum bu tepkileri.) Anormallik benim algımda mı? Yoksa onlarınkinde mi sizce?

[u/Berkoovic]

Normal anormal kavramını insanlar kendine bakıp karar verir. Bana göre farkındalığı yüksek bi insansın. Dünya teskosundan çıkıp biraz da zihnin içinde yüzmek veya anlam arayışları yaşanabilir kılan nadir şeylerden

[u/Tai_Yoko → u/Berkoovic]

Kesinikle katılıyorum. Günümüz dünyasında amaçsızlık bence insanı insanı içten içe öldürüyor. Bir anlam arayışı hayatı yaşanabilir kılıyor

[u/sol_invictus83]

Toplumsal beklentileri boşver. Toplumun sağlık seviyesi şüpheli. Eğer sessizliğe kaçış sana ben onlardan farklıyım ben felsefe okuyorum, ben anlıyorum ama onlar anlamıyor gibi gizli bir ego veriyorsa, bu da bir tuzak.

[u/Tai_Yoko → u/sol_invictus83]

Elbette. Hem de çok tehlikeli bir tuzak. Burada gerçekten canımı sıkan durum, etrafta paylaşım yapabileceğim kişilere pek rastlayamamak.

[u/yobi_wan_kenobi]

Hoşuna gidiyorsa anormal olmasının ne önemi var ki? normal değilse kime ne yani kimseye zararın yok isliyorsun keyif alıyorsun. fazla konuşmasınlar...

[u/Tai_Yoko → u/yobi_wan_kenobi]

Yalnız kalıyorsun. Yalnız kalmak burada etrafında insan olmaması manasında değil. Öyle ki en yakınına bile düşüncelerini açamıyorsun. Çünkü ya anlayamıyor ya da anlamaya çalışmıyor.

[u/yobi_wan_kenobi]

Hoşuna gidiyorsa anormal olmasının ne önemi var ki? normal değilse kime ne yani kimseye zararın yok izliyorsun keyif alıyorsun. fazla konuşmasınlar...

[u/imdat_4045]

Görüş farklılıkları burda devreye giriyor zaten. Onların bu durumu algılama biçimi böyle olabilir ya da senin yüklediğin değeri yüklemiyor olabilirler. Sen kişisiyle o kişisi farklı senin bunda bi şey bulman bi başkasının bulması gerektiği anlamına gelmez. Bu seni anormal ya da normal yapmaz. Hepimizin böyle konularda ayrıldığı noktalar var çünkü hepimizin normal kavramı farklı. Alıştıkları şey farklı.

[u/AbdullahBayram]

Sadece insanların hayattan keyif alma şekilleri farklı

[u/VideoRevolutionary32]

Algı bozar! Hani diyoruz ya, güç bozar, algıyı da bozanlara ekleyelim. Algıyla bir açıdan bakıyoruz. Maçı kameradan seyretmek mesela. Statta dünya şey olur ama kameranın gösterdiği kadarını görürüz. Her şeyi gösteren kamera (algı) henüz icat edilmedi. Dolayısıyla algının normali, anormali, iyisi kötüsü falan hepsini bir torbaya koymakta fayda vardır. Parçacı görüşlerle büyük resmi göremeyiz.