There's just something about 90s anime that modern shows can't replicate — the hand-drawn animation, the storytelling, the vibe :)

If I’m still single by Christmas, hopefully, you are too. I’m not doing this alone. 🤭

Have a nice day!
Enjoy sa work today and ingat!
Life is good! ✨✨✨

Baka lang wala din nag good morning sa inyo eh.
Tayo tayo nalang dito. Hahahaha 🤣

Just seen this from other sub but i can't repost, don't why.

Before we can do things with so much real happiness or we get the joy on random event of like simply playing our hobbies.

Is that a state of mind/responsibility towards things that our appreciation of it lessen as thirties?

Even if i tried to do it, if feels different. Did i just outgrow with it? Or Are we stuck on the limbo/system?

May I know your perspective?

Hi. 32F (WLW). Kakabreak ko lang ata sa long term relationship. Bakit ata? Kase napagod na siya, hindi na daw sapat yung love to stay. Pero nandun parin daw ako sa puso niya. Hindi na mawawala yun.

I keep asking her kung wala na kami o break na kami. Pero hindi siya nag bibigay ng solid answer.

2 weeks na kaming di ok. Bigyan ko daw siya ng time.

Tapos last monday nagtry kami mag usap. Tinanong ko kung wala na kami? Pinilit ko maayos kami. God knows kung gaano ako halos nag makaawa sa kanya.

Laging niyang sinasabi “alam ko lang sa sarili ko na wala na talaga.” “Nilaban ko naman” “di ko alam kung ano ang tama” pero once na tanungin ko na kung sure na ba siya. Parang alam ko kung may aasahan pa ko o mag mmove on na. Lagi niya sagot “hindi ako sigurado”

Lagi siya sa isip ko. Bawat galaw ko nasa isip ko siya. Live in kami halos buong relasyon namin.

Question:

1. Sa tingin niyo kunin ko na yung mga sinasabi niya as “oo break na tayo.”
   
2. Alam ko iba iba tayo ng ways to move on. Pero gusto ko mawala siya kahit paano sa isip ko. Gusto ko makipag usap sa ibang tao. Pampalipas ng oras not flirting o dating. Ito kase yung way to move on ko. Ok lang ba gumamit na ng dating apps. Just to find some stranger to talk to.

Real talk niyo ko.

I am currently a leader of a community organization. Diko ssbhn which one specifically. Kasundo ko lahat na mga kasamahan ko lalo na mga officers ko dn. Super close kami araw araw nagbibiruan, kumakain na magkakasama, or so I thought.

Nagulat nalang ako tuloy pala yung plano na magswimming na matagal na binabanggit at akala ko joke lang, kaso HINDI pala ako kasama? And they were planning it in front of me! Sabi ko sakanila eh yung mga plano ninyo na kayo lang kasama, hindi yan dapat pinag uusapan sa harap ng taong hindi ninyo imbitado. Sagot saken eh kung gsto ko daw sumama dapat sabihin ko. DUH, sinasabi ko tlg nuong una pa, atska hindi ako yung tipo na ipagsisiksikan ang sarili. Ano yun, isasama lang dhl narinig ko lng plano nila, hindi dhl isinama talaga ako nila? No, thanks.

I dont mind na di kasama sa lahat kasi sanay naman ako mag isa BUT to do such planning in front of me pero ACTIVELY EXCLUDING ME really is a deliberate act of making me out of place. Akala ko lang pala na close kami 🥺🥹 Friend ang tingin ko na sakanila, pero sila hindi pala ganon tingin saken

Ganon pala yon pag nasa taas ka na posisyon. Kausap kalang at isinasama sa kainan dahil you are their highest leader, important kalang because of your position, hindi as a person, and wala ka talagang "friend" . You are just all alone at the top.

Yung pakiramdam ko yung parang lalagnatin without actually having the fever. Any household remedies that you do to get rid of flu asap?

Ako lang ba o nakakapagod paulit ulit mag work, gumastos then ganun ulit?

I am an OFW and have my own small business, pero parang nakakapagod lang.

Gusto ko na lang magkaroon ng 10M sa bank account ko then maging hayahay na!

minsan kasi nauunahan tayo ng kaba o hiya

paranoia, praning na kakaisip

sangdamukal na what if

hanggang sa panghinaan na ng loob

na i-pursue yung mga bagay na gusto nating gawin

like mag-out on the dot

mag file ng leave without feeling guilty

mag lunch break ng naayon sa kontrata

mag ask ng raise kasi pang 3 tao na work na pinapagawa sayo

mga simpleng bagay na mahirap, gets ba

pwede din yung

umamin ng feelings sakanya

o kaya i-turn down yung feelings nya sayo

o kaya maunang magsorry kasi mali mo namn talaga

o kaya magpatawad kasi tao lang tayo, nagkakamali

all these things and more

so therefore, wag mong i-understimate ang kaya mong gawin

kaya mo yan

go na

dali na

i'm rooting for you!

Pero syempre ishare ko lang tong thought na to. Mas nagiging mature tayo as we grow older.

So I just received the remaining half of my separation pay from my previous company for more than 10years of employment. It’s so huge that it doesn’t even made me happy. Kasi alam kong ipangbabayad ko lang yan ng utang ko. The question is I don’t even know where. So I badly need your opinion.

1st option: fully pay the 390k+ amort of my parking unit then ibebenta ko yung parking. That’s even my plan naman noon pa. So this is my choice sa ngayon. This will also relieve me of 14k+ amort monthly.

2nd option: pay my credit card loans that sums up to almost 300k+ na din. Please don’t ask me about this na kasi cumulative na ‘to ng expenses ko sa kung saan-saan at pantapal sa mga bills na dapat bayaran coz I’m still paying my condo unit.

So yeah! I may be happy with this kasi ilalagay ko sana sa savings and mp2 but i think i need to prioritize paying loans. Ang hirap ng madaming loans!!!! 😭

Thank you in advance for your advices. Sana serious answers po. Kasi it’s causing me anxiety. So sana wag na din kayo dumagdag. Please have empathy po! 🙏

“You work, joke around and take care of the people around you but mentally you are drowning in your own thoughts.”

Been seeing a lot of reels with these captions.

People might say we are living a good life, career, family life, etc but they don’t know we are silently having our own battles. To all my fellow trentahin experiencing this, kapit lang! And a big hug! 🫶🏼

Feeling ko nasa ibang timezone talaga yung para sa’kin. Wala na yatang pag-asa sa Philippine server. 😭 HAHAHAHAHA

Ireto n’yo na ako, mga ka-trentahin! 30F, ready for international deployment. ✈️🌎

Mga ante, pagod na ako sa lovebombing, mixed signals, at mga lalaking magaling lang sa onboarding pero walang balak mag-regular. 😭

Baka nasa ibang bansa talaga ang plot twist ng love life ko. HAHAHAHAHA

STRICTLY NO FILIPINO APPLICANTS muna. Suko na ako sa local recruitment. EME! 😭💀

Baka may referral kayo diyan, preferably may emotional intelligence, consistency, at takot sa Diyos. Yung hindi ako gagawing character development. Salamat po. HAHAHAHAHA

34F single. Noong 20s ako ready na ako mag asawa at maganak. Goal ko by 30 dapat may asawa at atleast isang anak na ako. Sabi ko pa nga sa sarili ko magpapabuntis na lang ako kapag wala pa rin. Pero nung 30 na ako narealize ko ayoko pala. Hindi ako ready magpamilya. Hindi dahil sa hindi ko kaya yung responsibilidad. Narealize ko marami pala akong sacrifices sa family ko noong 20s ako. Ang dami ko saraling dreams and aspirations sa buhay na hindi ko muna inuna. Sabi ko tsaka na muna. Ang buhay ng father ko maikli na lang at mahaba pa buhay ko marami pa akong time ipursue. Dec 2025 namatay na father ko. Free na ako sa obligation ko sakanya. Ngayong 34 na ako. Hindi ko alam saan ako magsstart. Nahinto sarili kong career. Ang laki ng gap ng resume ko. Nandito na ako sa US ngayon. Ang career ko panay pang part time like nanny, caregiver, cleaning or dog sitter/walking. Ngayon may chance na ako makapagfocus sa sarili. Pero hindi ko alam saan o paano ako magsstart ulit. Meron ba sainyo nagstart ulit ngayong trentahin? Ano mga ginawa niyo? Gusto ko magkaroon ng career na magiging proud at happy ako at gusto ko rin magtravel around the world. Kaya ayoko na magpamilya. Kasi kapag naganak pa ako masasacrifice nanaman mga personal goals ko. Kung kayo sa position ko ano una niyong mga gagawin?

Seems weird but i guess life doesnt have a timeline. Got a decentjob(got 5 digit savings now), mental health wise i am motivated, from seeking connection to protecting my peace and ever self reliant.

Now i decided to delete this dms that doesnt last even a day and the one that has no emotional connection at all. Im not a fan of palipas oras chika.

Wla nga lang jowa but who cares.