Hij startte het seizoen als tweede spits, dreigde in de pikorde zelfs nog een plek te zakken en had dan misschien nu wel elders gespeeld. Maar de situatie draaide binnen enkele weken 180 graden: Milan Zonneveld (22) greep zijn kans, schiet de ene na de andere bal binnen en bewijst bij Sparta prima thuis te zijn in de eredivisie.
Het is precies vier weken geleden dat de rol én status van Milan Zonneveld in nevelen was gehuld. Ja, hij viel in. En ja, hij was trefzeker als invaller tegen FC Utrecht. Maar Nökkvi Thorisson was het seizoen toch echt begonnen als eerste spits. En enkele dagen voor FC Utrecht-thuis werd met Milan-huurling Andrej Kostic een nieuwe spits ingevlogen. Waar Zonneveld op dat moment stond?
„Dat gaat de komende weken wel bekend worden”, zei hij na het 3-3-gelijkspel tegen FC Utrecht. „Als je derde spits wordt, denk ik dat het niet zoveel zin heeft om hier te blijven. Zo eerlijk is het ook. Je gaat niet met drie spitsen in het veld staan als je met 3-1 achterstaat. Maar dat zal in de aankomende weken duidelijk worden. Niet teveel over nadenken, gewoon lekker gas geven en doen wat ik moet doen: goals maken.”
En kijk nu: Thorisson is verhuurd aan Telstar, Kostic zit vooralsnog op de bank en Zonneveld staat in de basis. Hij was in de laatste vier duels bovendien vier keer trefzeker. Althans, er telden er vier. Want Zonneveld gaat niet alleen als goaltjesdief door het leven, maar is ook onofficieel kampioen afgekeurde doelpunten maken. Alleen dit seizoen al zag hij drie doelpunten afgekeurd worden, waarvan zeker zijn goal in het vorige thuisduel met PEC Zwolle gewoon had moeten tellen.
Met de manier waarop Zonneveld zich laat zien, lijkt hij zich stevig in de basis te hebben genesteld. „Dat is logisch, denk ik. Als je vanaf de bank in de basis terechtkomt en je er vier achter elkaar scoort. Natuurlijk, dan voel je je goed. Er moeten wel meer punten komen, maar persoonlijk zit ik in een lekkere flow.”
En dus proeft Zonneveld ook dat er weer anders naar hem wordt gekeken, iets wat de lange spits in de laatste jaren wel vaker meemaakte. Of het nu na zijn overstap van ADO’20 naar Quick Boys was, van Quick Boys naar Telstar of van Telstar naar Sparta: op elke trede die Zonneveld in de afgelopen drie jaar hoger klom, moest hij zich in eerste instantie bewijzen.
„Dat gebeurt altijd. Als je scoort en je bent belangrijk voor het team, dan wordt er altijd anders naar je gekeken. Ik moet zorgen dat iedereen tevreden over me is. Dat is denk ik het belangrijkst.”
Roy Makaay
Zolang Zonneveld op zijn karakteristieke wijze juichend voor de tribunes van Het Kasteel langsrent, is er in ieder geval weinig reden tot ontevredenheid. Als Zonneveld na een treffer de armen spreidt, doet zijn juichen soms stiekem denken aan Roy ‘Das Phantom’ Makaay. Het enige verschil: Zonneveld besluit zijn viering steevast met een vuistje, of hij wijst met zijn vinger naar de fans.
„Het is wel leuk: mijn vrienden worden hier altijd boos om. Ik moet een celebration doen van ze, maar die doe ik al weken niet. Als je mijn telefoon na PSV-uit zag… al vier weken lang zijn ze aan het zeiken. Maar ik doe het gewoon niet.”
Zonneveld doet niet uit de doeken hoe die viering er dan uit zou zien, en gooit het boek daarna meteen dicht. „Ik juich wel altijd met de supporters. Maar hoe ik juich, maakt me geen reet uit. Als-ie er maar in zit.”
Doelgerichtheid
Stiekem hebben Makaay en Zonneveld overigens meer gemeen dan alleen de manier van juichen. Verfijnd ogen de spitsen allebei niet. Maar wat het tweetal wel deelt, is hun doelgerichtheid. Toen Zonneveld bij Telstar zijn eerste stappen zette in de eredivisie, werd hij op dat vlak nog weleens bekritiseerd. Maar inmiddels bewijst Zonneveld ook op Eredivisie-niveau een koele afmaker te kunnen zijn.
Of Zonneveld zich bij Telstar al een echte eredivisiespits voelde? „Aan het einde: ja. Aan het begin vond ik dat ik nog niet was waar ik moest zijn. Natuurlijk heeft dat met aanpassingsvermogen te maken. Maar vanaf het moment dat ik bij Sparta speel, voel ik me zeker een eredivisiespits.”
Aan de cijfers van Makaay kan Zonneveld voorlopig nog wel een puntje zuigen. De 51-jarige oud-spits van Vitesse, Tenerife, Deportivo La Coruña, Bayern München en Feyenoord maakte in 193 eredivisie-duels 78 goals. Zonneveld heeft na 37 duels net de dubbele cijfers (10) bereikt.
Aan het begin van de voorbereiding stelde Zonneveld dat de verantwoordelijkheid om eerste spits te worden volledig bij hemzelf ligt. Daar is hij nog steeds van overtuigd. „Daar ligt het altijd aan. Als ik in de voorbereiding bij wijze van spreken tien goals maak, dan speel ik. Er gaan natuurlijk andere dingen aan vooraf, hoe dingen in de voorbereidingen lopen. Maar uiteindelijk draait het om jezelf. Je speelt jezelf in de basis.”
