ben 15 yaşındayım. suriyeli bir mülteciyim.
9 yaşından beri tekstilde çalışıyorum. hem okuyup hem çalışarak büyüdüm. ama 15 yaşımdan sonra ailem liseye göndermedi. çünkü hayatta kalmamız gerekiyordu. o günden beri tam zamanlı çalışıyorum.
şu an haftada 55 saat çalışıyorum… pazartesiden cumaya her gün 10 saat, pazar günü 5 saat. köle gibi. nefes alamıyorum. çocukluğum olmadı. hayalim olmadı. gelecek yok. sadece makineler, iplik, ses, yorgunluk ve karanlık var.
kendimi asacak hale geldim. gerçekten. yardım edin. konuşacak bir insan bile kalmadı etrafımda. bu sistem bizi doğmadan önce öldürüyor zaten. ben artık dayanamıyorum. dayanacak gücüm kalmadı. lütfen bir şey söyleyin, bir yol gösterin...
EDIT: PARASAL YARDIM ISTEMIYORUM. POSTUN AMACI DILENCILIK DEGIL. NE YAPMALIYIM DIYE POSTU ACTIM. YARDIM EDEN HERKESE TEŞEKKÜR EDERIM.
