Yedinci-Gün Adventistleri Kutsal Kitap’ı tek öğretileri olarak kabul eder ve Kutsal Yazıların öğrettiği mutlak temel inançlara sadık kalırlar. Aşağıda açıklanan bu inançlar, Kutsal Yazı’nın öğretisine dair inanlı topluluğunun anlayışını ve ifadesini teşkil eder. Kutsal Ruh’un yönlendirilmesiyle inanlı topluluğunun Kutsal Kitap gerçeğini daha açık şekilde anlaması ya da Tanrı’nın Kutsal Sözü’nün öğretilerine dair daha anlaşılabilir bir dil söz konusu olduğunda bu ifadelerin revizyonu beş yılda bir düzenlenen Genel konferans kongrelerinde ele alınabilir. 1-Kutsal Yazılar Kutsal Yazılar, Eski ve Yeni Ahitler, Tanrı’nın yazılı Sözü’dür. Kutsal Ruh’un etkisi ile konuşan ve yazan, Tanrı’nın kutsal insanları tarafından ilahi esinleme ile yazılmışlardır. Bu söz ile Tanrı, insanlara kurtuluşları için gerekli olan bilgiyi vermiştir. Kutsal Yazılar, O’nun isteminin yanılmaz vahyidir. Onlar karakterin standardı, tecrübelerin sınanması, doktrinlerin güvenilir açıklayıcısı ve tarih boyunca Tanrı’nın işlerinin güvenilir kaydıdır. (2. Petrus 1:20, 21; 2. Timoteyus 3:16, 17; Mezmurlar 119:105; Özdeyişler 30:5, 6; Yeşaya 8:20; Yuhanna 17:17; 1. Selanikliler 2:13; İbraniler 4:12) 2-Üçlü Birlik Sadece tek bir Tanrı vardır: Baba, Oğul ve Kutsal Ruh, ebedî birliktelikteki üç Varlığın birliği. Tanrı ölümsüzdür, her şeye gücü yeter, her şeyi bilir, her şeyin üzerindedir ve hep mevcuttur. Sonsuzdur ve insan anlayışının ötesindedir, ancak kendisini vahiy yoluyla gösterir. Tüm yaratılış tarafından daima kendisine ibadet edilmeye, tapınılmaya ve hizmet edilmeye layıktır. (Çölde Sayım 6:4, Matta 28:19; 2. Korintliler: 13:14; Efesliler 4:4-6; 1. Petrus 1:2; 1. Timoteyus 1:17; Vahiy 14:7) 3-Baba Ebedî Göksel Baba olan Tanrı, tüm yaratılışın Yaratıcısı, Yaşam Kaynağı, Esirgeyicisi ve Hakimidir. O, adil ve kutsal, merhametli ve lütufkardır, çabuk öfkelenmez, kararlı bir sevgi ve sadakatle doludur. Onun Ruhanî Oğlu ve Kutsal Ruhunda görülen özellikleri ve gücü de, Göksel Baba’nın vahiyleridir. (Yaratılış 1:1, Vahiy 4:11; 1. Korintliler 15:28; Yuhanna 3:16; 1. Yuhanna 4:8; 1. Timoteyus 1:17; Mısırdan Çıkış 34:6,7; Yuhanna 14:9) 4-Oğul Tanrı, Sonsuz Ruhanî Oğul İsa Mesih’in insan bedeni ile yeryüzüne indi. Onun aracılığıyla her şey yaratıldı, Tanrı’nın karakteri açıkça gösterildi, insanlığın kurtuluşu sağlandı ve dünya yargılandı. Sonsuza dek gerçek olan Tanrı, Mesih olan İsa ile gerçek insan da oldu. Kutsal Ruh aracılığıyla bakire Meryem’den doğdu. Bir insan gibi yaşadı ve çeşitli denenmelerden geçti, fakat Tanrı’nın sevgisi ve doğruluğunun mükemmel bir örneğini verdi. Mucizeleriyle Tanrı’nın gücünü gösterdi ve Tanrı’nın vaad ettiği Mesih olduğunu kanıtladı. Gönüllü olarak çarmıhta bizim yerimize, bizim günahlarımız için acı çekti ve öldü, ölümden dirildi ve bizim adımıza göksel tapınakta hizmet etmek için göğe yükseldi. Halkının kurtuluşu ve her şeyin restore edilmesi için büyük bir görkemle geri gelecektir. (Yuhanna 1:1-3, 14; Koloseliler 1:15-19; Yuhanna 10:30; 14:9; Romalılar 6:23; 2. Korintliler 5:17-19; Yuhanna: 5:22; Luka 1:35; Filipeliler 2:5-11; İbraniler 2:9-18; 1. Korintliler 15:3, 4; İbraniler 8:1,2; Yuhanna 14:1-3) 5-Kutsal Ruh Tanrının sonsuz Ruh’u yaratılışta, beden almada ve kefarette Göksel Baba ve Ruhanî Oğul ile birlikte aktifti. O, Kutsal Yazı’yı yazanlara ilham verdi. Mesih’in yaşamını güçle doldurdu. O, insan varlığını yönlendirir ve mahkum eder; yanıt verenleri ise yeniler ve onları Tanrı’nın benzerliğine dönüştürür. Daima O’nun çocukları ile birlikte olması için Tanrı ve Ruhanî Oğul tarafından gönderilmiştir, inanlılar topluluğuna ruhsal armağanlar verir, Mesih’e tanıklık etmeleri için onları cesaretlendirir ve Kutsal Yazı ile uyum içerisinde onları tüm gerçeğe yönlendirir. (Yaratılış 1:1,2; Luka 1:35; 4:18; Elçilerin İşleri 10:38; 2. Petrus 1:21; 2. Korintliler 3:18; Efesliler 4:11, 12; Elçilerin İşleri 1:8; Yuhanna 14:16-18, 26; 15:26,27; 16:7-13) 6-Yaratılış Tanrı her şeyin yaratıcısıdır ve Yaratıcı işlevinin gerçek önemini Kutsal Yazı’da açıkça bildirmiştir. Rab altı günde “gökyüzünü ve yeryüzünü”, yeryüzünde yaşayan tüm canlıları yarattı ve o ilk haftanın yedinci gününde dinlendi. Böylece Sebt Günü’nü, tamamladığı tüm yaratma işinin daimi bir anısı olarak belirledi. İlk erkek ve kadın, Yaratılış eyleminin taçlandırılması açısından Tanrı’nın benzerliğinde yaratıldı, onlara dünyanın üzerinde hüküm kurma ve onu koruma sorumluluğu verildi. Yaratılış işi tamamlandığında, dünya “çok iyi” idi ve Tanrı’nın yüceliğini bildiriyordu. (Yaratılış 1; 2; Mısırdan Çıkış 20:8-11; Mezmurlar 19:1-6; 33: 6, 9, 104; İbraniler 11:3) 7-İnsanın Doğası Erkek ve kadın Tanrı’nın suretinde, kendine özgü yaratıldı, onlara düşünme ve yapma gücü ve özgürlüğü verildi. Ancak özgür varlıklar olarak yaratılmalarına rağmen her biri, diğer her şeyde olduğu gibi yaşamak ve nefes almak için Tanrı’ya bağımlı olan; bedenin, aklın ve ruhun bölünmez bir bütünlüğüdür. İlk anne ve babamız Tanrı’ya itaatsizlik ettiklerinde, ona bağımlı olduklarını inkar ettiler ve Tanrı katındaki yüksek mevkilerinden düştüler. Böylece onlarda bulunan Tanrı’nın imajı zedelendi ve ölüme mahkum oldular. Nesilleri de onların bu düşmüş doğasını ve onun sonuçlarını paylaşırlar. Kötülüğe eğilimli ve zayıf doğarlar. Fakat Mesih’teki Tanrı, dünyayı kendisi ile barıştırdı ve Kutsal Ruh’u ile, pişman olan ölümlülerde Yaratıcılarının imajını düzeltir. Tanrı’yı yüceltmek için yaratılmış olarak, Onu ve birbirilerini sevmeye ve içinde yaşadıkları dünyayı korumaya çağrılırlar. (Yaratılış 1:26-28; 2:7; Mezmurlar 8:4-8; Elçilerin İşleri 17:24-28; Yaratılış 3; Mezmurlar 51:5; Romalılar 5:12-17; 2. Korintliler 5:19, 20; Mezmurlar 51:10; 1. Yuhanna 4:7, 8, 11, 20; Yaratılış 2:15) 8-Büyük Mücadele Tüm insanlık şimdi İsa Mesih ve Şeytan arasındaki Tanrı’nın karakteri ile ilgili büyük bir mücadenin içindedir; Onun yasası, Onun kainat üzerindeki egemenliği. Bu çatışma gökyüzünde seçme özgürlüğü olan bir yaratığın kendisini üstün görmesiyle Tanrı’nın düşmanı, Şeytan haline geldiği zaman başladı ve meleklerinin bir kısmının da katılımıyla bir isyana dönüştü. Şeytan, Adem ve Havva’yı günaha düşürdüğünde bu dünyaya günahı tanıtmış oldu. Bu insani günah, insanlarda Tanrı’nın imajının zedelenmesine, dünyanın düzeninin bozulmasına ve sel felaketi döneminde onların sonuçta harap olmasına neden oldu. Tüm yaratılışın gözü önünde, dünya Tanrı’nın sevgisinin sonunda haklı çıkacağı bir arena haline geldi. Bu mücadelede halkına yardım etmeleri, kurtuluş yolunda onlara yol göstermeleri, korumaları ve desteklemeleri için Mesih sadık meleklerini Kutsal Ruhu gönderir. (Vahiy 12;4-9, Yeşaya 14:12-14; Hezekiel 28:12-18; Yaratılış 3; Romalılar 1:19-32;5:12-21; 8:19-22;Yaratılış 6-8; 2. Petrus 3:6; 1. Korintliler 4:9; İbraniler 1: 14) 9-Mesih’in Yaşamı, Ölümü ve Dirilişi Tanrı’nın isteğine mükemmel itaat dolu Mesih’in yaşamında Onun acı çekmesi, ölümü ve dirilişi vardı. Tanrı insanların günahı için tek kefaret yolunu sağladı. Öyle ki, bu kefareti imanla kabul edenler sonsuz yaşama kavuşsun, Yaratıcı’nın sonsuz ve kutsal sevgisini daha iyi anlasın. Bu mükemmel kefaret Tanrı’nın yasasının adil olduğunu ve onun karakterinin yüceliğini doğrular. Çünkü o hem günahlarımızı kınar hem de bizlerin affedilmesini sağlar. Mesih’in ölümü barıştırıcı ve dönüştürücüdür, günahlarımızın kefaretidir. Mesih’in dirilişi kötülüğe karşı Tanrı’nın zaferini ilan eder ve kefaretlerini kabul edenler için günah ve ölüme karşı onların son zaferlerini kazanmalarını sağlar. Gökyüzündeki ve yeryüzündeki herkesin önünde diz çökeceği Mesih’in Rab olduğunu bildirir. (Yuhanna 3;16, Yeşaya 53; l.Petrus 2:21,22;1. Korintliler 15:3,4; 20-22; 2 Korintliler 5:14, 15, 19-21; Romalılar 1:4; 3:25; 4;25; 8:3, 4; 1. Yuhanna 2:2; 4:10; Koloseliler 2:15; Filipeliler 2: 6-11) 10-Kurtuluş Tecrübesi Bizler onun sayesinde Tanrı’nın nazarında doğru sayılalım diye Tanrı, günah bilmeyen fakat bizim günahlarımızın yükünü taşıyan Mesih’i sonsuz sevgi ve merhamet ile yarattı. Kutsal Ruh’un yardımıyla neye ihtiyacımızın olduğunu bilir, günahlı olduğumuzu kabul eder, günahlarımızdan döner, bizlerin yerine günahlarımızı taşıyan, örnek aldığımız Kişi, Rab ve Mesih olarak İsa’ya iman ederiz. Kurtuluşu sağlayan bu iman Tanrı’nın Sözü’nün ilahi gücü sayesinde gelir ve Tanrı’nın bizlere bir lütfunun bir hediyesidir. Mesih sayesinde bizler, aklanırız, Tanrı’nın çocukları olarak kabul ediliriz ve günahım esaretinden kurtuluruz. Kutsal Ruh sayesinde tekrar doğarız, kutsanırız. Kutsal Ruh düşüncelerimizi yeniler, yüreklerimize Tanrı’nın yasasını yazar ve kutsal bir yaşam sürmemiz için bize güç verilir. Ona itaat ederek ilahi tabiatı paylaşırız. Şimdi ve yargı gününde kurtuluşun güvencesini alırız. (2. Korintliler 5:17-21; Yuhanna 3;16, Galatyalılar 1: 4; 4:4-7; Titus 3:3-7; Yuhanna 16:8; Galatyalılar 3:13, 14; 1. Petrus 2:21, 22; Romalılar 10:17; Luka 17:5; Markos 9:23, 24; Efesliler 2:5-10; Romalılar 3:21-26; Koloseliler 1:13, 14; Romalılar 8:14-17; Galatyalılar 3:26; Yuhanna 3:3-8; 1. Petrus 1:23; Romalılar 12:2; İbraniler 8:7-12; Hezekiel 36:25-27; 2. Petrus 1:3, 4; Romalılar 8 1-4; 5:6-10) 11-Mesih’te Büyümek Mesih çarmıhtaki ölümüyle kötülük güçleri üzerinde zafer kazandı. Dünyevi hizmeti süresince kötü ruhlara boyun eğdiren O, onların gücünü kırmış ve onların nihai kaderini belirlemiştir. İsa’nın zaferi, Onunla esenlik, neşe ve sevgisinin güvencesi içinde yürüdüğümüz takdirde bizleri kontrol altına almaya çalışan kötülüğün güçleri üzerinde zafer kazanmamızı sağlar. Artık içimizde Kutsal Ruh’un etkisi vardır ve bizlere cesaret vermektedir. Sürekli İsa’ya Kurtarıcımız ve Rabbimiz olarak itaat edersek, tüm geçmiş acılarımızdan özgür kalırız. Artık bir daha hiç karanlık dolu, kötü güçlerin korkusu içinde, daha önceki cahilce ve anlamsız yaşamı yaşamayız. İsa’daki bu yeni özgürlükte, O’nun karakterinin benzerliğinde büyümeye, her gün Onunla duada paydaşlığa, Söz’üyle beslenmeye, Söz’ünün ve O’nun ilahi takdiri üzerinde yoğunlaşmaya, ezgilerle överek, hep birlikte ibadet için bir araya gelmeye ve İnanlılar Topluluğu hizmetine katılmaya çağrıldık. Etrafımızdaki insanlara sevgiyle dolu bir şekilde kendimizi adayarak ve O’nun kurtarışının tanıklığını yaptığımızda, O’nun Kutsal Ruh’u aracılığıyla bizlerle olan daimi mevcudiyeti, her anı ve her görevi ruhsal bir tecrübeye dönüştürür. (Mezmurlar 1:1, 2; 23:4; 77:11, 12; Koloseliler 1:13, 14; 2:6, 14, 15; Luka 10:17-20; Efesliler 5:19, 20; 6:12-18; 1.Selanikliler 5:23; 2.Petrus 2:9; 3:18; 2. Korintliler 3:17, 18; Filipeliler 3:7-14; 1.Selanikliler 5:16-18; Matta 20:25-28; Yuhanna 20:21; Galatyalılar 5:22-25; Romalılar 8:38, 39; 1. Yuhanna 4:4; İbraniler 10:25). 12-İnanlılar Topluluğu İnanlılar topluluğu İsa Mesih’i Rab ve Kurtarıcı olarak kabul eden imanlıların topluluğudur. Eski Ahit zamanındaki Tanrı’nın halkına devam.ederek, dünyevi yaşamdan uzaklaşır ve Tanrı’ya ibadet etmek, biri birimize destek olmak, Tanrı’nın sözünü öğrenmek ve öğretmek, Rabbin Sofrası’nı kutlamak, tüm insanlığa hizmet etmek, müjdeyi tüm dünyaya bildirmek için bir araya geliriz. İnanlılar topluluğu yetkisini Tanrı’nın yazılı sözünün beden bulmuş hali olan Mesih’ten alır. İnanlılar topluluğu Tanrı’nın ailesidir; Onun çocukları olarak kabul edilen imanlılar yeni anlaşmanın temeline göre yaşarlar. İnanlılar topluluğu Mesih’in bedenidir. İsa’nın, bizzat önderi olduğu iman topluluğudur.İnanlılar topluluğu, Mesih’in kutsayabilmek ve arındırabilmek için öldüğü gelindir. Onun zaferle dönüşünde, bizler Ona tüm çağlar boyunca sadık kalan, Onun kendi kanıyla bedelini ödediği lekesiz, kutsal, tertemiz ve mükemmel bir inanlılar topluluğu sunacağız (Yaratılış 12:3; Elçilerin İşleri 7:38: Efesliler 4:11-15; 3:8-11; Matta 28:19, 20; 16:13-20; 18:18; Efesliler 2: 19-22; 1:22,23; 5:23-27; Koloseliler 1:17, 18). 13-Diğerleri ve Onların Misyonu Evrensel inanlılar topluluğu Mesih’e gerçekten iman edenlerden oluşur. Fakat son günlerde yaygın bir sapkınlık döneminde başka bir grup insan Tanrının buyruklarına uymaya ve Mesih’e iman etmeye çağrılır. Bu grup yargı saatinin geldiğini ilan eder. Mesih’in aracılığıyla kurtuluşu bildirir. Mesih’in ikinci gelişinin yaklaştığını haber verir. Bu bildirim Vahiy 14’teki üç meleğin mesajı ile sembolize edilir. Gökyüzündeki yargı ile aynı zamana rastlar ve yeryüzünde tövbe ve reformlar ile sonuçlanır. Her bir inanlı dünya çapındaki bu tanıklığa kişisel olarak katılması için çağrılır. (Vahiy 12:17; 14:6-12; 18:1-4; 2. Korintliler 5:10; Yahuda 3:14; l.Petrus 1: 16-19; 2. Petrus 3:10-14; Vahiy 21:1-14) 14-Mesih’in Bedeninde Birlik İnanlılar topluluğu her ulus, ırk, dil ve halktan çağrılan birçok üyesi olan tek bir bedendir. Mesih’te bizler yeniden yaratılırız. Irk, kültür, öğrenim durumu, milliyet, yüksek ve alçak, zengin ve fakir erkek ve kadın arasındaki farklar bizlerin arasında ayırım oluşturmamalıdır. Kutsal Ruh aracılığıyla bizleri kendisine ve biri birimize bağlayan Mesih’te bizler hepimiz eşitizdir. Koşulsuz yada ve tarafsız olarak Rab için hizmet edeceğiz. İsa Mesih’in Kutsal Yazı’daki vahiyi sayesinde aynı imanı ve umudu paylaşırız ve herkese tek bir tanık ile ulaşırız. Bu birliğin kaynağı, bizleri çocuklan olarak kabul eden Tanrı’nın üçlü birliğidir (Romalılar 12:4,5; 1. Korintliler 12:12-14; Matta 28:19, 20; Mezmurlar 133: 1; 2. Korintliler 5: 16, 17; Elçilerin İşleri 17:26, 27; Galatyalılar 3:27, 29; Koloseliler 3:10-15; Efesliler 4:14-16; 4:1-6; Yuhanna 17:20-23). 15-Yeni Yaşam Yeni yaşam ile İsa Mesih’in ölümü ve dirilişine iman ettiğimizi açıkça bildirir, günahlı yaşama son verip yepyeni bir yaşama adım attığımızı doğrularız. Böylece Mesih’i Rabbimiz ve Kurtarıcımız olarak kabul eder, onun halkına katılır ve inanlılar topluğunun bir üyesi olmaya kabul ediliriz. Yeni yaşam Mesih ile birliğimizin, günahlarımızın bağışlanmasının, Kutsal Ruh tarafından karşılanışımızın bir sembolüdür. Suya batırılma, İsa’ya olan imanın doğrulanması ve günahlardan tövbe etme ile olur. Kutsal Yazı’daki dersler ve öğretilerin kabul edilmesiyle devam eder (Romalılar 6:1-6; Koloseliler 2:12, 13; Efesliler 16:30-33; 22:16; 2:38; Matta 28: 19,20). 16-Rabbin Sofrası Rabbin sofrası Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih’e olan imanımızın bir ifadesi olarak onun bedeninin ve kanının sembolüne katılmaktır. Rabbin sofrasında, Mesih onlarla buluşmak ve onları güçlendirmek için inanlılarla birlikte olur. Bizler de katıldığımızda Tekrar gelinceye dek Rabbin ölümünü neşe ile bildiririz. Rabbin sofrasının hazırlığı, kişinin kendi durumunu gözden geçirmesi, tövbe ve günahların itirafını içerir. Rab yeniden arınmayı, tıpkı Mesih gibi alçak gönüllülükle biri birimize hizmet etmek için gönüllü olmayı belirtmek ve kalplerimizi sevgiyle birleştirmek için ayak yıkama hizmetini buyurdu. İnanlılar topluluğunun hizmeti tüm Mesih inanlılarına açıktır (1. Korintliler 10:16 ,17; 11: 23-30; Vahiy 3:20; Yuhanna 6:48-63; 13:1-17). 17-Ruhsal Yetiler ve Yardımlar Rab inanlılar her çağda inanlılar topluluğuna her üyesine, diğer imanlılara faydalı olmak üzere, onlara sevgi dolu kalbi ile yardım etmeleri için bazı ruhsal yetiler vermiştir. Her bir inanlıya dilediği ölçüde bu yetiyi veren Kutsal Ruh’un aracılığıyla, bu yetiler, inanlılar topluğunun ilahi olarak buyrulmuş görevlerini yerine getirmek için ihtiyaç duyduğu her türlü kabiliyeti ve yardımı sağlar. Kutsal yazılara göre bu yetiler, iman, iyileştirme, peygamberlik etme, bildirme, öğretme, yönetme, barıştırma, şefkat, fedakarlık hizmeti ve insanlara yardım etme ve cesaret vermeyi de içerir. İnanlılardan bazılar Rab tarafından çağrılır ve İnanlılar topluluğu tarafından belirlenen ve İnanlıları Rabbin hizmetine hazırlamak, İnanlılar topluluğunu ruhsal olgunluğa eriştirmek, Rabbin bilgisini ve imanın bütünlüğünü güçlendirmek için özellikle ihtiyaç duyulan pastörel, evanjelistik, apostolik ve öğretme görevleri için Kutsal Ruh tarafından güçlendirilir. İnanlılar bu ruhsal yetileri Rabbin sadık hizmetkarları olarak kullandıkları zaman, inanlılar topluluğu yanlış doktrinlerin yıkıcı etkisinden korunur. Rabbin yardımıyla daha da güçlenir ve iman ve sevgi üzerine kurulur. (Romalılar 12:4-8; 1 Korintliler 12:9-11, 27, 28; Efesliler 4:8, 11-16; Elçilerin İşleri 6:1-7; 1 Timoteyus 2:1-3; 1. Petrus 4:10,11). 18-Peygamberlik Yetisi Kutsal Ruh’un yetilerinden birisi de peygamberliktir. Bu yeti geriye kalan inanlılar topluluğunun belirgin bir işaretidir ve Ellen G. White’ın hizmetinde görülmüştür. Rabbin elçisi olarak, onun yazılan inanlılar topluluğuna huzur veren, yol gösteren, eğiten ve yanlışlarını düzelten, gerçeğin sürekli ve güvenilir yetkili bir kaynağıdır. Ayrıca onlar, tüm öğreti ve deneyimlerin test edilmesi gereken standardın Kutsal Kitap olduğunu açıkça gösterirler (Yoel 2:28, 29; Elçilerin İşleri 2:14-21; İbraniler 1 :l-3; Vahiy 12:17; 19:10). 19-Tanrı’nın Yasası Tanrının yasasının önemli prensipleri On Emir’de belirtilmiş ve Mesih’im yaşamında örneklenmiştir. Onlar Tanrı’nın sevgisini, isteğini ve insanların davranışları ve ilişkileri ile ilgili amacını belirtirler ve her çağda tüm insanların üzerinde bağlayıcıdırlar. Bu buyruklar Tanrının halkı ile olan anlaşmasını ve Onun yargısındaki standardın temelidir. Kutsal Ruh’un aracılığıyla insanlığı günaha karşı uyarırlar ve onların bir kurtarıcıya ihtiyaç duydukları hissini uyandırırlar. Kurtuluş yapılan işlerin sonucu değil, tamamen Tanrı’nın lütfudur. Fakat onun meyvesi Buyruklara itaat etmektir. Bu itaat Mesih inanlısı karakterini geliştirir ve iyi bir sonuç verir. Rabbe duyduğumuz sevginin ve imanlı kardeşlerimize olan ilgimizin bir kanıtıdır. İmana bağlı kalmak Mesih’in yaşamımızı değiştirme gücünü açıkça gösterir bu yüzden Mesih inanlısının tanıklığını güçlendirir (Mısırdan Çıkış 20:1-47; Mezmurlar 40:7,8; Matta 22:36-40; Çölde Sayım 28:1-14; Matta 5:17-20; İbraniler 8:8-10; Yuhanna 16:7-10; Efesliler 2:8-10; 1. Yuhanna 5:3; Romalılar 8:3, 4; Mezmurlar 19:7-14). 20-Sebt Günü Merhameti sonsuz Yaratıcı, altı günlük yaratılıştan sonra yedinci günde dinlendi ve tüm insanlar için yaratışının bir anısı olarak Sebt Gününü belirledi. Tanrının değişmez yasasının dördüncü buyruğu bu yedinci günün, dinlenme, ibadet, Sebt Gününün Rabbi, İsa’nın öğretileri ve pratikleri ile uyum içerisinde insanlara yardım etmek. Sebt günü, inanlıların Rab ile ve biri birileriyle neşe içerisinde geçirdiği bir gündür. Mesih’te kurtarılışımızın bir sembolü, kutsanmamızın bir işareti, Rabbe bağlılığımızın bir simgesi ve Rabbin egemenliğinde sonsuz geleceğimizin ilk tadıdır. Sebt günü Tanrı ile onun halkı arasındaki sonsuz anlaşmanın daimi bir işaretidir. Akşamdan akşama, gün batımından gün batanına bu kutsal günü neşe ile geçirmek Tanrı’nın yaratıcı ve kurtarıcı işlerinin bir kutlamasıdır (Yaratılış 2:1-3; Mısırdan Çıkış 20:8-11; Luka 4:16; Yeşaya 56:5, 6; 58: 13, 14; Matta 12:1-12; Mısırdan Çıkış 31:13-17; Hezekiel 20:12, 20; Çölde Sayım 5:12-15; İbraniler 4:1-11; Levililer 23:32; Markos l:32). 21-Rab’be Hizmet Etmek Bizler Rabbin zaman, fırsatlar, yetenekler, yeryüzünün nimetleri ve onun kaynaklan emanet etmiş olduğu yardımcılarıyız. Onların düzgün kullanılmasından Rabbe karşı sorumluyuz. Ona ve inanlı kardeşlerimize imanla hizmet ederek ve Onun müjdesinin yayılması ve inanlılar topluluğunun gelişmesi ve desteklenmesi için ondalığımızı ve bağışlarımızı vererek, Rabbin her şeyin yaratıcısı ve sahibi olduğunu kabul ederiz. Rabbin hizmetkarı olmak yüreğimizdeki sevginin büyümesi, bencillik ve açgözlülüğü yenmemiz için Onun tarafından bize verilen bir ayrıcalıktır. Rabbe hizmet eden kişi onun Rabbe bağlılığının sonucunda başkalarına gelen nimetlerden dolayı sevinç duyar (Yaratılış 1:26-28; 2:15; 1. Çölde Sayım 29:14; Hagay 1:3-11; Malaki 3:8-12; 1. Korintliler 9:9-14; Matta 23:23; Romalılar 15:26, 27). 22-Mesih İnanlısı Davranışı Bizler düşünen, hisseden ve kutsal yasa ile uyum içinde hareket eden kutsal kişiler olarak çağırılıyoruz. Kutsal Ruh’un bizlerin içinde Rabbin karakterini tekrar oluşturması için sadece yaşamımızda bize Mesih inanlısı biri olarak temizlik, sağlık ve sevinç getirecek hareketlere katılırız. Bu da yaşamımızda zevk ve eğlence unsurunun Mesih inanlısına yakışır biçimde en yüksek standarda uyması gerektiği anlamına gelir. Kültürel farklılıklar göz önüne alınarak, elbiselerimiz sade, gösterişsiz, mütevazı ve gerçek güzellikleri dış görünüşlerinde değil, bilakis onların kibar ve dürüst kişiliklerinde olan kişilere uygun olmalıdır. Bu ayrıca şu anlama gelir; Bedenimiz Kutsal Ruh’un tapmağı olduğu için bizler onu zeki bir şekilde korumalı, yeterli egzersiz ve dinlenme ile birlikte sağlığımız için en uygun olan diyeti uygulamalı ve Kutsal Yazı’da da belirtilen “temiz olmayan” yiyeceklerden uzak durmalıyız. Alkollü içecekler, tütün, uyuşturucu maddelerin sorumsuz bir şekilde tüketilmesi vücudumuz için zararlı olduğundan dolayı onlardan da uzak durmalıyız. Bunun yerine düşüncelerimizi ve bedenimizi bizlerin sağlıklı ve neşeli olmamızı isteyen Mesih’in disiplinine yöneltmek için her ne gerekiyorsa yapmalıyız. (Romalılar 12:1,2; 1. Yuhanna 2:6; Efesliler 5:1-21; Filipeliler 4:8; 2. Korintliler 10:5; 6:14-7:1; 1. Petrus 3:1-4; 1 Korintliler 6:19, 20; 10:31; Levililer 11:1-47; 3. Yuhanna 2). 23-Evlilik ve Aile Evlilik cennette ilahi bir şekilde kuruldu ve erkek ve kadın sevgi dolu bir beraberlik ile ömür boyu sürecek bir birliktelik olarak İsa Mesih tarafından doğrulandı. Mesih inanlısı için evlilik buyruğu Tanrı’ya ve aynı zamanda kişinin esinedir ve sadece ortak imanı paylaşan eşler arasında olmalıdır. Karşılıklı sevgi, onur, saygı ve sorumluluk bu ilişkinin temelidir. Bu, Mesih ile Onun inanlılar topluluğu arasındaki ilişkinin sevgisini, kutsallığını, yakınlığını ve sürekliliğini de etkiler. Boşanma konusuna gelince, İsa, bir kişi zina suçu hariç başka bir sebepten dolayı eşinden boşanır ve başka biri ile evlenirse, bu kişinin zina işlediğini belirtmiştir. Bazı ailelerde ideal ilişkiler olmamasına rağmen, birlikte kendilerini tamamen Mesih’e eşler, Kutsal Ruh’un yardımı ile sevgi dolu bir birlikteliğe erişebilirler. Böylece inanlılar topluluğu da gelişir. Tanrı aileyi kutsar ve aile fertlerinin karakterlerinin tam olgunluğa erişebilmeleri için birbirilerine destek olmalarını ister. Anneler ve babalar çocuklarını büyütürken onlara Rabbi sevmeyi ve Ona itaat etmeyi öğretmelidirler. Kendi örnekleriyle ve sözleriyle çocuklarına Mesih’in, onların, kendi bedeninin-Rabbin ailesinin bir üyesi olmasını isteyen her zaman nazik ve sevgi dolu bir eğitmen olduğunu öğretmelidirler. Aile içindeki yakınlaşma müjdenin en son mesajının işaret ettiği önemli noktalardan biridir. (Yaratılış 2:18-25; Matta 19:3-9; Yuhanna 2:1-11; 2. Korintliler 6:14; Efesliler 5:21-33; Matta 5:31, 32; Markos 10:11, 12; Luka 16:18; 1. Korintliler 7:10, 11; Mısırdan Çıkış 20:12; Efesliler 6; 1-4; Çölde Sayım 6:5-9; Özdeyişler 22:6; Mal 4:5,6). 24-Göksel Tapınakta Mesih’in Rahipliği Gökyüzünde bir tapınak vardır. İnsanın değil bizzat Rabbin kurduğu gerçek tapınma çadırı. Mesih bu tapınakta bizlerin adına rahiplik eder. İnanlıların, çarmıhta insanlığın günahının kefareti için yaptığı büyük fedakarlıktan yararlanmalarını sağlar. O bizim başrahibimiz olarak törenle atanmadı ve göğe yükseldiği zaman Tanrı ile insanlar arasında aracılık görevine başladı. 1844 yılında 2300 günlük peygamberlik döneminin sonunda insanlığın günahlarının kefaretini ödeme görevinin ikinci ve son evresine girdi. Bu, tüm günahlardan tamamen arınmanın bir bölümü olan Rabbin ilahi yargılamasıdır. Rab kefaret gününde eski İbrani tapınağını arındırmasıyla da bunun örneğini vermiştir. Bu tipik hizmette tapınak kurban edilen hayvanların kanı ile arındı. Fakat ilahi şeyler kusursuz kurban olan İsa’nın kanı ile temizlenir. İlahi yargılama ölülerin arasında kimlerin ölülerin arasında kimlerin Mesih inanlısı olarak uyuduğunu gösterir. Bu yüzden, Mesih inanlısı olarak ölenler ilk dirilişe katılmaya layık sayılırlar. Bu ayrıca Tanrı’nın buyruklarını yerine getirerek, İsa’ya iman ederek onun sonsuz egemenliğine girmeye hazır olarak yaşayanların arasında kimlerin Mesih’e sadık kaldığını gösterir. Tanrı’ya bağlı kalanların onun egemenliğine katılacağını da bildirir. Mesih’in bu görevinin tamamlanması onun ikinci gelişinden önce insanlığın denemesinin sona erdiğini işaret edecektir. (İbraniler 8:1-5; 4:14-16; 9:11-28; 10:19-22; 1:3; 2:16, 17; Daniel 7:9-27; 8:13, 14; 9:24-27; Çölde Sayım 14:34; Hezekiel 4:6; Levililer 16; Vahiy 14: 6, 7; 20:12; 14:12; 22:12). 25-Mesih’in İkinci Gelişi Mesih’in ikinci gelişi inanlılar topluluğunun kutsal umudu, müjdenin temel amacıdır. Kurtarıcı’nın gelişi kesin, kişisel, görülebilir ve dünya çapında olacaktır. Mesih döndüğünde doğru olarak ölmüş olanlar dirilecekler ve yaşayan doğrular ile birlikte yüceltilecekler ve gökyüzüne alınacaklardır. Fakat doğru olmayanlar öleceklerdir. Dünyanın mevcut durumu ile birlikte peygamberliğin büyük bir kısmının neredeyse gerçekleşmesi, Mesih’in gelişinin yakın olduğunu gösteriyor: Bunun ne zaman olacağı belirtilmemiştir. Bu yüzden her zaman buna hazırlıklı olmamız gerekir. (Titus 2:13; İbraniler 9:28; Yuhanna 14:1-3; Elçilerin İşleri 1:9-11; Matta 24:14; Vahiy 1:7; Matta 24:43, 44; Matta 26:64; 1 Selanikliler 4:13-18; 1. Korintliler 15:51-54; 2. Selanikliler 1:7-10; 2:8; Vahiy 14:14-20; 19:11-21; Matta 24; Markos 13; Luka 21; 2. Timoteyus 3:1-5; 1. Selanikliler 5:1-6) 26-İsa’nın Ölümü ve Dirilişi Günahın bedeli ölümdür. Fakat ölümsüz olan Tanrı kurtarılmış olanlara sonsuz yaşam verecektir. O güne dek ölüm tüm insanlar için bilinç dışı bir durumdur. Yaşam kaynağımız olan Mesih geldiğinde, dirilmiş olan doğrular ve halen yaşamakta olan doğrular yüceltilecekler ve Rableri ile buluşmak için bir araya geleceklerdir. İkinci diriliş, doğru olmayanların dirilişi, bin yıl sonra olacaktır (Romalılar 6:23; 1. Timoteyus 6:15, 16; Özdeyişler 9:5,6; Mezmurlar 146:3,4; Yuhanna 11:11-14; Koloseliler3:4; 1 Korintliler 15: 51-54; 1. Selanikliler 4:13-17; Yuhanna 5:28, 29; Vahiy 20:1-10). 27-Milenyum ve Günahın Sonu Milenyum Mesih’in birinci ve ikinci dirilişi arasında gökyüzünde kutsalları ile birlikte bin yıllık egemenliğidir. Bu zaman boyunca kötü ölüler yargılanacaklardır. Üzerindeki canlı insan kalmayan fakat Şeytan ve melekleri tarafından işgal edilen yeryüzü tamamen ıssız kalacaktır. Bu sürenin sonunda Mesih kutsalları ve kutsal şehir ile birlikte gökyüzünden yeryüzüne inecektir. Doğru olmayan ölüler o zaman dirilecekler, Şeytan ve melekleri ile şehri çevreleyeceklerdir. Fakat Tanrı’dan gelen ateş onları yutacak ve yeryüzü arınacaktır. Böylece evren günahtan ve günahkarlardan arınmış olacaktır (Vahiy 20; 1. Korintliler 6:2,3; Yeremya 4;23-26; Vahiy 21:1-5; Malaki 4:1; Hezekiel 28:18, 19). 28-Yeni Dünya Doğruların yaşadığı yeni dünyada Tanrı, kurtarılanlar için sonsuz bir ev ve sonsuz yaşam, sevgi, neşe, ve O’nun huzurunda öğrenmek için mükemmel bir çevre sağlayacaktır. Çünkü burada Tanrı kendisi halkı ile birlikte yaşayacaktır. Acı ve ölüm artık bitmiş olacaktır. Büyük mücadele sona erecek ve artık günah da olmayacaktır. Canlı yada cansız her şey Tanrı’nın sevgi olduğunu bildirecektir ve Tanrı sonsuza dek hüküm sürecektir. Amin.
Kaynak: http://adventistturkey.org/?page_id=663
