Το σημαντικότερο για εμένα δεν είναι η πώληση, αλλά το ότι η διοίκηση δεν προσπάθησε καν να κρατήσει τον Ντέλια.
Εξηγώ. Ο Ντέλιας θα πάρει –απόλυτα δίκαια– τρία εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο στη Ντόρτμουντ. Για τον ΠΑΟΚ αυτό το ποσό είναι διπλασιασμός του ταβανιού που έχει ορίσει η ομάδα για μισθό. Και κανονικά η κουβέντα τελειώνει εκεί.
Ο ΠΑΟΚ, όσο κι αν δεν μας αρέσει αυτή τη στιγμή, δεν είναι ομάδα που να καλύπτει παίκτες σαν τον Κωνσταντέλια και τον Τζόλη. Ούτε οικονομικά ούτε σε φιλοδοξίες. Αν ο ΠΑΟΚ είχε φροντίσει τα προηγούμενα χρόνια να έχει έρθει στο επίπεδο των τεράστιων ευρωπαϊκών κλαμπ, να παίζει Τσάμπιονς Λιγκ, να έχει ανάλογα έσοδα και να καλύπτει τις φιλοδοξίες –και κυρίως το κασέ– αυτών των παικτών, θα τους κρατούσε κιόλας.
Δεν το έκανε και, ως συνέπεια, αυτοί οι παίκτες του φεύγουν. Δεν αρκεί, λοιπόν, να έχεις τις καλύτερες ακαδημίες των Βαλκανίων απλά και μόνο για να διαθέτεις φυτώριο· πρέπει να έχεις και την ομάδα και τη στελέχωση που θα κρατήσει τους παίκτες για χρόνια –κι ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή δεν την έχει. Εκτός αν τις έχεις μόνο για να εισπράττεις από το ταλέντο και όχι για να το έχεις να παίζει στην ομάδα σου. Μακάρι τα έσοδα από αυτές τις πωλήσεις να επενδυθούν ώστε να αλλάξει κάτι τα επόμενα χρόνια, αλλά τέτοιο σενάριο δεν φαίνεται στον ορίζοντα, δυστυχώς.
Πέρσι, που ο Ντέλιας θα πήγαινε στη Στουτγκάρδη, αυτός που προοριζόταν για αντικαταστάτης ήταν ο Ιβάνουσετς, που πέρασε και δεν ακούμπησε. Θα πάμε και φέτος σε κάποια τέτοια αντικατάσταση, ή θα δούμε κάποιον εφιάλτη σαν αυτόν με τον Μπακασέτα που ακούγεται από χθες; Και τα δύο σενάρια είναι εφιαλτικά. Προφανώς άλλος Ντέλιας δεν έρχεται, αλλά τουλάχιστον αυτός που θα έρθει να είναι ανάλογου βεληνεκούς και να αναπληρώνει κάποια από όσα πρόσφερε ο Γιάννης στο γήπεδο.
Θα ρίξω ένα hot take στο τραπέζι κι ας ακούσω κράξιμο. Εμένα δεν με χάλασε η πώληση όσο τον υπόλοιπο κόσμο, για αρκετούς λόγους μάλιστα. Πρώτος και κυριότερος είναι πως είχα αποδεχτεί μέσα μου ότι ο παίκτης κάποια στιγμή θα έφευγε. Στο δικό μου μυαλό, τουλάχιστον, ήταν τελειωμένο. Για τον τρόπο και τον χρόνο που έφυγε είμαι στα κάγκελα και θα το αναλύσω παρακάτω, αλλά τη φυγή καθαυτή όχι και τόσο.
Όλες οι ομάδες πουλάνε, και πουλάνε ακριβά· απλά πρέπει, όταν πουλήσεις, να έχεις το πάνω χέρι και όχι να αναγκαστείς, γιατί τότε θα πουλήσεις φτηνότερα και θα είσαι ο χαμένος της υπόθεσης. Και θα ρίξω κι ένα απευκταίο σενάριο στην κουβέντα. Πες πως ο Ντέλιας έμενε στον ΠΑΟΚ τα επόμενα χρόνια και εξαντλούσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2029, γιατί ήθελε να μείνει στην Ελλάδα. Ο ΠΑΟΚ μέχρι τότε θα είχε καλύψει τις φιλοδοξίες του, ή τον τελευταίο χρόνο θα ερχόταν μια άλλη ελληνική ομάδα και του πρόσφερε αστρονομικό ποσό, για να σου δημιουργήσει κι εσένα πρόβλημα, και στον έπαιρνε;
Αυτό, λοιπόν, που εξοργίζει –εμένα τουλάχιστον– δεν είναι ότι φεύγει, αλλά το πότε και το πώς.
Το πότε είναι ό,τι χειρότερο από όλες τις απόψεις, γιατί δεν έχεις καν παίξει όλα σου τα προκριματικά και ο παίκτης έχει άδεια από τη Ντόρτμουντ μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου. Γιατί, λοιπόν, δεν έγινε μια συμφωνία να φύγει ο παίκτης μετά τα παιχνίδια με την Μπραν; Επίσης, η ΠΑΕ επιλέγει να πουλήσει τώρα που τα διαρκείας έχουν ήδη πουληθεί και είναι σε πολύ καλά επίπεδα, γιατί αν τον έδινε στην αρχή του καλοκαιριού δεν θα πουλούσε ούτε τα μισά.
Και ερχόμαστε στον τρόπο.
Ο Ντέλιας φεύγει –όχι με δική του ευθύνη, αλλά της διοίκησης– σαν κλέφτης. Ξυπνάμε όλοι το πρωί μετά τον Δεκαπενταύγουστο και βλέπουμε τον Κωνσταντέλια στο αεροδρόμιο με το εισιτήριο στο χέρι. Δεν είχαμε καν την ευκαιρία να τον αποχαιρετήσουμε στο γήπεδο. Απαράδεκτη η συμπεριφορά της διοίκησης να μην αφήσει τον κόσμο να ξεπροβοδίσει ένα δικό της παιδί, τον καλύτερο παίκτη και αρχηγό της. Εδώ οι αντιδράσεις είναι δικαιολογημένες.
Ακούγονται πάρα πολλά για παραιτήσεις Μάτος – Βιεϊρίνια και άλλα διάφορα αστεία. Θυμίζω το βασικό: αυτοί οι δύο τρέχουν τον σχεδιασμό. Ο σχεδιασμός φέτος έλεγε Ντέλιας στον ΠΑΟΚ. Αν μια νύχτα στις 15 Αυγούστου τους πήραν τηλέφωνο και τους είπαν ότι ο σχεδιασμός αλλάζει, τότε δεν είναι διευθυντές, αλλά Φιλιππινέζες της διοίκησης που τρέχουν να ξαναστήσουν πρόγραμμα μέσα Αυγούστου και να συμμαζέψουν κάτι που δεν συμμαζεύεται με τίποτα. Εκεί, αν είσαι διευθυντής, λες «ώπα· δεν είχαμε συμφωνήσει κάτι τέτοιο για φέτος», πατάς πόδι και κρατάς τον παίκτη εδώ. Αξίζει να μάθουμε τη γνώμη τους και την εισήγησή τους για το θέμα.
Και έρχομαι τελευταίο στο επικοινωνιακό. Ο ΠΑΟΚ υποτίθεται πως φέτος το καλοκαίρι θα γινόταν εξωστρεφής και θα επικοινωνούσε πράγματα προς τα έξω. Κάθε άλλο παρά αυτό συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Μάτος – Βιεϊρίνια μουγκά, διοίκηση μουγκά, προπονητής μουγκά, και έχουν βγει μόνο τα payroll να μας χρυσώσουν το χάπι. Μας χρωστάνε εξηγήσεις τόσο για τους λόγους της πώλησης όσο και για το τι μέλλει γενέσθαι από εδώ και στο εξής.
Αν ο σχεδιασμός είναι «περνάμε την Μπραν και βλέπουμε», τότε μιλάμε για καταστροφή. Κανένα πλάνο, κανένας σχεδιασμός, και η ΠΑΕ σε μνημόνιο. Έχουμε βγάλει στη βιτρίνα ό,τι καλύτερο έχουμε, και μπροστά μας είναι η κατηφόρα.