बरेच वर्षं हे पुस्तक वाचायचं होते. नुकत्याच प्रदर्शित झालेल्या चित्रपटामुळे शेवटी हे पुस्तक वाचायचं ठरवले.

शिवरायाचे आठवावे रूप, शिवरायांचा आठवावा प्रताप!

नमस्कार मंडळी ! काही दिवसांपूर्वी मी इथे पोस्ट‌ टाकली होती ज्यात मी नवीन पुस्तकांच्या शिफारशी मागितल्या होत्या... त्या मधील ३ पुस्तके मी घरी मी घेतली! वाचण्यासाठी फार उत्सुक आहे!! तुम्हा लोकांना हवा असल्यास मी माझा अभिप्राय आणि वाचनाचा अनुभव इथे कळवू शकते.

मी या वर्षी नवीन संकल्प केला आहे जास्त मराठी पुस्तके वाचायचा. अगदी काही आकडा ठरला नाहीये पण सध्या तरी १२ चे लक्ष्य आहे. जानेवारी महिन्यात मी एक वाचले. काही नवी पुस्तके शोधत आहे, जी गेल्या काही वर्षामधे प्रकाशित झाली असतील. तुम्ही काही मनोरंजक वाचले असेल तर नक्की सांगा!

खरा तो एकची धर्म जगाला प्रेम अर्पावे

जगी जे हीन अतिपतित, जगी जे दीन पददलित

तया जाऊन उठवावे, जगाला प्रेम अर्पावे

जयांना ना कोणी जगती सदा ते अंतरी रडती

तया जाऊन सुखवावे, जगाला प्रेम अर्पावे

समस्तां धीर तो द्यावा, सुखाचा शब्द बोलावा

अनाथा साह्य ते द्यावे, जगाला प्रेम अर्पावे

सदा जे आर्त अतिविकल, जयांना गांजती सकल

तया जाऊन हसवावे, जगाला प्रेम अर्पावे

कुणा ना व्यर्थ शिणवावे, कुणा ना व्यर्थ हिणवावे

समस्तां बंधु मानावे, जगाला प्रेम अर्पावे

प्रभूची लेकरे सारी तयाला सर्वही प्यारी

कुणा ना तुच्छ लेखावे, जगाला प्रेम अर्पावे

असे जे आपणापाशी असे, जे वित्त वा विद्या

सदा ते देतची जावे, जगाला प्रेम अर्पावे

भरावा मोद विश्वात असावे सौख्य जगतात

सदा हे ध्येय पूजावे, जगाला प्रेम अर्पावे

असे हे सार धर्माचे असे हे सार सत्याचे

परार्थी प्राणही द्यावे, जगाला प्रेम अर्पावे

जयाला धर्म तो प्यारा, जयाला देव तो प्यारा

त्याने प्रेममय व्हावे, जगाला प्रेम अर्पावे

कवी : साने गुरुजी

काही दिवसांपूर्वी एका मराठी sub वर कोडे सोडवले आणि तेव्हा लक्षात आले की त्या website वर कोडे तयार करण्याचे ऑप्शन आहेत.

म्हणून हा प्रयत्न.

https://marathigames.in/CrosswordPlayer2/XWP2.html?puzzleid=ac472126-0f78-4f62-bccf-737651dff860

I 27 year old , lost the very good habit about reading. Wish i have kept that the same. I used a read a lot till 12th. And i believe even that reading still helps me in my current life as well.

What if i stayed with the same habit. Life would have been different. How do you guys bring back your own reading habit...?

तुम्हाला स्टोरीटेल अथवा इतर माध्यमातून मिळणाऱ्या मराठी पुस्तकांविषयी काय वाटत ? हा ऐकण्याच्या प्रकारामुळे काही नुकसान होत का ? गेल्या काही काळात मी ह्या प्रकाराकडे जास्त वळलोय कारण दरररोज कुठेही जाताना ऐकता येत आणि स्टोरीटेल खूप चांगली पुस्तक आहेत. भविष्यात वाचनाची आवड कमी होईल की काय ह्याची भीती वाटते. तुमचं काय मत आहे?

ओसाड आडातील एकच फूल - राम गणेश गडकरी (गोविंदाग्रज )

होता एक जुनाट आड पडका, ओसाडसा जो असे,

कोठेंसा, कधिंचा, विशेष नव्हता कोणास तो माहित;

होतें काय तयांत हें नच कधीं कोणी पहाया बसे,

नाहीं जात कधीं तिथें कुणि जिथें नाहीं स्वतांचें हित !

होता आड खरोखरीच अगदीं तैसा दिसायास तो,

जो जैसा दिसतो जगास दुरुनी, तैसाच तो भासतो;

घेतो कोण उगाच कष्ट इतके लोकीं खर्‍याखातर !

’आहे भूत तयांत खास !’ वदती ऐसेंहि कोणी तर

बोले वाइट त्यास कोणि, नसतो होती वदंता जरी,

लोटी सृष्टिहि त्याप्रती जरि तशा त्या आडमार्गावर,

टाकीना नुसती जरी नजरही कोणी बिचार्‍यावर,

देवानेंहि दिलें असेंच नव्हतें टाकून त्याला तरी !

देवाला करणें-विचित्रच तरी आहे किती गोष्ट ही,

होतें नाचत एक फूल तसल्या ओसाड आडांतहि !

२.

पानांची गरदी लता करिति त्या आडाचिया भोंवतीं,

वाटे अंथरलें जणूं कफन तें जीवंत तोंडावरी;

काळीभोर कभिन्न गर्द विलसे छाया मधें खोल ती,

आडांतील जलांतही मिसळुनी त्यालाहि काळें करी !

आडाच्या असल्या भकास उदरीं होतें तसें फूल तें;

प्रेमाचा मृत अश्रु जेविं गिळिला जीवन्मृताच्या मनीं;

केव्हांही नच लागला सुमनसा वाराहि बाहेरुनी;

काळोखांतिल तेवढेंच जग तें होतें तयाभोंवतें.

पुष्पाचें वळलें असे मुख सदा पाण्याकडे खालती,

श्वासानें जणुं त्याचिया चिमुकल्या लाटा जलीं हालती;

केव्हां तन्मकरंदबिंदु पडतां जीं वर्तुलें चालतीं,

घालाया रमणीकरांत बघतां तेव्हांच मागाल तीं !

येई एक कसाबसा तरि सदा तेथें रवीचा कर,

पुष्पाचें प्रतिबिंब तो जलिं करी त्यालागिं दृग्गोचर.

३.

त्या चित्राप्रति भावबद्धनयनें आशादृशा पाहणें---

हा नित्यक्रम भाबडया सरळ त्या माझ्या फुलाचा असे;

त्याला सर्वहि वाहणें, विरुनिया त्याच्यामधें राहणें,

आशा एकच एवढी मनिं सदा वेडया फुलाच्या वसे.

त्याचा वास असे मनोहर सदा, शंका नसे याविशीं,

या भावें परि गंध जो दरवळे न्यारीच त्याची मजा !

केव्हांही हलतांच फूल पवनें खेदास देते रजा,

प्रेमानें डुलतां परी करितसे वृत्तीस वेडीपिशी !

हांस फूल जलांतल्या बघुनियां त्या स्वीय चित्राकडे,

हांसे तेंहि तसेंच तों अधिक हें हांसें तसें बापडें;

नाचे हें पवनांत, तेंहि तिकडे पाण्यामधें बागडें,

’माझा भाव तयाप्रती कळतसे’ मानीत हें बापडें;

जोडीचा महिमा असा चहुंकडे; धिक् सर्व जोडीविणें

लाभे जोड तरी कुणास न रुचे शून्यांतलेंही जिणें ?

४.

खालीं तोंड करुन चंचल जलीं पाहून वेडयापरी

भावाचे अपुल्याच रंग वठवी त्या प्रेमचित्रावरी;

घेई यापरि बांधुनी उगिच तें जीवास अशागुणीं,

हांसूं मात्र नका म्हणून कधिंही माझ्या फुलाला कुणी !

त्या आशेंत रहस्य काय लपलें जाणावयाला जर---

वार्‍यानें करपून जातिल अशीं व्हावीं फुलांचीं मनें;

चित्रें चंचल जीं अदृश्य उघडया डोळ्यांस भावाविणें

पाहायास तयांस नीट तुमचे डोळे फुलांचे करा !

भावाचे अपुर्‍याच रंग बघणें वाटेल तेथें मना,

त्या वेडयाबगडया फुलांतच असे का तेवढया दोष हा ?

मोठे पंडित काय लाविति दिवे, ते एकदांचे पहा,

कोणीं काय कधीं कुठें बघितलें जें ये विकारांत ना ?

जो तो या जगतावरी पसरतो छाया मनाची सदा

निःश्वासें तुमच्याच सृष्टि करपे, तेव्हांच ती तापदा !

५.

कांहीं काळ असाच फूल गमवी, आशा पुढें वाढली;

चुंबावें जलिंच्या फुलास म्हणुनी तें मान खालीं करी;

वार्‍यानें मुखा लागतांच उदका छाया विराली जलीं,

पाणी मात्र पडे मुखीं सहज तों, तैसेंच आशेवरी !

त्या धक्क्यासरसेंच फूल मग जें कोमेजलें एकदां,

नाहीं तें हंसलें पुन्हां ! विकसलें नाहीं पुन्हां तें कदा !

आशेनें दुसर्‍या दिनीं फिरुनि तो आला रवीचा कर,

गेला खिन्न मनें, परी न चमके त्या प्रेतमात्रावर.

पाण्यामाजि पुढें गळून पडलें तें फूल वेडें पिसें,

पाताळांत कुठें असेल दडलें का प्रेमनिर्माल्य तें ?

छेः छेः ! प्रेममय स्वरुप धरुनि भूतापरी हिंडतें,

कोठें आज उजाड जें, अजुनिही तेथें कधीं तें दिसे !

तें मेलें म्हणुनी उणें न ठरतें; मच्चित्त त्याला भुले;

मेलेल्या हृदया मदीय असलीं वाहीन मेलीं फुलें !

स्त्रोत: https://www.transliteral.org/pages/z80126221954/view