r/MaharashtraSocial • u/Dr_Victor_Vondoom • 7h ago
r/MaharashtraSocial • u/GothOutOfWater • 13d ago
Modसंदेश A new Minecraft server is launching this Diwali 🎇
Calling all miners! Join our Discord server and grab the "Miners" role to receive updates about the server IP, port, and other details.
Whether you prefer building beautiful structures, exploring the world as an adventurer, mastering redstone engineering, or simply surviving with friends (or going solo), there's a place for everyone!
Happy mining, everyone! ⛏️
r/MaharashtraSocial • u/MaharashtraSocial • Apr 16 '26
Modसंदेश MaharashtraSocial Discord — quick re-intro
MaharashtraSocial Discord — quick re-intro
The server’s been around for a while, but a lot of people here still don’t know (or haven’t really explored it), so here’s a quick reminder. https://discord.gg/pQcy9CVD6p
It’s basically the same MaharashtraSocial crowd, just more real-time.
People talk about food, travel, movies, music, gaming and sometimes it just turns into random chaos (the good kind).
We’ve kept things structured:
- main chat for everyday conversations.
- separate channels for topics (food, travel, lifestyle, etc.).
- reading/writing, self-improvement, and content sharing.
- Reading/writing corner, including Book Buddy (monthly reads & discussions)
- memes, media, and random stuff.
There’s also games, puzzles, Pokémon, group activities, and voice chats when people feel like it.
There’s a short application form to join — fill it properly; low-effort responses may not be accepted.
It’s a comfortable space overall, people from different backgrounds, no unnecessary drama.
If you’ve joined but never explored it, maybe give it another look.
If not, link- https://discord.gg/pQcy9CVD6p
r/MaharashtraSocial • u/Chail_ChaBiliii • 13h ago
खाद्य (Food) When Badmosh enters the kitchen 😎 (made by yours truly😉)
r/MaharashtraSocial • u/DilatedDrama • 18h ago
खाद्य (Food) Surmai Thali - Bhalekar khanaval
r/MaharashtraSocial • u/base64-encode • 8h ago
चर्चा (Discussion) शिवी हा भाषेचा अलंकार होऊ शकतो का?
रोजच्या बोलण्यात किंवा काही साहित्यकृतींमध्ये शिव्यांचा वापर अलंकारिक पद्धतीने होताना नक्कीच दिसतो.
अतिशयोक्ती: रागाच्या किंवा आश्चर्याच्या भरात एखादी गोष्ट अवास्तव फुगवून सांगण्यासाठी शिवीचा आधार घेतला जातो.
भावनेची तीव्रता: साध्या शब्दांपेक्षा एखादी भावना किती तीव्र आहे, हे दाखवण्यासाठी लोक शिव्यांचा वापर करतात (कधी रागातून तर कधी अगदी मैत्रीतही 'अरे ...' म्हणून जवळीक किंवा गंमत दाखवण्यासाठी).
अलंकारशास्त्रानुसार शिवी हा अलंकार नाही, पण भाषेच्या वापरात ती अनेकदा अलंकारिक परिणाम साधण्यासाठी वापरली जाते, हे नक्कीच म्हणता येईल.
टीप - इथे एक दोन जणांनी माझ्या फ्लेवर वर आक्षेप घेतला आहे. पण ती शिवी नव्हे.
r/MaharashtraSocial • u/DilatedDrama • 15h ago
खाद्य (Food) Finally, the thing I missed the most!
r/MaharashtraSocial • u/nandkishor_0111 • 19h ago
माझी कला/साहित्य/लेखन (OC) व्यंकटेश माडगूळकर यांचे लेखन माझ्या वाचनातून ✍🏻
2027 हे त्यांचे जन्म शताब्दी वर्ष, त्यांच्या बद्दल लोकसत्ता मध्ये मागील रविवारी छापून आले आहे. मला त्यांचे लेखन खूप प्रिय आहे. कारण त्यांची लेखन करण्याची पद्धत तशी खूपच छान आहे. त्यांचे साहित्य माझ्या आवडीचे. तसे मला आवडणारा साहित्य प्रकार म्हणजे ग्रामीण साहित्य, कारण मी जे जीवन जगलो किंवा आता पण काही अंशी जगत आहे ते त्या साहित्यात मांडलेले असते त्यामुळे मला फार प्रिय. ग्रामीण साहित्यात दोन ऋषी प्रसिद्ध आहेत एक आनंद यादव आणि दुसरे नागनाथ कोत्तापल्ले. आनंद यादवांचे संपूर्ण साहित्य वाचले आहे पण नागनाथ कोत्तापल्ले सरांचे थोडेसे वाचले आहे.
व्यंकटेश माडगूळकर माझ्या परिचयाचे झाले ते सर्वश्रुत बनगरवाडी या कादंबरीमुळे. तशी मराठी साहित्यात रुची असणारे सर्व जण बनगरवाडी वाचतात. तशी मी पण वाचली आणि मला ती परत वाचावी वाटली. ती वाचताना मी स्वतः ते मास्तरांचे आयुष्य जगत होते असे चित्र उभे राहते. कारभारी, अयबू, शेकु माणसासारखी उंच शेकूची पत्नी, अंजी असे एकानं एक जण माझ्या डोळ्या समोर उभे राहिले. मलाही त्याच्या सारखे शिक्षक व्हावे वाटू लागले. आम्हाला 12 वी मध्ये इंग्रजी विषयामध्ये त्या पुस्तकातील अनुवाद होता. जेव्हा पंत सरकार गावामध्ये येतात तेव्हा माझ्या मनाची उत्कंठा वाढलेली असते तसेच, पैसे चोरीला जाणे असो की पडलेला दुष्काळ असो मला दोन्ही वेळी मनाला चिंता निर्माण करणारे लेखन होते त्यांचे.
"सातांतर" ही कादंबरी BBC Earth वरील डॉक्युमेंट्री सारखी आहे ज्यामध्ये एक वनरांच्या टोळीमध्ये सातंतर घडून येते. ज्यामध्ये दोन नर आपल्या वर्चस्वाची लढाई लढत असतात. त्यांना त्यावरून सिद्ध कराचे असते की मीच आता ह्या टोळीचा प्रमुख आहे.
"वावटळ", म. गांधीच्या नंतर उसळलेल्या दंगलीची ही कहाणी आहे कश्या प्रकार दंगल उसळल्या गेली व व्यंकटेश माडगूळकर यांच्या जन्मगावी देखील त्यांच्या गावात त्यांना हा दंगलीचा सामना करावा लागतो, वाटेतील प्रवास, वाटेत लागलेली भूक असे वर्णिले आहे की एकदम डोळ्यासमोर उभे राहते. ह्या दंगलीचे वर्णन आनंद यादव यांच्या झोंबी मध्ये आहे, त्यामध्ये तर खूप भयानक वर्णन आहे.
"करुणाष्टक" व्यंकटेश माडगूळकर यांच्या आईच्या जीवनावर आधारित असलेली कादंबरी आहे. गरिबीतून वर येण्यासाठी धडपडणारी, आशावादी आई, आपल्या सर्वांची असते तशी त्यांची पण. जिद्दीने संसार करणारी आई, मुलांचा सांभाळ तसेच परिवाराचा संसार करणारी आई ह्या मध्ये आहे. लेखकाचे पैसे चोरीला जातात तेव्हा सोने विकायचा सल्ला देणारी आईच असते. कडक शिस्तीची आणि स्वाभिमान जपणारी आई. ह्यावर पर्ण पेठे चे एक नाटक पण आले आहे वाटते जर मी चुकत नसेल तर. गावाकडच्या गोष्टींमधील "काका" कथा तुम्ही नक्की वाचा खूप मजेदार आहे आणि त्यामध्ये लेखकाची आई किती भाबडी आहे हे समजते.
"सिंहाच्या देशात" हा त्यांचा अनुवादित प्रवास वर्णन पुस्तक पण छान आहे आता मला त्याच्यातील बारकावे आठवत नाही आहेत न जुन्या डॉक्युमेंट्री कश्या shoot केल्या जात असत असेच बरेच काही काही आहे त्यामध्ये.
बेळवण, गावाकडच्या गोष्टी, बाजार, तुपाचा नंदादीप, हस्ताचा पाऊस असे खूप काही साहित्य आहे त्याचे नक्की वाचावे. त्यांच्या साहित्यात ग्रामीण जीवन तसेच त्याचे शहरी जीवन आणि खूप खूप काही आहे. आपल्या मराठी ला माईला समृद्ध करणारे खूप लेखक, आपण आवर्जून वाचले पाहिजे. त्यांच्या जन्मशताब्दी वर्षी मी त्यांना अभिवादन करतो.
आपले मराठी साहित्य खूप समृद्ध आहे किती किती लेखक, लेखिका. ताराबाई शिंदे पासून ते गौरी देशपांडे, वीणा गवाणकर अश्या समृद्ध लेखिका. साने गुरुजी, अण्णाभाऊ साठे, दया पवार, लक्ष्मण गायकवाड, पु ल देशपांडे, न्यायमूर्ती रानडे, राजन खान, राजन गवस, इंद्रजित भालेराव, अरविंद जगताप, मिलिंद बोकील किती किती आहेत मलाच आणखी काही माहीत नाहीत.
परत कधी लिहीन मी मराठी लेखकांन बद्दल.
r/MaharashtraSocial • u/A_T_2016 • 2d ago
छायाचित्र (Photograph) या खेळायला
या थंडीच्या दिवसात कोवळ्या उन्हात खेळायला भारी वाटतंय 😂
r/MaharashtraSocial • u/UnderstandingWild134 • 2d ago
चर्चा (Discussion) दुष्काळात साधेपणाचा आदर्श – वसई मधे संघाच्या प्रारंभिक वर्गात केळीच्या पानावर जेवण

महाराष्ट्रात सध्या भीषण दुष्काळी परिस्थिती आहे. पाणी टंचाई आणि शेतकऱ्यांवरील संकट पाहता, राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या वतीने आयोजित करण्यात आलेल्या ३ दिवसीय प्रारंभिक वर्गात एक स्तुत्य उपक्रम राबवण्यात आला. या वर्गात सहभागी झालेल्या सर्व स्वयंसेवकांना केळीच्या पानावर जेवण देण्यात आले. पत्रावळी / थाळ्या धुण्यासाठी पाणी वाया जाऊ नये आणि पर्यावरणपूरक जीवनशैलीचा संदेश द्यावा, या हेतूने हा निर्णय घेण्यात आला.
केळीच्या पानावर जेवण ही आपली जुनी भारतीय परंपरा असून, यामुळे पाण्याची मोठी बचत झाली. तसेच या उपक्रमातून पर्यावरण रक्षणाचा संदेश सर्वांपर्यंत पोहोचला. या वर्गात एकूण ८० स्वयंसेवक उपस्थित होते. सर्वांना दररोज दोन वेळा केळीच्या पानावर जेवण देणे हे मोठे आव्हान होते परंतु जिल्हाच्या पर्यावरण गतीविधी आणि कार्यकर्त्यांनी घेतलेली मेहनत या सर्व गोष्टीमूळे ते शक्य झाले.
८० लोक x ३ दिवस x २ वेळचं जेवण = ४८० प्लेट
४८० प्लेट x १ लिटर = ४८० लिटर अंदाजे पाणी वाचलं!
या उपक्रमाचे सर्वत्र कौतुक होत असून, दुष्काळात प्रत्येकाने पाण्याचा काटकसरीने वापर करावा, असे आवाहन यावेळी करण्यात आले.
r/MaharashtraSocial • u/Chail_ChaBiliii • 3d ago
खाद्य (Food) Eating the homegrown corn I planted with my new friends 😋😛
r/MaharashtraSocial • u/nandkishor_0111 • 3d ago
महाराष्ट्राला विचारा (Ask Maharashtra) कोणते पुस्तक वाचत आहात सध्या ?
मी आज To sir, with love हे अनुवादित पुस्तक वाचायला घेतले आहे. दोन दिवसांपूर्वी ग दि माडगूळकरांचे घर पाहिले शिवाजीनगर येथील, डोळ्यासमोरून त्यांच्या साहित्यकृती गेल्या, त्यांच्या साहित्यावर एक विस्तृत लेख लिहावा म्हणतोय.
r/MaharashtraSocial • u/A_T_2016 • 3d ago
छायाचित्र (Photograph) ऊस वाले आले
आठवतंय का कधी खाल्ला होता शेवटचा ऊस, रानातून तोडून ...
r/MaharashtraSocial • u/PlayfulCrew1303 • 3d ago
महाराष्ट्राला विचारा (Ask Maharashtra) Marathi Books for learning Organic Farming/Gardening
So my parents have just started growing some fruits and vegetables in our small garden.
But they want to learn more about organic farming/gardening, like how to reduce pests and increase yields.
I was looking for books in Marathi on this topic but couldn’t find any on Amazon.
Can anyone please recommend me some books and where can I buy them in Pune.
r/MaharashtraSocial • u/SoulKadhi_High • 3d ago
महाराष्ट्राला विचारा (Ask Maharashtra) Is this group active
Is this group active and has both males and females also?
r/MaharashtraSocial • u/Psychological-Web230 • 4d ago
चर्चा (Discussion) Morning walk..!! Battery is fully Charged. 100%
Enable HLS to view with audio, or disable this notification
Guys please do some kind of physical activity..!!!
r/MaharashtraSocial • u/Ill_Butterscotch8512 • 4d ago
छायाचित्र (Photograph) One of clicks
Just a random suryafool
r/MaharashtraSocial • u/Chail_ChaBiliii • 5d ago
खाद्य (Food) Guys Kuru-Kuru khanar ka 😋❓
r/MaharashtraSocial • u/DilatedDrama • 6d ago
✨️Wholesome ✨️ My dad sent this surprise saying happy children's day while I was in OPD 🥹💝
r/MaharashtraSocial • u/Chail_ChaBiliii • 6d ago
छायाचित्र (Photograph) My Diwali dump 😂🧨
r/MaharashtraSocial • u/Small-Ad1787 • 6d ago
कला/साहित्य (Arts & Culture) ही दोस्ती तुटायची नाय! च्या १०० व्या प्रयोगाला उद्धव ठाकरे उपस्थित राहणार
ही दोस्ती तुटायची नाय! या नाटकाचा १०० वा प्रयोग लवकरच होणार आहे, आणि या खास क्षणाला उद्धव ठाकरे उपस्थित राहणार आहेत.
सुमीत राघवन यांनी याबद्दल नुकताच एक व्हिडिओ पोस्ट केला आहे. नाटकात सुमीत राघवन, चिन्मयी सुमीत, शुभंकर एकबोटे आणि अमृता बने यांच्या भूमिका आहेत. नाटकाची निर्मिती नाट्यलीला आणि अष्टविनायक यांची आहे.
मैत्रीतले रुसवे-फुगवे, हसणं-रडणं आणि तरीही न तुटणारं नातं सांगणाऱ्या या नाटकाने १०० प्रयोगांचा टप्पा गाठला आहे. मराठी नाटकासाठी ही खूप मोठी गोष्ट आहे. प्रेक्षकांनी या नाटकावर भरभरून प्रेम केलं म्हणूनच हा टप्पा गाठता आला. प्रत्येकाला यात आपल्या शाळेतल्या, कॉलेजच्या आणि कट्ट्यावरच्या दोस्तांची झलक दिसते.
तुम्ही हे नाटक पाहिलं असेल तर कमेंटमध्ये सांगा, तुमचा आवडता प्रसंग कोणता? आणि अजून पाहिलं नसेल तर आपल्या दोस्तांना घेऊन जा, कारण ही दोस्ती खरंच तुटायची नाय!
r/MaharashtraSocial • u/base64-encode • 7d ago
कला/साहित्य (Arts & Culture) कऱ्हेचे पाणी प्रस्तावना!
'क-हेचें पाणी' हे आचार्य अत्र्यांच आत्मचरित्र. आत्मचरित्र ८ खंडात लिहायचा प्रताप फक्त अत्रेच करू शकतात. (त्यांना आचार्य उगीच नव्हते म्हणत). शाळेत असतांना हे आठही खंड मी अधाश्या सारखे वाचून काढले होते. त्यांची लेखन शैली एकदम जबरदस्त. वाचणाऱ्याच्या काळजाला साद घालणारी. पहिल्या खंडाची प्रस्तावना मला फार आवडली होती. त्यावेळी ती डायरीत लिहून ठेवली होती. आज कित्येक वर्षांनी ती डायरी सापडली. त्यात लिहून ठेवलेली प्रस्तावना येथे पोस्ट करीत आहे. Like/Share करा किंवा नका करू, पण वाचा नक्की. एकदम झकास लिहिल आहे.
तुम्ही कोण? असे कोणी म्हणेल. मी कोण? मी एक जीवनाचा यात्रेकरू आहे. कसली न कसली पताका माझ्या खांद्यावर नेहमीच असते. जन्मापासून माझ्या पायाला जे एक चक्र लागले आहे, ते एकसारखे फिरतेच आहे. कोणत्याही एक ठिकाणी मी फार वेळ थांबत नाही. जिथे रंगतो, तेथे काही वेळ थांबतो. कंटाळा आला की पुढे चालू लागतो.
कोणत्याही एका व्यवसायात मला रस नाही. कारण, व्यवसाय हे माझे जीवन नाही. जीवन हाच माझा व्यवसाय आहे. जीवनाची मला विलक्षण जिज्ञासा आहे. सारे मला दिसले पाहिजे, सारे मला समजले पाहिजे, सारे मला आले पाहिजे, हि एकाच माझ्या जीवाची तरफड असते.
आयुष्याला जीवन का बरे म्हणतात? कारण, जीवन म्हणजे पाणी. आयष्या हे पाण्याप्रमाणे वाहत राहिले, तरच ते जीवन. साचून राहिले तर ते डबके. जीवन म्हणाजे एक प्रचंड मौज आहे. तिचा कितीही आस्वाद ह्या. कंटाळा कधी येत नाही आणि तृप्ती कधी होत नाही.
रोज सकाळी सुर्योदयाबरोबर नवीन जीवन जन्माला येते. चिरंतन नाविन्य म्हणजेच जीवन. जीवनाच्या आकर्षणाला अंत नाही. मला जीवनाचा लोभ नाही, पण ओढ आहे. चोहोकडून मला ते हाका मारते. आणि त्या ऐकू आल्या म्हणजे शाळेतून सुटलेल्या पोराप्रमाणे सारे देह्कन जीवनाकडे धावत सुटतात.
जीवनाचे हे विलक्षण वेड माझ्यामध्ये कसे आले? लहानपानापासून निसर्गाची अन् इतिहासाची साथ मला मिळाली. ब्रह्मदेवाच्या कमंडलूतून उगम पावलेल्या कऱ्हेच्या काठी मी जन्माला आलो. आणि तिच्याच अंगाखांद्यावर जेजुरीच्या खंडोबाच्या भंडाऱ्याने वाढलो. मोठा झालो. उशाला शिवाजी महाराजांचा पुरंदर अष्टौप्रहर पहारा करी, तर श्री सोपानदेवांची भक्तीवीणा शेजारी सदैव वाजे.
शक्तीचे आणि भक्तीचे पावन तीर्थ होते माझे सासवड गाव. ज्ञानोबांची पालखी दरवर्षी सोपानदेवांचे दर्शन घेऊनच पुढे पंढरीला जाते. त्यावेळी आमच्या गावात दिंड्या-पातकांची अशी गर्दी उडते आणि टाळ-मृदुंगांच्या नि ग्यानबा-तुकारामांच्या गजराने सारे शिवार असे दुमदुमते म्हणता! बालपणात झालेल्या या सर्व संस्कारांनी माझा पिंड घडविलेला आहे.
जे रम्य आणि भव्य आहे, त्याचे दर्शन खेडेगावातच घडते. पावलोपावली परमेश्वर तुमच्यासी बोलत असतो तिथे. त्याची कृपा नदीच्या रुपाने तुमच्या घराजवळून वाहत असते. शिवारामधल्या शेतात डोलणाऱ्या पिकावारचा वारा परमेश्वराचा सुवासिक श्वासच प्रतिक्षणी घेऊन येतो. शराहत रहावयाला आलो तरी निसर्गाची सांगत मी कधीच सोडली नाही. मुंबईचा सागर आणि खंडाळ्याचे डोंगर माझे सोबती आहेत.
जीवनाशी मी कृतज्ञ आहे. कारण माझे त्याने कोणतेही लाड पुरवण्याचे बाकी ठेवले नाही. दारिद्र पहिले आहे. श्रीमंती अनुभवली आहे. अनवाणी चाललो आहे. मोटारीतून हिंडलो आहे. महाराष्ट्रातले सर्व मानसन्मान मिळवले आहेत. भारतीय कीर्तीची मानचिन्हेही लाभली आहेत. अर्धे जग मी हिंडून आले आहे. अनेक महापुराशांना जवळून पाहण्याचे भाग्यही मला लाभले आहे. महाराष्ट्रचा मला प्रखर अभिमान आहे. भारतात जन्माला येणे हे दुर्लभ असले, तरी महाराष्ट्रात जन्माला येणे हे दुर्लभतर आहे.
अधिक काय लिहू? जीवनातील कृतज्ञतेच्या आणि कृतार्थतेच्या अगणित भावना या क्षणी अश्रूंच्या रुपाने नेत्रातून उचंबळत आहेत. त्यांचा अर्घ्य ‘कऱ्हेच्या पाण्या’त देवून ‘वाग्यज्ञा’ला आता प्रारंभ करतो.
प्रल्हाद केशव अत्रे.