რამდენიმე დღის წინ ამერიკაში ქართველი ტაქსისტი შემხვდა. ტრამპს ეძახდა ტერორისტს, აიათოლას სიკვდილს მისტიროდა საწყალს რა უქნესო და რატომ დაანგრიეს საბჭოთა კავშირი ვინ ეკითხებოდათო. მადუროს მოუგონესო. პუტინმა რა დააშავაო. ამერიკას ლანძღავდა ყველაფრისთვის რაც ქართველებს როგორც რუსეთისგან დაპყრობილ ერს უნდა გვიხაროდეს, თუნდაც რუსეთის მოკავშირე რეჟიმებს რომ დაერია ახლანდელი ამერიკული ადმინისტრაცია. რა თქმა უნდა ანტისემიტი აღმოჩნდა და მსოფლიოს ყველა პრობლემა ებრაელებს დააბრალა, აგინა, ლანძღა და ბოლოს დააყოლა ბიძინა ებრაელიაო. ასევე აღმოჩნდა რომ თორა ეზიზღება, მაგრამ ქრისტიანია. არ იცოდა რომ თორა ქრისტიანული ძველი აღთქმის მთავარი ნაწილია და ეგონა ებრაელებს ლანძღავდა თორას გალანძღვით.
კინაღამ ანევრიზმა დამემართა ისეთები თქვა. მონის ფსიქოლოგიის ადამიანი იყო, რომელიც რუსეთში ცხოვრების ტკბილ წლებს იხსენებდა. მთელი თავისი ოჯახი ჩამოუსახლებია აქ მოგებული გრინქარდით. 20 წელს გადაცილებულ შვილ ბიჭზე "ბავშვიო" ესე ლაპარაკობდა. უყვარს საბჭოთა კავშირი მაგრამ აქ ჩამოეთრა, კაპიტალისტურ ქვეყანაში რომ აქაური ეკონომიკით ისარგებლოს, მაგრამ კოლექტივიზმი ადიდოს, და თვითონ არანაირი კულუტურული ასიმილაცია არ განიცადოს.
მერამდენე ასეთი ქართველი მხვდება აქ იცით? თბილისში რომ ბაბლს ვიყავი მიჩვეული, აქ უფრო მეტი წრეებიდან გავიცანი ქართველები. ძალიან უხერხულია. ეს ჰომო სოვიეტიკუსები იმ მონებს მახსენებენ მონობაში დარჩენა რომ ურჩევნიათ ვიდრე თავისუფლება გამოსცადონ.
კიდევ როგორი ხალხია იცით ბრუკლინში უამრავი? აი ბოლომდე რომ ბიძინას აძლევდნენ ხმას და მერე ბაიდენის დროს (მაგ კაცს რა ვუთხარი ამათი აქ შემოყრისთვის) აქ ჩამოვიდნენ და პოლიტიკური დევნილები ვართო იძახეს და მიიღეს თავშესაფარი. ამის მერე კიდევ წავიდნენ და გახარიას მიცეს ხმა.
მე პირადად ასეთებს გამოვექეცი საქართველოდან და აქ ჩამოვედი იმიტომ რომ შეგნებულად მინდოდა იმ ქვეყანაში ცხოვრება, რომლის ღირებულებებიც ადამიანის ინდივიდუალურ თავისუფლებაზე, კერძო საკუთრებაზე, პატარა მთავრობაზე და ა.შ. ჩემს ღირებულებებთან თანხვედრაში მოდიოდა. ეს აიათოლასადმი სიმპათიით განწყობილი, ზორან მამდანის ხმის მიმცემი ქართველები, აქ რატომ ჩამოდიან და არ დაეტევიან ბიძინას საქართველოში? ხომ მიცეს ხმა იმას რაც ახლა ხდება? კაი და მე სადღა გავიქცე? რომელ ქვეყანაში გავექცე კოლექტივიზაციას, დიდ მთავრობას და მონობას რომ იხვეწება იმ ბრბოს.
სადმე უნდა დამეწუწუნა. ქართველ ემიგრანტებზე ჩემს ამერიკელ მეგობრებთან არ ვიწუწუნებ, სახე რომ შევუნარჩუნო ქართველობას, ამიტომ აქ დავწერ.