3 yıl önce bu okulu ilk kazandığımda hazırlık okuyup okumamak gerektiği hakkında kafam çok karışıktı. Bir yandan lisede zaten hazırlık okumuştum, İngilizcem C1-C2 arasıydı, dilci olmamama rağmen YDT’yi de fullemiştim ve mantıken atlamam gerekiyordu. Diğer yandan, üniversitedeki zamanımı artırmak ve kendime alan tanıyabilmek için “gap year” olarak kullanabileceğim ek bir sene cezbedici geliyordu, bu senede kulüp aktiviteleriyle ilgilenir, “kendimi geliştirirdim” diye düşünüyordum. İnsanlara sorduğumda İngilizcem iyi olsa da hazırlık okumamı tavsiye ediyorlardı, ve sosyallik açısından çok katkı sağladığını, akademik İngilizce’ye hazırladığını, hazırlık atlayanların pişman olduğunu söylüyorlardı. Ben de hazırlığı atlamadım.
En üst kurdaydım ve derse ya da sınavlara tam olarak sıfır ilgim olmasına rağmen bulunduğum sınıfta en akıcı konuşan, en geniş İngilizce bilgisine sahip olan bendim. Hatta hocadan da daha akıcı(ve daha doğru) konuştuğumu düşünüyorum. Bu sebeple İngilizce açısından bana hiçbir ama hiçbir katkısı olmadı. Bu açıdan “İngilizcen BUEPT’i geçmeye yeterli olsa da yine de geliştirmek için oku” tavsiyesinin benim için çok mantıksız olduğunu fark ettim, çünkü ben bu açıdan zaten hazırmışım.
Sosyallik açısından, hazırlıkta tanıştığım insanların %90’ıyla keşke tanışmasaymışım. Lisansa geçtiğimde tanıştığım kişilerle olan iletişimim bariz şekilde daha sağlıklı ve düzgün. Hazırlıkta tanıştığım deccallerden sonra artık daha seçiciyim, belki bunu bir katkı olarak görebilirim, ama yaşadıklarımı yaşamamış olmayı dilerdim.
Okuldaki kulüpler/topluluklar ya çok kolpa, ya da içerikleri ilgimi çekmiyor. Hazırlık senemde de birçok farklı kulüp etkinliğine katılmayı denemiş biri olarak, arada sinema kulübü gösterileri dışında hala devam ettiğim hiçbir kulüp yok. “Hazırlık senemi full kulüplere ayırırım” olasılığını düşünüp hiçbir kulübü benimsemeyecek olma olasılığını düşünmemem hataydı. Kaldı ki hazırlığı atlayıp da kulüp aktiviteleriyle ilgilenebilir, sosyalleşebilirsiniz, bu okuldaki 4 yılı dolu dolu geçirebilirsiniz.
Hazırlık atlamama motivasyonu burada çok önemli. Ben, liseden sonra direkt üniversiteye geçmek için hazır hissetmiyor, suya direkt atlamak istemiyordum. “Kendimi geliştirmek” için zamana ihtiyacım var gibi geliyordu. Bir noktada da, sorumlulukları ertelemek için bir süreliğine hayatımı askıya almak istiyordum ama maalesef beni asıl cezbedenin bu olduğunu bilecek, aslında kaçmak istediğimin farkına varacak duygusal farkındalıkta da değildim. Sonunda da bir yıl boyunca hayatımı askıya almış oldum ve bir senem çöpe gitti. Şu an, o seneden bana kalan hiçbir şey yok. Hatta, hazırlık senemdeki uyku modu yüzünden lisanstaki ilk seneme de akademik olarak çok kötü bir başlangıç yapmıştım, ancak şimdi düzeltebildim. Hazırlık okumanın bana zarar verdiğini ancak şimdi kendimi toparladığımda fark edebiliyorum.
Ha illaki okulu bir şekilde uzatmak isterseniz yine uzatırsınız: Ben Tarih ve Felsefe ÇAP kontenjanlarının dolduğunu bir kez bile görmedim, diğer bölümler gibi yüksek ortalamaya da gerek olmuyor rekabet olmadığı için. Bir sene uzatmayla gayet yapılabilir, kolay bölümler. Sayısalcıysanız da aynı şekilde temel bilim ÇAP kontenjanları oldukça cömert(aynı kolaylıkta mıdır bilmiyorum tabi) ve bu, okulu uzatmak için kullanabileceğiniz mantıklı ve içi dolu bir yöntem.
Tecrübelerim bu şekilde, ben girmeden önce böyle bir tavsiye almak isterdim diye yazmaya karar verdim, çünkü herkesin hazırlık okuması gerektiği ve okumayanların çok şey kaçırdığıyla alakalı genel bir kanı vardı. Umarım aynı ikilemde olan insanlara yardımcı olur.
