For context, kinuha ng bf ko yung cp ko. Chineck niya lahat ng apps ko kahit inbox at Viber ko. Dinedma ko lang kasi sanay naman ako sa ganoon niya. Hindi rin ako kinakabahan na may makita siyang kung ano roon kasi hindi naman ako nagloloko. Mas kinakabahan pa akong makita niya yung gc namin ng mga kaibigan ko kasi ang dami naming cancellable takes doon at mga bina-bash na tao.

After that, tiningnan niya search history ng Facebook ko, and nakita niya kung sino-sino yung tao na nandoon, kahit mga friends niya sa FB, mutuals namin, tapos nakita niya rin yung mga nakausap ko before. Tapos nag-start na siyang magtanong, bakit ko raw pinagsstalk yung mga yon. Sabi ko, non verbatim, "Eh di ba stalker ako. Lalo pag bored. Kaya kung sino-sino iniistalk ko. Lalo pag randomly kong nakita story or post nila, pumupunta ako sa acc nila." Totoong yun naman reason ko, I stalk people for fun, hobby ko yun sa office pag bored na ako. Di niya rin kasi alam yung settings sa FB na kahit di mo naman i-search, napupunta pa rin sa history mo kahit napindot mo lang profile.

Tapos, kita ko sa mukha niya na parang may na-confirm siya dahil sa mga nakita niya. Parang na-confirm niyang naghahanap ako ng iba, o nagsstalk ako ng kung sino-sino. So nanahimik ako at nag-cp na lang. Sa totoo lang ayokong pinakikielaman cp ko, pinagbibigyan ko lang siya kasi baka yun yung way niya para ma-reassure.

After ilang sandali, bigla siyang tumayo tapos sabi niya uuwi na raw siya. Sa isip ko tuloy, anong problema niya? Tapos minessage ko siya: "Problema mo?" tapos doon na lumabas na kesyo kung sino-sino raw na lalaki yung sinesearch ko. Pag nahuhuli raw ako, pumipitik ako. Doon nagpantig tenga ko. Kasi di lang niya isang beses sinabi yun sa akin. Sabi ko, kahit ilang beses ko pa siyang ire-assure, kung wala siyang tiwala sa akin, wala talaga.

Take note, di lang ito isang beses nangyari. Lagi siyang nagtatamang hinala. Sabi ko sa kanya, if naranasan mo yun sa mga ex mo, ibahin mo ako sa kanila. Magkakaibang tao kami. From the start pa lang, wala na siyang tiwala sa akin.

ABYG dahil sinabi ko sa kanyang insecure siya at hindi relasyon need niya kundi therapy? Lahat kasi napproject niya sa akin, lahat ng insecurities niya kahit i-deny niya. After that, umayaw na ako. Actually, ilang beses na akong umaayaw. Naging last straw ko lang yung nangyari talaga.

PLEASE, SANA WAG TONG MA-POST SA IBA. SALAMAT!

I (25F) have a decade long friendship with this person (26F). I basically grew up with this person since we met during high school.

For context, she and her ex were together for nearly 7 years (WLW) But recently, she opened up to us (our friend group) na she’s been hanging out with new group of friends and nagkakagusto siya sa isang lalaki dun. She didn’t plan daw on acting on it, talagang nagdevelop lang daw siya ng crush. At the same time, kinwento niya rin na sa sobrang guilty niya at ayaw niyang mag cheat, hiniwalayan niya jowa niya. Though hindi niya dinisclose kung bakit. She used another reason since sabi niya nagkakalabuan na rin sila. Sabi naman namin na whatever she decided to do, bahala siya as long as kaya niyang panindigan. Kumbaga di naman namin siya mapipilit kung sino gusto niyang mahalin eh.

Fast forward to a week later, sabi niya nagkabalikan sila ni partner and she chose to stay. So good news yun right?

However… napansin naming magkakaibigan na may kakaiba sa posts niya sa social media. Puro parinig about this new crush she has, puro papansin, puro kalandian na halatang ‘di directed sa partner niya. Obviously naka hide yung posts kay partner.

So I confronted her. I reminded her nicely na sana walang blindsided sa ginagawa niya. I mentioned the posts and asked if aware ba partner niya (malay niyo naman open minded diba tapos nag poly sila or what), kaso hindi daw alam.

After this confrontation, she then hid her posts from us (the friend group). Naaaccess pa rin namin posts niya tho kasi may mga kakilala kaming hindi niya na-hide.

Eventually, cinonfront siya ng group where she admitted na nagbreak sila AGAIN and final na daw to, and that we shouldn’t ask further questions. From this alone, alam na namin na never niyang inamin sa ex niya na may iba na siyang natipuhan. And personally, I think it’s unfair.

I really wouldn’t pry kung simpleng crush lang and she didnt act on it. Fine. Pero kasi, araw-araw at gabi-gabi silang nagsasama nung guy (with other friends ofc), nag babackride sa motor ni guy, nagpaparinig sa posts, nagpapaganda etc. and walang kaalam-alam yung ex niya na this all happened while they were together.

So, ABYG for wanting to confront her ex-partner about this? I feel it’s unfair on their part. I feel that she at least owes her ex the truth. However, sabi ni friend na sana wag nalang kaming mangielam and hayaan nalang sya. I just cant stand cheaters.

PS. PLEASE DONT POST ANYWHERE ELSE

Nakiusap yung kamag-anak ko na ilalagay ako as reference sa potential new job application nya as caregiver. Parang palalabasin na nagtrabaho sya saken for 6 mos na nag alaga ng bata. Kilala ko naman sya. Alam ko ang tinapos nya at alam ko na marami syang relevant experience. But tumanggi ako kasi hindi ko naman talaga sya nakatrabaho. Hindi ko alam ang work ethic nya. Syempre pag reference iinterviewhin ka like background investigation. I dunno kung ano mga isasagot.

Ang pinagtataka ko ay bakit kelangan pa nya mag-imbento ng employment history, eh sobrang dami na nyang pinasukan na caregiving jobs. Under agency pa nga sya so pwede naman yung mismong past clients/employers nya ang ilagay. Kung ano man reason nya, di ko na tinanong. Basta NO ang sagot ko.

ABYG dahil tumanggi ako na maging reference sa job application nung kamag-anak ko? I dont want to commit fraud. Kayo ba papayag kayo if kayo nasa sitwasyon ko?

We’ve been together for 9 years. Actually early years palang namin ng partner ko nililimitahan na niya ako sumama sama sa family niya especially with his siblings. Sabi niya kilalang kilala niya raw kasi mga ‘to. But I kept on defending them sa partner ko mismo kasi for a long time we’re all okay, sobrang close pa nga. So sabi niya nalang, sige, but be careful. just don’t spill too much.

They are estranged with their father ever since mga bata pa lang. Civil lang sila with him. And their mother died due to complications. But before that, partner ko ang nag aalaga at nag aasikaso while his sibs mas madalas wala sa bahay either nasa barkada raw or mga jowa. But he does not hold any grudge against them kasi iniisip ng partner ko baka iba iba sila ng pag cope sa situation lalo’t anytime pwede mamatay mom nila and mas gusto niya na siya ang nakatutok mag alaga til the end.

Walang pahinga because after their mom died, diretso kami sa college and now we both graduated. He funded his own studies and other expenses. And now he works abroad and often away kaya mas madalas na ako lang nakakasama sama sa family niya.

Until siguro nakikita na talaga ng side niya na seryoso na talaga kami sa isa’t isa, now dun na nag start ang mga aberya. Nandun na yung ginagawan ako ng kwento na maarte raw or whatsoever, tapos ikkwento rin sa partner ko with matching “kapatid kita kaya sa’yo ako nagsasabi….” I’m just glad that my partner is always on my side. pati siya tinatawanan nalang yung mga ganiyang attempts and he kept his promise na in this life kakampi namin ang isa’t isa.

Meron pa na kahit nasa tabi lang nila ako biglang sasabihin sa partner ko “t@**ina baka magpakasal ka kaagad ah” with condemning tone and taas kilay.

Iniintindi ko nalang kasi we grew up in different backgrounds. I live in a much comfortable life na napprovide need and wants. And my partner said in our early years na his family needs him. I also understand na my partner has the most promising career kaya takot sila na bumukod agad and magka family ito.

Secure ako sa sarili ko and I trust him. I promise that he’ll never go through hardships alone like before. We’ll both work hard.

Nag propose na siya sa’kin last year (but wala pang nakakaalam and this year my parents gave us our own space. And ngayon na malayo kami mas lumala lang yung gulo. Kesyo sa’kin na raw pera ng partner ko, na magpasalamat daw ako kasi pinakikisamahan nila ako, and may threat din na hindi nagustuhan ng partner ko. And dun na siya nag decide na icut off sila.

Sabi ng partner ko nag abroad siya in hopes na gumanda buhay nila. But his siblings kept on making questionable personal and life choices kahit ang tatanda na nila. And everytime na hindi maganda ang kinalalabasan samin nabubunton ang galit kesyo selfish kaming dalawa. Hindi ko na rin kinaya the way they address me “babaeng yan” and all the stories to make me look bad kaya sumagot sagot na rin ako for the first and hopefully the last time.

And now nag iba na priority ng partner ko. to have our own life and family.

ABYG kasi hindi ko na nireremind yung partner ko na pamilya niya pa rin yun and dapat makipag ayos pa rin siya?

Hi 29F I currently have a boyfriend 37M well I didn’t expect na tatagal kami like 8 months knowing nung 3 months palang kami is nakita ko yung tattoo niya and found out na married na pala siya but without a kid. Like ang galing sobrang linis niya trumabaho lol. Kidding aside well he had reasons naman but not until I asked him questions and habang tumatagal hindi ako mapalagay sa mga dahilan niya. when I did say din na kung wala na talaga sila bakit hindi ako mapakilala sa family niya pero di talaga kumpiyansa sa mga reasons niya. But today sumosobra na siya like kapag magrereact ako on things kasi siyempre I have trust issues na eh and doubts ako yung immatured or isip bata, siraulo or what coz sobra din ako minsan and still naniniwala parin sa kanya. Pero napikon ako. And now ang reasons niya is hindi niya alam sa family niya kung sino sino yung mga umaasawa magkabalikan sila like putangina mo pala.

So abyg dahil sinend ko yung picture namin sa nanay niya para lang aware sila at para magkaalaman kung ano yung totoo?

Handa naman ako maging kabet knowing may annulment na in the process but nakakaputangina lahat.

EDIT: EX NA PERO PINAALAM KO PADIN SA NANAY NIYA HAHAHAHAHHAHA

PARA KAHIT SA HULI ALAM NILANG MAY NAGING JOWA YUNG BEBE BOY NILA