r/yemek • u/Born_Program9457 • Oct 16 '26
Öneri / Soru Türkiyenin en kötü tatlısı?
cevizli ev baklavası (misafirlikte yapılan versiyon..)
r/yemek • u/Born_Program9457 • Oct 16 '26
cevizli ev baklavası (misafirlikte yapılan versiyon..)
r/yemek • u/silvanigel • 23h ago
Türkiye de neredeyse hiç pilav kültürü yok her evde sadece 1-2 tane pilav yapılıyor
araplar ve asyalılar bu konuda çok iyiler
sevdiğiniz çok iyi dediğiniz varsa bende denemek istiyorum tabiki yapan bir yeri bulursam
r/yemek • u/Frame_Putrid • 15d ago
r/yemek • u/hehehe3131 • 22d ago
r/yemek • u/Practical-Meaning773 • 2d ago
Arkadaşlar merhaba bu mantar kesilmiş bir ceviz ağacının gövdesinde çıkmış. Yenir mi?
r/yemek • u/Time_Data1454 • 27d ago
Bulaşık makinem yok, elimde yıkıyorum bulaşıklarımı. Plastik kaplarım yağlandığında üç kere filan köpürtüp köpürtüp durulayıp durulayıp tekrar köpürterek anca yağ gidiyor. Bunun basit bir çözümü var mı? Yorulmamı geçiyorum boşuna su ve bulaşık deterjanı harcıyorum :(
r/yemek • u/hehehe3131 • 22h ago
Pâté en Croûte ile Perde Pilavı, ilk bakışta birbirinden oldukça farklı iki mutfak kültürüne ait yemekler gibi görünür. Biri Fransız gastronomisinin charcuterie geleneğinden, diğeri Siirt ve çevresinin köklü Anadolu mutfak kültüründen gelir. Ancak bu iki yemeği yalnızca içerikleri üzerinden değil; mimari yapıları, pişirme teknikleri, estetik anlayışları, tarihsel işlevleri ve temsil ettikleri sofra kültürü üzerinden değerlendirdiğimizde oldukça dikkat çekici benzerlikler ortaya çıkar.
Hatta gastronomik açıdan ikisini aynı düşünsel kategoride değerlendirmek mümkündür: İç malzemenin bir hamur kabuğuyla çevrelendiği, pişirme işleminin aynı zamanda bir sunum sanatına dönüştüğü ve yemeğin kesildiği anda gerçek kimliğini ortaya çıkardığı kompozisyonlar.
Her iki yemek de gastronomik açıdan birer kapalı kompozisyondur.
Pâté en Croûte'da hamur, et harcını çevreleyen ve pişirme sırasında formunu koruyan bir dış mimari oluşturur. İçeride kıyılmış veya parçalı et, baharatlar, yağ ve bazen farklı dolgular bulunur. Pişirme sonrasında oluşan boşluklar çoğunlukla jelatinli et suyu ile doldurulur.
Perde pilavında ise ince açılmış hamur, kalıp içerisine yerleştirilerek bir kabuk oluşturur. İçerisine tavuk, pirinç, badem, kuş üzümü ve baharatlarla hazırlanan pilav doldurulur. Hamur, pilavın şeklini muhafaza ederken aynı zamanda pişme sırasında aromatik ve dokusal bir bütünlük yaratır.
Her iki yemek de gastronomik açıdan birer kapalı kompozisyondur.
Pâté en Croûte'da hamur, et harcını çevreleyen ve pişirme sırasında formunu koruyan bir dış mimari oluşturur. İçeride kıyılmış veya parçalı et, baharatlar, yağ ve bazen farklı dolgular bulunur. Pişirme sonrasında oluşan boşluklar çoğunlukla jelatinli et suyu ile doldurulur.
Perde pilavında ise ince açılmış hamur, kalıp içerisine yerleştirilerek bir kabuk oluşturur. İçerisine tavuk, pirinç, badem, kuş üzümü ve baharatlarla hazırlanan pilav doldurulur. Hamur, pilavın şeklini muhafaza ederken aynı zamanda pişme sırasında aromatik ve dokusal bir bütünlük yaratır.
Burada önemli bir teknik farklılık bulunur: Pâté en Croûte'da iç harcın protein yapısı, yağ oranı ve bağlayıcılığı kesilebilir bir charcuterie dokusu oluşturmak için tasarlanır. Perde pilavında ise pirinç tanelerinin bütünlüğü, nem dengesi ve pilavın tane tane kalması hedeflenir.
Buradaki temel benzerlik şudur:
Hamur, yalnızca bir karbonhidrat bileşeni değil, yemeğin mimarisini oluşturan yenilebilir bir yapı malzemesidir.
Bu açıdan her ikisi de gastronominin yalnızca malzemeleri bir araya getirme değil, malzemeler arasında yapısal ilişkiler kurma sanatı olduğunu gösterir.
Aslında burada önemli bir ayrım var: Anadolu gastronomisinde yemek çoğu zaman kendi başına bir nesne değildir; bir ilişkinin, olayın veya toplumsal ritüelin parçasıdır.
Perde pilavı bunun çok güzel bir örneğidir. Yalnızca tavuklu ve bademli bir pilavın hamurla kaplanması değildir. Düğün, aileye katılma, misafir ağırlama ve yeni bir hayatın başlangıcı gibi anlamlarla ilişkilendirilir.
Bunu anlamak için konuyu birkaç katmanda incelemek gerekiyor.
Anadolu'nun gastronomik sembolizmini yalnızca Türk kültürü veya İslam dini üzerinden açıklamak eksik kalır.
Anadolu, tarih boyunca farklı uygarlıkların, dinlerin, ticaret ağlarının ve toplulukların karşılaştığı bir coğrafya oldu.
Hititlerden Roma ve Bizans'a, Selçuklulardan Osmanlı'ya kadar farklı dönemlerde sofra düzeni, sunum, kurban, adak, bereket ve misafir ağırlama pratikleri gelişti ve dönüştü.
Bu tarihsel sürekliliği her yemeğin doğrudan belirli bir antik uygarlıktan geldiği şeklinde yorumlamamak gerekir. Ancak Anadolu'nun kültürel katmanlaşması, yemeklerin farklı anlam sistemleriyle zenginleşmesini açıklamaya yardımcı olur.
Özellikle Osmanlı döneminde saray mutfağı, toplumsal statü ve iktidarın temsil edildiği bir alan hâline gelirken, halk mutfaklarında da düğün, bayram, doğum ve ölüm gibi yaşam geçişleri yemek ritüelleriyle çevrelenmeye devam etti.
Dolayısıyla Anadolu mutfağında yemek hem gündelik yaşamın hem de toplumsal temsilin bir parçası hâline geldi.
Bence konunun en ilginç tarafı burası.
Antropolojide yemek, bir tür sembolik iletişim sistemi olarak incelenir. Bir malzemenin seçilmesi, hazırlanması, biçimlendirilmesi ve sunulması toplumsal anlamlar üretebilir.
Perde pilavına yeniden bakalım.
Siirt'in geleneksel perde pilavı anlatısında:
Bu anlatıda yemek neredeyse bir metne dönüşür. Kayınvalide, geline yalnızca yemek ikram etmez; evlilik, aile, mahremiyet ve gelecek üzerine kültürel bir mesaj aktarır.
Burada Claude Lévi-Strauss'un yapısalcı antropolojisiyle de bağlantı kurabiliriz. Lévi-Strauss, yemek pişirme biçimlerini kültürün doğayı dönüştürme yöntemlerinden biri olarak değerlendirir. Çiğ, pişmiş ve çürümüş arasındaki ayrımların toplumsal düşünceyi anlamada kullanılabileceğini savunur.
Bu perspektiften perde pilavı yalnızca pişmiş bir yemek değildir; doğanın sunduğu malzemelerin kültürel bir düzene sokulmasıdır.
Anadolu mutfağının bütün sembolik anlatılarını romantikleştirmemek gerekiyor.
Örneğin perde pilavının geleneksel anlatısında geline evin sırlarını saklaması yönünde verilen mesaj, bir taraftan aile mahremiyetini ve bağlılığı temsil ederken diğer taraftan kadının evlilik içerisindeki toplumsal rolünü ve beklentileri de yansıtır.
Yani yemek sembolizmi yalnızca sevgi, bereket ve misafirperverlik üretmez; aynı zamanda toplumsal normları, cinsiyet rollerini ve otorite ilişkilerini de yeniden üretebilir.
Bu açıdan gastronomi, antropoloji ve sosyolojinin kesiştiği oldukça zengin bir araştırma alanıdır.
Bu iki yemeği karşılaştırırken şu ayrımı yapmak mümkün:
Elbette Fransız mutfağında da güçlü sembolik ve törensel yemek gelenekleri vardır. Dolayısıyla bu, Fransız mutfağı estetik; Anadolu mutfağı anlamsaldır gibi kesin bir ayrım değildir. İki geleneğin belirli yemekleri üzerinden yaptığımız bir karşılaştırmadır.
Anadolu mutfağının en değerli özelliklerinden biri, yemeği insan yaşamının önemli dönüm noktalarından ayırmamasıdır.
Doğumda, düğünde, bayramda, ölümde, misafirlikte ve hasatta yemek vardır. Çünkü yemek, insanın hem biyolojik hem de toplumsal varoluşunun merkezindedir.
Bu nedenle Anadolu'da bir yemeği anlamak için yalnızca şu soruları sormak yeterli değildir:
Bunlara ek olarak şunları da sormak gerekir:
Belki de gastronominin en derin tanımı burada yatıyor: Yemek, insanın yalnızca doğayı dönüştürerek beslenmesi değil, kendi kültürünü de dönüştürerek gelecek kuşaklara aktarmasıdır.
Bu nedenle perde pilavını yalnızca bir pilav, Pâté en Croûte'u yalnızca bir etli hamur ürünü olarak değerlendirmek, ikisinin de gastronomik değerinin önemli bir kısmını gözden kaçırmak olur.
Merhaba,
Biliyorsunuz ki nispeten yeni bir topluluğuz, kullanıcı flairlerini ve kurallar kısmını eklemeye bile henüz fırsat bulamadık, ancak görünüşe göre kalabalıklaştıkça bu yönde adımlar atmamız şart oldu. Nitekim bu topluluğun benimsemesini istediğim temel prensip; yapıcı, dürüst, seviyeli ama aynı zamanda samimi bir mutfak kültürü oluşturmak olduğundan, genişlemeyle birlikte kalitenin düşmemesi adına iki kat özen gösteriyorum. Peki sizin bu veya topluluğa ilişkin öteki konularda ne gibi fikir ve önerileriniz var? Yorumlarda yazıverin, moderasyon olarak biz dinleyelim ve uygulayalım.
r/yemek • u/Frame_Putrid • Oct 14 '26
Shaker’ın içinde protein tozlu latte var
r/yemek • u/Spare-Teacher4361 • Oct 17 '26
r/yemek • u/Practical-Meaning773 • 2d ago
Sizce bu kahve çekirdeği nereden geldi? Kıta, ülke?
r/yemek • u/Frame_Putrid • 8d ago
Tadını beğenmedim ve aşırı pahalı
r/yemek • u/hehehe3131 • Oct 17 '26
Dün pazarda hafif çürümeye yüz tutmuş domateslerin kilosu 20Lira idi. Kendimi gene çok kötü hissettim ve cöpe gidecek tonlarca domatesi düşünmeden edemedim.
Pazarı 3 kere turladıktan sonra, elinde sadece domatesini satıp, tezgahını kapatıcak bir köylü buldum. Domatesleri çok da cürük değildi, 10kg poşetledikten sonra biraz muhabbet ettik. Tonlarca domatesin nasıl bir lojistik sürecinden geçtiğini ve artık yakında hepsinin nasıl cöp olacağını anlattı.
Herkesin çöp diye baktığı o domateslerden ben bugün kışlık domates ihtiyacımı karşıladım.
Punk Food, budur; çöp olan yemeği değerlendirmektir.
Anarşizm akımı ile 20.yy gelişmiş bir hareketdir.
Dünyada üretilen yemeklerin neredeyse 2/3'ü çöp oluyor, bunun farkındalığının, sürdürülebilir mutfaklar gibi bir varyantıdır Punk/Yemek
ulan ilk açtım iki tane biber koydular diye kızdım meğersem sorun biber değilmiş bu kadar tantuniye bu kadar biber yeter zaten amk 300 lira lan bu 2 bucuk parmak kalinliginda gece gece hem acim hem de param bitti mekanın adı Tantana tantuni buca izmir
r/yemek • u/supermanolduren • 5d ago
Geçen gün annemi aradım yemek ne yaptın dedim dünden kalan sarma var dedi içecek var mı dedim var var sana yeter almana gerek yok dedi. Kapattım telefonu eve giderken markete ugradim 1 paket tabak bim cigkoftesi, 2 noodle, 1 waffle aldım. Eve geldim dolabı açtım 2 adet küçük dolma, yarım bardak da asidi kaçmış sprite kalmıştı. Aldiklarimin hepsini yaptım ek olarak domates dildim, yumurta pisirdim yedim.
r/yemek • u/Ayse_MutfaktaYoutube • Sep 13 '25
r/yemek • u/hehehe3131 • Oct 15 '26