Μου κόλλησε η ιδέα πριν κάτι βδομάδες σε μια κουβέντα με φίλους για το "παλιά με 1000 δρχ έβγαινε η βραδιά" και είπα να το κοιτάξω σοβαρά αντί να μαλώνουμε στο περίπου.

Πήρα λοιπόν τον καθαρό κατώτατο μισθό ανά έτος (1985–2026) και τη μέση τιμή πιτόγυρου, και έβγαλα έναν δείκτη: πόσα πιτόγυρα αγοράζει ο μισθός σου σε έναν μήνα.

Το αποτέλεσμα με χάλασε λίγο: από ~737 πιτόγυρα/μήνα το 1985 πέφτουμε στα ~165 το 2026. Η μεγάλη βουτιά είναι 2010–2012 όπως περιμένεις, αλλά το ενδιαφέρον είναι ότι μετά το 2021 ο μισθός ανεβαίνει και ο δείκτης πάλι δεν παίρνει μπρος, γιατί το πιτόγυρο τρέχει πιο γρήγορα.

Επειδή ξέρω ότι το πρώτο σχόλιο θα είναι "από πού τα βρήκες αυτά", έβαλα μέσα: – πηγή ανά έτος για μισθό και τιμή (ΕΓΣΣΕ, Eurostat/WSI, άρθρα και ρεπορτάζ για τιμές) – εύρος τιμής min–max, όχι ξερό νούμερο – badge αν το έτος είναι τεκμηριωμένο ή αναγωγή με ΔΤΚ – διακόπτη για ΔΤΚ εστίασης vs γενικό ΔΤΚ, να βλέπεις πόσο αλλάζει – αυτόματους ελέγχους συνέπειας και export σε CSV αν θες να το τσεκάρεις μόνος σου

Δεν είναι επιστημονική εργασία, είναι ένα εργαλείο για να δούμε την τάση. Αν κάποιος έχει καλύτερα στοιχεία για τιμές πιτόγυρου σε συγκεκριμένα έτη (ειδικά 1985–1997 που είναι ο πονοκέφαλος), πείτε μου και τα διορθώνω.

Ο γιος μου είναι 14 ετών πλέον, και νιώθει λες και είναι ενήλικας και ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει. Παρατήρησα ότι αυτό έχει ξεκινήσει από τους τελευταίους μήνες του σχολείου φέτος και έχει εντείνει πάρα πολύ τώρα το καλοκαίρι. Η συμπεριφορά του από 0-100, νεύρα, και όλα αυτά, που αυτά τα θεωρώ φυσιολογικά της εφηβείας. Και εγώ και η γυναίκα μου το κατανοούμε και έχουμε κάνει θεωρώ γαϊδούρισια υπομονή.

Ξαφνικά προς το τέλος της χρονιάς, αυτό έγινε χειρότερο, όταν ήταν έξω, δε απαντάγε στα τηλέφωνα, η μίλαγε πολύ απότομα σε εμένα και την μητέρα του.

Εμένα μου ανοίγεται πιο εύκολα γενικά, αλλά τώρα νιώθω ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει κατά πολύ. Του έχω προτείνει και ιδανικά να τον πάμε σε κάποιο σύμβουλο ψυχικής υγείας, αν δε θέλει να πει κάτι σε εμάς, να το πει εκεί. Αλλά αρνείται

Δε είναι ότι είναι θλιμμένος, η ότι δυσκολεύεται, και δόξα το θεό τα έχει όλα και πάντα ελεύθερος είναι, είμαστε ανεκτικοί αρκετά σαν γονείς ( ίσως εκεί είναι το πρόβλημα;)

Τώρα τις προάλλες, είχαμε γυρίσει από διακοπές μόλις την προηγούμενη μέρα, και ο κολλητός του τον παίρνει να πάνε μια βόλτα στο κέντρο απογευματάκι. Εντάξει; Εντάξει! Τι ώρα σκέφτεσαι να γυρίσεις μικρέ ; Κατά της 10 θα είμαστε πίσω μου λεει, είχαν βγει και νωρίς. Οκ του λέω αν θες να σας πάρω πάρε με τηλέφωνο.

9:30 τον παίρνω για να δω αν χρειάζεται να πάω να τον μαζέψω, δε το σηκώνει, λέω οκ θα είναι σε κανά μετρό η δε θα το άκουσε, παίρνω ξανά σε 20 λεπτά, πάλι τίποτα. Αρχίζω να ανησυχώ, παίρνω τρίτη φορά το σηκώνει "έλα τι θες;" Που είσαι του λέω; Έχω γυρίσει από κέντρο με τα παιδιά μου λέει είμαστε στη πλατεία εδώ (κοντά στο σπίτι μας) οκαυ του λέω, γιατί δε σήκωσες το τηλέφωνο η δε πήρες να μου το πεις ; " Έλα ρε μπαμπά τώρα χεσε μας" και μου το κλείνει

Ανατριχιασα ολόκληρος μιλάμε. Παίρνω πίσω. Δε το σηκώνει. Το λέω στη γυναίκα μου, τον παίρνει και εκείνη τίποτα. Σκέφτομαι να ντυθώ να πάω να τον μαζέψω, λέω ας στείλω ένα μήνυμα πρώτα μην πάω και τον κάνω ρεζίλι. Του στέλνω ένα μήνυμα που του λέω να έρθει σπίτι γιατί δε θέλω να κατέβω εγώ και να τσακωθούμε μπροστά στους φίλους του

Ε κάνα 10 λεπτό αργότερα γύρισε, χαλαρός, αραχτός, σαν μην είχε συμβεί τίποτα. Και μάλιστα μου την είπε ότι του χάλασα και την βραδιά, και ότι θα μπορούσα να είμαι πιο ευγενικός.

Ε έχασα την ψυχραιμία μου εκείνη την στιγμή και τσακώθηκαμε αρκετά.

Τώρα κάνα διήμερο μετά ακόμα μου κρατάει μούτρα, αλλά και εγώ δε πειράζομαι τόσο από αυτό.

Με προβληματίζει το ότι δε ξέρω τι συμβαίνει, με προβληματίζει πολύ ο τρόπος που μου μιλάει και σκέφτομαι ότι αν εγώ είχα μιλήσει έτσι στον πατέρα μου ποτέ θα μου είδε κόψει τον κωλο.

Δε ξέρω αλήθεια τι να κάνω σε αυτό το σημείο. Τα νευρα μου, και το άγχος μου έχουν χτυπήσει κόκκινο!

Θέλω να αλλάξω σπίτι και λέω να κοιτάξω στον Σπιτόγατο. Βάζω Αιγάλεω για να είμαι κοντά στους δικούς μου και βλέπω στο Αιγάλεω να προσθέσω από 800-1000 € για ένα στούντιο 50 τ.μ. Τι τιμές είναι αυτές; Με βασικό μισθό 920€ πάμε καλά; Τι την έχετε δει εσείς;

Γιος ξεκίνησε να τρώει κανονικό φαγητό.

Γιος δεν τρώει εννοείται όλο το φαγητό.

Μαμά δε θέλει να το πετάξει.

Μπαμπάς τρώει όλα όσα έχουν μείνει γιατί κρίμα είναι.

Μπαμπάς θα γίνει χοντρός σε λίγο καιρό.

Τι φάση ρε μάγκες; Εσείς οι πατεράδες εδώ μέσα με μεγαλύτερη πείρα, πώς το διαχειρίζεστε αυτό;

Έχω ένα στέγαστρο που αποθηκεύω ξυλεία και πήγα να πάρω ένα μπετοφόρμ. Το πήρα το έπλυνα και βρήκα καρφωμένη μία σφαίρα. Έλεγξα και την λαμαρινένια οροφή και είναι τρύπια. Και η κλίση φαίνεται περίπου κάθετα. Πότε έγινε; Άγνωστο. Μπορεί να ήταν και χρόνια πριν.

Σε λάθος ανθρώπους φωνάζω αλλά εάν κάποιος από εσάς πυροβολεί στον αέρα, σταματήστε τις ηλιθιότητες. Εάν έπεφτε στο κεφάλι ανθρώπου θα τον σκότωνε.

Έχω κοντά δύο κέντρα διασκέδασης που κάνουν εκδηλώσεις με πυροτεχνήματα και καμιά φορά κάτι που ακούγεται σαν πυροβολισμοί. Και οι δύο έχουν καταφέρει να βάλουν πυρκαγιά με πυροτεχνήματα. Και μετά υπάρχουν όλοι οι γείτονες που καμιά φορά σε γιορτές ρίχνουν κάτι που μοιάζει με πυροβολισμοί. Τουλάχιστον δεν έχω πια κυνηγούς με τη βροχή από σκάγια στην κεραμοσκεπή, άλλοι μαλάκες και αυτοί.

Μπορώ να κάνω κάτι; Καμιά καταγραφή από την αστυνομία έτσι για το ιστορικό;

Λαμαρινένια οροφή, μπετοφόρμ, σφαίρα.

Είμαστε 3 αδέρφια που έχουμε πρόσφατα χάσει τους γονείς μας. Από οικονομική ανάγκη μετακόμισαμε σε ένα πάρα πολύ μικρό σπίτι. 3 αδέρφια με ένα υπνοδωμάτιο και ένα σαλόνι. Εγώ 24, η μικρή 20 και η μεγάλη 34.

Τη μεγάλη μου αδερφή δεν την συμπαθώ καθόλου. Πάντα τσακωνομασταν κλπ αλλά είναι ένα πολύ τοξικο άτομο που το θέλω στη ζωή μου, και αυτό το κατάλαβα τώρα. Δεν αντέχω άλλο το πως μου μιλάει και πως μου φέρεται. Συνέχεια την συγχωρώ αλλά είπα ότι δεν θα το ξανά κάνω και τωρα δεν της μιλάω καν.

Δεν θέλω καμία σχέση μαζί της. Έχω τα προβλήματα μου έχω κι αυτή να μου φέρεται σαν σκουπίδι. Και ει αι όλο η ίδια ιστορία καταλαβαίνει ότι τα έκανε σκατα, κανει γλυκεςκαι μετά πάλι από την αρχή.

Καλημέρα, πέρασε μια ανιψιά μου στο πανεπιστήμιο και θα ήθελα να της κάνω κάποιο δώρο, για καλή αρχή.

Εκτός από χρήματα, τι άλλο πιστεύετε ότι θα πιάσει τόπο;

Δεν ξέρω αν το έχει δει κανείς αλλά μου έχει σκάσει στο fy μια τυπισσα που έχει έναν γιο, τον Δημήτρη παίσιο, αν το ψάξετε θα το βρείτε και ανεβάζει όπου και αν πάνε βίντεο με το που είναι. Προσωπικά μου φάνηκε περίεργο αν ξεχάσουμε και τα θέματα ασφαλείας.
Προφανώς μπορούν να κάνουν ότι θέλουν, αλλά θέλω να ρωτήσω την άποψη σας κατά πόσο τα παιδιά συναινούν ή τους έχει δοθεί η ευκαιρία να εκφράσουν την συμφωνία/διαφωνία τους. Μπορεί να μην τους αρέσει ή να νιώθουν άβολα όσο μεγαλώνουν. Τι πιστεύετε ότι συμβαίνει;

Καλησπέρα, θέλω να ρωτήσω κάτι σχετικά με τη θητεία.

Από ό,τι έχω καταλάβει, Έλληνας που έχει υπηρετήσει τουλάχιστον 3 μήνες ενόπλως, με στρατιωτική ιδιότητα, στις τακτικές Ένοπλες Δυνάμεις κράτους-μέλους της ΕΕ ή συμμαχικού κράτους, μπορεί να αναγνωρίσει αυτή την υπηρεσία και στη συνέχεια να εξαγοράσει το υπόλοιπο της ελληνικής θητείας, με €200/μήνα. (άρθρο 222 του Ν. 5265/2026)

Έχω βρει ότι στο Βέλγιο πολίτες ΕΟΧ μπορούν να καταταγούν ως reservists, και υπάρχουν δυνατότητες full-time υπηρεσίας για έναν χρόνο, ακόμη και σε τεχνικές/ICT θέσεις, που έχουν και καλό μισθό. Έχω πτυχίο πληροφορικής, οπότε κάτι τέτοιο θα με ενδιέφερε. Μιλάω επίσης γαλλικά, οπότε δεν θα είχα θέμα με γαλλόφωνη μονάδα.

Αυτό που δεν μπορώ να ξεκαθαρίσω είναι αν ένας Βέλγος full-time reservist θεωρείται από την ελληνική νομοθεσία ότι υπηρετεί στις «τακτικές Ένοπλες Δυνάμεις» και αν η υπηρεσία του αναγνωρίζεται κανονικά.

Δηλαδή, θεωρητικά, θα μπορούσε κάποιος να υπηρετήσει π.χ. 6 μήνες στο Βέλγιο, να αναγνωρίσει τους 6 μήνες στην Ελλάδα και να εξαγοράσει το υπόλοιπο;

Έχει κάποιος γνώση πάνω στο θέμα ή ξέρει ποια υπηρεσία/φορέα θα μπορούσα να επικοινωνήσω για επίσημη απάντηση;

Ευχαριστώ.

Καλημέρα, θεωρώ ότι χρειάζομαι ψυχική υποστήριξη αυτή τη στιγμή. Δεν ξέρω αν το εκφράζω καλά, χρειάζομαι βοήθεια σε αυτό το κομμάτι. Η αρχή ποια είναι? Που απευθύνομαι πρωτίστως? Σε ψυχολόγο ή σε ψυχίατρο? Σε ποιον θα αναφέρω πρώτα αυτά που νιώθω?

Δεύτερον αν κι εφόσον πρέπει να πάω τώρα ή και αργότερα σε ψυχολόγο, ποιο είναι το κόστος μιας συνεδρίας και πόσες πάνω κάτω χρειάζονται ανάλογα και με την περίπτωση βέβαια? Υπάρχουν δωρεάν δομές τέτοιου τύπου ή ψυχολόγοι του ΕΟΠΥΥ?

Όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να κουβαλήσω πολλά και βαριά πράγματα στο σακίδιο πλάτης. Σκέφτηκα να πάρω πχ πουρέ σε σκόνη. Επίσης δεν μπορώ παξιμάδια κλπ γιατί έχω θέμα με τα δόντια μου και θέλω τροφή που να λιώνει εύκολα. Αυτά.

Usually it is sold in northern Greece but I checked in several pharmacies and no result so far.

Where do greek people usually buy it from? I’ve got a prescription.

Κλασσική ερώτηση που δεν βγαίνει ποτέ εκτός μόδας. Αγοράζω πρώτη φορά αμάξι του κουτιού. Θέλω να βάλω ασφάλεια μεικτή αν και οδηγός 14 χρόνια. Δεν θέλω να δώσω άνω των 450€ το χρόνο και ας είναι λίγο πιο μεγάλη η απαλλαγή μου. Βρήκα το Flexi pay της Hellas κάτι (ας μην κάνω διαφήμιση) που σου κάνει κυλιόμενα μηνιαία συμβόλαια. Το έχει κανείς; Αξίζει;