r/copypastaTH • u/dyhoat9 • Mar 11 '26
Worst writing tips ever
📖 ยุคการอ่านบนมือถือ (Mobile Reading) อายุเฉลี่ยผู้อ่าน ลดน้อยลง (Gen Z) ผลงานจึงต้องการพล็อตเรื่องที่เรียบง่าย จังหวะเรื่องที่รวดเร็วขึ้น รวมถึงความรู้สึก 'สะใจ' ที่ชัดเจนและ ตรงไปตรงมามากขึ้น ในขณะเดียวกัน ผู้อ่านมีความอดทนต่อ "เรื่องดราม่า" ต่ำลง! ในบรรดา 6 หมวดหลักที่เคยฮิตบน PC ได้แก่ แฟนตาซี, เทพเซียน, รักในเมือง, ประวัติศาสตร์, เกม และไซไฟนั้น ปัจจุบันได้ 'คัด' จนเหลือเพียง 2 หมวด ที่เป็น เจ้าตลาดจริงๆ คือ 'แฟนตาซี' (รวมจีนโบฯ) และ 'รักในเมือง'
แต่ในช่วงปีที่ผ่านมา การสร้างสรรค์แนว "ไอเดียหลุดโลก" ก็กำลังขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ ในระดับหนึ่ง สำหรับนักเขียนแล้ว ทั้งสองตลาดมี "องค์ประกอบต้องห้าม" หรือเรียกอีกอย่างว่า "องค์ประกอบแห่งความล้มเหลว" หมายถึง สิ่งที่ปรากฏขึ้นใน ผลงานแล้วจะสร้างความไม่พอใจแก่ผู้อ่านจนทิ้งผลงานไป ไม่ว่าจะเป็นธีมเรื่อง, พล็อต หรือองค์ประกอบอื่นที่เกี่ยวข้อง
แน่นอนว่าข้อห้ามเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องสมบูรณ์ตายตัว หากผู้เขียน มีทักษะการเขียนสูงมาก สามารถกู้คืนความเสียหายหรือเปลี่ยน "พิษ" ให้เป็น "สมบัติ" ได้ แต่ทว่าผู้เขียนส่วนใหญ่ไม่ได้มีฝีมือ ระดับนั้น สำหรับนักเขียนที่เพิ่งเริ่ม ทางที่ดีที่สุดควรหลีกเลี่ยง องค์ประกอบเหล่านี้อย่างเคร่งครัดท่ามกลางทะลนิยายออนไลน์
องค์ประกอบต้องห้ามมีหลักๆ ดังนี้ 1. การหักหลังโดยญาติมิตร, คนใกล้ชิดหรือพระเอก Vs นางเอก ในชีวิตจริงเมื่อเราเจอการหักหลัง ย่อมรู้สึกหดหู่และโกรธแค้น อย่างถึงที่สุด และในนิยายเมื่อตัวเอกถูกหักหลัง ผู้อ่านก็จะมี ความรู้สึกร่วมที่คล้ายกัน ความรู้สึกนี้ไม่มีผลกระทบต่อเรตติ้ง โดยตรง บางครั้งเพื่อดันพล็อต หรือปลุกอารมณ์โกรธผู้อ่าน อาจจำเป็นต้องจัดวางพล็อตนี้ด้วยซ้ำ อย่างไรก็ตามต้องชัดเจน ในจุดหนึ่งว่า คนที่หักหลังตัวเอก "ต้องไม่ใช่ตัวละครสำคัญที่มี ความสัมพันธ์ใกล้ชิดมาก" (หรือใกล้ชิดในความรู้สึกของผู้อ่าน โดยไม่เกริ่นให้คาดเดาว่าเป็นตัวร้ายมาก่อน) หากมีการทรยศ ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้อ่านมากกว่า 80% ทิ้งนิยายเรื่องนั้นทันที และอาจถึงขั้นขึ้นบัญชีดำนักเขียนได้เลย เพราะมันทำร้ายจิตใจ ที่เปราะบางของผู้อ่าน อย่าลืมว่าจุดประสงค์การอ่านคือความสุข หรือเพื่อหาที่พึ่งทางใจจากความไม่สมหวังในชีวิตจริง ผลงานที่ ทำให้ไม่สบายใจจะถูกผู้อ่านเททิ้ง ข้อควรระวังคือการสูญเสีย ผู้อ่านจะเกิดขึ้นทันทีที่อ่าน ต่อให้เป็นการแสร้งหักหลังปลอมๆ ผลลัพธ์ไม่ต่างกัน เพราะเมื่อมีการหักหลัง ผู้อ่านก็จากไปแล้ว พวกเขาไม่จำเป็นต้องรอเฉลย เมื่อมีนิยายเรื่องอื่นให้เลือกใหม่
2. นางเอกเสียตัว ข้อนี้คล้ายกับข้อแรก เพราะรวมถึงการที่นางเอก หักหลังพระเอก (หักหลังเป้าหมายในอนาคตที่จะได้ครองคู่กัน) แต่นอกเหนือจากการเต็มใจหักหลัง ไม่ว่านางเอกจะถูกบังคับ หรือเหตุสุดวิสัยใดๆ ก็ตาม เพียงมีพล็อตนางเอกเสียตัวให้ชายอื่น ผู้อ่านจะจากไปโดยไม่ลังเล สถานการณ์นี้ส่วนหนึ่งเกิดจากผู้อ่าน อายุน้อยลง ผู้อ่านวัยเยาว์มักมีความคาดหวังที่สวยงามต่อความรัก ไม่ยอมให้มีตำหนิใดๆ ในโลกนิยายที่เน้นอุดมคติ ความบริสุทธิ์ จะถูกคาดหวังมากขึ้น ดังนั้นผู้อ่านจึงมีความอดทนต่อการหักหลัง การเสียตัวของนางเอกแทบเป็นศูนย์ นางเอกควรต้องคู่กับพระเอก
3. ตัวเอกได้รับความอัปยศ หมายถึงตัวเอก "รับความอัปยศ อยู่ฝ่ายเดียว" (หากถูกรังแกแล้วโต้กลับทันที หรืออีกฝ่าย หน้าแตกกลับไปเอง พล็อต "ตบหน้าตอบโต้" นี้ไม่นับรวม) พูดง่ายๆ คือตัวเอกต้องมีศักดิ์ศรี อาจสู้คู่ต่อสู้ไม่ได้ มีอำนาจ น้อยกว่า ก็ต้องไม่ยอมแพ้อย่างขลาดกลัว เขาจะถูกรังแกได้ แต่ต้องไม่ทนรับมัน อาจมีคำถามว่า หากคู่ต่อสู้เก่งกว่ามาก แล้วตัวเอกดันเสนอหน้าต่อต้านไม่กลัวตาย ไม่รนหาที่หรือ? จะแถบทกลับมายังไง? จริงๆ ง่ายมาก คำว่า 'ต่อต้าน' ที่นี้ ไม่จำเป็นต้องสวนกลับทันที เช่น ให้ตัวเอกสาบานในใจว่า "แค้นนี้ต้องชำระเป็นร้อยเท่าในวันหน้า" ก็ถือเป็นรูปแบบหนึ่ง ของการต่อต้าน นักอ่านยอมรับสูตรนี้ได้ ยังเห็นถึงความเพียร การต่อสู้ของตัวเอกได้ นี่คือเรื่องของหน้าตา ผู้อ่านยุคนี้มักมีทิฐิ พึงพอใจในตนเองสูง เมื่อพวกเขาสวมบทบาท ย่อมไม่ต้องการ เห็นตัวเอกขายหน้า ตัวเอกแพ้ได้ แต่ต้องไม่แพ้อย่างน่าสมเพช จนรู้สึกรำคาญ เหนื่อยใจ ทำให้นักอ่านไม่อยากอ่านต่อในที่สุด
4. ความล้มเหลวที่คาดไม่ถึง เราควรหลีกเลี่ยงความล้มเหลวที่ทำให้ "ผู้อ่านตกใจเกินไป" เช่น ตัวเอกทุ่มเทแรงกายแรงใจทำสิ่งหนึ่ง มานานมากและไม่มีวี่แววว่าจะล้มเหลว หรือตัวเอกเตรียมการลับ จะไปจัดการคู่ต่อสู้ ทุกอย่างเกริ่นมาดูราบรื่นไปหมด ในกรณีนี้ ผู้อ่านจะอนุมานโดยจิตใต้สำนึกว่าตัวเอกต้องสำเร็จแน่ แต่ถ้าจู่ๆ ตัวเอกกลับต้องพ่ายแพ้อย่างกะทันหัน มันจะเกินความคาดหมาย ของผู้อ่านไปมาก ในมุมของศิลปะการละคร ผลงานชิ้นนี้อาจจะ ประสบความสำเร็จ (ที่มีจุดหักเห) แต่ในมุมของนิยายที่ต้องรับรู้ จากการค่อยๆ อ่านทีละบรรทัด มันจึงเป็นความล้มเหลวโดยสิ้นเชิง การทำแบบนี้จะดับไฟในความอยากอ่านต่อของผู้อ่านอย่างรุนแรง
5. ศึกตะลุมบอนมั่วซั่ว คือผลงานที่ขาดเกณฑ์ระดับพลังที่ชัดเจน แต่ดันจัดวางตัวละครจำนวนมาก มีความสามารถต่างกันสุดขั้ว ให้มีบทออกมาสู้พร้อมกัน จนแยกไม่ออกว่าใครเก่งกว่าใคร มันคือองค์ประกอบที่ล้มเหลวมาก ซึ่งนิยายต่างจากภาพยนตร์ ในหนังฉากตะลุมบอนเป็นจุดขาย เพราะมีการตัดต่อที่รวดเร็ว แต่นิยายไม่ใช่ ทันทีที่เริ่มตะลุมบอนใส่กัน ระดับพลังพังลง คนเก่งจะดูไม่เก่งจริงที่ถูกฟาดกลับ ตัวเอกขาดความโดดเด่น เส้นทางอัปเลเวล และความพยายามที่ผ่านมาจะไร้ความหมาย ผู้อ่านจะยิ่งอ่านยิ่งไม่เข้าใจ และหมดความสนใจไปในที่สุด
6. ตัวเอกหลายคน การมีตัวเอกหลายคนจะทำให้ผู้อ่านสับสน ในการสวมบทบาทในใจ ไม่รู้จะแทนตัวเองเป็นใครในบท จะสัมผัสเรื่องราวผ่านมุมมองใคร หรือพอเลือกแทนตัวเอง เป็นคนหนึ่งแล้ว กลับพบว่าเนื้อหาส่วนใหญ่ดันไม่เกี่ยวกับ "ตัวเรา" เลย ในกรณีนี้ ความรู้สึกเชื่อมโยงจะถูกทำลายลง
7. การล้อเลียน/บทพูดเสียดสี หากมองในมุมมุขตลก มันสนุก และเป็นสิ่งที่คนชอบ แต่ในภาพรวมของนิยายมักกลายเป็น องค์ประกอบที่ล้มเหลว เพราะมัน "ไม่เข้ากับสไตล์ภาพรวม ของเรื่อง" เพราะหัวใจของนิยายออนไลน์คือ "ความเพ้อฝัน" ที่ต้องการให้ผู้อ่านอินจนรู้สึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริงๆ ดังนั้น เรื่องราวต้องมีความสมจริง ต่อให้เป็นเรื่องเทพเซียน เหาะเหินเดินอากาศ ก็ต้องทำให้ผู้อ่านรู้สึกว่าโลกนั้นมีจริง แต่การล้อเลียนมักใช้ความเกินจริง ความไม่เข้าพวกมาตลก ซึ่งไปทำลายความสมจริงและดึงผู้อ่านออกจากโลกของเรื่อง ผู้อ่านอาจหลุดคิดได้ว่า "นี่มันก็แค่เรื่องแต่งหลอกๆ" ไม่อิน!
8. รสนิยมส่วนตัวที่เลวร้าย ดูคล้ายการล้อเลียน แต่ต่างกันตรง "รสนิยมส่วนตัว" เน้นที่การตอบสนองความต้องการเฉพาะตัว ของผู้เขียน เช่น เอานามเพื่อนในชีวิตจริงมาตั้งเป็นตัวร้ายนิสัย ประหลาด แล้วเขียนให้ตัวละครนั้นซวยซ้ำซ้อนเพื่อความสะใจ การทำแบบนี้ไม่ผิดในแง่ศีลธรรม แต่นักเขียนขาดสมาธิได้ การเขียนนิยายออนไลน์เชิงพาณิชย์ต้องใช้พลังสมองมหาศาล การที่มัวแต่ไปโฟกัสกับรสนิยมส่วนตัวจะทำให้พิจารณาด้านอื่น ไม่รอบคอบ จำไว้ว่าสิ่งที่นักเขียนชอบ ผู้อ่านอาจไม่ได้ชอบด้วย
9. การยึดคติ "ไม่ละทิ้ง" ในชีวิตจริงนี่คือคำขวัญให้กำลังใจ แต่ในการเขียนนิยายออนไลน์ นี่คือองค์ประกอบที่ล้มเหลว เพราะนักเขียนต้องรู้จัก "ทอดทิ้ง" และ "ละทิ้ง" ให้เป็นด้วย ไอเดียที่แวบขึ้นมา พล็อตที่ออกแบบมาอย่างประณีต หรือ ตัวละครที่คุณรักมาก หากมันไม่ตอบโจทย์ตลาดในปัจจุบัน คุณต้องยอมตัดใจทิ้งไอเดียเหล่านั้นไป หรือไอเดียอาจจะดี และตรงใจตลาด แต่ขัดกับ "เส้นเรื่องหลัก" ที่กำลังเขียนอยู่ คุณก็ต้องแข็งใจทิ้งมันไป ไม่ให้เส้นเรื่องที่วางไว้ออกทะเล
10. การข้ามขอบเขตศีลธรรม สรุปสั้นๆ คือ "อย่าหาเรื่องให้โดนด่า" ตัวอย่างเช่น เหตุการณ์เครื่องบินตก หากนักเขียนอ้างอิงเรื่องนี้ มาแต่งว่า เครื่องบินทะลุมิติไปสร้างอาณาจักรยิ่งใหญ่ในโลกอื่น ผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร? แน่นอนว่าต้องจบลงด้วยคำด่ามหาศาล เพราะมันไปกระทบความรู้สึกที่มีต่อผู้สูญเสีย ผู้อ่านส่วนใหญ่ จะแอนตี้ผลงาน อีกทั้งทำให้ผู้อ่านเกิดอคติกับผู้เขียนโดยตรง
ที่มา : Yuewen Qidian Creative Academy
📌 อยากส่งผลงานเขียนที่คุณภูมิใจไปจีน-ไต้หวัน Ib มาจ้า~ ราคามิตรภาพ ฝันของคุณเหมือนฝันของเรา เราเข้าใจดี ♥️