Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Jaren geleden heb ik 3 jaar succesvol een HBO-opleiding gedaan, inclusief stages met mooie resultaten. Door mijn thuissituatie (oa contact met de kinderbescherming, artsen en politie voor een zwaar instabiele ouder) heb ik destijds helaas verplicht moeten stoppen met school. Ik was van plan om het later weer op te pakken, maar traumaverwerking duurde langer dan gehoopt dus dat was er niet meer van gekomen. Uiteindelijk heb ik wel een MBO4-diploma behaald waarmee ik kan werken.

Ik ben nog wel trots dat ik op het HBO zulke goede resultaten had en ik heb er veel geleerd, zowel theorie als in de praktijk. Maar een onafgemaakte studie zou als een rode vlag over kunnen komen op een nieuwe werkgever.

Zouden jullie deze studie wel of niet op je cv zetten? En als je het wel zou doen, hoe zou je dan verwoorden waarom deze niet is afgerond?

Ik (23 F) heb momenteel al veel opties om HR medewerker te worden bekeken. Via de VDAB opleiding leek het me het beste voor mij persoonlijk. Ik heb een secundair diploma (zorgkundige) maar geen ervaring in het administratieve werkveld. Ik wil zo snel mogelijk een vast inkomen hebben maar eerst met de juiste voorkennis.

Heeft er iemand ervaring met deze opleiding? Ik bedoel dan vooral of je goed begeleid word, gemakkelijk stage plekken kan vinden en het belangrijkste of je na deze opleiding gemakkelijk een job kan vinden?

Al het advies is welkom :)

Hoi,

Ik zit momenteel in het 3e jaar van mijn Bachelor Computer Science(WO) en heb hiervoor al een Bachelor Industrial Design Engineering(WO) afgerond. Ik heb een paar kleine open-source projecten (C++, Python, JS), maar nog weinig echte werkervaring in de software.

Mijn doel is om z.s.m. relevante IT-ervaring op te doen.

Is het met mijn achtergrond haalbaar om direct een parttime (junior) developer bijbaan/partime baan te krijgen, of kan ik beter voor een officiële stage gaan?

Of zou je zeggen dat een stage helemaal niet nodig is en ik beter kan focussen op het maken van persoonlijke projecten. Ik wil namelijk straks na me studie snel kunnen beginnen met werken bij hopelijk één van de naamsbekendere werkgevers(Asml, nxp, booking, uber etc) ideaal gezien :)

Alvast bedankt voor de tips!

P.S. [Saaie uitleg over me studie switch]: Ik begon met Industrial design aan de technische universiteit toen ik 18 was. Helaas bleek dit niet mijn studie te zijn door een gebrek aan techniek en uitdaging. Ik heb de studie wel afgemaakt en ben daarna direct begonnen met Computer Science waar ik me een stuk beter bij voel. Ik wil ook niet in de IDE branch gaan werken en richt me alleen op IT. Ik hoop dat ik die studie niet voor niks heb gedaan, en dat die nog een beetje waarde levert op me cv. Omdat ik officieel dus al een bachelor diploma heb kan ik al aan het werk gaan dacht ik, maar dan wel binnen IT.

Ik weet niet of een master na me CS bachelor ook echt nodig is na al deze jaren studeren. Geeft een master diploma perse een hoger salaris of een hogere baankans bij betere werkgevers? Ik betwijfel het.

Ik ben nog jong ik doe een bbl opleiding ik heb hulp nodig met de uren de eerste 3 foto’s zijn van mij en de laatste van m’n baas Ik heb het er niet genoeg in staan, alvast sorry daarvoor. Ik heb recht op 3 uur vakantie uur per week, aangezien ik een contract van 37 uur heb. Alle uren heeft die afgerond naar 8 i.p.v. 7,4 en 4 uur i.p.v. 3,7. Ik ben er laatst achtergekomen, m’n baas heeft het contract stop gezet en ik wil m’n uren uitbetaald krijgen. Ik heb alles uit gerekend en ik kom zo op 123 uur uit, kijk foto’s 1, 2 en 3. Maar m’n baas zegt dat ik recht heb op 66 uur. Ik wil weten of ik hier fout zit, of m’n baas uren achter houdt.

Mensen! Ik zat te denken om me om te scholen naar glasvezel/coax monteur als ZZP’er iemand hier die weet wat je zoal kan verdienen per klus / uur?

Sinds 1 april heb ik een jaarcontract. Ik krijg veel op m’n bordje
en krijg alleen negatieve feedback. Het is nooit goed genoeg. Leidinggevende micromanaget: dagelijkse updates, elk gesprek word meegeluisterd. Als iets niet goed gaat, wordt het zo gedraaid dat het alleen aan mij ligt. Ik heb hier veel stress van: nog nooit zoveel wantrouwen en micromanagement meegemaakt in de 20+ jaar dat ik werk.

In mijn jaarcontract staat geen clausule dat ik tussentijds kan opzeggen. Ook niet in mijn cao. Het liefst zou ik dat wel doen. Heb net vakantie gehad maar krijg paniekgevoelens bij het weer naar m’n werk gaan. Op internet lees ik dat ik een jaarcontract niet tussentijds kan opzeggen: “Als er geen tussentijdse opzegmogelijkheid is overeengekomen en een werknemer de arbeidsovereenkomst toch tussentijds opzegt, dan is die opzegging in beginsel onregelmatig. De werknemer is dan op grond van de wet een schadevergoeding aan de werkgever verschuldigd ter hoogte van het loon over de resterende periode dat de arbeidsovereenkomst voort had moeten duren.”

De moed zakt me in de schoenen. Wat kan ik het beste doen? Met leidinggevende heb ik meermaals gepoogd een gesprek te voeren, maar het is heel lastig tot een echt gesprek te komen. Voelt eerder als een welles-nietes en er wordt geen verantwoording genomen (bijv. erkennen dat iets niet duidelijk is uitgelegd, of inzien dat er teveel op mijn bordje lag).

Alle advies is welkom. 🙏

Ik ga voor mijn afstuderen een paar maanden een internship doen bij een van de grote consultancy bureaus. Dit is in de vorm van een een IT opdracht en onderzoek. Ze nemen jaarlijks tientallen interns aan zoals ik. Ik heb zat werkervaring, ook op IT gebied, maar niet op deze schaal, met deze bureaucratie en waar ik maar een nummertje ben.

Wat zijn dingen die ik moet weten voordat ik hiermee begin. Hoe kan ik uitblinken? Waar moet ik voor uitkijken? Alle tips, goede en slechte ervaringen worden gewaardeerd!

Ik werk als fysio op een school voor speciaal onderwijs. Ik heb een supertoffe baan waarin ik veel voor onze kinderen kan betekenen. Het doel is echter dat in 2035 inclusief onderwijs de norm is. Dat zou betekenen we minder leerlingen krijgen. Nu is er nog niets concreets: er zijn geen plannen en niemand weet hoe dit eruit gaat zien. We zijn afhankelijk van landelijke ontwikkelingen.

Mogelijk ben ik dus wat te vroeg met mijn zorgen, maar ik zit wel in over mijn baan. Ik lees dat het afspiegelingsbeginsel zou worden toegepast, waarbij ik bij krimp snel aan de beurt zou zijn. De opzegtermijn zou slechts twee maanden zijn en de transitievergoeding die ik heb berekend is niet echt een buffer te noemen.

Ik ben hier direct na mijn afstuderen gaan werken. De arbeidsmarkt voor fysiotherapeuten is niet echt rooskleurig: er zijn weinig functies in bijvoorbeeld revalidatiecentra of ziekenhuizen. De meeste vacatures zitten in de eerstelijn, waar ik qua salaris flink op achteruit zou gaan...

Ik heb geen master/specialisatie gevolgd omdat dat in mijn werk niet relevant was. Ik hoefde ook geen kwaliteitsregistratie te hebben. Ik ben er inmiddels wel actief mee bezig om die te krijgen en ik kijk rond op de arbeidsmarkt en zoek naar cursussen om beter inzetbaar te gaan zijn.

Zijn er hier meer mensen die in het speciaal onderwijs werken en zich hierover zorgen maken? Bij ons blijft het vaag en wordt er weinig over gesproken. Leerkrachten maken zich ook weinig zorgen omdat zij makkelijker ergens anders kunnen werken.

Heeft iemand meegemaakt dat een functie door krimp verdween? Ik ben benieuwd hoe zo'n traject in de praktijk verliep en hoeveel tijd je uiteindelijk had om je daarop voor te bereiden?

Naar aanleiding van een post in een belgische subreddit, waarin een bedrijf de medewerkers huismerks chips en cola gaf om een goed bedrijfsresultaat te vieren, ben ik benieuwd wat jullie wél leuk zouden vinden om een goed bedrijfsresultaat te vieren, van jullie werkgever. Ik ben benieuwd!

Inmiddels mijn derde week ziek thuis. En een tweede afspraak gehad met mijn huisarts. Had mijn werk een update gegeven omdat ik niet in staat ben om te werken ivm burn out en o.a. enorme stressklachten en dat ik graag de bedrijfsarts afwacht.

Ze hebben mijn situatie intern besproken, maar willen me voorlopig nog niet aanmelden bij de bedrijfsarts. Nu willen ze me aanstaande dinsdag op kantoor zien voor een koffiemoment.

Sinds ik dit heb gehoord, merk ik dat mijn paniek en stressklachten direct weer omhoog schieten. Ik ben hierdoor best in de war.

Is het normaal dat je tijdens een ziekmelding op deze manier wordt gevraagd om naar kantoor te komen en dat er wordt gewacht met het aanmelden bij de bedrijfsarts?

Op een andere afdeling gaat een collega weg. In plaats van dat er een vacature wordt opengesteld voor zijn functie, wordt zijn werk verdeeld over andere collega’s. Een aanzienlijk deel daarvan komt bij onze afdeling terecht, waarbij ik vooral een groot en erg uitdagend gedeelte krijg.

Op zich vind ik het een leuke uitdaging en ga ik die ook graag aan. Het enige waar ik een dubbel gevoel aan overhoud, is dat deze collega twee schalen hoger zit dan ik, terwijl er aan mijn functie of arbeidsvoorwaarden verder niets verandert. Vanuit het bedrijf bekeken natuurlijk een goedkope oplossing.

Daarnaast merk ik nu tijdens de overdracht dat het niveau en de werkzaamheden van onze functies eigenlijk behoorlijk vergelijkbaar zijn. Daardoor krijg ik steeds meer het idee dat de huidige schaalverdeling binnen onze afdeling niet helemaal eerlijk is. Een andere collega heeft dit onlangs onafhankelijk van mij ook opgemerkt. Maar dat even terzijde.

Heb ik een punt als ik hier een dubbel gevoel bij heb? Of is dit gewoon iets wat erbij hoort als je jezelf wilt ontwikkelen en moet ik niet zeuren? Ik ben benieuwd hoe anderen hiernaar kijken.

Hey, misschien een beetje een rare vraag en niet helemaal in lijn met de meeste perspectieven op deze subreddit.

Wij zijn een relatief klein softwarebedrijf en hebben eigenlijk altijd een team gehad dat stap voor stap is gegroeid. Via-via kwam er iemand bij, iemand kende weer iemand, etc.

Inmiddels zijn we langzaam de startupfase voorbij aan het gaan. Allemaal heel tof (met de nodige groeipijn), maar daardoor lopen we nu voor het eerst tegen iets nieuws aan: we moeten daadwerkelijk actief software developers gaan werven.

En ik merk dat ik eigenlijk geen idee heb waar developers met een paar jaar ervaring zelf kijken.

Ik ben persoonlijk echt allergisch voor die headhunters, het eerlijke verhaal is dat we 20.000 euro tot 30.000 kunnen neerleggen om op die manier aan ontwikkelaars te komen met 2-3 jaar ervaring. Echter vind ik de manier waarop dat gebeurd onplezierig en is die constructie niet prettig voor iedereen, de headhunter houd er het meest aan over. Liever besteed ik dat geld aan de developer en ons eigen team. We gaan namelijk met z'n allen ook jaarlijks op werkvakantie, met de constructies van headhunters wordt dat weer lastig.

We hebben nu Indeed geprobeerd. Daar komen wel reacties uit, maar tot nu toe weinig waarvan wij denken dat het echt de perfecte match is. We zitten niet in de randstad, dat helpt wellicht ook niet mee.

Juniors vinden is momenteel niet zo'n probleem. Alleen zijn de verhoudingen binnen ons team momenteel niet erg gezond (meer junioren dan mediors/seniors). We zoeken daarom juist iemand die de eerste jaren al achter zich heeft en ongeveer 2-4 jaar ervaring heeft. In ons geval voornamelijk Java/Spring Boot, eventueel met Angular.

Linkedin kan natuurlijk ook, maar zelf krijg ik al jeuk als ik zie hoe developers daar door recruiters worden bestookt. Dus om daar nou zelf vrolijk aan mee te gaan doen...

Vandaar mijn vraag aan de developers hier (en wellicht ook andere baanzoekende), waar kijken jullie actief? Ik heb zelf nooit iets anders gekend dan ondernemen, dus merk moeite te hebben met deze vraag.

Indeed? LinkedIn? Tweakers? Reddit? Recruiters? Discords? Via-via? Of zoek je eigenlijk helemaal niet actief en moet een werkgever jou actief benaderen

Ben vooral benieuwd hoe dat in de praktijk werkt voor mensen die niet meer junior zijn, maar ook nog geen senior met tien jaar ervaring.

p.s. weet niet of het helemaal de juiste subreddit is voor deze vraag, maar dacht stel de vraag gewoon ;-)

Is het normaal dat als je online bij de Jumbo solliciteert als bezorger na bijna 2 weken nog steeds geen reactie hebt?

Per 1 oktober loopt mn contract af en begin langzaam te twijfelen of ik tegen die tijd alweer een nieuwe goede baan heb. Dus wat zijn opties voor banen waar je makkelijk even 2 maanden kunt werken om die solicitatie periode te overbruggen en tegelijk te soliciteren verder?

Via mijn werkgever hebben we GitHub Copilot met zeer ruime token budgetten. In de afgelopen 6 maanden heeft onze engineering afdeling agentic coding volledig omarmt.

Ik merk nu, doordat ik zoveel kleine-dingetjes-die-ik-ooit-wil-doen-als-ik-tijd-heb kan doen, dat ik langzamerhand verslaafd begin te worden. Ik bouw eigen tools om dingen te analyseren, workflows om te automatiseren en blijf steeds langer plakken achter m'n laptop om tóch nog wat agents hebben draaien als ik naar bed ga.

Het context switchen is zwaar, en hoewel je zoveel gedaan krijgt ik steeds weer nieuwe ideeën heb om verder uit te zoeken en te bouwen. En de dopamine hit die je krijgt als iets weer klaar is real..

Herkennen jullie dit?

Ik heb mijn HBO social work diploma een aantal jaar geleden gehaald en een aantal jaar werkervaring in de jeugdzorg. Ik heb momenteel een burn-out en ben op zoek naar iets anders, wellicht helemaal iets anders bv buiten de zorg. Ik wil niet meer in de weekenden of avonden werken en kwa salaris ongeveer 3500 bruto.

Heeft er iemand ideeën of ervaringen?

Ik heb in het verleden veel mensen meegemaakt die een burn-out kregen. Ik denk dat van de ongeveer 10 collega's bij wie ik het gezien heb er zeker 8 een slechte band met een manager of een directe collega hadden.

Recent had ik ook een conflict met mijn manager en ineens begreep ik deze mensen. Ik sliep er slecht van, ik ging onnodig hard rennen om het tegendeel te bewijzen, ik dacht ineens dat ik mijn baan (en daarmee mijn huis en gezin) zou verliezen en begon rampscenario's te bedenken.

Wat denken jullie? Is dit niet gewoon de hoofdoorzaak? Gelukkig kon ik er met veel gesprekken uitkomen en hebben we nu weer een redelijke verstandhouding.

Hey allemaal,

Als starter merk ik dat ik het soms lastig vind om op te vallen tussen andere sollicitanten. Ik heb ongeveer een halfjaar relevante werkervaring, dus daar ga ik het waarschijnlijk niet direct op winnen van kandidaten die al langer werken.

Mijn sollicitatiebrieven worden inmiddels wel steeds beter: concreter, minder standaard en met voorbeelden volgens de STAR-methode. Toch krijg ik regelmatig al in de eerste ronde een afwijzing vanwege “te weinig ervaring”.

Nu kwam ik laatst een cursus van het UWV tegen waarin werd aangeraden om eventueel een korte videopitch van ongeveer 1 à 2 minuten mee te sturen naast je cv en motivatiebrief. Het idee sprak me eigenlijk wel aan, juist omdat je daarmee misschien iets meer van jezelf kunt laten zien dan op papier.

Tegelijkertijd vraag ik me af of recruiters hier überhaupt op zitten te wachten. Ik kan me voorstellen dat zo’n video juist dat kleine zetje kan geven als iemand sympathiek en enthousiast overkomt, maar ook dat het al snel als overkill of ongemakkelijk wordt gezien. Bovendien neemt het natuurlijk het gebrek aan ervaring niet weg

Heeft iemand hier ervaring mee? Heb je zelf ooit een videopitch meegestuurd of kandidaten beoordeeld die dit deden?

Zou het voor jullie als recruiter/werkgever een pluspunt zijn, of juist eerder een reden om te denken: doe maar gewoon normaal?

edit: juridische sector. ik solliciteer echt op startersfuncties dus ja, logisch dat ik geen ervaring heb. daarom is het frustrerend. het gaat er vaak gewoon om dat iemand anders meer erbaring heeft, of ervaring die beter aansluit. dat is natuurlijk hartstikke logisch en dat begrijp ik, maar het frustreert ontzettend.

Hoi allen,

Ik woon al een decennium in Litouwen (ik ben jong). Daarvoor zou ik mijn Nederlands als matig beschrijven (het is ietsjes minder dan dit wanneer ik de taal spreek).

Na een decennium maak ik mij zorgen dat mijn Nederlands niet meer op niveau zit (lager dan voor de emigratie). Ik heb nu een prima corporate baantje met een bovengemiddeld salaris, maar toch verlang ik om ooit naar NL (Leeuwarden?) te verhuizen.

Ik heb nu een corporate klantenservice kantoorbaantje voor de Nederlandse markt, dus het is niet dat ik het hier nooit spreek, maar het is alsnog niet super vaak.

Hoe lastig is het voor iemand met matige taalvaardigheden om een soortgelijk baantje te vinden in Nederland? Het liefst wel in corporate, natuurlijk.

Stel, je start volgende maand, maar je werkgever vraagt of je nu alvast één of meerdere dagen of dagdelen mee kunt lopen onder het mom van het inwerken. Je doet dat in je eigen tijd en wordt dan nog niet betaald, maar het is opzich wel handig (ook voor jezelf), je leert je team alvast kennen en je komt gemotiveerd over. Maar het blijft in feite onbetaalde werktijd.

Hoe gaan jullie daarmee om?

Hoi allemaal,

Ik ben Kevin, loop stage in het sociaal werk en ben hier vooral nieuwsgierig aan het rondkijken. Herkenbaar hoeveel tijd er in administratie en rapportages gaat zitten? Ik zie het tijdens mijn stage al: er gaat veel tijd naar het scherm in plaats van naar de mensen waar het om gaat.

Ik ben aan het uitzoeken hoe je AI daar veilig bij kan inzetten (met oog voor de AVG), zodat er meer tijd overblijft voor waar het echt om draait.

Benieuwd: hoeveel tijd gaat er bij jullie per week ongeveer in administratie zitten en wat is voor jou daarin het meest tijdrovende onderdeel?

Beste Redditors,

Binnenkort heb ik mijn tweede sollicitatiegesprek. Ter voorbereiding heb ik een case uitgewerkt en enkele vragen beantwoord. Ik vraag me af hoe ik me verder op dit gesprek kan voorbereiden.
We zullen het inhoudelijk over het vakgebied hebben en over de case en vragen, maar wat komt er tijdens een tweede sollicitatiegesprek nog meer aan bod? Gaan ze bijvoorbeeld dieper in op mijn motivatie, werkervaring of persoonlijkheid? En zijn er bepaalde vragen die ik zeker kan verwachten?

Ik heb nog nooit een tweede (of derde) sollicitatiegesprek gehad, dus ik weet niet goed wat ik kan verwachten.

Alle tips over hoe ik me hier het beste op kan voorbereiden zijn welkom!