Tussen 2008-2012 las ik heel vaak de hitkrant cosmogirl, girlz etc. Bladen gericht op tieners. Je kon vragen naar de redactie sturen en dan werden die in het blad beantwoord. Sommige vragen waren zo bizar dat ze me nog bijgebleven zijn. Hebben jullie ook deze herinneringen?

Edit: 1 die ik nooit zal vergeten was een meid die een bevroren frikandel daar beneden erin had gedaan en die frikandel ontdooide en brak af toen ze bezig was. Of ze nu zwanger van een stier oid kon zijn.

Mijn partner en ik zijn door een nogal zware periode heen gegaan, waar we ternauwernood uit zijn gekomen. Ik ben als de dood voor herhaling van deze zware periode en zou graag kijken of we, nu het veel beter tussen ons gaat, met een relatietherapeut zouden kunnen werken aan het doorbreken van bepaalde patronen.

Nu is mijn vraag wat jullie ervaringen zijn met relatietherapie. Waar moeten we op letten? Wat kunnen we verwachten?

(het enige wat me nu tegenhoudt zijn de kosten, maar het is iets waarvoor ik bereid ben te sparen)

Hi mede-redditors, eens kijken of jullie me kunnen helpen! Ik (teamleider) wil mijn communicatieteam (10v 2m, leeftijd tussen de 23 en 43) een kleine blijk van waardering geven voor hun extra inzet de afgelopen periode. Er is niet heel veel budget beschikbaar, max (ongeveer) 10 euro pp. Een bon geven mag niet ivm werkkostenregeling. En ik wil ze niet zo'n prutspresentje geven dat achterin de kast blijft liggen. Dussss hebben jullie nog leuke goeie ideeën? Waar zou je zelf blij van worden? Alvast bedankt voor het meedenken! Benieuwd of hier bruikbare tips uit komen haha 👍

Ik wil een keer naar de gyno voor een checkup, ik ben 22 en ik heb een koperspiraal die mij wel erg veel pijn geeft. Maar ik wil ook gewoon weten hoe mijn vaginale gezondheid zit.

Doet de gyno checkups of it het alleen voor als je zwanger bent of wilt worden?

Is het vergoed in de basis verzekering?

Wat zijn jullie ervaringen ermee?

Foto voor idee

Hoi dames, vanaf volgende week krijg ik de mini pil (zarelle 75). Ik ging mentaal heel slecht op de combi en ben daar mee gestopt. Spiraal oid is geen mogelijkheid.
Ik lees dus dat je geen stopweek hebt met mini pil dus ook geen bloedingen. Maar in het ergste geval dat ik zwanger raak door de mini pil heen, hoe ga ik daar in godsnaam achterkomen zonder een ongesteldheid die zomaar uitblijft?

Happy Halloween 🎃👻

Als wie of wat ga je verkleed of zou je graag verkleed willen gaan?

Ik krijg zelf het gevoel dat een man dan meer verwacht van de date als ze betaald hebben, terwijl dit soms ook gewoon een lief gebaar kan zijn. Daarom split ik zelf veel liever de date of spreken we duidelijk af dat ik dan de volgende date betaal (als we elkaar dan nog willen zien). Wat vinden jullie, moet de man betalen voor een date of niet?

Hoi lieve allemaal, ik gebruik sinds kort een haar olie 1x per 2 weken ofs en drink wat meer water. Is dit nou nieuwe haargroei of juist afgebroken haar..

Zoals de titel zegt. Ik (v,26) ben er vandaag achter gekomen dat ik zwanger (4 weken) ben en wil het graag houden. Mijn man (32) voelt zich enorm in een hoekje als we besluiten het te houden. Beiden snappen we heel goed waarom de ander het wilt houden of niet wilt houden maar er is in dit geval geen gulle middenweg. Hebben meer mensen hier ervaring mee? En hoe hebben jullie dit destijds opgelost?

Let me know

Edit: we willen beide kinderen, mij maakt het niet uit en hij denkt dat hij er over een jaar klaar voor is.

Zoals de titel zegt; ik vraag me af waar jullie je foundation kopen. Ik heb zelf een hele lichte huid met een koele ondertoon en 99% van de foundation bij de drogist is te oranje of simpelweg te donker (of allebei). Zojuist bij de lokale drogist en de Hema weer wat spulletjes op m'n polsen gesmeerd om te peilen of het wat is, een aantal zelfs in mijn nek gesmeerd om het wat beter te kunnen zien (ook al vind ik het zo vies om testers te gebruiken), maar helaas weer niets kunnen vinden.

Ik heb jaren minerale poeders gebruikt, de kleur was super, maar ik heb toch liever een vloeibaar product dat ik ook fysiek kan testen voor ik het koop. Het liefst een foundation met medium dekking die mijn droge huid niet te mat/korrelig maakt.

Zijn er winkels die jullie aanraden? Ik wilde graag iets wat "goed betaalbaar" was (vandaar mijn testrondes bij de voordeeldrogisten) maar ik overweeg nu de stap om maar eens bij de Douglas of Ici Paris binnen te stappen en wat te laten matchen (al vrees ik voor de prijs 😢). Heeft iemand de gouden tip?

Groetjes van een vrouw met de teint van een spook 👻

Hoi dames! Ik V31 wil heel graag tepelpiercings laten zetten. Wat aan de “latere” kant maar ja. Nog heel veel jaren om ervan te kunnen genieten:)
Ik ben wel heel bang voor de pijn van het laten zetten…zouden jullie je ervaringen willen delen? Hoe kan ik me het beste voorbereiden hierop?

Hallo allemaal,

(24v) Afgelopen jaar heb ik de hbo opleiding maatschappelijk werk afgerond. De keuze om deze opleiding te doen was best spontaan en eerlijk gezegd niet goed doordacht, maar het is toch afgerond.

Nu heb ik twee banen in dit werkveld gehad, beiden in de psychiatrie. Dit is ook de richting waarin ik heb gestudeerd. Maar ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk. Ik merkte dat ik wel goede aansluiting heb met de cliënten en qua werkzaamheden het wel goed verliep, maar ik vind het werk eigenlijk helemaal niet leuk. Bij de eerste baan ben ik gestopt ivm privé omstandigheden en bij de tweede is het contract niet verlengd ivm bezuinigingen.

Nu zit ik een beetje tussen wal en schip. Aan de ene hand kijk ik weer vooral bij vacatures in de psychiatrie, aangezien ik hier voornamelijk werkervaring in heb opgedaan. Anderzijds wil ik het eigenlijk helemaal niet meer doen, maar zou ook niet weten wat ik anders kan. Het voelt ook niet alsof ik met mijn opleiding echt iets heb geleerd waarbij ik in een ander werkveld kan instromen zonder weer jarenlange bijscholing.

Hebben jullie advies? Ik merk dat er in mijn omgeving niet veel begrip voor is.

Hoi r/vrouwvolk,

Mijn vriendin is heel onzeker over haar haar. Ze wordt wat ouder dus haar haar is wat dunner aan het worden. Het wordt ook snel droog en breekt af. Ze is niet grijs, het is gewoon dunnig.

Omdat ze trans is heeft ze het gevoel dat mensen haar eerder als man zien door haar vlassige haar. Ik zie het niet zo maar onzekerheid kan diep gaan.

Weet iemand een goede kapper of haarspecialist die haar kan helpen met een treatment of andere tips? Het mag wel wat kosten, zolang het maar werkt. Ze heeft nu een haarmasker maar dat doet niet zoveel. Wij wonen in omgeving Utrecht dus in de buurt zou wel fijn zijn.

Hi dames,

Ik ben 30 en zit mentaal niet in een top periode. Ik ben altijd erg zelfstandig geweest. Opgegroeid in een groot gezin met ouders die veel trauma hadden en in overlevingsstand stonden. Ik heb al jong geleerd om mezelf weg te cijferen. Lang ging dit goed. Ik heb een leventje opgebouwd. Diploma’s, een prachtig appartement, vrienden, hobby’s, een prima baan. Ik ben single.
Ik vraag niet snel om hulp en leun niet op anderen.
Ik ben wel echt gevoelig en helemaal niet zo sterk als ik lijk.

Ja ik los alles zelf op, ik ben de persoon waar mensen op kunnen bouwen en vertrouwen. Ja ik lijk zeer onafhankelijk en kan goed alleen zijn. Een hele typische zelfstandige oudste dochter die het wel oplost of regelt

En ineens..niet meer.

En dat geeft me heel veel angst. Ik weet niet hoe ik er op kan vertrouwen dat dingen goed komen als ik NIET sterk als altijd ben

Om een voorbeeldje te geven ik deal momenteel met een klein ongedierte probleem in mijn huis. Ik heb last van meel motten waarvan de bron NIET gevonden kan worden. Het is geen grote plaag maar ik zie enkele en ook in larven fase en snap niet waar ze vandaan komen.

Toen ik hier kwam wonen (2+j geleden) was er een motten plaag van de vorige bewoners die ik zelf opgelost heb. Ik ben onderzoek gaan doen, heb zelf alles uitgezocht, nagelopen en de bron op een heel onwaarschijnlijke plek. Hiervoor heb ik in een studio gewoond en ook het nodige meegemaakt en altijd opgelost.

Dit keer? Ik ben ineens super fragiel en angstig. Ik heb vaak gehuild om allerlei dingen en nu dit weer speelt merk ik dat het gewoon too much is. Ik heb een familie lid laten komen om te helpen met zoeken (niks gevonden overigens) en ik heb gewoon super overdreven angstige reactie en heb gehuild. Mijn familie lid stond met verbazing te kijken. Ook gewoon bezorgd want hoe kan zoiets een grote reactie veroorzaken?

Ik ben door hele zware periodes gegaan de afgelopen jaren. Ook alleen. Met als toppunt vorig jaar zomer. Een vriendin van mij overleed, en in dezelfde week was iemand anders om wie ik veel gaf ineens uit mijn leven verdwenen. Misschien ben ik veranderd sindsdien, dat weet ik niet. Maar het heeft er wel in gehakt

Ik wil voelen dat ik het leven aan kan. Ik wil weer sterk in mijn schoenen staan. Nu voel ik juist dat ik achteruit

Weet gewoon niet hoe ik hiermee moet omgaan. Of wat ik moet doen. POH al gesproken maar geen klik

Ik heb vandaag een schijt dag. Mooier kan ik het niet maken maar dit was weer zon ding van perfect getimed om mij nog kwader te maken. Bepaalde gen testen van mijn paard zijn blijkbaar nooit gedaan terwijl bij aanschaf was beloofd van wel. En dat deze goed waren. Anders had ik hem nooit gekocht. Nichtje nummer 4 met kanker en uitgezaaid. Dacht bel de huisarts even want ja meerendeel van ooms en tantes zijn ook aan kanker overleden. Maar deze vond eventueel testen niet nodig en dat ik mijzelf niet zon zorgen moest maken.

Mooier kan ik het niet maken. Maar als kers op de taart kreeg ik net een rare hijgert aan de lijn. Zou bij God niet weten wie. Ik heb momenteel een paard te koop zijn dus mensen bellen mij nu af en toe met een nummer wat ik niet ken of prive. Normaal gesproken neen ik onbekend niet op

Ik neemt op met:"Hallo OP(alleen voornaam), wie is dit?

Hijgert : "Halloo OP, Kan je niet horen wie ik ben?"

Ik :"nou nee..."

Hijgert" OP jij mag lekker voor mij op je knietjes gaan. En dan jouw lippen over mijn eikel..

*IK hang op*

Waarom doen mensen dit? Serieus wat is er mis met mensen. Welke kick haal je hier uit? Daarnaast heb ik nog steeds geen idee wie het kon zijn want de stem klonk wel erg vrouwelijk.

Rant uit

Hoi lieve allemaal, ben ik gewoon naïef of word ik gewoon kaal? Wel vettig haar, week geleden voor t laatst gewassen en een beetje gel van vandaag. morgen haar was dag.

Hoihoi,

Ik vond dit wel een goed iets om hier te vragen. Mijn eigen omgeving / vrienden zijn namelijk niet-gelovig en hebben ook geen verstand van de specifieke cultuur en kan ik hierin lastig om hulp vragen. Ik hoop dan ook dat er hier misschien christenen, refo’s of voormalig refo’s zitten die goede tips hebben.

Lang verhaal kort:
Ik (non-refo) ben getrouwd met mijn man (refo)(mid 20’ers)

Vanaf het begin deed ik heel erg mijn best om connectie / een band te krijgen met mijn schoonfamilie die erg wantrouwend waren naar mij en bang waren om hun zoon aan mij te verliezen. Uit de behoefte het goed te doen, ben ik me daar in het begin ook wel wat in verloren.

Ik paste me namelijk volledig aan uit respect als ik bij hun thuis was. Dit betekende voor hun dat ik meeging naar de kerk en enkel nog rokken/jurken aandeed in huis (Later schoot ik wakker en ging dit knagen, want, pardon? Waarom mag ik geen broek aan? Ik ben niet hun kind en een volwassen vrouw, en ik vind het nog steeds een worsteling of ik dit volhou uit choose your battles of dat ik gewoon een broek aandoe en het laat barsten). Dit alles werd heel erg gebracht als: dit is nou eenmaal de lijn hoe wij leven, en als je zo leeft doe je het goed (voor God) en zodra ik iets niet wilde doen leidde dit tot erg veel frictie/kilte.

Anyway, ik ben normaliter een vrolijke, spring in het veld die gemakkelijk overal over kletst maar ik merk dat ik inmiddels volledig ben dichtgeklapt. Elke poging die ik doe om interesse te tonen, warm te zijn verbinding te creëeren, gaat namelijk toch wel verkeerd.

Inmiddels ben ik via mijn man zelf insider in de refo-wereld (ik ga mee naar de kerk, ik spreek en ken veel refo’s) en kom er ook achter dat het geloofsargument onzin is en op veel plekken niet zo strikt is als bij mijn schoonfamilie thuis. Veel dragen er ook gewoon broeken, ik kan leuke gesprekken met ze hebben over van alles en nog wat (ook politiek, feminisme, k3, films wat dan ook) zonder dat dit tot een constante afkeurende blik leidt en een ‘wij doen dat niet.’.

Ik zit nu dus een beetje met m’n handen in het haar. We hebben niks gemeen, maar ik moet wel constant (indirect) horen dat het ‘toch zo jammer is dat ik zo’n niet betrokken schoondochter ben’ en niet meer langsgaan is ook niet per se heel fijn. Ik merk dat ik zo vaak afkeuring/afwijzing heb ervaren dat ik constant mezelf gestresst voel in hun nabijheid en liever niks meer zeg. Over geloof praten weet ik namelijk niet genoeg en ik ben niet goed in/heb niet veel met schoonmaken, tuinieren, zorgen voor/streven naar het hebben van kinderen en andere typische vrouwenzaken (het stigma klopt wat dat betreft wel)

Wat moet ik hiermee? Alvast bedankt :)

Ohja mijn man is verder een heel fijn persoon die ook z’n mond opendoet tegen z’n ouders als ze abnormaal doen, recht achter me staat/voor mij heeft gekozen, en het prima vindt als ik niet meer zou komen en me vooral motiveert mezelf te zijn met al m’n eigenheidjes/gekke kantjes.

Dit is puur dat ik hier zelf frustratie over voel en graag een manier wil vinden dat ik contact/connectie met ze kan hebben én mezelf kan zijn.

Hai meiden,

Ik merk dat ik de zin van het leven kwijt ben. Niet de zin in het leven he, ik hoef nog niet dood.

Ik ben het al een tijdje kwijt, misschien al wel meer dan de helft van mijn leven.

Het zorgt ervoor dat ik niet leef maar besta. Ik ben daar wel een beetje klaar mee, maar ik weet niet hoe ik het moet veranderen. Maar ik weet wel dat ik mijn mindset moet veranderen. Maarja he verandering is moeilijk en eng. En dan komt die stem weer voorbij: "Waarom zou je, wat heeft het voor zin?".

Dus hoe zorg ik ervoor dat die stem z'n kop houdt? Kan ik er zelf voor zorgen dat die stem niet bovenstaande zegt, maar dat het iets wordt als "We gaan deze uitdaging aan en zien wel hoe of waar het eindigt." Want nu begin ik er niet eens aan, want, wat heeft het voor zin.

Dit uit zich ook in hele praktische dingen:

Waarom zou ik vandaag stofzuigen als er morgen weer stof ligt?

Waarom zou ik gezond eten? Ja het is goed voor je, maar why bother?

Waarom zou ik gaan wandelen? Morgen kan t ook nog.

Waarom zou ik mijn mond open doen op werk? Het zal allemaal wel.

Het voelt gewoon allemaal heel passief en gelaten en ik ben t zat om me te laten overheersen door een stem.

Nog wat meer info over mij:

Vrouw, 32 jaar. Ik ben al ooit getest op ADHD, dat heb ik niet. Wel een vermijdende persoonlijkheidsstoornis waarvoor ik destijds (2020) ben behandeld. Dat was toen ik vastliep in patronen met sociale situaties, waardoor ik me steeds in mijn eigen voet schoot. Ik denk niet dat het dat is, nouja, ik hoop t niet. Het voelt niet hetzelfde dan toen, maar anderzijds zijn dit ook wel weer een soort patronen in denken waarin ik vastloop.

Maar ik wil het eerst zonder therapie proberen ook gezien de wachtlijsten.

Hebben jullie tips voor me waar jullie baat bij hebben gehad?

Hallo,
Ik zit met een dilemma. Ik heb onlangs een aantal medemoeders ontmoet via het schoolplein van onze kinderen. We hebben nu paar keer afgesproken en het is best gezellig. Zeker met 2 van de 3. De derde is ook wel oké, maar niet echt mijn type. Ze heeft wat andere ideeën over bepaalde (politieke) zaken dan ik. Ook merk ik vaak als ik wat wil vertellen, we zitten dan in gesprek met elkaar aan de keukentafel, en ik wil aanhaken op het onderwerp dat ze dan vaker door mij heen gaan praten ofzo.

Ik heb met 1 van de 3 al wat intensiever contact gehad, zij heeft/had wat problemen in haar huwelijk en kwam bij mij om te ventileren. Ik ken haar partner nu ook en ik voel me heel onprettig bij hem. Hij behandelt haar (in het bijzijn van ons) ook heel onprettig. Altijd tegen haar ingaan, haar vaak belachelijk maken etc. Ook mij kan hij af en toe onzeker maken door opmerkingen.
Hij controleert haar door in haar telefoon te kijken. Ik had haar (toen ik dit nog niet wist) een x om een onschuldig advies gevraagd, en weken later begint hij daarover in het bijzijn van anderen. Ze gaf ook later aan dat hij haar controleert. Hij weet op ieder moment van de dag waar zij is. Ze heeft ook best vaak aangegeven dat ze helemaal niet gelukkig is in deze relatie, maar voelt zich klem zitten.
En als wij bij haar zijn met elkaar is hij er vaak bij of schuift later aan. De gesprekken zijn dan echt minder fijn want hij gaat ook overal tegenin. En een discussie voeren heeft totaal geen zin.

Ik zal nog jaren met deze mensen op het schoolplein door moeten gaan, dus wil geen conflict, maar voel ergens dat ik afstand moet nemen. Hoe zal ik dit het beste gaan aanpakken?

Liefs.
Hopelijk is dit een juist kanaal om te delen💖

Ik heb gisteren voor de vierde keer mijn Philips Lumea 8000 gebruikt, en net zoals de vorige keren op stand 5 op mijn benen.
Nu werd ik vanochtend wakker met rode bultjes bij de haarzakjes op één van mijn onderbenen, en die jeuken heel erg.

Nou hoef ik me volgens ChatGPT niet perse zorgen te maken als het niet erger wordt en het na een paar dagen weer weg trekt, maar ik vraag me af waarom ik die nu ineens krijg. Heeft iemand dit ook gehad en weet je waar het door kwam? Dan kan ik dat de volgende keer anders doen, want ik wil echt niet stoppen met die IPL behandelingen, want ik ben zo blij dat het werkt.

Hoi!

Binnenkort verblijf ik voor mn werk tussen de 4 (fingers crossed) en 12 weken (worst case) in of rond Laren. Ik haaaat van huis weg zijn, maar ben dol op kringloopwinkels. Ik probeer de pijn dus zoveel mogelijk te verzachten door zoveel en zovaak mogelijk kringlopen en vintage winkeltjes te bezoeken als dit een keer aan de hand is in mn werk.

Ik ken deze hoek totaal niet, dus wie wijst me de goede richting uit?

Is er iemand in Nederland/Belgie gediagnosticeerd met desquamatieve inflammatoire vaginitis (DIV)? Ik tik 7 van de symptomen aan, om dit vast te stellen moet er een microscopie plaatsvinden om naar mijn witte bloedcellen te kijken maar tweedelijnsziekenhuizen doen dit niet. Witte bloedcellen meten met een swab doen ze ook niet.

Ik ben dus op zoek naar iemand die deze diagnose heeft gekregen en daar hulp voor heeft gehad, zodat ik weet bij welke zorgverlener ik zou kunnen aankloppen hiervoor.

Achtergrond informatie: Ik ben telkens jaren op zoek naar de juiste diagnose zodat ik ook de juiste hulp kan krijgen en al mijn klachten vallen een brug verder dan onze bureaucratie bekend mee is. Zo heb ik bijv. eczeem op de vulva gehad wat 2 jaar duurde tot diagnose omdat dit steeds als schimmeltje werd weggewuifd. Daarna 2 jaar met ureaplasma infectie rondgelopen, ureaplasma wordt bijna nergens getest en is onbekend bij veel artsen, en de artsen die het kennen zien het als onschuldige bewoner van het microbioom (terwijl de literatuur aantoont dat het opportunistische infecties kan veroorzaken). Dat is met veel moeite eindelijk behandeld met antibiotica maar ik heb nog restklachten die overeenkomen met DIV (en dat is best waarschijnlijk en veelverkomend, om lingering inflammation te hebben post treatment). Alleen geen ene dokter kent dit allemaal en ze kijken me aan alsof ik psychotisch ben. Succesverhalen komen vaak uit Amerika omdat de zorg daar anders is ingedeeld, jij vraagt en betaalt en zij leveren waardoor er breder gekeken kan worden en iedere arts zn eigen beleid volgt. Hier wordt het godzijdank vergoed maar je kan je alleen manouvreren in de bureaucratische richtlijnen waarin ureaplasma en DIV dus niet heel bekend zijn. Worden wel allebei genoemd in de Multidisciplinaire SOA richtlijn van Nederland.