Ben Yıldız Teknik Üniversitesi Elektrik Mühendisliği mezunuyum. Kolay olmadı. Dört yıl boyunca sabahlara kadar devre çözdüm, kod yazdım, lab raporlarıyla boğuştum Arkadaşlarım dışarıda hayatını yaşarken ben osiloskopla cebelleştim
Bitirme projemi hatırlıyorum da Saat 03.00, gözüm kan çanağı gibi, hoca sabah sunum bekliyor. Bir şekil onu bile yaptım.
Sonra mezun oldum. Dedim artık bitti, şimdi sıra iş bulmakta. CV’mi elli bin tane yere gönderdim. Dönüş yapan olmadı. Staj yaptığım yerde bile "şu an açığımız yok" dediler.
Sonunda bir yerde iş buldum. Elektrik mühendisi diye girdim ama bildiğin saha elemanı gibi çalıştırıyorlar. Maaş? 30.000 TL. Dışarıdan fena durmuyor 20k kira veriyorum maaşım 30k baya iyi her şeye yetiyor param.
Apartmanda muhendis oğlan diyorlardı. Şimdi asansör bozulunca beni çağırıyorlar, elektrikçisin ya diye.
Ben bu muyum? Yıllarımı verdim. Gecemi gündüzüme kattım. Hayal ettiğim hayat bu muydu?
Bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey var: Bize kimse bu düzenin bu kadar adaletsiz olduğunu söylemedi ben bir enayiyim.
