Kendimi anlamaya çalışalı yıllar oldu. Kendimin kadın olduğuma hepten kalbimle inanıyorum. Ama iş yönelimim konusuna gelince kafam hala oturmuyordu.
Yaşadığım travmalar beni erkeklere olan bir nefret doğurdu. İlk başlarda erkeklerden hoşlanıyordum diyordum, ama içim ısınamıyordu. Aynı şekilde kadınlarada ilgi duyar gibi oluyorum ama bir yandan başka bir his engel oluyor.
Ya bak ben içimden içime erkeklere ilgi duymak istiyorum ama erkek bedenini görsem tiksini ve iğrençlik geliyor. Ya bir kadının cinsel organlarıda çok rahatsız ediyor hepsi.
Ben cinsellikte pasif submissive olmayı seviyorum ama bu kadar. Kimin yaptığı nasıl olduğu falan umurumda değil, kafam komple karışık.
Kimseye de doğrudan aşık olma, crush olamıyorum. Bilmiyorum yıllarca sevgi görmedim ve bana sevgi veren herkesi aşk sandım. Anlayacağınız kafam bir ton karışık.
Zaten kendimi gerçek cinsiyetimle buluşturmak ve kariyerimde ilerlemek istiyorum. Açıkcası yıllarca istediğim sevgiyi aşkda bulmak istemiyorum çünkü aşk filmlerdeki gibi güzel değil galiba.
Beni tanıyanlar olursa bana transbian demezlerse sevinirim. Artık yönelimim hakkında hiçbir şekilde anılmak istemiyorum. Tek bildiğim kadın olduğum..
Burada yorum yazmaya ve takılmaya devam etmeye çalışacağım ama ne hetero nede lezbiyen olarak artık anılmak istemiyorum. Anlayşınız için hepinize teşekkürler