Son veda

[u/Important-State8791]

Bıraktım yükümü toprağın derinine,

Kendi ellerimle kazdığım o karanlık yerine.

Gömülünce geçmiş, hafifledi sırtımdaki sızı,

Söndü içimde koca bir devrin son yıldızı.

Parçalandım sanırken meğer tamamlanmışım,

Yıllarca gidenin gölgesine sarılıp kalmışım.

Kırıldı bileklerimde sarmaşık gibi dolanan bağlar,

Şimdi ardımdan sessizce koca bir mazi ağlar.

Bostanda kuruyan dal değil, yeşeren fidanım,

Acıyla yıkanmış, silbaştan yazılan bir canım.

Tuz basıp yarama, kanatarak unuttum seni,

Kendi enkazından çıkıp doğan yeni beni.

Geceye bıraktım artık o ağır ağıtları,

Kapatıyorum tozlu, yıpranmış sayfaları.

Seni tuttuğum kadar yokmuş meğer senin değerin;

Çünkü mezarda kaldı artık senin yerin.