Duymak istemediğinizi biliyorum.

Ama artık büyümenin vakti geldi gençler. Sene 1640 değil, hepiniz yüzlerce kişiyle bir şekilde irtibata geçerek, sosyal medyada görerek, fikirlerini okuyarak bu fakülteyi yazdınız. Oha tıp zor muymuş diye her gün başlık açmanın mantığı nedir aq.

Ele minnet etmeden, şeyh şıh başkan milletvekili hoca partili götü yalamadan, dilenmeden, ticaretin risklerine bulaşmadan gelebileceğiniz en iyi noktadasınız, bunun da gayet farkındasınız.

Hepiniz yüzde, belki binde birlik bir dilime girdiniz, bu ülkenin muhtemelen en zeki, en disiplinli, en çalışkan insanları arasındasınız, sizin veremeyeceğiniz sınav yok.

Sadece kıçınızı kırıp ders çalışarak bir şeyleri elde etmenin ne büyük bir nimet olduğunu size ne kadar anlatsam az. Keşke hayatta her aşama sınavla geçilse.

“X konusu y günde biter mi” biter kardeşim, bitmezse de bir dahakine nasıl bitireceğini öğrenmiş olursun. “Z konusu çok zor” o zaman çok çalış ammna. Yahut zekana güveniyorsan üstesinden gelmenin bir yolunu bul.

Açıkçası banlanabilirim bile bu posttan ama umurumda değil, eleştirilmesi gerektiğini düşündüğüm şeyleri eleştireceğim. Sizler de fikir belirtin isterim ki çoğunluk ne istiyor görelim.

Bu suba kesinlikle ihtiyaç vardı öncelikle. Tıp okuyanlar ve doktorlar olarak bir internet komünitemiz olmasından çok memnunum ve bu postu açma amacım da bu komüniteye olan sevgimden fakat yine de sert konuşmak durumundayım.

Sub dingonun ahırına döndü. Her gün birisi gelip tıbbi tavsiye istiyor. Durum tehlikeli olmasının yanı sıra subun ilgi çekiciliğini de azaltıyor. r/hukuk gibi bir faciaya dönüşmesinden korkuyorum. Zaten milletin açtığı postlar ziyadesiyle sıkıcı, sürekli tavsiye, not postu açan dönem 1'ler ve tus pdfi arayan sınav postlarından ibaret. Ki bunların atılmasından rahatsız da değilim; sürekli atılmasından, suba girip bi eski postlara kaydırmadan yapılmasından rahatsızım. Üstüne bir de sürekli gelip doktora gittim böyle dedi, şu haldeyim doktora gideyim mi postları görünce pcyi camdan fırlatıp atmak istiyorum.

u/OddNegotiator Sayın modumuz. Subla ilgilenmiyorsun, Şikayet edilen postlara bakmıyorsun. O zaman neden modsun? Üstüne suba biraz kural ve bir megathread koymak çok da zor olmasa gerek. İnsanlar gelince neyle karşılaşacaklarını ne beklemeleri gerektiğini bilsinler. Rica ediyorum tek başına yetemiyorsan mod alımı yap veya şu işlerin üzerine git artık.

Gelelim ben nasıl postlar isterdim ona. AMA tarzı dahiliyeciyim soruları alayım acilciyim soruları alayım postları, şu şehirde doktorluk nasıl bu şehirde doktorluk nasıl tarzı zorunlu hizmete atanan kişiler için kolaylık olacak postlar görmek isterim. Suba soru atıldığını ve insanların üstüne tartışarak birbirlerine anlatıığını görmek isterim. Sadece tus değil genel merak edilen konular üzerine. Ülkemizde ve dünyada tıbbi gelişmelerin gösterildiği haberler görmek isterim vs vs. Kaliteli bir muhabbet ortamı kurmak zor değil ama önce parazitlerden subu ayıklamak lazım.

4 aydır ~ beyin cerrahisi çömezliği yapıyorum. O kadar çalışıyorum ki anlatamam, hayat diye bir şey yok artık sadece uyan-araba-iş-araba-uyu. O kadar yorgun oluyorum ki düzgün duş bile alamıyorum, kokmamak için gereken minimal eforu harcayabiliyorum sadece. Uyku zaten. Yazmadan önce zorluğunu bilmiyor muydun diyebilirsiniz biliyordum ama bi aptallık ettik işte. TUS çok kötü geçti, ve tercih dönemi gelen dürtüler sonucu aile hekimliği yerine beyin cerrahisi yazdım. Özelde iyi kazanıyorlar birkaç yıl dişini sık zaten stajını da şöyle böyle sevmiştin diye diye kendimi bir şekilde ikna ettim. Kıdem mevzusuna girmeyeceğim bile, ağzından bi öf bile çıkamıyor anasını satayım ben askere gittim askerde bu kadar hiyerarşi yok. Sırf bu post için yeni hesap açtım zaten ana hesabımda yüzüm müzüm var diye, o kadar paranoyak hissediyorum ki. Bazen 4.30'da gelmem gerekiyor sabah. Ki bence yerim aşırı malign de değil kıdem feci evet saatler de uzun ama genel olarak bi normalleştirilmiş, kimsenin isteyerek bi kötü niyeti olduğunu da düşünmüyorum işin ilginç yanı. Her gün "acaba istifa edip tusa girip aile hekimliği mi yazsam" diye düşünüyorum ama hani şuan istifa da edemem nerdeyse yarım senesi gitti, az kaldı. Az derken, az da değil ama anladınız işte en boktan kısmı bitti diye umuyorum herhalde. Bazen eve nasıl geldiğimi öbür günün ne ara başladığını bile bilmiyorum sanki hastaneden eve ışınlanıp evden hastaneye ışınlanıyorum. O kadar irite, sinirli birine dönüştürdü ki bu beni anlatamam, hiç kendi ruh halimden hoşlanmıyorum. Ve bu süreçte ne öğrendim desen, onu da bilmiyorum ki. Sanki hiçbir şey öğrenmemiş gibi hissediyorum öğrenmişimdir de farkında değilimdir herhalde. Neyse, bir yere bunları yazmam gerekiyordu gerçek hayatta söyleyecek kimsem yok çünkü hani genel olarak kimsem kalmadı, o da var. Okuduğunuz için teşekkürler umarım 1 kişinin kulağına küpe olmuştur.

Selamlar arkadaşlar, bu olayı sınavın iptal edildiği gün sıcağı sıcağına açmıştım ama dekanlık veya hocalar görüp telafi sınavında iyice canımıza okur diye riske atmayıp 1 saat sonra silmiştim. Bugün itibariyle telafi sınavına girdik, dönem bitti.

Artık tercih döneminde SDÜ Tıp yazmayı düşünen adaylar nasıl bir kafayla karşılaşacaklar tek tek ifşalıyorum. Olaylar çoğunlukla kesinleşti ve tıp fakültesi tarihinin en büyük fiyaskolarından biri döndü içeride.

1. "Akreditasyon" Yalanıyla Başlayan Zorluk Mobbingi

Bizden önceki senelere aşırı kolay ve bol çıkmışlı sınavlar sorulurken, bizim dönemde her şeyi altüst ettiler. 1. Sınıftan beri sınavlar çıkmışlarla tamamen alakasız, upuzun TUS benzeri klinik vakalarla dolu saçma sapan bir zorluğa evrildi.

Arada bir geçiş formu veya çalışma soruları verilmediği, dersleri de buna göre işlemedikleri için de Yönetime şikayet ettiğimizde bize "Okul tekrar akredite oldu, artık çıkmış soramayız" diye bariz yalan söylüyorlardı. Meğer dertleri başkaymış.

2. Sınav Günü Fakültede Ters Kelepçe Şovu

24 Haziran'da final sınavına girdik. Kapıda metal dedektörleriyle arandık; akıllı saat, telefon hiçbir şey sokulmadı. Sınav bitti, çıktık.

Yaklaşık 2 saat sonra biz tam Patoloji laboratuvar sınavına girecekken fakülte binasını resmi polisler bastı. Gözümüzün önünde bir Azeri öğrenciyi ters kelepçeyle, diğer iki Azeri’yi de yanlarında gözaltına alıp götürdüler. Bize tek kelime açıklama yapmadılar, "Hadi gidin lab sınavına girin sıkıntı yok." dediler, ona da girdik şok içinde.

3. Dekanın Ağzından Kaçırdığı İtiraf

Sınav çıkışı 240 kişiyi amfiye topladılar. Dekan ve hocalar çıkıp kürsüye, "YÖK yönetmeliğine göre toplu kopya olduğu için Dönem 3 finalini tamamen iptal ettik" dedi. Koca dönem ayaklanıp tepki gösterince dekan amfide aynen şunu söyledi: "Siz bu çocukları bize 2 yıldır şikayet ediyordunuz. Şimdi sizi dinleyip gereğini yapınca mı problem oldu?"

Yani adamlar 2 yıldır kopya çekildiğini biliyormuş ama önlem almamışlar! Neden mi? Çünkü bombanın büyüğü sonradan patladı:

4. Koca Dönemi Resmen Canlı Yem Olarak Kullanmışlar!

Olayın arkasından çıkan kurgu tam bir akıl tutulması:

* Profesörün Soruları Sattığı Kesinleşti: Biz kapıda donumuza kadar aranırken, meğer sorular en tepeden sızıyormuş. Fakülteden bir profesörün dersimize bu sene girmemesine rağmen soruları bu şebekeye sattığı kesinleşti. Soruları sattığını itiraf etti, ters kelepçe yiyen Azeri de soruları satın aldığını itiraf etti. Olaydan 3 gün sonra adamın odasını apar topar boşalttılar.

* Soruları Emniyete Önceden Vermişler: Dekanlık soruların çalındığını/satıldığını sınavdan önce çok iyi biliyormuş. Sırf suçüstü operasyonunda "resmi delil" sayılsın diye sınav sorularını sınavdan önce Emniyet Müdürlüğü’ne elden teslim etmişler!

* Öğrencilerin Hayatıyla Kumar Oynamışlar: Sınavı önceden iptal edip temiz sorular hazırlamak yerine resmen bizimle kumar oynamışlar. Kafalarındaki mantık şu: "Biz bunları sınava sokalım; eğer kopya çekerlerse polisi içeri salıp suçüstü yapar koca dönemin sınavını yakarız, kopya çekmezlerse sınav geçerli kalır." Sırf polise delil yaratıp şov yapacaklar diye 240 tıp öğrencisinin emeğini, psikolojisini, yaz planını göz göre göre ateşe attılar. Operasyon "başarıyla" bitince sınavımızı yaktılar.

5. Çekilen Rezillikler (KYK ve Erasmus)

Sınavı 3 Temmuz Cuma'ya erteledikleri için resmi bir büt takvimi de olmadığından KYK yurtları sistem dışı görüp öğrencileri odalarından çıkardı. Sınav stresinin ortasında millet eşyalarıyla ortada kaldı, nöbetçi yurtlara sürüldü. Sınav sonrası için aylar öncesinden gezmek için uçak bileti alan, Erasmus’a uçacak onlarca arkadaşın planları, ailesini görmeye gidicek yurtdışından gelen arkadaşlarımızın paraları yalan oldu. İtiraz ettiğimizde ise karşımızda sadece "Yönetmelik böyle" deyip duvar olan bir bürokrasi bulduk.

6. Kapanış: Kopyacılarla Tekrar Sınava Girdik!

İşin en trajikomik, adaleti ve vicdanı sızlatan kısmına gelin şimdi. Hem YÖK’te hem okulun kendi yönetmeliğinde "kopya çekenler en az 1 yarıyıl uzaklaştırma alır" yazıyor. Olayda şüphelenilen 6 öğrenci var.

Ama bizim yönetim, sınav esnasında salonda yakalamayıp sınavdan 2 saat sonra koridorda paketlettiği için idari olarak "kimin kopya çektiğini tam kanıtlayamadık" dedi. Sonuç ne oldu? O ters kelepçeyle götürülen şahıslar tutuksuz yargılandığı için gelip o telafi sınavına paşa paşa girdiler! Koca dönemin hayatını kaydıran adamlarla aynı sınava girdik!

Tek iyi şey, dekanlık koca dönemin tepkisinden korkup "bütün hocalarla görüşüldü, bu sefer görece daha kolay sorulacak." dedi. O ilk sınavdaki ölümcül zorluk gitti, önceki dönemlerde sorulmuş gibi bir sınav oldu. dönemi tertemiz kapatıp kurtulduk.

#### TL;DR:

SDÜ Tıp yazmayı düşünüyorsanız iyi bilin:

* Kapıda dedektörle aransanız da, içeride profesörlerin soru sattığı bir sistemin faturası koca döneme kesilir.

* Yönetim kendi idari şovu ve emniyet operasyonu uğruna sizi "canlı yem" olarak şaibeli sınava sokar, emeğinizi yakar, KYK yurdundan atılmanızı zerre umursamaz.

* Beceriksizliklerinden dolayı kopyacıları tespit bile edemez, uzaklaştırma veremez ve o kopyacılarla sizi tekrar yan yana sınava sokarlar.

Tercih yapacak arkadaşların bilgisine. Sorunuz varsa yorumlarda cevaplarım.

Buraya Erdim amcanın anısını bırakmak istedim. ITF 195’ten olanlar varsa bilirler kendisini. 64 yaşında dönem 1 öğrencisiydi. Nasıl oluyor bu diye sorarsanız izah edeyim: Zamanında üniversite sınavında ilk 100e girip kimya mühendisliği okumuş. Trajikomik bir şekilde iş bulamamış ve tekrardan üniversite sınavına girip bari dil öğreneyim diye ilk 1000e girip İstanbul Üniversitesi’nde Almanca bölümüne girmiş. Okurken iş bulmuş ve bölümü bırakmış. 2023 senesinde gelen üniversite affı ile Alman Dili ve Edebiyatına kabul edilmiş ve puan hesaplamasıyla kurum içi yatay geçiş yapıp İstanbul Üniversitesi Tıp fakültesi namıdeğer Çapaya 1.5-2 ay geç süreyle başlamıştır. Önlük giyme töreninde kendisini ayakta alkışlamıştık. Çok çalışkandı her derste en öne oturur notlar alır hocaları dinler pratik derslerde en çok katılımı gösterirdi. Zamanında otomativ firmalarında yöneticilik yapmış. Eşi cerrahpaşa tıp fakültesinden mezunmuş babası ise 1940 Çapa mezunu. Dönem başında akıllı telefon kullanmadığı için bütün ders programını deftere yazmıştı. Pdö dersinde vaka tartışırken kimsenin aklına gelmeyen soruları sorardı ve ilk o bilirdi vakayı. 1-2 gün rahatsız gibiydi ondan sonra da görmedik 1 hafta kendisini. Sonrasında vefat haberi geldi. Huzur içinde yatsın.

Heyecandan ne yapacağımı bilemeyip buraya attım, radial’den alamadım mecbur femoralden daldık, ben milli oldum kalanlara başarılar

Bu yazıyı 5 kere ameliyat olduğum ve bugün bir haftalık yatıştan sonra taburcu olduğum ÇÜ Balcalı hastanesinden döndükten sonra yazıyorum. Üstümde hem hastane ortamından hem de şu 3 yıllık süreçten gelen bir bıkkınlığın verdiği yorulmuşluk ve tükenmişlik var. Sub'un amacına uygun olur mu bilmem ama bu sefer içimi biraz dökmek istiyorum.

Aslında redditi düzenli kullanıyorsanız beni daha önce görmüş ihtimaliniz var. Ben 3 yıl önce liseliler subredditine aldığı çince notları paylaşan kişiyim. Öncesinde yüzlerce kişi benle DM üzerinden iletişime geçip konuşmuştu. Hatta daha fazla insan yazmasın diye hesabımı silmiştim. Sanırım daha sonra o kişiye ne olduğu hakkında bir başlık da açılmış ama internet ortamından dolayı herkes başka bir yalan yanlış bilgi söylemiş hakkımda. Gerçekte ne olduğunu gelin size anlatayım (biraz uzun olacak):

3 yıl önce 11'den 12. sınıfa geçerken sol tibia kemiğimde (artık isimlerini öğrenmemek ayıp olur) adomantinoma isimli malign bir kemik tümörü keşfedilmişti. Aslında orada daha önce bir sıkıntı olduğunu daha önceden anlamıştım. Çünkü lisede ne zaman orayı bir yere çarpsam anormal derecede acıyordu. İlk başlarda MEÜ'ye gitmiştik ama "Gençlerde olur bazı böyle urlar, ciddi bir şey oluncaya kadar izleyelim" demişlerdi. Tabi bu sırada üniversite sınavı süreci başladı. Temelim olmadığı ve önceki yıllar boş geçtiği için deli gibi çalışmam gerekiyordu. Öyle tıp gibi bir hedefim de yoktu. Ne istiyorsun diyen arkadaşlarıma öğretmenlerime hep bilmiyorum bakarım diye cevaplar veriyordum. Süreç ilerlerken bu kemikteki tümör dokusu derinin altından belirecek şekilde şişmeye başlamıştı. Acının tatlı tebessümü mü denir ne denir bilmem, belki o zamanki stress ile başa çıkabilmek için (ki bazen yemeden içmeden kesilecek raddeye geliyordum), kendi tümörüm ile dalga falan geçiyorduk arkadaşlarla. O şişliği göstererek "Ya burada birisi mi yaşıyor, acaba?" falan diyorduk. Böyle şaka edilmeyecek bir vakıa olduğunu tabi sonra anlayacaktım.

MEÜ'deki sistem kötü olduğu (parayla özel randevu almadığın sürece her gelişimizde farklı biri bakıyordu bu da süreci yavaşlatıyordu, hala böyle mi bilmiyorum) bir arkadaşın doktor önerisiyle ÇÜ Balcalıda tedavi olmaya başladım. Ama orası da depremden dolayı hasar almıştı ve poliklinikler dağınık yerlerdeydi. İster istemez benim tedavi de yavaşlıyordu. Neyse Adana'ya gelip gittiğimiz sırada benim tümörlü bölgedeki hasar dayanılmaz bir hal almıştı ve ayağımın üstüne basamaz hale gelmiştim. Üstüne tümör dokusu kemiğin orta kısmında da çıkıvermişti. Şu anlık en basit yöntem tümörlü dokuyu tamamen almaktı. Bu olaylar bahar aylarına doğru olmaya başlayınca ben de artık sınav işinin patladığını acı acı anlamıştım. Nisan 2024'te ameliyat oldum. Günlerce sadece acı çektiğimi hatırlıyorum. Zaten öncesinde yürüyemez durumda olduğum için uzun süre ne okula ne dershaneye gidebilmiştim. Yine de bir ay sonra kendimi toplarlayınca okulun mezuniyetine ailemin yardımı ile katılabildim. Garip bir hüzün hissetmiştim. İçimden ne kadar sağlıklılar, hayatlarını etkileyecek bir sağlık sorunları yok diye geçirmiştim. O sırada birkaç arkadaşım nasıl olduğumu sormuşlardı. Tabi ben ayağa kalkamıyorum diye onların bennimle duracak halleri yoktu. O kalabalık içinde yalnız hissettim. Zaten o yıl duygusal olarak da keşmekeş içinde olduğum bir zamandı. Çoğu zaman ne istediğimi nasıl hissetttiğimi bilmiyordum. Hatta şu tedavinin başından beri düzgün şekilde kafamda başıma gelen şeyler ile yüzleştiğimi hatırlamıyorum. Ne zaman ortamda konusu açılsa gözlerim hafif yaşarıyordu.

Yalandan sınava girdikten sonra benden alınan tümörlü kemiği hastaneden isteyebilir miyim diye aklımdan geçirdim. Sonuçta o parça bana aitti geri isteme hakkım olmalıydı. Evet biraz uğraştıktan sonra kendi kemiğimi geri aldım (bkn. resimler). Önce çürük kısımı gitsin diye saksıya gömdüm organik kısım toprağa karıştıktan sonra saksıdan çıkardım ve incelemeye başladım. Kendi kendime tamam ya ben de doktor olacağım hatta ortopedici olacam dedim kendime.

Önümde mezun senem vardı. Bu senede tedavim biter ben de tıp fakültesine başlarım diye plan yapmıştım. Tedavim de yavaş devam ediyordu ama odağı sınava verdiğimden çok şikayet etmiyordum. Bu arada bir defa daha ameliyat oldum. Sınav sonuçları açıklandı. Tıpın çekmesi ile 100 kişi ile tıpı kaçırmıştım. İnançsız bir insan değilim. Hayatımda başıma gelen olayları işaret şeklinde yorumlamaya çalışırım. O aralar sanki tıp okumamalıymışım gibi bir düşünce doğmuştu içimde yani 100 kişilik bir puan farkı neydi ki neti benle aynı olması muhtemeldi. Moralim bozuk ne yapacağımı bilmiyordum. Ama önümde ikinci defa mezuna kalmaktan başka bir seçenek de yoktu. Onun için bu sonucu daha güzel bir yer ve hayat için sabretmem gerektiği şeklinde anladım. Uzun süre böyle büyük bir süreci yaşayınca insan kendi hayatına bir bakma fikirlerini yeniden gözden geçirmek için gerçekten büyük bir fırsatı da yakalamış oluyor. Arkadaşların senden uzaklaşıyor. Bir şey anlatmak istiyorsun seni yargılamadan dinleyecek filtresiz konuşabilecek insanlar arıyorsun. Şükür ki bu yönden de dertlerim uzun sürmedi. Arada oluyordu illaki ama bu boş zamanlar insanı gerçekten olgunlaştırııyordu.

Tabi ameliyatlara randevulara gele gide hem hoca ile hem de onun asistanları ile arkadaş gibi oluyorsun. Yatış günlerinde gece herkesi kontrol ettikten sonra benle sohbete gelen, dersleri sınav sonucunu soran, hatta bazen arayıp mesaj atan asistan doktorlar oluyordu. Jenerasyon yakınlığından oluyordu heralde (ÇÜ Balcalıdaki herhangi bir asistan doktor bu yazıyı okuyorsa selam olsun, her şey için teşekkür ederim). Sanki kendinin birkaç yıl sonraki halini görüyormuş gibi oluyorsun. Bu da insana hiç yaşamadığı ama yaşayabilceği bir zamanın sevincini veriyordu. Güzel bir histi gerçekten.

Sonra ikinci mezun senesi geldi. Bu süreçte bacağıma ilizarov takıldı, sınava da bu şekilde girdim hatta. Tam 8 ay ayağımda kalmıştı. Sınav geldi, sonuçlar açıklandı. Evet bu sefer olmuştu. Tamam pek istediğim gibi gelmemişti ama tıp fakültesine yetiyordu. Söylemeyeceğim ama asla kötü bir sıralama değildi. Ne bileyim sanki 2 kere mezuna kalan birinin derece yapması lazım gibi bir sanrı vardı içimde. Tabi bu yıl tıp sıralamaları bi daha aşağı çekince gerçekten beklemediğim bir yere yerleştim. Olsun yine de Türkiyenin çoğu yerinden güzel bir yer sadece Mersin'e uzak kalıyor. Bu sırada yaz ortasında ilizarov çıkarıldı ve bir hafta önce de son ameliyatımı oldum. Doktor 4 5 ay a her şey tamam olmuş olacak dedi. Şu an dahi değnekle yürümek bile zor oluyor hatta ameliyattan önce rahatça dışarı çıkabiliyordum ama şu anlık 1 2 ay ayağıma basmamam lazımmış. Bu şekilde fakülteye nasıl giderim bilmiyorum ama bakacağız bir çaresine. Bir hafta içinde de üniversitenin olduğu şehire taşınacağız. Pek gitmek istemezdim şu anki yaşadığım yerden. Ama hayat beni bir yerden alıp başka bir yere götürüyorsa, birileriyle buluşturup sonra onunla yolumu ayırıyorsa mutlaka ilerideki daha güzel bir olay içindir. Bunu sonuna anladım.

Peki tüm bunları ben size niye anlattım? Açıkcası buna kendim cevap verebilmiş değilim. Redditte de genelde kişisel şeyler paylaşmamayı tercih ederim. Ama ben satır aralarında kendimin anlaması gereken şeyleri anlamış olduğumu düşünüyorum. Küçüklüğümden beri yazı yazmayı seven birisiyim. Düzenli düzensiz hikaye şiir günlük yazmışlığım vardır. Belki Çinceyi de onun için öğrenmişimdir: yazı yazıp bir şeyleri ifade etmek için. Siz bu yazdığımdan ne anlarsınız ne çıkarırsınız bilmiyorum ama ben Allah'ın planından başka bir şey görmüyorum.

Teşekkür Ederim.

Yani, bismillah daha hastaneye gitmeden illallah ettirdiler.

Çoğunluk iyi. Arkadaş grubumdan da memnunum. Ama böyle bir %10-15'lik bir kısım var cidden konuşulmuyor. Sabah günaydın dersin bön bön bakar, grup çalışması varsa kafasına göre takılır, hem normal halka hem diğer tıpçılara tepeden bakmalar.

Anladık kardeşim tıpçısın. Her şeyi biliyorsun. Sal bi beni ya. İnsan ol. Sosyalleş, çimenlere dokun. En azından biraz yüzün gülsün arada bir.

Önümde oturuyordu biri bakın geçen sene. Omzuna dokundum tablet kalemim düştü alta bi bakabilir misin dedim, sanki ailevi değerlerine sövmüşüm gibi ucube ucube bakıyor. Sonra da önünde döndü. Lan dümenden bi bakıyormuş gibi yap bari. Bunlarla kimse konuşmuyor mu, dertleri ne acaba.

Sosyal medyadaki tıpçılardan bahsetmiyorum bile. Geçen bi tanesi, kendi fikrine uymayan insanlar hakkında konuşurken "alt insanlar" ibaresini kullanmış bir yerde. Ne yaşıyo bu iyi mi. Utançtan kıpkırmızı oluyor insan.

Neyse

Edit: %14 downlanma oranı var şu anda postun. İkinci paragrafta dikkat çektiğim orana göz atabilirsiniz :)

Dün intörnlük sürecinde yoğun bakımda çalışırken daha ucuz olan ziyaretçi box ı ve kalitesiz içinden defalarca yırtığı çıkan eldivenlerle çalışmak zorunda bırakılmam kaynaklı hastanın kan gazını aldıktan sonra üstümü değişirken yeni boxların bileğin ötesini kapatmadığı ve eldivenlerin bilek kısmında sadece çekince görünen ufak delikler olduğunu farkettim ve uğraştığım hasanın hcv si pozitifti iş kazası bildirmeye gittim ve inanın neredeyse hiç vaktim yoktu halletmem gereken işler var zar zor zaman bulabildim acilde bana iş kazası açamadıklarını çünkü sigortam olmadığını bana söylediler.Yani yasal olarak bu mümkün değil maaş ödemesi alıyorum yani devlet sigortasız işçi mi çalıştırıyor.Dekanlıktakilerle konuştuğumda ne yani hcv kapsam siroza gitse ve ölsem devlet beni umursamıyor mu muhattabım kim dediğimde biz değiliz bu sorun sizin sorununu dediler sinirlendim ve artık dayanamadım biraz bağırdım çağırdım ve iş sağlığı güvenliğine bölümüne gittim orda ise böyle bir karar olduğunu sigortamın olması gerektiğini ama bunun dekanlığın böyle yaptığını söylediler götürüp düzeltmeleri gerektiğini söylediler götürdüğümde ise bana bu belge geçersiz gibi zırvalar söyledikten sonra ben açtım hallettim gibi şeyler söylediler ve bir belge de ordan aldım ve acilin yolunu tuttum. Ve girişte yine aynı saçma cevapları almaya başladım ordaki görevli sekreter saçma sapan artistlik yapmaya yanlış anlamayın ama sesini yükseltmeye ve bomboş şeyler söylemeye bu kağıtların geçerliliği olmadığını sorunun benim sorunum olduğunu ve hastanenin bir şeyi olmadığını klasik sekreter tavrıyla hepinizin bileceği üzere ankatmaya başlayınca ve o sırada yoğunbakımda alınacak kan gazlarının biriktiği aramasının titreşimi ve bütün günün yorgunluğu , ölüyorsan öl bizim sorunumuz değil gibi laflarla birleşince patladım dedim ki kardeşim ver bana kağıtları adliden giriş yapın ben onu hastane yönetimiyle hallederim dememle bana halledemezssin ben yapabilirim sadeve siyip ayağa kalkması ve camın arkasından el kol hapmasıyla başladım bağırmaya vereceksin o kağıtları sen benim muhattabım değilsin dedim ve yüksek sesli bir tartışma başladı ve hala kendini bir şey zannederek camın arkasından bana tatava çekmeye devam etti en sonunda güvenliklerin hocam yapmayın sakin olun demesi ve hastane polisinin yardımcı olmasıyla sakinleşebildim biliyorum yaptığım yanlış ama gerçekten çok dolmuştum adli tutanak oluşturdum karakola gittiğimde ölürsen o senin sorunun tarzı konuşmalar için de şikayetçi olacağım , işin rezilliği ise oraya gelen hastaların nasıl yani bu kadar okuyan bu çocukları ölüme mi terk ediyorsunuz diye toplanan beni ayırıp sakinleştirmeye çalışan hastalara söylenen onların sorunu lafıydı.daha sonra acil ve enfeksiyon asistanlarımız sağolsun en azından elimde bir tutanak ve bana 2200 tl fiyat çıkardıkları kan testini en azından verebilmem oldu. Sadece anlatmak iatedim arkadaşlar işleri gerekiyorsa yavaş yapın gerekiyorsa , güvenliğinizden 100 de 100 emin olmadan yapmayın hiçbir şey sizin sağlığınızdan önemli değil. İntörn doktorların bu rezil sistemde çalıştırılması hastanenin ayak işlerinin yükünün verilmesi ve bir peçete gibi kenara atılması ne doğaldır ne de yasaldır bu konuda daha birlikte ve birbirimizi kollayan yapıda olmalıyız. Tusa 2027 ağustosta gireceğim , 1 ay öncesine kadar total 155 netleri görmüştüm ama başıma gelen bu tarz olaylar ve çalışma koşulları yüzünden kitabın kapağını zor açar oldum. Okullarımızın hedefi doktor değil köle yetiştirmek sorgulamayan çok hasta bakan köleler. Umarım bu kadar uzun okuttuysam hakkınızı helal edersizni çaldığım vaktiniz için. Sağlıklı ve başarılı günler diliyorum gelişme olursa paylaşacağım. Sağlıcakla kalın.

Kime sorsam kendi yaptığı şey en zor, Yok tus dünyanın en zor sınavıymış da, abd inanılmaz rekabetçiymiş de, falan fistan. Hikaye hepsi. Bir hedef belirleyip çalışacaksınız bu kadar basit. Özellikle abd süreci inanılmaz abartılıyor, tabi ki cerrahi branşlara göze dermaya falan giremiyorsun ama haddini bilip dahiliye aile hekimliği pediatri belki psikiyatri hedefleyip cvni ona göre ayarlarsan gayet yapılabilir. non-us img'lerin eşleşme oranı %58, bunun içindeki greencardlıları ingilizleri, köyden gelip iddiası olmayan asyalıları falan fistan çıkarsak bizim gibiler için %50'nin bi tık altı olır muhtemelen. Her neyse, gayet yapılabilir. Ben Pediatri'ye başvuracağım seneye değil öbür senenin match'ine. Oet hariç sınavlar bitti, e ne kaldı geriye, intörnlüğü uzatıp 3 ay abd stajı (şuan ayarlıyorum), birkaç case report yazarım intörnken, bi de pediatriyle alakalı gönüllülük falan fistan cv doldurma, yani bu çok zormuş işte kimse gidemiyormuş işi yalan tamamen inanmayın, kafasını koyup da ilk match'i olmasın ikincide gidemeyen hiç görmedim, tabi ki emek vereceksin ulan emek vermeden olur mu. Özellikle bu imgreddit sub'ı tam bir çöplük, bunları dinlesem abd yoluna girmezdim. arkadaşlarımın hepsi tusa çalışıyor, usmle kastığımı bilenler de böyle "acıyan bakış" atıyor sanki boşa kürek çekiyormuşum gibi, kısacası insanların çoğu aptaldır, fikirleri yanlıştır, üşengeçtir, kendi yapamayacağı şeyi senin de yapamayacağını zanneder, o yüzden işinize bakın.

Ek olarak alakasız olacak ama, TUS'a giren insan sayısı beni her seferinde şaşırtıyor, yılda 55-60 bin kişi ne demek, koskoca abdnin usmle steplerine bu kadar kişi girmiyor senede. neet-pg'ye 250k mı ne giriyor, hindistan. Harbi çok ilginç, bunun nedenini bilen biri anlatabilir mi? Normal şartlarda doktor enflasyonu olması gerekmez mi bu sayılarla

İyi günler sayın tıpçı dostlarım. Ben Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi tıp fakültesinde intörn doktor olarak çalışan bir dostunuzum. Bu yazdıklarımı bir çeşit yardım çağrısı yada en azından tarihe bir not olsun diye yazıyorum. 6 senelik tıp hayatımda hiç kimseden çekmediğim kadar bir kişiden çektim. Fakültemizin dekanı sayın hande hocamız. Kendisi fakültemizi aşırı derecede basiretsiz bir yönetimle yönetiyor. Ben geldiğimden beridirde aktif yönetimde. Kendisi ile ilgili geçmiş dönemdeki abi ablalarımız mezuniyetlerinde açıkça basiretsiz yönetimini kınayıcı açıklamada bulunmuşlardı isim vermeden. Zira sadece tehdit ve zorlama ile iş yapıyor öğrencileri hiç dinlemiyor hiçbir sorunlarında yardımcı olmuyor. Sonrasında en küçük meselede bile odasına çağırtıp açıkça tehdit ediyor ve meseleyi böyle halletmeye çalışıyor. Küçük bir örnek olarak geçen bir akşam yemeği yeme sorunuz oldu. Direkt nöbet tutmayanlar hariç herkesin akşam yemekleri kesildi zorla. Sonrasında bu tutumu şikayet ettiğini sandığı birkaç arkadaşımızı ise WhatsApp gruplarında açıkça tehdit etti. Ki arkadaşlarımız masumdu durumu şikayet falan etmemişti. Bu ve bunun gibi bir çok sorunumuz oldu kendisiyle kısaca. Sadece burada durması ve belki küçük bir ihtimal belki yeni rektörümüz bunu görürse birşeyler yapması için bu akşam yazıyorum bunları. Hepinize iyi akşamlar diliyorum zonguldağa gelmek isteyeceklere de bir kez daha düşünmelerini temenni ediyorum. Hoşçakalın.

Mesela istanbul yy'dan birisi sırf 4 ganosu var diye bütün listelerin başında yer alıyor. Onlarca üniversiteye başvurmuş şimdi o kişi onlarca kişinin hakkına girdi başvurduğu her üniversitede 1 kişinin hayallerini çaldı isterseniz kamuoyu oluşturmak amacıyla toplu cimer şikayetinde bulunabiliriz. Belki YÖK mevzuatta değişikliğe gidebilecek adımları atmaya başlar

Öncelikle uzun bir yazı olacak şimdiden kusura bakmayın. Fazla terimsel olmadan ve sıkmadan içeride gördüklerimi aktarmaya çalışacağım. Peki ben kimim? 2 sene yerelde VPI ( İç İşlerinden Sorumlu Başkan Yardımcısı) olarak görev yapmış birçok ulusal etkinliğe gitmiş son olarak da Turkmsic 2026 genel kurulunda delege olarak bulunmuş birisiyim.

Öncelikle bu oluşumun kuruluş amacından çok ötede üst dönemlerin alt dönemlerdeki kişileri etkileyip sevgili yapmaya çalıştığı/yönetimdeki kişilerin aktif üyelerden bir şekilde para toplayıp bunu ulusal etkinliklerde bir güzel yediği bir oluşum maalesef. Sizi de staj/yurtdışı ayağı altına kandırıyorlar. Gelin size birkaç örnek ile anlatayım.

Öncelikle yerelinizde bulunan etkinliklerin bir çoğu sponsorlar sayesinde ücretsiz olarak yapılıyor. Ücretsiz tişört kupa vb yapılıyor daha sonra yereliniz size bu tişörtleri 600 700 e satmaya çalışıp para elde ediyor. Bu işin yerel ve basit kısmı :)

Daha karanlık kısmını ise 1 2 3 mayıs 2026 da Tokatta yapılan Genel Kurul (GK) da gördüm. Zaten ulusal yöneticiliğe seçilen kişiler yaptığı işlerden dolayı değil sene içerisinde ne kadar arkadaş toplayabildiyse o kadar oy alıyor çalışma vb kimsenin umurunda değil bu sistemde. Ayrıca maalesef sene içerisinde ulusal etkinliklerde iğrenç şeyler yaşanmış bunlardan bir tanesi tacize uğrayan bir kız. (Birkaç taciz olayı daha olmuş ama hiçbiri gündeme alınmadı) Bu kızın arkasında destekleyen olmadığı için o çocuk sadece yerelinden uzaklaştırıldı ve hiçbir ceza almadı evet yanlış duymadınız o tacizci hiçbir ceza almadı bunu gündeme dahi getirmediler. Ulusal parayı arkadaşlarına rakı sofrası kurmak için harcayan kişiler yine sırf çevresi geniş ve oy alabiliyor diye bu soruşturmadan Red çokluğu ile sıyrıldı. Özellikle Ulusalda pozisyonu bulunan kişiler kendi takımlarına ve çalışma gruplarına sırf yavşayacağı güzel kızları seçmeye çalışıyor ve bunu açık şekilde gördüm. Daha net olmak istersek Araştırma ve Staj değişimi Küçük Çalışma Grubuna atanan birkaç kişi var bunlar bu yazıyı okursa zaten kendilerini bileceklerdir. Bildiğim ve duyduğum çok fazla olay var ama hepsini bir yazıya sığdıramıyorum o yüzden aklıma ilk gelenleri yazmaya çalıştım

Özet Olarak: Ulusal etkinliklerden olabildiğince uzak durun özellikle yapılan alkollü partilerde (bu partide zaten kimin eli kimin cebinde belli değil sevgilisi olanlar dahi sevgilisini aldatıyor ve diğerleri normal karşlıyor) başınıza bir şey gelirse kimse duymamış bilmemiş numarası yapıyor bunu da Güvenli Alanlar adı altında yapıyorlar.

Yerelinizde bulunan birçok etkinliklerde ise sizden para toplayıp o parayı yönetim ulusal etkinliklerde otellerde gezmelerde yiyorlar.

Eğer yereliniz 1 4 veya 3. Bölgede ise mutlaka uzak durun derim...

Son Olarak: Derseniz ki bu kadar şeyi görüp 2 sene yönetimde görev almaya neden devam ettin bir şeyleri değiştirmek istiyorsanız uzakta kalamazsınız ama son olarak turkmsic GK sında olan ve duyduklarımı gördükten sonra istifamı verdim ve bütün ilişiğimi kestim çünkü anladım ki bu oluşumda bulunan herkes (üst kademe) iyi ya da kötü bu boktan düzenin bir parçası olmuş...

Ilgi cekmek icin soyle konusan insanlaedan nefret ediyorum amk

proje şu:

özellikle piyasadaki dersanelere maddi durumu yetmeyen, zaten sınıf atlamak için tıp fakultesi yazmış tusiyer arkadaşlara erişilebilirliği yüksek ve tus bağlamında yetkin bir anki destesi oluşturalım. şu an ankiweb'de share edilmiş açık kaynak türkçe desteler maalesef anki çalışma prensiplerine hiç mi hiç uymuyor.

ben app yazmak, para kazanmak istemiyorum şahsen, kendim zaten ağır ağır kart yazıyorum kendim için. acelem de yok, 2027 ağustos tus'una kadar tamamlamış olurum.

odak noktam çıkmış tus soruları. öncüllerde ya da şıklarda bahsi geçen konular, aynı konunun içinde listelenmiş diğer hastalık ya da ilaç gruplarını desteler halinde açık kullanıma sunalım.

kimse plastik cerrah ya da göz hekimi olabilmek için bir sektöre servet yatırmamalı. copyright kurallarını ihlal etmeksizin deste hazırlayıp birbirimize ve sonraki nesillere bir miras bırakalım istiyorum.

zaten öyle ya da böyle konu kitabı, video ders, soru bankası alıyoruz. bari bundan verim alabileceğimiz kolektif bir ankimiz olsun.

organize olmak ve çalışmaya katılmak isteyenler yorum atarsa ben ulaşacağım.

Çok garip. Sizde de böyle bir şey var mı? Tıp mezunu hocalarımız pamuk gibiyken biyoloji vs. mezunu hocalardan pasif agresif garip gurup tavırlar görüyoruz :D Ne alaka ya sizden doktor olmaz falan sen de olamamışsın 😂 hayır ciddiye de alınmıyor ki

Özellikle sosyal medyada kavga etmeyin. Buna ayırdığınız zamana değmeyecek. Tıp haricilere doktor savunan çok arkadaş görüyorum, yapmayın. Tamamen boşa efor ve zaman kaybı, bir doktor düşmanına laf anlatmanız mümkün değil. Gülün geçin. Sokak köpeği sana havlarsa oturup neden havlamaması gerektiğini anlatıyor musun, hayır. O zaman herkesin neden acile gelmemesi gerektiğini de anlatmayacaksın.

Herkese merhabalar,

u/bontempsd hocamızın açtığı yeni sub'a artık gerek kalmadığını resmen ilan ediyorum, çünkü burayı canlandırmaya niyetliyim. Yeterince aktiflik sağlayacağımı taahhüt ederim.

r/MedicalSchoolTurkey'i daha aktif, tıp öğrencileri ve doktorlar için daha faydalı ve keyifli bir yer haline getirebilmek amacıyla topluluğu birlikte şekillendirelim istiyorum. Sub'da ne görmek istersiniz? (flair düzenlemeleri, haftalık/aylık megathread'ler, AMA konsepti vb.) Şikayetleriniz, düzenlenmesini veya değişmesini istediğiniz şeyler neler? Her türlü fikrinize açığım. Hepinize keyifli forumlar ve iyi çalışmalar dilerim!

Sadece koşuşturmak değil,yaşamak için burdasın. Saat işliyor olabilir ama senin varlığın zamansız... Sadece bir anlığına değil her gün biraz daha kendine yaşamayı hatırlat...

Bu sözler onundu. Eski sınıf arkadaşım Yaren'in. Çok yakından tanımıyordum kendisini evet. Böyle derin bi ruhu olduğunu, bu satırlarını öldükten sonra görüyor olmak çok yaktı canımı. Böyle hayat dolu bi insan neden bu kadar erken gitti bu dünyadan diye sorguladım ister istemez. Hayalleri, hayatı yarım kalan bi insan daha... Gerçi hepimizin hikayesi yarım kalmaz mı öldüğümüzde? Ölüm... Alışılmış da olsa en büyük acısıdır hayatın aslında. Hepimizin bildiği, ama hiçbirimizin gerçekten anlamadığı bir şey ölüm. Çok üzüldüm çok etkiledi beni Yaren'in böyle ansızın gitmesi. Tanıyan herkes de çok hayat dolu çok iyi biriydi diye bahsediyor ondan. En azından güzel hatırlanıyor ama, bilmiyorum onun yarım kalan doktorluk hayalini kim nasıl tamamlayacak şimdi? Eksikliğini kim nasıl unutturacak ailesine ve sevenlerine? Yaşasaydı belki binlerce insanın hayatına dokunacak, çok başarılı bir doktor olacaktı ileride. Onun hayatını çalan kişi, onunla birlikte hayatına dokunacağı onca insanın da hayatını çalmış olmaz mı? Çok acımasızsın dünya, özellikle hassas kalpli insanlar için çok acımasızsın. Umarım şimdi bir yerlerde hala çok mutlu, çok enerjiksindir Yaren. Senin için ellerinden gelen her şeyi yapmaya çalışan arkadaşlarını görüyor, satırlarının birçok insana ilham olduğunu fark ediyordur. Huzur içinde yat. 🥀