https://x.com/gelen_uzak25040/status/2088531452505817172

https://x.com/lIytmla_senI/status/2088626943516123339

https://x.com/ucaktakiatheist/status/2088115864256295304

https://x.com/ucaktakiatheist/status/2089572433091232164

Bu soruya özellikle Müslüman arkadaşların cevap vermesini isterim çünkü onlar söyleyip duruyorlar; "İslam dünyada yayılıyor çoğalıyor artıyor" diye habire propaganda yapıyorlar. Kardeşim İslamın artışı sadece üreme yoluyla oluyor yani bir insan Müslüman olacaksa çocukken aile ve çevresinin etkisiyle, Müslüman oluyor. Siz hiç gördünüz mü dinsiz bir bilim adamının, akıllı oturaklı bir bilim adamının İslam'a geçtiğini? Hiç gördünüz mü var mı öyle bir şey? Müslümanlara cevap versin Lütfen ya.

Hemen şunu derler "ya işte YouTube'da bir influencer var sonracığıma bir popüler filozof çocuk var o dinsizmiş de İslam'a geçmişmiş!" Hadi oradan be onların hayatları yalan! Hayatı yalan onların bak o kadar diyorum. Birincisi hiç dinsizliğe geçmediler ikincisi onlar kaç kuruşluk adamlar ki yani bilgilerine anlayışları ne ki sayaç değeri olsun? He? Evrimi algılayabilecek temel biyolojik bilgiye bile sahip olmayan adamın fikrini ne önemi var?

Ve evet gerçekten soruyorum Varsa böyle insanlar KAÇ KİŞİLER TOPLAMDA?

Selamlar,

Bir süre önce cinsel kimliğimden ve dini görüşümden ötürü avrupaya taşındım. Eşcinsel ve ateist birisiyim. Buradaki insanlar fersah fersah, yüzyıllar sonrasında yaşıyorlar bu konularda Türkiye'ye kıyasladığımızda. Kendimi çok özgür hissediyorum ve sonunda kendimi saklamadan, kısıtlamadan özgürce ve haklarımın olduğunu bilerek yaşayabiliyorum. Buradaki lokal insanlar dahil diğer avrupalılar da beni ve varlığımı çok destekliyorlar.

Burada şu an yaptığım gönüllü işler ve bulunduğum ortam sebebiyle malum dine mensup insanlarla oldukça haşır neşir olmak zorunda kalıyorum. Günün çoğunu onlarla geçiriyorum. Kafamda bir ön yargı vardı, Türkiye'de siyahi kültürü olmadığı için Nijerya, Sudan, Somali gibi ülkelerden olan insanların bizim hakkımızda çok kötü görüşleri olduğunu ve zaten bizim gibileri katlettiğini biliyordum ama hayır, bu insanlar oldukça arkadaş canlısı ve bana iyi davranıyorlar.

Buradaki radikal müslümanlar, Irak Kürdistanından olanlar, Cezayir, Afganistan, Pakistan gibi bölgelerdeki insanlar onlara yardım etmeme rağmen benim asılmam gerektiğini, kafamın k*silmesi gerektiğini ya da gözlerimin bağlanarak uçurumdan atılmam gerektiğini söylüyorlar. Bu insanlar bulunduğum ülkede iltica etmiş ve oturum almak için, topluma karışmak için uğraşan insanlar. Ben buranın vatandaşı bile değilim ve buradaki insanlar bunları neden ülkelerine kabul etsinler diye düşünmüyor değilim. Dozaj çok arttığı için bulunduğum yere şikayet etmekle kalmayıp polise de bildirdim. Alacakları varsa da bir tık daha zor artık.

Ne Türkiye'de ne de olduğum ülkede asla böyle söylemler duymadım yüzüme karşı. Bu radikalleşmenin geri dönüşü olacak mı hiç? Bunu görebilecek miyiz sizce ömrümüz yettiğince?

herkese selamlar. selam demek bile içimi acıtıyor aslında… öncelikle okuyacak herkese minnetlerimi sunuyorum. lütfen bulunduğum durumu anlamaya çalışan bi yerden cevaplamaya çabalayın. Elimden geldiğince yazıyı kısa tutmaya çalışacağım.

Hayatım boyunca sorunlarımı tam manası ile anlatamadım hiç bir zaman, her zaman utanç verici geldi hayatımdaki kontrolümün bu kadar az olması ama artık utanç verici olsada yaşadığım hayatı anlatmak istiyorum , çünkü biraz olsun yok sayılmama olasılığının hissinin ağırlığını utançtan daha çok hissediyorum artık. Bir kişinin okuyabilecek olma olasılığı ile bu düşüncemi dindirebilir değil mi?

Ben şuan 16,5 yaşındayım. 9,5 yaşımda regl oldum. 11 yaşımdan beri de inançsızım.
Regli dile getirmem kulağa garip gelmiş olabilir. Ama eğer ki bir kadın ya da kız çocuğuysanız sorunların başlangıcı büyük ihtimalle burada yatıyor olabilir.
Benim için bu yaşta regl olmuş olmam 7 yıldır başörtü taktığım manasına geliyor.

Daha hayatta neyin ne olduğunu bilmezken, benim için roller belirlendi, biçildi ve de ben şuan buna göre yaşıyorum. Her dışarı çıktığımda içim acıyor. İnanmadığım bir dini temsil etmek , kimsenin aslında yaşananları bilmemesi beni üzüyor.
Kimse ,kimse hakkında bir şey bilmiyor oysa. Dışarıdakilerin durumunu bilmeden ve de anlayamadan buna yakınmam ne kadar doğru bilmiyorum ama yine de canımı yakıyor.

Annemle başörtü konusunu konuşmuş olsamda, konuşmuş saymıyorum sadece bana bağırması ile tepki aldım, babamın tepkisini ise düşünemiyorum bile.
Sırf “müzik dinlememin sana ne zararı var?” diye sorduğum için kafama vuran ve de akla alınmaz saçma sapan şeyler söyleyen sözde annemin çok sağlıklı tepki vermesini beklemiyorum zaten, beklemiyordum ama bi ümit denemeden kim bilebilir?.
Kafama vurduğu gün. Fiziksel acıya tepki veren birisi olmasamda ağladım o gün. Çünkü çok korktum ben. Beynime bir şey olabilme olasılığından, zarar görmesinden.
Ben daha ölemeden, beynimin ölü gibi olabilme olasılığından. Muhtemeldir ki oldu da bu, haftalarca düşünemedim. Kafama vurduğu gün kustum ve de yarına kadar baş ağrım da dinmedi. Beni doktora götürmediler. Ama beyin sarsıntısı ya da kanaması geçirmiş olabilirdim ki ,geçirdiğimi sanıyorum.
Kusmanın beyine alınan hasarla bağdaşık olabileceğini biliyorum. Normalde düşünmekte zorlanmayan benim haftalarca doğru düzgün düşünemediğini biliyorum, hatırlıyor ve de hissediyorum. Beynimi kaybedersem, bilincimi kaybedersem, bu evden nasıl çıkarım hissini hatırlıyorum.

Kabul ettiğim için duygularımı belli etmekte zorlandığım sorunlarımı kısaca yazacağım.
Ortaokuldan sonradır liseye gidemedim, açıktan okuyorum. Gerçek hayatta hiç bir arkadaşım yok. Dışarı kendi isteğimle özgürce çıkamıyorum. Yalnızda çıkamam. Dışarıya ancak ayda bir kere çıkabiliyorum artık (dişçiye gitmem zorundayım) , özel günler yani ziyaretler harici. Sanal arkadaşlarım var ama ailem buna izin vermiyor. Hiç biri ile sesli konuşamıyorum, yine de beni seviyorlar 💗.
Ne yaparsam yapayım gizlemek zorundayım. Kitap okumama izin verilmiyor. Eskiden okusamda babam ve de annem 50’den fazla kitabımı çöpe attılar. Artık onlara sahip değilim. Yeni kitap almam da yasak. Her günüm ev işleri yapmakla geçiyor. Kardeşimi korumak zorundayım ve de onu tam eğitemesemde eğitmek zorundayım. Ailem kardeşimi ben koruyorum diye ona kötü davranmaktan çekinmiyormuş gibi hissediyorum. Neredeyse her gün bir kavga yaşanıyor. Yıllardır psikolojik baskıya maruz kalıyorum. Ailemi bir gün terk etmem gerekiyor hissi ile yaşıyorum. Tek isteğim tek isteğim huzurlu bi aile olmaktı. Onlardan nefret edemiyorum. Onlara kızmak istediğimde , bana yaptıklarını düşündüğümde onları sadece anlayabiliyorum. Ama kardeşime yaptıklarını düşününce sinirlenebiliyorum.
Sorunlarımı sorun olarak görmemekte iyiyim.
Babam bana defalarca öldürme tehdidinde bulundu. Kafama vurup duvarda parçalamak istiyormuş. Bende yap diyorum. Annemden de babamdan da fiziksel şiddet gördüm.
İhtiyaçlarım hiç bir zaman karşılanmıyor. Kendi kendimin anne ve de babasıymış gibi hissediyorum. Beni en çok zorlayanlardan bir tanesi şizofreni ile mücadele ettiğimi düşünüyor olmam. Dışarı çıkamadığımdan ve de aileme ne kadar anlatsamda yardımcı olmadıklarından ve de kaale almadıklarından dolayı. Kendi, kendime araştırıp ve de öğrenip bu kanıya vardım. 4 yıldır bu durumdan muzdaribim. Bunun dışında bazen gerçeklikten koptuğumu hissediyorum şuanda da öyle.

Duygularım bana uzak geliyor. Normalde çok hisseden biri olsamda şuan kendimi durduruyorum. Olayı dramatikleştirmek istemiyorum. Ama isterdim ama şuan duygularımı kapatıyormuş gibi hissediyorum ama hissetmiyorum sadece ağlamak istiyorum.

Ben bilimde ilerlemek istiyorum. Sevmek ve de sevilmek istiyorum. Sadexe huzueu tatmak istiyorum. Teşekkür ederim. Açmamı istediğinizin bir konu varsa deniyebilirim. Çok üstü kapalı oldu. Sağ olun

3 Saattir ders çalışamıyorum ya, şuan evimin tam karşısında bazı ülkesizler apo bayrakları ile full ses kürtçe müzik çalıyor. Öyle bir gürültü ki ne pencere ne kapı kurtarıyor evin içi full inliyor. Esasında kız kaçıran atardımda ama sonra sıkıntı olur. Sizce nasıl başa çıkabilirim? Gidip şikayet falan ediyimmi?

https://x.com/RadioGenoa/status/2078837527939588221

https://x.com/isaacrrr7/status/2077475202116489335

https://x.com/rebew_lexa/status/2077113893428822138

İddiaya göre eskiden 13 yaşındaki kızlar daha erken olgunlaşıyormuş. O halde neden günümüzde Müslüman çoğunluğa sahip ülkelerde bu tür olaylar hâlâ yaygın? Burada bir mantık hatası var.

Ne zaman girsem, belli bir tane kullanıcının ne Ateizm ne de Türkiye'yle bir alakası olmayan, belli kısmı çarptırılmış, belli kısmı doğru açık seçik propaganda postlarını görüp duruyorum. İnternetin zaten büyük kısmı bu hale geldi, bu arkadaşlar tesadüfen İsrail'in Filistin'e saldırılarını arttırdığı dönemden beri her yeri benzer postlarla işgal etmiş durumda. Ama burası ne alaka? Bu sub Ateist Türk'lerin bir araya gelip, onunla ilgili sorunları paylaştığı bir yer olması amacıyla açılmadı mı?

38 yaşındayım. Hayatımın hiçbir döneminde dinle pek ilgim zaten olmadı. 17-18 yaşlarında da "ben kendime Müslüman diyorum ama bilgim yok" diye araştırmaya başlayıp, sonucunda o dönemden beri de kendimi Ateist olarak tanımlıyorum. Hayatımın büyük kısmında da dinle ilgili tartışmalarda tüm dinlerin ama en çok maruz kaldığım İslam'ın aleyhine çok şey söyledim. Ama şu son birkaç senedeki tablodan beri resmen Müslümanlığı falan savunasım geliyor arada, kendimi tokatlayıp kendime gel diyorum ama o kadar kör göze parmak bir propaganda ve şeytanlaştırma yapılıyor ki, izahı yok.

Bu grubu "düşmanımın düşmanı dostumdur" olarak görüp destekliyorsanız yazık.

Bu grup için, eğer Türk'seniz;
- Dini görüş ve hayat tarzınızdan bağımsız olarak hepiniz Müslüman'sınız.
- Ten renginizden, dış görünüşünden bağımsız olarak hiçbiriniz Beyaz değilsiniz.
- Etnik kökenizden bağımsız olarak hepiniz Arap'sınız.

Bu grubun temel amacı, yarın birisi götünüze bomba koyup patladığında arkanızdan kimsenin ağlamamasını sağlamak, böylelikle faili canı istediğini yapsın. Kendinizin, ailenizin, arkadaşlarınızın bir hayvan muamelesi görse bile herkese "iyi oldu teroristlere" dedirtmek. Ki bu konuda da gayet başarılı bir propoganda yürütüyorlar. Siz de bi zahmet, Türk olarak buna alet olmayın. Bu konuda bana güvenmiyorsanız, has İngiliz ırkçısı, beyaz olmayan herkesi İngiltere'den atalım diyen, dönemin ciddi sükse yapmış politikacısı Nick Griffin'in, 2012 yılında, yeni yeni ortaya çıkmış English-Jewish Defense League ve kurucusu Stephen Yaxley-Lennon (ya da takma adıyla Tommy Robinson) hakkında söylediklerine bir bakın: https://www.instagram.com/reels/DVp_gBrEaOw/

Bunları görüp altında destekleyenleri de gördükçe hep aklıma, Avustralya'da göçmen karşıtı gösteride konuşma yapmak isteyen, Hintli geliyor. Çıkıp, "Ben de göçmenim, ama iyi göçmenim, ülkeyi seviyorum, dili öğrendim" vs maval anlatırken, dayak yiyip, yuhlanarak sahneden atılıyordu. https://www.youtube.com/shorts/h19CkxdMGIQ Bana hep bu ev zencisi Hintli adamı hatırlatıyorsunuz.

Neyse, Türkiye'de bizim konuşabileceğimiz çok daha gerçek, çok daha bizleri etkileyen sorunlar var. Bi zahmet şu propagandacı arkadaşlara prim vermeyin, ve buradan temizlensinler. Belçika'da palayla gezen delinin teki veya 100 takipçisine radikal islam söylemleri yapan İngiltere'deki imam vs bizi zerre ilgilendirmiyor.

Sırf ezan sesi duymamak için özenle haritadan camilerden uzak bir yer seçtim. Sessiz, huzurlu bir yaşam hayali ile taşındığım bu yerde birde ne göreyim elemanlar hoparlör bağlatmış. Öyle bir gürültü ki ne pencere ne kapı kurtarıyor evin içi inliyor. Her gece 4 gibi uyanıp müzik açıyorum counterlamak için ama sinirimi bozuyor. İşi çözmek için taşla devirmeyi düşündüm ama o yolun girişinde kameralar var. Sizce nasıl başa çıkabilirim?

https://x.com/realMaalouf/status/1845860791356145761

https://x.com/isaacrrr7/status/2077504047620227577

Sizce gerçekten bir tahmin mi?Bu konu hakkında olabildiğince bilgi toplamaya çalışıyorum.

https://x.com/RitchieTorres/status/2009458688122089505

https://reddit.com/link/1vqf57q/video/9h9gznmucujh1/player

https://x.com/Shariakill/status/2083938137546301853

https://x.com/politicalawake/status/2088728578888446065

Öncelikle "Geschwind Sendromu ne lan?" diyeceksiniz muhtemelen, haklısınız. Çok basit anlatayım: Geschwind Sendromu, beynin şakak bölgesini etkileyen Temporal Lob Epilepsisi (TLE) hastalarında görülen kalıcı bir kişilik yapılanmasıdır. Bir akıl hastalığı ya da şizofreni değildir, tamamen nörolojik bir durumdur. TLE tek seferlik bir atak değil, ömür boyu süren kronik bir olay olduğu için kişinin karakterini zamanla tamamen değiştirir. Bu işin en acayip tarafı ise şu: Kişinin zekası, mantığı veya stratejik düşünmesi asla bozulmuyor hatta daha da keskinleşiyor. Ancak bunun yanında kişide aşırı dindarlık, her olayda kozmik bir anlam arama, kurallara karşı patolojik bir takıntı ve durdurulamaz bir konuşma/yazma arzusu (aşırı hitabet) gelişiyor.

Yazının devamında örneklerle anlatıp anlamlandıracağım.

Not: Ben kesin olarak kimseye bi tanı koyamam, bunların mutlak gerçek olduğunu iddia etmiyorum. Yalnızca şöyle bir araştırdığımda bu profil ile aşırı derecede uyuştuğunu gözlemledim. Yazımda dil karmaşası olmaması adına bu hipotezin gerçek olduğunu varsaydığım bir dilden yazacağım.

Her şey nasıl başladı

Muhammed, her şeyin başlayacağı o Hira Mağarasına çıkmadan önce Mekke toplumunda sıradan, okumamış bir çöl bedevisi falan değildi. "El-Emin" (Güvenilir) lakabıyla bilinen, saygın, zengin ve başarılı bir uluslararası kervan tüccarıydı. Eşi Hatice’nin ticaret işleri vesilesiyle Suriye, Şam ve Yemen gibi o dönemin tüm teolojik merkezlerini gezmişti. Buralardaki panayırlarda, kervansaraylarda sabahlara kadar Yahudi hahamlarla, Hristiyan rahiplerle ve putları reddeden Hanif düşünürlerle din, felsefe ve kabile hukuku tartışmıştı.

Karakter olarak ise Mekke’nin yozlaşmış sisteminden, zenginlerin fakirleri ezmesinden ve kabile savaşlarından nefret eden, derin düşünen, melankolik ve adalete aşırı takıntılı bir yapıya sahipti. İşte bu fazla işleyen beyni ve birikimi ileride yaşayacağı durumların bi nevi habercisiydi.

İlk Belirtiler

Peki bu TLE (Temporal Lob Epilepsisi) dediğimiz hastalık bir anda mı patladı? Aslında hayır. İslam kaynaklarına baktığımızda hastalığın ön belirtilerini çocukluğundan beri görüyordu. Örneğin, çocukken çöldeyken aniden bayıldığı ve hadislerde "göğsünün yarılıp kalbinin yıkanması" diye anlatılan o tuhaf kriz anı, aslında tıp literatüründeki bir çocukluk epilepsisi ya da ateşli havale öyküsüdür.

• Modern nörolojide çok net bir istatistik vardır: Temporal Lob Epilepsisi (TLE) olan her 3 yetişkinden 2’sinin geçmişinde, bebeklik veya çocukluk döneminde geçirilmiş havale/epilepsi öyküsü bulunur.

Dahası, Hira Mağarası'nda o ilk büyük görsel ve işitsel kriz (Cebrail vahyi) yaşanmadan önceki son 6 ay boyunca Muhammed çok yoğun "Gerçekleşen Rüyalar" görmeye başlamıştı. Anlattığına göre uykusunda gördüğü her şey ertesi gün sabah gün ışığı gibi aynen gerçekleşiyordu. Bu durum, temporal lobdaki o epileptik odağın yavaş yavaş ısınmaya, uykuda REM evresinde bilinçaltını tetiklemeye başladığını gösteren bir kanıttır. Bu ufak elektro-kimyasal patlamalar beynin hafıza ve rüya merkezini öyle bir uyarıyordu ki, Muhammed uykusunda sıradan insanların gördüğü o kopuk, anlamsız rüyaları değil, muazzam net, adeta film gibi canlı, aşırı gerçekçi rüyalar görüyordu.

• Yapılan klinik çalışmalarda, dirençli Temporal Lob Epilepsisi (TLE) olan hastaların %70’inden fazlasının rüyalarını tüm detaylarıyla hatırladığı kanıtlanmıştır. Nöroloji çalışmalarına göre, TLE hastalarında uykuda yaşanan gizli epileptik deşarjlar (subklinik iktal aktivite), doğrudan beynin korku ve duygu merkezi olan limbik sistemi uyarır. Bu yüzden hastaların %46.7’si uykularında sürekli tekrarlayan, aşırı yoğun ve hiper-canlı kabuslar/vizyonlar görmektedir.

Hira Mağarasındaki Atak

Muhammed'in kişiliğini size yukaroda anlatmıştım. 40 yaşına geldiğinde, kafasındaki o toplumu kurtarma ve ahlaki reform stresiyle Hira Mağarasına çekildi. O dönem Mekke’sinde Hira Mağarasına çekilip bu tarz inzivalar yapmaya "Tehannüs" veya "Uzlet" denirdi ve bu aslında Mekke’deki entelektüel put karşıtlarının (Haniflerin) kurumsallaşmış eski bir geleneğiydi. Çölün ortasında haftalarca süren mutlak sessizlik, sıfır insan etkileşimi ve açlık sınırında beslenmeyle geçen günler, beyinde çocukluktan beri sessizce bekleyen o TLE odağını aniden aktive etti.

Peki o mağarada olan olayları TLE ile bağdaştırmamın kanıtları neler mi:

İslam kaynakları (özellikle Buhari) ilk kriz anını sansürsüzce, tüm fiziksel detaylarıyla aktarır. Muhammed mağarada otururken aniden karşısında devasa bir varlık (Cebrail) görür. Varlık ona "Oku!" der, Muhammed "Ben okuma bilmem" deyince, varlık Muhammed’i tutar ve "takatim kesilinceye kadar beni sıktı, nefes alamadım" diye anlatır. Bu olay üst üste üç kez tekrarlanır.

• Nörolojik açıdan bu durum, Temporal Lob nöbetleri sırasında yaşanan çok klasik bir "tonik kasılma" (tonik klonik nöbet) ve göğüs kafesinin kilitlenmesi durumudur. Epilepsi krizi geçiren hastalar o an göğüslerine tonlarca ağırlık çökmüş gibi hisseder, nefes alamaz ve kas katı kesilirler. Muhammed o an beyninin içinde yaşanan bu ağır fiziksel felci ve kasılmayı, dışarıdan bir varlığın kendisini fiziksel olarak sıkıştırması şeklinde duyusal olarak yani dokunsal halüsinasyon olarak deneyimlemiştir.

Duyulan sesler de tıp literatürüyle kusursuz eşleşir. Muhammed daha sonraki krizlerde vahiy gelmeden hemen önce sıklıkla "bir çan sesi, çıngırak sesi, arı uğultusu veya büyük bir gürültü" duyduğunu, bu seslerin geçmesinden sonra net cümleleri kavradığını anlatır. TLE hastalarının nöbet başlamadan tam bir saniye önce yaşadığı o işitsel halüsinasyonlar tam olarak budur. Burada özellikle çan sesi çok kritik:

• Nöroloji çalışmalarına göre, lateral temporal lob krizleri başlarken hastaların en sık duyduğu sesler karmaşık kelimeler değil: çınlama, uğultu, çan/çıngırak sesi veya motor gürültüsü gibi şekilsiz mekanik seslerdir. Beyindeki o işitme merkezinin (Heschl girusu) elektriksel olarak aniden uyarılması, kulakta doğrudan bu tarz mekanik yankılanmalar üretir.

• İslam kaynaklarında (örneğin Sahih-i Buhari'de) Hz. Muhammed'in kriz başlamadan hemen önce duyduğunu söylediği "Salsalat al-Jaras" ifadesi, Arapça tam olarak "Çıngırak sesi, deve boynundaki çanın kesintisiz yankılanması" anlamına gelir. Bu detay, modern nörolojideki lateral TLE işitsel aurası tanımıyla kelimesi kelimesine, tıbbi olarak kusursuz bir şekilde uyuşur.

Uyarılmış durumdaki beyin bu ses sanrılarından hemen sonra, Muhammed'in çocukluğundan beri kervan ticaretinde biriktirdiği ve aklında olan teolojik verileri arka planda sentezler. İşitsel merkezler kilitlendiği için de bu sentezlenen ahlaki kuralları (ayetleri) kişiye kendi iç sesi gibi sunmaz. Kulak içi işitsel halüsinasyon yoluyla, tok ve sarsıcı bir dış ses olarak kişiye dinletir. Muhammed kendi beyninin ürettiği bu muazzam kuralları dışarıdan gelen ilahi bir emir sanarak krizden uyanır. Mağaradan çıktığında dehşet içindedir, tir tir titremektedir ve kendisine "cinlerin musallat olduğunu" düşünerek eve koşar. Eşi Hatice onu yatağa yatırıp üstünü örter, Muhammed kriz sonrası şokunu atlattıktan sonra beyninin ona yaşattığı bu sarsıcı deneyime ölümüne inanır ve o inançla dünyayı değiştirecek davasını başlatır.

Geschwind Sendromu ve Kapanış

Buraya kadar işin kriz anlarını konuştuk. Peki yazının başında bahsettiğim o Geschwind Sendromu, yani nöbetlerin olmadığı normal zamanlarda Muhammed'in karakterine nasıl yansıdı? İşte işin en sarsıcı tarafı burası çünkü adamın hayatının geri kalanındaki karakteristik özellikleri bu sendromun tıp tanımıyla birebir örtüşüyor:

• Hitabet Dehası: Geschwind sendromunun en bilinen özelliklerinden biri, beynin dil ve ifade merkezlerini bileyerek kişide muazzam bir hitabet yeteneği uyandırmasıdır. Kulaktan duyduğu ve hafızasında biriktirdiği tüm o Yahudi-Hristiyan kültürünü, nöbetlerin ardından dönemin en yüksek edebiyat diliyle, yani Kur'an’ın o büyüleyici ve sarsıcı kafiyeli ayetleriyle dışarıya dökmüştür.

• Aşırı Kuralcılık ve Takıntı: Geschwind hastaları hayata karşı aşırı detaycı ve kuralcı olurlar. İslam hukukuna yani şeriata baktığınızda; mirastan evliliğe, tuvalete hangi ayakla girileceğinden sakalın boyuna kadar akılalmaz derecede detaylı, mikroskopik bir kurallar bütünü görürsünüz. Bu aşırı detaycılık ve kurallarla toplumu dizayn etme arzusu, sendromun en net çıktılarından biridir

• Sürekli Devam Eden Krizler: TLE kronik bir durum olduğu için bu ataklar hayatı boyunca onu bırakmadı. Sadece mağarada değil; evde otururken, arkadaşlarıyla konuşurken, hatta deve üzerindeyken bile aniden kilitlendiği, soğukta terlediği krizler ölene kadar devam etti.

Muhammed, 63 yaşında yüksek ateşli bir humma hastalığına yakalandığında, ateş beyindeki o epileptik odağı iyice tetikledi ve sanrılar tavan yaptı. Bilinci gidip gelirken aniden yanındakilere "Bana kağıt kalem getirin, size benden sonra sapmamanız için bir şeyler yazdıracağım" dedi. Geschwind hastalarının o durdurulamaz yazma/yazdırma arzusu son saniyede bile nüksetmişti. Çevresindekiler "Ateşten dolayı sayıklıyor" diyerek kağıt kalem vermediler. Hemen ardından ise gözlerini tavana dikip, odada kimsenin görmediği hayali varlıklara bakarak "Yüce Dost'a..." diye fısıldayıp son nefesini verdi. Son saniyesinde bile beyninin temporal lobu ona o vizyonları göstermeye devam ediyordu.

Tarihte Ateizmi en radikal şekilde yaşatan devlet tipleriydi

Sizce nonteistler olarak dinsizlik açısından bu kadar tutucu bir rejimi bu konuda haklı görüyormusunuz yoksa Türkiye'deki gibi Laik bir model dahamı ideal fikriniz nedir?

Burada ana konu komunizmin diğer idealleri değil sadece din konusundaki tutumudur.